Search form

Veprat 1

Premtimi Shpirtit të Shenjtë

1Në librin e parë, o Teofil, shkrova për gjithçka që Jezui bëri e u mësoi të tjerëve që nga fillimi 2e deri ditën kur u ngrit në qiell, pasi u kishte dhënë udhëzime nëpërmjet Shpirtit të Shenjtë apostujve që kishte zgjedhur.

3Jezui, pas vuajtjeve dhe vdekjes, iu paraqit atyre i gjallë për dyzet ditë me shumë prova bindëse dhe u foli për mbretërinë e Perëndisë. 4Kur po hante me ta, i urdhëroi:

«Mos u largoni nga Jerusalemi, por prisni aty premtimin e Atit, që keni dëgjuar nga unë. 5Gjoni pagëzoi me ujë, ndërsa ju, pas pak ditësh, do të pagëzoheni me Shpirtin e Shenjtë».

Ngritja e Jezuit në qiell

6Ata që ishin mbledhur rreth Jezuit e pyetën: «Zot, a është kjo koha kur ti do të rivendosësh mbretërinë e Izraelit?».

7Ai iu përgjigj: «Nuk ju takon juve të dini as kohën, as orën që ka caktuar Ati me autoritetin e vet, 8por kur të zbresë mbi ju Shpirti i Shenjtë do të merrni fuqi e do të jeni dëshmitarët e mi në Jerusalem, në mbarë Judenë, në Samari e deri në skajet e dheut». 9Pasi tha këto gjëra, Jezui u ngrit lart në qiell, ndërsa ata po e shihnin dhe një re e mori lart e ata nuk e panë më. 10Ndërsa vazhdonin të shikonin drejt qiellit, andej nga ishte larguar Jezui, dy burra të veshur me të bardha qëndruan pranë tyre 11e u thanë: «Burra galileas, pse rrini e shikoni drejt qiellit? Ky Jezu, që u largua prej jush e u ngrit në qiell, do të kthehet ashtu si e keni parë të shkojë në qiell».

Zëvendësuesi i Judës

12Pastaj apostujt u kthyen në Jerusalem nga mali që quhet i Ullinjve, që është afër Jerusalemit rreth një kilometër. 13Kur hynë në qytet, shkuan te dhoma e sipërme e shtëpisë ku rrinin. Ata ishin Pjetri e Gjoni, Jakobi e Andrea, Filipi e Thomai, Bartolomeu e Mateu, Jakobi i Alfeut, Simon zelltari e Juda i Jakobit.

14Këta të gjithë i ishin përkushtuar me një mendje të vetme lutjes, së bashku me disa gra, me Marinë, nënën e Jezuit e me vëllezërit e tij.

15Në ato ditë, në të njëjtin vend ku ishin mbledhur rreth njëqind e njëzet veta, u ngrit Pjetri mes vëllezërve e tha: 16«Vëllezër, duhej të përmbushej ajo pjesë e Shkrimit të shenjtë që Shpirti i Shenjtë e ka parathënë nëpërmjet Davidit për Judën, i cili u bë udhëheqësi i atyre që kapën Jezuin. 17Juda ishte njëri prej nesh dhe kishte marrë pjesë në shërbesën tonë. 18Ai bleu një arë me shpërblimin e mbrapshtisë së vet. Aty u përplas me kokë poshtë, iu ça barku e iu derdhën të gjitha zorrët. 19Të gjithë banorët e Jerusalemit e morën vesh këtë gjë, prandaj ara u quajt në gjuhën e tyre ‘Hakeldama’, që do të thotë Ara e Gjakut.

20Dhe ja se çfarë shkruhet në librin e Psalmeve:

u shkretoftë shtëpia e tij

e mos banoftë askush në të!

dhe

tjetërkush ia zëntë vendin!

21Prandaj, njëri nga burrat që ka qenë me ne gjatë gjithë kohës kur Zoti Jezu shkonte bashkë me ne nga një vend në tjetrin, 22duke filluar që nga pagëzimi i Gjonit, deri ditën kur Jezui u largua prej nesh e u ngrit në qiell, duhet të bëhet dëshmitar i ngjalljes së tij bashkë me ne».

23Atëherë paraqitën dy veta: Jozefin, që quhej Barsaba e që thirrej Just, dhe Matian. 24Pastaj u lutën kështu: «Zot, ti i njeh zemrat e të gjithëve. Na trego cilin prej këtyre të dyve ke zgjedhur 25për të zënë vendin e Judës në këtë shërbesë e për t’u bërë apostull, sepse Juda e la këtë shërbesë e shkoi udhës së vet». 26Pastaj hodhën short e shorti i ra Matias, i cili u bashkua me të njëmbëdhjetë apostujt e tjerë.