Search form

Psalteri 102

Të falunit’ e të vobegut, kur ka të dhimtunë, edhe derth anëkimin’ e vet përpara Zotit.

1O Zot, ndigjo të falunitë t’em, edhe të klithunitë t’em le të vijë te ti.

2Mos këthe mbë-nj’-anë faqenë tande prei mejet; ate ditë qi kam shtrëngim, kërrus veshinë tand tek unë, ate ditë qi thërres mbë ty, ndëgjo-më shpeit.

3Se ditt’ e mia hupnë porsi tym, edhe eshtënat’ e mia u thanë porsi shkarpa.

4Zemëra eme u plague, e u tha porsi bar, kaqi sa harrova me ngranë bukënë t’eme.

5Prei zanit shamtimësë s’eme, eshtënate m’u ngjitnë ndë misht.

6U bashë porsi pelekan i shkretinësë, u bashë porsi korb’ i natesë ndë vend të shkretë.

7Rri pa gjumë, edhe jam porsi nji zok qi rri vetëmë mbë dhomë.

8Gjithë ditënë më shpërnderojën’ anëmiqt’e mi; të çëmendunitë përgjërohenë kundrë meje.

9Se hangra hi porsi bukë, edhe përzieva me lott të pimitë t’em.

10Për punë të zemërimit t’yt edhe të mënisë s’ate, se ngrite e më hodhe poshtë.

11Ditt’ e mia shkojënë porsi hie, edhe unë u thava porsi bar.

12Por ti, o Zot, mbet për gjithë jetënë, edhe të përmendunitë t’at bres mbas brezi.

13Ti ke me u ngritunë, e ka me të ardhunë keq për Sionënë, se ashtë kohë për me e përdëllyem, se i erdhi koha.

14Se shërbëtorëvet tu u pëlqejënë gurët’ e asai, edhe u dhimbetë për pluhunin’ e asai.

15Ateherë kombetë kanë me pasunë frikë emënin’ e Zotit, edhe gjithë mbëretënit’ e dheut lavdinë tande.

16Se Zoti ka me ndërtuem Sionë, edhe ka me u dukunë ndë lavdi të vet.

17Ka me shtimë sytë mbë të falunit’ e të përvumëvet, edhe s’ka me hedhunë tej lutëjen’ e atyneve.

18Këjo ka me u shkruem për brezinë qi vien, edhe populli qi ka me u krijuem, do të lavdurojë Zotinë.

19Se u kurrus prei së naltit të shenjtënuemit vendit vet, Zoti shtiu sytë prei qielli mbi dhet,

20për me ndigjuem shamtimën’ e të lidhunavet, për me sgidhunë dielmtë qi janë dënuem për vdekë,

21qi të diftojën’ emënin’ e Zotit ndë Sionë, edhe lavdurimin’ e ati ndë Ierusalemë,

22kur të mbëlidhenë popujtë bashkë, edhe mbëretënitë për me i shërbyem Zotit.

23Më preu fuqinë mb’udhë, më shkurtoi dittë.

24Unë thashë: Mos më merr, o Perëndia em, ndë gjymësët të ditvet mia; viet’ e tu janë bres mbas brezash.

25Çë ndë krye të herësë ti, o Zot, themelove dhenë, edhe punët’ e duervet tua janë qijetë.

26Ata kanë me u vdierrë, por ti mbet, edhe të gjithë kanë me u vietëruem porsi petk, edhe porsi të veshëme ke me pshtiellë ata, edhe kanë me u ndërruem.

27Por ti je vetë ai, edhe viet e tu s’kamë me menguem.

28Të bijt’ e shërbëtorëvet tu kanë me ndenjunë, edhe fara e atyneve ka me qindruem përpara teje.

Psalmet Gegërisht Konstandin Kristoforidhi 1872

The text is an open source, but the transliteration and digitalisation is a copyright of IBSA


© Interconfessional Bible Society of Albania




© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index