Search form

Johannes 4

Jesus en die Samaritaanse vrou

1Jesus het geweet dat die *Fariseërs gehoor het dat Jesus meer *dissipels kry as Johannes en dat Hy meer dissipels doop as Johannes. 2Maar Jesus het nie self mense gedoop nie, sy dissipels het hulle gedoop. 3Jesus het toe weggegaan uit die provinsie Judea en hy het teruggegaan na die provinsie Galilea. 4Hy moes deur die provinsie Samaria gaan. 5Hy kom toe by die stad Sigar in Samaria. *Sigar was naby die stuk grond wat Jakob vir sy seun Josef gegee het. 6Die *put van Jakob was daar. Jesus was moeg omdat hulle ver geloop het en Hy het by die put gaan sit. Dit was omtrent twaalfuur die middag. 7’n Vrou uit Samaria het daar kom water skep. Jesus het vir haar gevra: “Gee asseblief vir my water om te drink.”

8Jesus was alleen, want sy dissipels het in die stad gaan kos koop. 9Die *Samaritaanse vrou sê toe vir Jesus: “Jy is ’n Jood! Hoekom vra jy vir my, ’n Samaritaanse vrou, water om te drink?”

Sy het dit gesê omdat die Jode nie saam met die Samaritane wou wees nie.

10Jesus het vir die vrou gesê: “Jy weet nie wat God vir die mense wil gee nie. Jy weet ook nie wie dit is wat nou vir jou water vra om te drink nie. Jy weet nie, en daarom vra jy nie vir My nie, en daarom kan Ek nie vir jou water gee nie, water wat ’n mens waarlik laat lewe.”

11Die vrou sê toe: “Meneer, jy het niks waarmee jy water kan skep nie, en hierdie put is diep. Waar sal jy die water kry wat ’n mens waarlik laat lewe? 12Jy is nie beter as ons *voorvader Jakob nie. Hy en sy seuns en sy diere het almal hier water gedrink en hy het hierdie put vir ons gegee.”

13Jesus het vir haar gesê: “Elkeen wat van hierdie put se water drink, sal weer dors word. 14Maar wanneer iemand drink van die water wat Ek vir hom gee, dan sal hy nooit weer dors word nie. Die water wat Ek vir hom gee, sal binne-in hom word soos ’n fontein wat vir hom die *ewige lewe gee.”

15Die vrou sê toe vir Jesus: “Meneer, gee vir my van daardie soort water. Dan sal ek nie weer dors word nie en dan sal ek nie weer hier water moet kom haal nie.”

16Jesus het vir haar gesê: “Gaan roep jou man en kom terug hiernatoe!”

17Die vrou het vir Hom gesê: “Ek het nie ’n man nie.”

Toe sê Jesus: “Jy praat die waarheid, jy het nie ’n man nie. 18Jy het vyf mans gehad en die man by wie jy nou bly, is nie jou man nie. Jy praat die waarheid.”

19Die vrou sê toe vir Jesus: “Meneer, ek sien jy is ’n *profeet. 20Ons *voorvaders het God aanbid op hierdie berg, maar julle Jode sê Jerusalem is die regte plek waar ons God moet aanbid.”

21Jesus het vir haar gesê: “Mevrou, glo My, daar sal ’n *tyd kom wanneer mense die Vader nie hier op die berg sal aanbid nie, en ook nie in Jerusalem nie. 22Julle Samaritane aanbid God, maar julle ken Hom nie. Ons Jode ken Hom, want die *Redder is ’n Jood. 23Ek het gesê daar sal ’n tyd kom, en die tyd is nou hier. Nou sal die Heilige Gees die mense help om God reg te aanbid. Die Vader wil graag mense hê wat Hom so aanbid. 24God is Gees. Daarom moet die mense wat Hom aanbid, vra dat die Gees hulle moet help om God reg te aanbid.”

25Die vrou sê toe: “Ek weet daar sal ’n *Messias kom. Die mense noem Hom ook *die Christus. Wanneer Hy hier is, dan sal Hy vir ons alles vertel wat ons moet weet.”

26Jesus sê toe vir haar: “Dit is Ek, Ek wat nou met jou praat.”

Ander mense van Samaria glo ook in Jesus

27Jesus se *dissipels het teruggekom. Hulle het gesien Jesus praat met ’n vrou en hulle was verbaas. Maar nie een van hulle het vir Hom gevra wat Hy van haar wil hê of hoekom Hy met haar praat nie. 28Die vrou het haar *waterkruik daar gelos en sy het teruggegaan na die stad. Sy het vir die mense gaan sê: 29“Julle moet kom kyk! Daar is ’n Man wat vir my alles vertel het wat ek gedoen het. Ek wonder of Hy *die Christus is.”

30Die mense het uit die stad na Jesus toe gekom. 31Voordat die mense daar gekom het, het die dissipels vir Jesus gesê: “*Rabbi, U moet iets eet.”

32Maar Jesus het vir hulle gesê: “Ek het kos om te eet, maar julle weet nie wat dit is nie.”

33Toe vra die dissipels vir mekaar: “Het iemand miskien kos vir Hom gebring?”

34Jesus het vir hulle gesê: “My kos is om te doen wat God wil hê Ek moet doen. God het My na die wêreld gestuur. Ek moet alles klaar doen wat Hy gesê het. 35Wanneer julle na die koringlande kyk, dan sê julle: ‘Oor vier maande sal die koring ryp wees, dan kan ons die koring afsny.’ Maar Ek sê vir julle: Kyk na die mense wat daar aankom, hulle is soos koring wat klaar ryp is. 36Die man wat die koring afsny, kry nou al klaar sy *beloning, want hy maak ’n oes bymekaar vir die *ewige lewe. Dan sal die man wat saai en die man wat die koring afsny, saam bly wees. 37Dit is waar wat die mense altyd sê: ‘Een man saai die koring en ’n ander man kom sny dit af.’ 38Ek het julle gestuur om koring te gaan afsny, maar julle het dit nie gesaai nie. Ander mense het gesaai, maar julle maak die koring bymekaar.”

39Baie van die *Samaritane in daardie stad het in Jesus geglo omdat die vrou vir hulle gesê het Jesus het vir haar alles vertel wat sy gedoen het. 40Toe die Samaritane by Jesus kom, het hulle vir Hom gevra om by hulle te bly. Hy het twee dae daar gebly. 41Nog baie meer Samaritane het in Jesus geglo toe hulle gehoor het wat Hy alles sê. 42Hulle het vir die vrou gesê: “Ons het eers geglo omdat jy vir ons vertel het van Jesus. Maar nou het ons self na Hom geluister. Nou weet ons Hy is die *Redder van die wêreld.”

Jesus maak ’n belangrike amptenaar se seun gesond

(Ook Matt 8:5-8,13; Luk 7:1-4,7,10)

43Twee dae later het Jesus na die provinsie Galilea gegaan. 44Jesus het eendag gesê ’n *profeet se eie mense dink nie hy is belangrik nie. 45Toe Jesus in Galilea kom, was die Galileërs baie vriendelik met Hom. Hulle was ook by die fees in Jerusalem en hulle het alles gesien wat Hy daar gedoen het. 46Jesus het weer na Kana in Galilea gegaan. Dit is die stad waar Hy die water in wyn verander het. In die stad Kapernaum was daar ’n *amptenaar van die koning. Sy seun was baie siek. 47Die amptenaar het gehoor dat Jesus van die provinsie Judea na Galilea gekom het. Hy het na Jesus toe gegaan. Hy het vir Jesus gevra om na Kapernaum te kom en sy seun gesond te maak, want sy seun was baie siek, hy was amper dood. 48Jesus het vir hom gesê: “Julle wil altyd *wondertekens en *wonderwerke sien. As julle dit nie sien nie, dan wil julle nie glo nie!”

49Die amptenaar van die koning sê toe vir Jesus: “Here, kom asseblief gou voor my seuntjie sterf!”

50Jesus het vir hom gesê: “Jy mag huis toe gaan. Jou seun sal nie sterf nie.”

Die man het geglo wat Jesus vir hom gesê het en hy het huis toe gegaan. 51Terwyl hy huis toe gaan, het sy *slawe by hom gekom. Hulle het vir hom gesê sy kind is gesond. 52Die man het vir sy slawe gevra wanneer die kind beter geword het, en hulle het gesê: “Gistermiddag eenuur, toe het hy nie meer koors gehad nie.”

53Die pa het toe besef dit was dieselfde tyd toe Jesus vir hom gesê het: “Jou seun sal nie sterf nie.”

Hy en almal in sy huis het toe in Jesus geglo. 54Dit was die tweede wonderteken wat Jesus in Kana gedoen het. Hy het dit gedoen nadat Hy uit Judea in Galilea gekom het.

Bybel vir almal

© 2007 Bybelgenootskap van Suid-Afrika. Gebruik met toestemming. Alle regte voorbehou.

More Info | Version Index