Search form

nom i dytë 23

1Kush të ketë mbolet’ e tija të shtypura, a të këputura, mos hynjë ndë përmbëledhëjet të Zotit.

2Dobiçi të mos hynjë ndë përmbëledhëjet të Zotit; gjer mbë të dhietinë bres të mos hynjë ndë përmbëledhëjet të Zotit.

3Amonit e Moavit të mos hynjë ndë përmbëledhëjet të Zotit; gjer mbë të dhietinë brezin’ e tyre të mos hynjënë kurrë ndonjëherë ndë përmbëledhëjet të Zotit.

4Sepse nuk’ u duallë përpara juve me bukë e me ujë mb’ udhë, kur dualltë nga Egjyftëria, edhe sepse pajtuanë kundrë teje Vallaamnë të birin’ e Beorit nga Pethori i Mesopotamisë, që të të mallëkonte.

5Po Zoti Perëndia yt nuk deshi t’i dëgjonte Vallaamit, po Zoti Perëndia yt ktheu mallëkimnë për bekimnë tënt, sepse Zoti Perëndia yt të deshi. 6Të mos kërkojsh paqtim nga ata, as të mirën’ e atyre, gjithë dit e tua ndë jetët (të jetëvet). 7Të mos i kesh të ndohëtë Idhumeut, sepse është yt-vëlla; të mos i kesh të ndohëtë Egjyftit, sepse qe i huajë ndë dhet t’atij. 8Sa djem të lintnjënë nga ata, të hynjënë ndë përmbëledhëjet të Zotit mbë të tretinë brezin’ e tyre.

9Kur të dalç me ushtëri mbi arëmiqt e tu, ruhu prej ç’do gjëje të keqeje. 10Ndë qëntë ndë mest tënt ndonjë njeri që s’ësht’ i këthiellëtë, prej ndonjë të kodituri natënë, të dalë jasht’ ushtërisë, të mos hynjë brënda ndë ushtërit;

11edhe mbrëmanet të lahetë me ujë, edhe si të perëndonjë dielli, të hynjë brënda ndë ushtërit. 12Edhe të kesh vënt jasht’ ushtërisë, edhe të dalç jashtë atie; 13edhe të kesh terplote të vogëlë ndë mest t’armëvet tua; edhe kur të dalsh jashtë, të rëmojsh me atë, edhe të kthenesh e të mbuloish të dalëtë t’at. 14Sepse Zoti Perëndia yt ecën ndë mest të ushtërisë s’ate, që të të shpëtonjë, e t’apë ndë dorë arëmiqt’ e tu përpara teje, përandaj ushtëria jote të jet’ e shënjtëruarë, që të mos shohë ndonjë ndyrësi te ti, e të kthenetë prej teje. 15Mos apsh ndë dorë të zot ndonjë shërbëtuar që ka ikurë nga i zoti, (e ka rënë) ndë dorët tënde;

16të rrijë bashkë me ty, ndë mest tënt nd’ atë vënt që të sgjethnjë ndër dyert e tua, tek t’i pëlqenjë; të mos e shtrëngojsh atë.

17Të mos jetë ndonjë kurvë nga të bilat’ e Israilit, as të mos jetë ndonjë i shkërdhyerë nga të bijt’ e Israilit. 18Të mos biesh pagë kurve, as pagesë qëni, ndë shtëpit të Perëndisë tënt, për asndonjë kushtim, sepse të dyja këto janë të ndyra te Zoti Perëndia yt.

19Të mos i huajsh t’yt-vëlla argjënt me uzure, të ngrëna me uzure, asndonjë gjë që epetë hua me uzure. 20Të huajit munt t’i huajsh me uzure, po t’yt-vëlla të mos i huajsh me uzure, që të të bekonjë Zoti Perëndia yt ç’do punë që të zësh, mb’ atë dhe që po vete për të trashëguar’ atë.

21Kur t’i kushtonesh ndonjë kushtim Zotit Perëndisë tënt, të mos munojsh t’ja apsh atë, sepse Zoti Perëndia yt vërtet do t’e kërkonjë atë prej teje, edhe do të kesh fal. 22Po ndë mos daç të kushtonesh, nukë do të kesh fal.

23Ç’të dalë prej buzëvet tua, ta ruajsh, edhe ta bëjsh, mb’ atë mëndyrë që iu kushtove Zotit Perëndisë tënt dhurëtinë me zëmrënë tënde, që iu zotove me golënë tënde. 24Kur të hynjç ndë vëreshtë të afërmit tënt, munt të hash rrush pas andësë s’ate, gjersa të nginjesh, po të mos vësh nd’ enët tënde. 25Kur të hynjç ndër të lashtat të afërmit tënt, munt të këpuç kallinj me dorënë tënde, po nukë munt të vësh drapër ndër të lashtat t’afërmit tënt.

Konstandin Kristoforidhi 1884 - Libra nga Dhiata e Vjetër (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index