Search form

Veprat 5

Hanania e Sapfira

1Një burrë që quhej Hanani, bashkë me gruan e tij Sapfirën, shiti një pronë. 2Një pjesë të fitimit e fshehu, me dijeninë e gruas, ndërsa pjesën tjetër ua dorëzoi apostujve. 3Atëherë Pjetri i tha: «Hanani, pse ta pushtoi zemrën Satani, që të gënjesh Shpirtin e Shenjtë e të fshehësh një pjesë të fitimit të tokës? 4Sa ishte e pashitur, a nuk ishte e jotja? Dhe kur e shite, a nuk e kishe ti në dorë të bëje ç’të doje me fitimin? Si vallë zuri vend në zemrën tënde ky veprim? Ti nuk ke gënjyer njerëzit, por ke gënjyer Perëndinë».

5Kur dëgjoi këto fjalë, Hanania u rrëzua e dha shpirt. Të gjithë ata që i dëgjuan këto, i zuri një frikë e madhe. 6Atëherë disa të rinj u ngritën, e mbështollën, e morën dhe e varrosën.

7Rreth tri orë më vonë hyri gruaja e Hananisë, e cila nuk dinte çfarë kishte ndodhur. 8Pjetri e pyeti: «Më thuaj, për kaq e shitët tokën?».

Ajo i tha: «Po, për kaq».

9Atëherë Pjetri i tha: «Pse u bëtë në një mendje për të vënë në provë Shpirtin e Zotit? Ja, janë te dera ata që varrosën burrin tënd dhe që do të të mbartin edhe ty që këtej». 10Dhe menjëherë ajo u rrëzua te këmbët e tij e dha shpirt.

Kur të rinjtë hynë brenda, e gjetën të vdekur. Atëherë e morën edhe atë që andej dhe e varrosën pranë burrit të vet. 11Të gjithë kishën e të gjithë ata që dëgjuan këto i zuri një frikë e madhe.

Apostujt shërojnë shumë veta

12Në popull bëheshin shumë mrekulli e shenja përmes duarve të apostujve. Të gjithë mblidheshin bashkë te Portiku i Solomonit. 13Askush prej të tjerëve nuk guxonte të bashkohej me ta, ndërsa populli i nderonte.

14Kështu numri i burrave dhe i grave që besonin në Zotin rritej gjithnjë e më shumë. 15Të sëmurët i nxirrnin nëpër sheshe e i vendosnin nëpër shtroja e vigje, që kur të kalonte Pjetri, të paktën hija e tij të binte mbi ndonjë prej tyre. 16Në Jerusalem u mblodh një numër i madh njerëzish nga qytetet përreth. Ata sollën të sëmurët e ata që mundoheshin nga shpirtrat e ndyrë dhe të gjithë u shëruan.

Apostujt përndiqen

17Atëherë kryeprifti e të gjithë ata që ishin me të, domethënë sekti i saducenjve, u mbushën me smirë 18dhe i kapën apostujt e i futën në burg. 19Por gjatë natës një engjëll i Zotit hapi dyert e burgut, i nxori prej andej e u tha: 20«Shkoni, hyni në tempull e ia shpallni popullit të gjitha fjalët e kësaj jete të re». 21Kur dëgjuan këtë gjë, ata hynë në tempull në agim e filluan të mësonin njerëzit.

Kur arriti kryeprifti dhe ata që ishin me të, mblodhi sinedrin e tërë pleqësinë e bijve të Izraelit dhe dërguan disa roja që të sillnin apostujt nga burgu. 22Po kur rojat arritën në burg, nuk i gjetën apostujt atje. Atëherë u kthyen dhe njoftuan: 23«Ne e gjetëm burgun të mbyllur e të siguruar mirë dhe rojat e tij duke qëndruar në këmbë te dyert. Po kur i hapëm dyert nuk gjetëm askënd brenda». 24Kur kryeroja i tempullit dhe kryeprifti i dëgjuan këto fjalë, u hutuan prej tyre dhe vrisnin mendjen se çfarë po ndodhte.

25Pastaj erdhi dikush e u tha: «Shikoni, njerëzit që kishit burgosur janë në tempull e po mësojnë popullin». 26Atëherë kryeroja bashkë me rojat shkuan dhe i morën pa dhunë, nga frika se mos populli i vriste me gurë.

27Ata i sollën apostujt para sinedrit dhe kryeprifti i pyeti: 28«A nuk ju kemi urdhëruar që të mos u mësoni njerëzve për Jezuin? Ja, pra, ju e keni mbushur Jerusalemin me mësimin tuaj e doni të rëndojë mbi ne gjaku i këtij njeriu».

29Pjetri e apostujt u përgjigjën:

«Duhet t’i bindemi Perëndisë më shumë sesa njerëzve. 30Perëndia i etërve tanë e ngjalli Jezuin, të cilin ju e vratë duke e varur në drurin e kryqit. 31Perëndia e lartësoi Jezuin në të djathtën e vet, si Prijës e Shpëtimtar, për t’i dhënë Izraelit pendimin dhe faljen e mëkateve. 32Dhe ne jemi dëshmitarët e këtyre gjërave, bashkë me Shpirtin e Shenjtë, që Perëndia ua ka dhuruar atyre që i binden atij».

33Kur dëgjuan këto fjalë, ata u zemëruan e donin t’i vrisnin. 34Por një farise i sinedrit me emrin Gamaliel, një mësues i ligjit të Moisiut, që gëzonte respektin e të gjithë popullit, u ngrit dhe urdhëroi që t’i nxirrnin apostujt jashtë për pak kohë. 35Pastaj u tha atyre:

«Burra izraelitë, kini kujdes se çfarë keni ndër mend të bëni me këta njerëz. 36Para pak kohësh na doli Teuda e na thoshte se ishte dikushi dhe rreth tij u mblodhën gati katërqind burra. Por ai u vra e të gjithë ata që i shkuan pas u shpërndanë e u zhdukën.

37Pas tij, në kohën e regjistrimit të popullsisë, na doli Judë galileasi e njerëzit i shkuan pas. Edhe ai vdiq e të gjithë ata që i shkuan pas u shpërndanë.

38Prandaj tani po ju them t’u rrini larg këtyre njerëzve dhe t’i lini të shkojnë, se nëse plani apo vepra e tyre është prej njerëzve, do të dështojë. 39Por nëse është prej Perëndisë, nuk do të mund t’i shkatërroni ata. Për të mos thënë që do të bëheni edhe armiq të Perëndisë».

Ata e dëgjuan Gamalielin 40dhe si i thirrën apostujt, i rrahën, i urdhëruan të mos flisnin për Jezuin dhe pastaj i lanë të lirë.

41Atëherë apostujt dolën nga sinedri tërë gëzim, sepse Perëndia i kishte çmuar të denjë të poshtëroheshin për emrin e Jezuit. 42Çdo ditë, edhe në tempull, edhe nëpër shtëpitë e njerëzve, u mësonin e u shpallnin pareshtur ungjillin e Krishtit Jezu.