Search form

nom i dytë 4

1Tashi pra, pa dëgjo, o Israil, urdhërimet’ e gjyqetë, që do t’u mësonj juve të bëni, që të rroni, e të hyni, e të trashëgoni atë dhenë, që po u ep juve Zoti Perëndia i atëret tuaj. 2S’keni për të shtuarë nd’ atë fialë që u urdhëronj juve, as s’keni për të hequrë gjë nga ajo, që të ruani ato urdhërimet’ e Zotit Perëndisë tuaj, që u urdhëronj unë juve.

3Sytë tuaj panë ç’bëri Zoti për punë të Baall-peorit, sepse gjith’ ata njerës që vanë pas Baall-peorit, Zoti Perëndia juaj i shoi nga mezi juaj. 4Po ju që jeni ngjiturë pas Zotit Perëndisë tuaj, të gjithë po rroni sot.

5Na unë tek u mësova juve urdhërime e gjyqe, sikundrë më urdhëroi Zoti Perëndia im, të bëni kështu nd’ atë dhé që po hyni, që t’e trashëgoni. 6Ruani pra edhe bëni (ato) sepse këjo është dituria juaj, edhe urtësia juaj përpara kombavet, të cilëtë do të dëgjonjënë gjithë këto urdhërime, edhe do të thonë: Na gjëndëje e urtë edhe e mënçime është ky komb’ i math. 7Sepse cili komp (është kaqë) i math, që është Perëndia afër’ atij, posi Zoti Perëndia ynë është ndër të gjitha (kur) thërresëm’ atë? 8Edhe cili komp (është kaqë) i math, që të ketë urdhërime e gjyqe të dëreitë, posi gjithë ky nom që po vë përpara jush sot?

9Vetëmë vështro vetëhenë tënde, edhe ruaj shpirtinë tënt, mos haronjç ndonjëherë ato punë që panë syt’ e tu, edhe mos ndahenë ndonjëherë nga zemëra jote, për gjithë dit e jetësë s’ate, po mësojua t’yt-bije, edhe bijet t’yt-bije.

10(Kujto) atë ditë që qëndrove përpara Zotit Perëndisë tënt ndë Horeb, kur më tha Zoti: Mbëlith-më gjëndëjenë, edhe do t’i bënj ata të dëgjonjënë fialët’ e mia, që të xënë të më kenë frikë gjithë dit sa të rronjënë mbi dhet, edhe të mësonjënë bijt’ e tyre. 11Edhe ju u afruatë e qëndruatë ndënë malt, edhe mali digjej flakë gjer ndë mest të qiellit, (edhe ish) erësirë, e re, edhe erësir’ e zezë. 12Edhe Zoti u foli juve ndë mest të zjarrit, ju dëgjuatë zën’ e fialëvet, po nukë patë ndonjë të përgjajturë, 13vetëmë zënë (dëgjuatë), edhe u çfaqi juve atë dhiatën’ e tij, që u urdhëroi juve të bëni, të dhiet’ urdhërimetë, edhe i shkroi mbi dy rrasa të gurta. 14Edhe nd’ atë kohë Zoti më urdhëroi t’u mësonj juve urdhërime e gjyqe, që t’i bëni nd’ atë dhe që po hyni për të trashëguar’ atë.

15Ruani mirë pra shpirtëratë tuaj, (sepse nukë patë ndonjë të përgjajtur’ atë ditë që u foli juve Zoti ndë Horeb nga mezi i zjarrit), 16mbase mos prishi, e bëni për vetëhenë tuaj idhullë, ikonë ndonjë fytyrë, të përgjajturë mashkulli a femërë, të përgjajturë ndonjë bagëtie që ësht’ mbi dhet, 17të përgjajturë ndonjë zogu fluturak, që fluturon ndë qiellt, 18të përgjajturë ndonjë shtërpiri mbi dhet, të përgjajturë ndonjë peshku që (është) ndër ujërat përposhtë dheut; 19edhe mbase mos ngresh syt’ e tu ndë qiellt, e sheh diellinë, e hënënë, e yjetë, gjith’ ushtërin’ e qiellit, mos gënjehesh e t’u falesh atyre, e të luç ato, të cilatë Zoti Perëndia yt i përndau ndëpër gjithë kombat që janë ndënë gjithë qiellinë; 20po juve u muar Zoti, e u nxori nga kumina e hekurtë, nga Egjyftëria që të jeni tek ay gjëndëje trashëgimi, gjer mbë këtë ditë.

21Edhe Zoti u zemërua kundrë meje për punët tuaj, edhe u përbetua të mos hynj nd’ atë dhe të mirë që po të ep Zoti Perëndia yt për trashëgim, 22po unë vdes ndë këtë dhe; unë nukë kapërcenj Jordhaninë, po ju do t’e kapërceni, e do të trashëgoni atë dhe të mirë. 23Kini kujdes vetëhesë suaj, mos harroni dhiatën’ e Zotit Perëndisë tuaj që u dha juve, e mos bëni për vetëhenë tuaj idhullë, ikonë ndonjë gjëje, që ka mbodhisurë Zoti Perëndia yt. 24Sepse Zoti Perëndia yt është zjarr që diek, Perëndi zëlitar.

25Si të bënjç djem, edhe djem të djemvet, ndë u prishçi, e të bëni idhullë, ikonën’ e ndonjë gjëje, e të punoni të liga përpara Zotit Perëndisë tënt, kaqë sa ta zemëroni atë, 26thërres qiellin’ edhe dhenë të deshmonjënë kundrë jush, se do të humpni fare nga ay dheu, që kapërceni Jordhaninë për të pushtuar’ atë; nukë do të kini jetë të gjatë nd’ atë, po do të shuhi të tërë. 27Edhe Zoti do t’u përndanjë juve ndë mest të gjëndëjevet, edhe do të mbeteni të pakë ndë numërit ndër ata kombat që u bie juve Zoti. 28Edhe atie do të lutni perëndira punë duarsh njerëze, dru e gur, të cilatë nukë shohënë, as nukë gjegjenë, as nukë hanë, as nukë marrën’ erë me hundë.

29Edhe prej andej do të kërkoni Zonë Perëndinë tuaj, edhe do t’e gjini, edhe do ta gjini kur ta kërkoni me gjithë zemërënë tuaj, e me gjithë shpirtinë tuaj. 30Kur të gjëndesh ndë shtrëngim, edhe të gjenjënë gjithë këto ndë dit të pastajme, atëherë do të këthenesh te Zoti Perëndia yt, edhe do të dëgjojsh zën’ e atij. 31Sepse Zoti Perëndia yt (është) Perëndi i dhëmpshim, nukë do të heqë dorë prej teje, as nukë do të shuanjë, as nukë do të harronjë dhiatën’ e atëret tu, që u përbetua atyre.

32Sepse pyet tashi për ato dit e para, që qënë përpara teje, që atë ditë që bëri Perëndia njerinë mbi dhet, edhe (pyet) që nga njëra an’ e qiellit, gjer mbë tietrët anë të qiellit, ndë është që ka qënë (gjë) posi këjo gjëj’ e madhe, a ndë është gjegjurë posi ajo. 33A ka gjegjurë (ndonjë) gjëndëje zën’ e Perëndisë të flasë ndë mest të zjarrit, sikundrë qe gjegjurë ti, edhe të ketë rruarë? 34Apo provoi Perëndia të vinjë e të marë komp për vetëhen’ e tij nga mezi (tietërë) kombi, me provime, e me shenje, e me çudi, e me luftë, e me dorë të fortë, e me krah të ndejturë, edhe me çudi të mëdha, pas gjith’ atyreve sa bëri Zoti Perëndia juaj për ju ndë Egjyftëri përpara syvet tu?

35Edhe t’u dëftua (këjo) që ta dijsh se Zoti, ay është Perëndia, nuk’ është tietërë përveç atij. 36Të bëri të dëgjojsh zën’ e tij nga qielli, që të të mësonjë, edhe mbi dhet të dëftoj ty zjarrin’ e tij të madhinë, edhe dëgjove fialët’ e atij nga mezi i zjarrit. 37Edhe sepse donte atërit’ e tu, përandaj sgjodhi farën’ e atyreve pas atyreve, edhe të nxori përpara atij nga Egjyftëria me fuqin’ tij të pushteçimenë: 38që të ndiekë përpara teje komba më të mëdhenj e më të fortë se ti, që të të kllasë brenda, e të t’apë dhen’ e atyre për trashëgim, posi sot.

39Njih-e pra (këtë) ditë, edhe vër-e ndë zëmërët tënde, se Zoti, ay (është) Perëndi, lart ndë qiell, edhe poshtë mbi dhet, nuk’ është tietërë. 40Edhe ruaj urdhërimet’ e atij e porosit’ e atij që po të urdhëronj unë sot, që të shkojsh dit të mira, ti edhe bijt’ e tu pas teje, edhe që të jesh ditë-gjatë mbi dhet, që të dha për kurdo Zoti Perëndia yt.

41Atëherë Moisiu ndau tre qytete mbë-kët’-anë Jordhanit nga të lindurit’ e diellit, 42që të ikënjë atie gjakëtori, ay që të vrasë t’ afërëmin’ e tij pa dashurë, pa i pasurë mëri atij përpara, edhe ndë iktë mbë ndonjërinë nga këta qytete, të rronjë (gjall): 43Bezerënë ndë shkretëtirët, ndë dhet të sheshtë të Reubenitëvet, edhe Remothënë ndë Gilead të Gaditëvet, edhe Golanënë ndë Bashan të Manasitëvet.

44Edhe ky është nomi që vuri Moisiu përpara të bijet Israilit: 45këta janë deshmimetë, e urdhërimetë, e gjyqetë, që u foli Moisiu të bijet Israilit, si duallë nga Egjyftëria, 46mbë-kët’-anë Jordhanit, ndë grykët kundrej Beth-peorit, ndë dhet të Sihonit mbëretit Amorejvet, i cili rrinte ndë Heshebon, të cilin’ e vrau Moisiu edhe të bijt’ e Israilit, si duallë nga Egjyftëria. 47Edhe pushtuanë vëndin’ e atij edhe dhen’ e Ogut mbëretit Bashanit, dy mbëretërë të Amorejvet të cilët’ ishinë mbë-kët’-anë Jordhanit mbë të lindurit të diellit, 48që nga Aroera, (që është) ndë buzët të lumit Arnonit, gjer ndë malt të Sionit, i cili është Hermoni, 49edhe gjithë fushënë mbë-kët’-anë Jordhanit mb’ anë të lindurit, gjer ndë det të fushësë, (që është) përposht’ Asdhothpisgahësë.

Konstandin Kristoforidhi 1884 - Libra nga Dhiata e Vjetër (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index