Search form

nom i dytë 6

1Edhe këto (janë) porositë, e urdhërimetë, e gjyqetë që urdhëroi Zoti Perëndia juaj, t’u mësonj juve, për të bërë nd’ atë dhe që hyni për të trashëguar’ atë, 2që t’i kesh frikë Zotit Perëndisë tënt, që të ruajsh gjith’ urdhërimet’ e atij, e porosit’ e atij, që po të urdhëronj unë, ti edhe yt-bir, edhe i biri i t’yt-bir, gjithë dit e jetësë s’ate, që të bënesh ditë-gjatë. 3Dëgjo pra, o Israil, edhe mba vesh t’i bëjsh, që të jesh ditë-bardhë, edhe të shumonesh fort, sikundrë t’u zotua Zoti Perëndia i atëret tu, nd’ atë dhe që rrieth klumësht e mjaltë. 4Pa dëgjo, o Israil: Zoti Perëndia ynë është një Zot. 5Edhe të duash Zonë Perëndinë tënt me gjithë zemërënë tënde, e me gjithë shpirtinë tënt, e me gjithë fuqinë tënde. 6Edhe këto fialë që po t’urdhëronj unë sot, do të jenë ndë zëmërët tënde; 7edhe do t’ua mësonjç me kujdes djemvet tu, edhe do të flaç për ato kur të rish ndë shtëpit tënde, e kur të ecënjç mb’ udhë, e kur të biesh të flesh, e kur të sgjonesh. 8Edhe do t’i apsh ato për shenjë mbi dorët tënde, edhe do të jetë përpara sysh tu posi një kafshë varë mbë ballt. 9Edhe do t’i shkruajsh ato mbi shtyllat të shtëpisë s’ate, e mbi dyert të tua.

10Edhe Zoti Perëndia yt kur të bierë ty nd’ atë dhe që u përbetua atëret tu, Avraamit, e Isaakut, e Jakovit, që t’apë ty qytete të mëdhenj e të mirë, që nuk’ i ke ndërtuarë, 11edhe shtëpi plot me gjithë të miratë, që nuk’ i ke mbushurë, edhe pusa të hapurë, që nuk’ i ke hapurë, vëreshtë e ullishta, që nuk’ i ke vënë, si të hash e të nginjesh, 12ki mëntë, mos harrojsh ndonjëherë Zotinë që të nxori nga dheu i Egjyftërisë, nga shtëpia e shërbesësë. 13T’i kesh frikë Zotit Perëndisë tënt, edhe t’i lutesh atij, edhe të përbetonesh mb’ emërit t’atij.

14Mos shkoni prapa perëndive të tierë, nga perëndit’ e kombavet që u qerthëllonjënë juve, 15(sepse Zoti Perëndia yt është Perëndi zëlitar ndë mest t’at) që të mos dhizetë zëmërimi i Zotit Perëndisë tënt kundrë teje, e të të shuanjë nga faqeja e dheut. 16Mos ngitni Zonë Perëndinë tuaj, sikundrë e ngatë ndë Massah.

17Të ruani me kujdes porosit’ e Zotit Perëndisë tuaj, e deshmimet’ e atij, e urdhërimet’ e atij, që të urdhëroi ty. 18Edhe të bënjç të dëreitën’ e të mirënë përpara Zotit, që të jesh ditë-bardhë, e të hynjç, e të trashëgonjç atë dhen’ e mirë, që u përbetua Zoti atëret tu, 19që të dëbonjë gjith’ arëmiqt’ e tu përpara teje, sikundrë foli Zoti.

20Kur të të pyesë yt-bir motinë që vien, e të thotë: Ç’ janë deshmimetë, e urdhërimetë, e gjyqetë, që u urdhëroi juve Zoti Perëndia ynë? 21Atëherë i ke për të thënë t’yt-bir: Ishim shërbëtorët’ e Faraonit ndë Egjyftëri, edhe Zoti na nxori nga Egjyftëria me dorë të fortë; 22edhe Zoti na dëfteu shenje e çudi, të mëdha e të fështira, ndë Egjyftëri, mbi Faraonë, edhe mbi të gjithë shtëpin’ e atij, përpara syvet t’anë. 23Edhe na nxori andej, që të na shtierë, e të na apë atë dhenë që u përbetua atëret t’anë. 24Edhe Zoti na urdhëroi të bëjmë gjithë këto urdhërime, t’i kemi frikë Zotit Perëndisë t’ënë, që të jemi ditë-bardhë përherë, që t’u ruanjë juve të gjallë, posi ditën’ e sotme. 25Edhe do të jetë dëreitëri ndër ju, ndë paçim mënt të bëjmë gjithë këto porosi përpara Zotit Perëndisë t’ënë, sikundrë na urdhëroi.

Konstandin Kristoforidhi 1884 - Libra nga Dhiata e Vjetër (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index