Search form

Psalteri 74

Mashhil i Asafit.

1Përse, o Perëndi, na hodhe tej për kur-do? Përse nxier tym zemërimi yt kundrë dhenvet kullotësë s’ate?

2Kuito përmbëledhëjenë tande, të cillën’ e fitove çë ndë krye të herësë, shkopin’ e trashigimit t’yt, qi shpërbleve, këtë malin’ e Sionësë, qi ndenje mb’atë.

3Ngre hapat’ e tua përherë për të shkretuem, për sa të këqia bani anëmiku ndë të shenjtënueminë vendinë tand.

4Anëmiqt’ e tu ulurijënë ndë miedis të përmbëledhëjesë s’ate, vunë shenjet’ e veta për shenje.

5Ngjifetë, porsi ndonji qi ngre sëpatënë mbi druna të shpeshë.

6Kështu tashti ata dërrmuenë përnjiherë të latuemetë punët’ e ati me sëpata e me vare.

7Doqnë shenjtënorenë tande me ziarrm, ndynë për dhe vendin’ e emënit t’yt.

8Thanë me zemërët të vet: Le t’i dërrmoimë bashkë; doqnë gjithë përmbëledhëjet’ e Perëndisë ndë dhet,

9Nukë shofim shenjetë t’ona, s’ka ma profetë, asndonji ndër ne të ngjofi se deri kurë.

10Deri kurë, o Perëndi, do të shpërnderojë anëmiku? Do të nemi anëmiku emëninë tand kur-do?

11Përse këthen dorënë tande, edhe të diathtënë tande? Nxir-e prei miedisit gjinit t’yt, edhe vdir’-i.

12Por Perëndia ashtë çë ndë krye të herësë mbëreti em, qi punon shpëtim ndë miedis të dheut.

13Ti dave detinë me anë të fuqisë s’ate, ti theve krenët’ e dreqënavet nd’ujënat.

14Ti theve krenët’ e Leviathanit, edhe ia dhe për të ngranë popullit qi rri ndër shkretina.

15Ti bane me rriedhunë bunime e purroj, ti thave lumëna të mëdhej.

16Dita ashtë joteja, edhe nata ashtë joteja, ti bane gati dritën’ edhe diellinë.

17Ti vune gjithë sinoret’ e dheut, ti bane verën’ edhe dimëninë.

18Kuito këtë, se anëmiku shpërnderoi Zotinë, edhe populli i marrë nemi emëninë tand.

19Mos u ep bishavet shpirtin’ e turtullit t’yt, mos harro kurrë mbëledhëjen’ e të vobegëvet tu.

20Shtierë sytë mbi dhiatënë tande, se u mbushnë vendet’ e errëtë të dheut me shtëpia pa-udhëniash.

21I mjeri mos u këtheftë mbrapazë i turpënuem, i vobegu edhe i nevojshimi le të lavdurojën’ emëninë tand.

22Ngreu, o Perëndi, gjyko gjyqinë tand, kuito shpërnderiminë, qi të bani i marri gjithë ditënë.

23Mos harrojsh zanin’ e anëmiqvet tu; të britunit’ e atyneve qi janë ngritunë kundrë teje, po hypën gjithë-nji.

Psalmet Gegërisht Konstandin Kristoforidhi 1872

The text is an open source, but the transliteration and digitalisation is a copyright of IBSA


© Interconfessional Bible Society of Albania




© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index