Search form

Psalteri 107

1Lavduroni Zotinë, se asht’ i mirë, se përdëllimi i ati ashtë për gjithë jetënë.

2Le të thonë kështu ata qi janë shpërblyem prei Zotit, të cillët’ i shpërbleu prei dorës’ anëmikut,

3edhe i mbëloth prei vendesh, prei së lemi diellit, e prei së perënduemit, prei anësë borësë, e prei anësë detit.

4Shkoishin’ andej e këndej ndë shkretinë, mb’udhë pa-ujë, nukë gjejshinë qytet për të ndenjunë.

5Kishin’ uni e het, nuk’ u mbet shpirt.

6Ateherë thërritnë Zotinë ndë shtrëngim të vet,

7edhe ai i shpëtoi prei nevojavet atyne. Edhe u hoq udhënë dreitë, qi të vinë ndë qytet për të ndenjunë.

8Le të lavdurojënë Zotinë për përdëllimet e ati, edhe për mërekullit e ati qi bani te të bijt e njerëzëvet,

9se ngini shpirt të heçim, edhe mbushi me të mira shpirt të unëshim.

10Ata qi rrinë ndë errësinë e ndë hie të vdekësë, të lidhunitë ndë shtrëngim e ndë hekura,

11se nukë ndigjuenë fjalët’ e Perëndisë, edhe nuk’ e zunë për gja këshillën’ e të Naltit,

12përandai përvuni zemërën’ e atyneve me mundime: ranë, edhe s’kishte se kush me u ndifunë.

13Ateherë i bërtitnë Zotit ndë shtrëngim të vet, edhe ai i shpëtoi prei nevojavet atyne.

14I nxuer prei errësinës’ e prei hiesë vdekësë, edhe këputi të lidhunat’ e atyne.

15Le të lavdurojënë Zotinë për përdëllimet e ati, edhe për mërekullit e ati qi bani te të bijt’ e njerëzëvet,

16se theu dyer të ramëta, edhe këputi shule të hekurtë.

17Të marrëtë mundohenë për të dalat prei udhësë, e për pa-udhënit e veta.

18Ç’do gjellë e ka të ndytë shpirti i atyneve, edhe afrohenë ngjer ndë dyert të vdekësë.

19Ateherë i bërtasinë Zotit ndë shtrëngim të vet, edhe ai i shpëton prei nevojavet atyne.

20Dërgon fjalën’ e vet, edhe i shëndosh, edhe i shpëton prei prishëjes atyneve.

21Le të lavdurojënë Zotinë për përdëllimet e ati, edhe për mërekullit e ati qi bani te të bijt’ e njerëzëvet.

22Edhe le të bajënë kurban lavdurimi, edhe le të tregojënë punët’ e ati me gëzim.

23Ata qi shkojënë ndë det me barkë, edhe bajënë punë ndër shumë ujëna.

24Këta shofinë punët’ e Zotit, edhe mërekullit’ e ati ndë thellësinat.

25Sepse thotë, edhe ngrihetë thëllim ere, edhe ngre nalt valët’ e detit.

26Hipinë ngjer ndë qijet, e sdripinë ngjer ndë abyssat; shpirti i atyneve tretetë prei së keqesë.

27Tunden’ e lëkundenë porsi i deitunë, edhe gjithë ditunia e atyneve vdiretë.

28Ateherë i bërtasinë Zotit ndë shtrëngim të vet, edhe ai i nxier prei nevojavet atyne.

29Ban thëlliminë veri, edhe pushojënë valët’ e detit.

30Edhe gëzohenë, se pushuenë, edhe u hiek udhënë ndë lima qi dëshërojënë.

31Le të lavdurojënë Zotinë për përdëllimet e ati, edhe për mërekullit e ati qi bani te të bijt’ e njerëzëvet.

32Edhe le ta naltojënë ndë përmbëledhëje të popullit, edhe le ta lavdurojënë ndë të ndenjunë të pleqësisë.

33Ban lumënate të shkretë, edhe vruimet’ e ujënavet të thate.

34Dhenë qi ban pemë, të ngjelmëtë, për të keqen’ e atyneve qi rrinë nd’ate.

35Ban shkretinënë lëqenë ujënash, edhe dhen’ e thate vruimë ujënash.

36Edhe atie ve të rrinë të unëshimitë, edhe ngrefinë qytete për të ndenjunë,

37edhe mbiellin’ ara, e venë vëneshtë, edhe bajënë pemë e drithë.

38Edhe i bekon, e shumohenë fortë, edhe nuk’ u pakëson bagëtinë.

39Mbasandai pakësohenë, edhe përvihenë prei shtrëngimit, e prei së keqesë, e prei mundimit.

40Derth shpërnderim mbi të parët, edhe i ban të sillen’ andej e këndej ndë vend të pa-shkelun’ e pa udhë.

41Por të nevojëshimin’ e ngre prei nevojet, edhe ia ban fëmijt’ e shtëpisë, si tufë.

42Të dreitëtë shofin’ edhe gëzohenë, por çdo pa-udhënie ka me i u mbëshelunë goja e vet.

43Kush asht i mençim, e ve ore këto, edhe kanë me marrë vesht përdëllimet’ e Zotit.

Psalmet Gegërisht Konstandin Kristoforidhi 1872

The text is an open source, but the transliteration and digitalisation is a copyright of IBSA


© Interconfessional Bible Society of Albania




© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index