Search form

Lluka 1

Krie e parë

1Sepse vunë dorë shumë të rrëfejënë me taks Istorin’ e ature punëravet që nevet i dimë fort mirë.

2Sikundrë na i dëftuanë navet ata që i panë me si të ture që krie herësë, e që u bënë punëtorë të fjalësë.

3M’u duk edhe mua mirë, o i larti Theofil, që arçë që krie herësë pas ature të t’i shkruaj ti një e nga një me taks.

4Që të njohç të vërtetënë e ature punëravet që je dhidhaksurë mbë to.

5Gjau ndë dit të Irodhit, mbretit së Iudheësë, qe një prift që quhej Zaharia, nga efimeria e Aviait; edhe gruaja e tij qe nga bijat’ e Aaronit, edhe ëmër’ i saj Elisavet.

6E ishnë që të di përpara Perndisë të drejtë, e ecëijnë ndë gjithë porsi e të drejta të Zotit pa të sharë.

7E nukë patnë ata djalë, sepse Elisavetja qe shterpë, e të di qenë të shkuarë ndë mot të ture.

8E gjau tek bënte ai punët’ e priftërisë (mësonte) mbë taks të efimerisë tij, përpara Perndisë.

9Sikundr’ është adeti i efimerisë, u ndodh që thimjatis, e hiri ndë Nao (qishë) të Zotit.

10E gjithë turm’ e llaoit ishnë që falejnë jashtë ndë kohë të thimjamësë.

11E u duk nde ai Ëngjëll’ i Zotit që rrijte mb’anë të djathëtë të thisiastirit së thimjamësë.

12E si e pa Zaharia, u drodh e ra mbi të të trëmburë.

13E tha Ëngjëlli nde ai: Mos u trëmb, o Zaharia, se u digjua të luturitë tat; e Elisavetja gruaja jote do të të pjellë ti bir, e do t’i vëç ëmërinë Ioann.

14E do të jetë tek ti gëzim e lodrë, e shumë do të gëzonenë mbë të lerë të tij.

15Se do të jet’ i madh përpara Zotit, e do të mos pijë as verë as siqera, e do të mbushetë nga Shpirt Shënjt që nga barku i mëmësë tij.

16E shumë nga bijt’ e Israilit do të kthejë mbë Zotnë Perndin’ e ture.

17E ai do të vijë përpara atij me Shpirt e me fuqi të Iliasë, të kthejë zëmërat’ e jatët mbi djem, e të padigjuaritë nd’urtëci të së drejtëvet, e t’i bëjë gati Zotit llao të dërtuarë.

18E Zaharia i tha Ëngjëllit: Qish do ta kupëtoj këtë punë? Se unë jam plak, e gruaja ime shkuarë nga koh’ e saj.

19E ju përgjegj Ëngjëlli, e tha atij: Unë jam Gavriili që rri përpara Perndisë, e jam dërguarë të të thom tij, e të të ap tij këtë haber të mirë.

20Edhe ja, do të pushoç sot di e tutje, e të mos mundç të flaç, ngjera mb’atë ditë që të bënenë këto, sepse nukë besove ndë fjalë të mia, që do të paguhenë mbë kohë të ture.

21E llaoi e pritnë Zaharianë, e çuditejnë për të mënuarë të tij ndë nao (qishë).

22E si dolli, nukë mund t’u flit ature. E kupëtuanë që pa ndonjë çudi ndë nao. E ai u bënte ature isharet, e mbeti pa gojë.

23E u bë si sosnë dit’t’ e punësë së priftërisë tij, vate mbë shtëpi të tij.

24E pas këture ditet u mbars Elisavetja gruaja e tij, e fshih vetëhen’ e saj pesë muaj, e thoshte.

25Se kështu bëri Zoti tek meje, mb’ato dit kur deshi të kthenej të vështron për të ngrijturë dhunënë time nga njerëzitë.

26E ndë të gjashtinë muaj u dërgua Ëngjëlli Gavriil nga Perndia, ndë një qutet të Galileësë, që quhetë Nazaret.

27Mbë një vergjëreshë që qe aravoniasurë me burrë nga shtëpi e Dhavidhit, që quhej Iosif, e vergjëresha quhej Mariam.

28E si hiri Ëngjëlli tek ajo, i thotë: Gëzo, o e gëzuarë, Zoti është bashkë me tij, ti je e bekuarë ndë mes të gravet.

29E ajo si e pa, u drodh për këtë fjalë, e mëndonej me vetëhe të saj: Ç’do të jetë kij hjeretismo?

30E Ëngjëlli i thot’ asaj: Mos u trëmb Mariam, sepse gjete nder afër Perndisë.

31E ja do të bëneç me barrë, e do të pjellç djalë, e do t’i vëç ëmërinë Iisu.

32Kij do të jetë i madh, e do të thuhetë i biri i së lartit, e do t’i apë atij Perndia fron’ e Dhavidhit, babait së tij.

33E do të mbretërojë mbë shtëpi të Iakovit për gjithë jetë; e mbretëria e tij nukë ka të sosurë.

34Edhe Mariami i tha Ëngjëllit: Qish do të jetë këjo, se unë burrë nukë njoh?

35E u përgjegj Ëngjëlli, e i thot’ asaj: Shpirt Shënjt do të vijë mbi tij, e fuqi e së lartit do të të mbulojë tij; pra andaj edhe ajo akoma që të lejë nga teje Shënjt, do thuhetë bir i Perndisë.

36E ja Elisavetja gjëria jote, edhe ajo u mbars djalë nd’pleqëri të saj; e kij muaj është i gjashti i asaj që quhej shterpë.

37Se nuk’ është’ e pamundurë ndonjë punë afër Perndisë.

38E Mariami i tha: Ja kopilia e Zotit, u bëftë tek meje sikundrë thua. E iku nga ajo Ëngjëlli.

39E Mariami u ngre mb’ato dit, e vate me të shpejta mbë një mal të Iudheësë.

40E hiri mbë shtëpi të Zahariasë, e i thot’ Elisavetsë: Gëzo.

41E poqë digjoi Elisavetja gëzimn’ e Mariasë, këceu djali ndë bark të saj, e u mbush prej Shënjtit Shpirt Elisavetja.

42E thirri me zë të madh, e tha: E bekuarë je ti ndë mes të gravet, edhe pemm’ e barkut sit ësht’ e bekuarë.

43E nga më erdhi këjo, të vijë tek u, mëm’ e Zotit sim?

44Se ja, poqë erdhi zëri i gëzimit sit ndë veshë të mia, këceu djali ndë bark tim nga gëzimi.

45E e lumura ajo që besoi, që do të teliosenë ato që u folë nga Zoti tek tij.

46E Mariami tha: Madhëcon Shpirti im Zotnë.

47E gëzonetë Shpirti im mbë Zotnë, që më shpëtoi mua.

48Sepse ktheu sitë të shih mua kopilen’ e tij të vogëlënë, se ja që ndashti e sot di parë, do të më thonë të lumurë gjithë filitë.

49Sepse ai që është i fortë bëri punëra të mëdha tek u; e ëmër’ i tij është Shënjt.

50Edhe ndëjes’ e tij është brez pas brezit, mb’ata që kanë frikën’ e tij.

51Bëri punëra të forta me llërë të tij; përhapi fodullëtë me silloi të zëmëravet së ture.

52Zbriti të fortëtë nga fronetë, e ngrijti të vogjëjtë.

53T’urëtitë i mbushi të mira, e të pasuritë i dërgoi mbrazëtë.

54I ndihu Israilit, robit së tij, të mos harojë eleimosin’ e tij.

55(Sikundrë u taksi baballarëvet sanë, Avraamit edhe farësë tij) për gjithë jetë.

56E mbeti Mariami me atë bashkë ngjera mbë tre muaj, e pasandaj u kthie ndë shtëpi të saj.

57E Elisavesë i erdhi koha për të pjellë, e polli djalë.

58E digjuanë të afëritë e gjërit’ e saj, që shtoi Zoti eleimosin’ e tij tek ajo, e gëzonejnë bashkë me atë.

59E u bë ndë të tetënë ditë, erdhë të peritemnë djalënë, e i vijnë ëmërin’ e tij mbë ëmër të jatit së tij, Zaharia.

60E ëmma e tij u përgjegj, e tha: Jo, po do të quhetë Ioann.

61E i than’ asaj, se nuk’ është njeri ndë gjëri tuaj, që të quhetë me këtë ëmër.

62E i bëijnë isharet edhe jatit së tij, ç’do që të quhet’ ai.

63E si kërkoi një copë dhogë, e shkroi, e thosh: Ioann është ëmër’ i tij. E u çuditnë të gjithë.

64E atë çast ju hap goja e tij, edhe gjuha e tij; e flit, e lëvdon Perndinë.

65E gjithë gjitoninë i muarr frika. E flitejnë këto fjalë ndë gjithë mal të Iudheësë.

66E gjith’ ata që i digjoijnë i vijnë ndër mënd të ture, e thoshnë: Vallë ç’do të jetë kij djalë? E dor’ e Zotit qe me të.

67E jati i tij Zaharia u mbush nga Shpirt Shënjt, e profitepsi, e tha:

68I lëvduarë qoftë Zoti Perndia e Israilit, sepse ktheu sinë, e pa, e lefterosi llaon’ e tij.

69E ngrijti për nevet ndë shtëpi të Dhavidhit, djalit së tij, fuqi; e do të na shpëtojë.

70Sikundrë pat folë me gojë të Shënjtorëvet Profitet që herën’ e parë.

71Ngrijti shpëtim të na shpëtojë nga duart’ e hasmëret sonë, edhe nga gjith’ ata që na duanë ndë keq.

72Të bëjë ndëjesë me përinjtë tanë, e të kujtojë dhjatën’ e tij të Shënjtëruarënë.

73Benë që qe betuarë nde Avraami, babai inë, të na ip nevet.

74Që të na shpëton nga duart’ e hasmëret sonë, e ta lëvdojëmë atë pa frikë.

75Me Shënjtëri edhe me të vërtetë përpara tij, gjithë dit’ e jetësë sonë.

76Edhe ti djalë do të quheç profit i së lartit, se do të shkoç përpara faqesë Zotit, të bëç gati udhët’ e tij.

77Të apç ndë llao të tij të dinë ç’është shpëtim i ture, për të ndëjierë fajet’ e ture.

78Me anë të zëmërësë lejmonjare të Perndisë sonë, që me ato na pa Dielli që len lartazit.

79Për të ndriturë nd’ata që rrijnë ndë hie, e ndë skotadh të vdekëjesë, për të ndrequrë këmbëtë tona mb’udhë të paqesë.

80E djali rritej e forconej prej anet së Shpirtit, e ishte mb’erimira, ngjera mbë ditë që u çfaq ai ndë Israil.

Dhiata e Re (Meksi Gjirokastriti) 1827 (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale

More Info | Version Index