Search form

Mateu 14

Vrasja e Gjon Pagëzorit

(Mk 6.14-29; Lk 9.7-9)

1Atëherë Herod tetrarku dëgjoi për Jezuin 2dhe u tha shërbëtorëve të vet: «Ky është Gjon Pagëzori. Ai është ngjallur prej të vdekurve, prandaj veprojnë këto fuqi në të».

3Në të vërtetë Herodi e kishte kapur Gjonin, e kishte lidhur dhe e kishte futur në burg për shkak të Herodiadës, gruas së Filipit, vëllait të vet, 4sepse Gjoni i kishte thënë: «Nuk të lejohet ta marrësh për grua». 5Herodi donte ta vriste, por kishte frikë nga populli që e mbante Gjonin për profet.

6Po kur festohej ditëlindja e Herodit, vajza e Herodiadës kërceu para të ftuarve dhe i pëlqeu Herodit 7aq shumë, sa i premtoi me betim t’i jepte çfarëdo që t’i kërkonte. 8Ajo, e shtyrë nga e ëma, tha: «Më jep këtu në një pjatë kokën e Gjon Pagëzorit».

9Mbretit i erdhi keq, po për shkak të betimit dhe të ftuarve urdhëroi që t’ia japin. 10Ai dërgoi dikë që i preu kokën Gjonit në burg. 11Kokën e tij e sollën në një pjatë, ia dhanë vajzës dhe ajo ia çoi së ëmës. 12Pastaj erdhën dishepujt e Gjonit, e morën trupin, e varrosën dhe shkuan e i treguan Jezuit.

Jezui ushqen pesë mijë veta

(Mk 6.30-44; Lk 9.10-17; Gjn 6.1-14)

13Kur i dëgjoi këto, Jezui u largua që andej me varkë dhe u tërhoq mënjanë në një vend të shkretë. Por turmat, kur e morën vesh, i shkuan pas më këmbë nga qytetet. 14Si arriti në breg, ai pa një turmë të madhe, e cila iu dhimbs dhe shëroi të sëmurët e tyre.

15Në mbrëmje erdhën dishepujt e i thanë: «Ky vend është i shkretë dhe tashmë është bërë vonë. Lëri turmat të shkojnë nëpër fshatra e të blejnë ushqim».

16Jezui u tha: «Nuk është nevoja të shkojnë, jepuni ju të hanë».

17Ata i thanë: «Ne kemi vetëm pesë bukë e dy peshq me vete». 18Jezui tha: «M’i sillni këtu». 19Pastaj, si i urdhëroi turmat të uleshin në bar, mori pesë bukët e dy peshqit, ngriti sytë drejt qiellit, tha lutjen e bekimit, theu bukën, ua dha dishepujve dhe dishepujt ua dhanë turmave.

20Të gjithë hëngrën e u ngopën. Me copat e bukës që tepruan u mbushën plot dymbëdhjetë shporta.

21Ata që hëngrën ishin rreth pesë mijë burra, përveç grave e fëmijëve.

Jezui ecën mbi ujë

(Mk 6.45-52; Gjn 6.15-21)

22Pastaj Jezui u dha urdhër dishepujve të hipnin në varkë e të shkonin përpara tij në bregun tjetër, derisa ai të shpërndante turmat. 23Pasi shpërndau turmat, u ngjit i vetëm në mal për t’u lutur. Në mbrëmje ai ishte ende aty i vetëm, 24ndërsa varka ishte tashmë shumë larg bregut dhe rrihej prej dallgëve, sepse era ishte kundër. 25Në agim, Jezui erdhi tek ata duke ecur mbi liqen. 26Po kur e panë dishepujt duke ecur mbi liqen, u tmerruan e thanë: «Është fantazmë!». Dhe bërtitën nga frika.

27Por menjëherë Jezui u tha: «Merrni zemër! Jam unë. Mos kini frikë!».

28Pjetri u përgjigj: «Zot, nëse je ti, më urdhëro të vij te ti mbi ujë».

29Jezui i tha: «Eja!». Pjetri zbriti nga varka, eci mbi ujë dhe shkoi te Jezui, 30po kur pa erën e fortë, u tremb dhe teksa filloi të fundosej, bërtiti: «Zot, më shpëto!».

31Jezui menjëherë zgjati dorën, e kapi dhe i tha: «Përse dyshove, njeri besimpakët?».

32Dhe kur ata hipën në varkë, era pushoi.

33Ata që gjendeshin në varkë i ranë në gjunjë dhe i thanë: «Ti je me të vërtetë Biri i Perëndisë».

Shërimi i të sëmurëve në Gjenesaret

(Mk 6.53-56)

34Si kaluan në bregun tjetër, arritën në krahinën e Gjenesaretit. 35Kur e njohën, njerëzit e atij vendi çuan fjalë në të gjithë krahinën përreth, i sollën të gjithë të sëmurët 36dhe iu lutën që të mund t’i preknin vetëm cepin e mantelit. Kështu, ata që e prekën, u shëruan.