Search form

Psalteri 22

Mbë të parinë kankatuer, mbi Aieleth-Shahar. Psallm’ e Davidit.

1Perëndia em, Perëndia em, përse hoqe dorë prei meje? Përse rri lark prei shpëtimit t’em, edhe prei fjalëvet shamtimavet mia?

2Perëndia em, thërres ditën’, e nukë ndëgjon, edhe natën’ e s’kam pushim.

3Por ti je Shenjti, i cilli rri ndërmiet lavdimevet Israelit.

4Atënitë tanë shpëryenë mbë tyi, shpëryemë, edhe i rueite.

5Klithnë mbë tyi, edhe shpëtuenë; shpëryenë mbë tyi, edhe s’u turpënuenë.

6Por unë jam krymp, e jo njeri, shpërderim njerëzish, edhe të përqeshunë populli.

7Gjithë sa më shofinë, më përdredhinë buzëtë, flasinë me buzë, tundinë kryetë,

8tue thanë: Shpëreu mbë Zotinë, le ta lirojë, le ta shpëtojë, sepse e do.

9Por ti je ai qi më shkite prei barkut, shpëresa eme çë prei sisavet amësë s’eme.

10Mbë tyi u hodha prei shtratit barkut: ti je Perëndia em çë prei barkut amësë s’eme.

11Mos u largo prei meje, sepse shtrëngimi ashtë ngjat, se s’ka kush me ndimuem.

12Shumë dema më qarkuenë, mëzetën të fortë prei Bashanit më rrethuenë.

13Hapnë gojën’ e vet mbë mue, porsi leoni kur rrëmben e nguron.

14U derdha porsi ujë, edhe gjith’ eshtënat’ e mia u sbërthyenë, zemëra eme u ba porsi qiri, tretunë ndë miedis të zorrëvet mia.

15Fuqia eme u tha porsi guacë, edhe gjuha eme u ngjit ndë gurrmast t’em, edhe ti më sdrype ndë baltë të vdekësë.

16Sepse më qarkuenë qen, përmbëledhëje të këqijsh më rrethuenë, shpuenë duert’ e mia edhe kambët’ e mia.

17Mundem me ngjefunë gjith’ eshtënat’ e mia, këta më shtinë syt’ e më shikojënë.

18Danë petëkat’ e mia për vetëvetëhet, edhe shtinë shortë mbë petkunë t’em.

19Por ti, o Zot, mos u largo prei meje, ti, o fuqia eme, nxito me më ndimuem.

20Shpëto shpirtinë t’em prei shpate, të vetëminë t’em prei shputësë qenit.

21Shpëto-më prei gojësë leonit, edhe ndëgjomë me më shpëtuem prei brish bri-vetëmish.

22Kam me diftuem emëninë tand vëllazënavet mi, kam me të lavduem ndë miedis të përmbëledhëjesë.

23Ju qi kini frikë Zotinë, lavduroni atë, gjithë fara e Iakobit, lavdoni atë, edhe kini frikë atë, gjithë fara e Israelit.

24Se nukë hodhi poshtë, edhe nuk’ i u randue shtrëngimi i të shtrëngutit, edhe nukë mpëshefi faqen’ e vet prei ati, por kur thërriti mb’atë, e ndëgjoi.

25Lavdimi em ka me u rrëfyem prei teje ndë përmbëledhëje të madhe, kam me dhanë uratat’ e mia përpara atyneve qi kanë frikë atë.

26Të vobegëtë kanë me ngranë, edhe kanë me u ngimë; ata qi kërkojën’ atë, kanë me lavduruem Zotinë, zemëra juei ka me rruem për gjithë jetënë.

27Gjithë kantet’ e dheut kanë me u kuituem, edhe kanë me u këthyem te Zoti, edhe gjithë farat’ e kombevet kanë me lutunë përpara teje.

28Se mbretënia asht’e Zotit, edhe ai zotënon mbi kombet.

29Gjithë të maimit’ e dheut kanë me ngranë, edhe kanë me lutunë, gjith’ ata qi sdrypinë ndë baltë, kanë me ranë mbë gjunjë përpara ati, edhe askush nukë mundetë me rueitunë jetën’ e vet.

30Farat’ e atyneve kanë me i shërbyem, kanë me u ngjefunë te Zoti për bres.

31Kanë me ardhun’ e kanë me diftuem dreitënin’ e ati te nji popull qi ka me lemë, se Ai bani këte.

Psalmet Gegërisht Konstandin Kristoforidhi 1872

The text is an open source, but the transliteration and digitalisation is a copyright of IBSA


© Interconfessional Bible Society of Albania




© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index