Search form

të dalëtë 20

1Edhe Perëndia foli gjithë këto fialë, tuke thënë:

2Unë (jam) Zoti Perëndia yt, që të kam nxierrë nga dheu i Egjyptërisë, nga shtëpia e shërbesësë.

3Mos kesh të tierë perëndira, veç meje.

4Mos bënjç për vetëhenë tënde idhull, as të përgjajturë ndonjë gjëje që (është) lart ndë qiell, a që (është) poshtë ndë dhet, a që është ndër ujërat përposh dheut; 5mos u falesh, as t’i luç, sepse unë Zoti Perëndia yt (jam) Perëndi zilitar, që shpaguanj fajet’ e atërëvet mbi djemt, gjer mbë të tretin’ edhe të katrëtinë (bres) atyreve që më kanë mëri, 6edhe bënj përdëllim mbë milëra (brezash) atyreve që më duanë, edhe ruanjën’ urdhërimet’ e mi.

7Mos marrç emërin’ e Zotit Perëndisë tënt mbë të kotë, sepse Zoti nukë do të nxierrë pa faj atë që merr emërin’ e ati mbë të kotë.

8Kujto ditën’ e savvatësë, që të shënjtëronjç atë. 9Gjashtë dit puno, edhe bën gjithë punët’ e tua, 10por e shtata ditë (është) Savvata e Zotit Perëndisë tënt, (nd’atë ditë) mos bënjç asndonjë punë (as) ti, as yt bir, as jot bilë, (as) shërbëtori yt, as shërbëtoreja jote, as bagëtia jote, as i huaji yt, që (është) përbrënda dyervet tua, 11sepse (ndë) gjashtë dit Zoti bëri qiellin’ edhe dhenë, detinë, edhe gjithë sa (janë) nd’ato, edhe të shtatënë ditë pushoi.

12Ndero tët-atë e tët ëmë, që të bënesh jetëgjatë mbi dhet, që të ep Zoti Perëndia yt.

13Mos vraç.

14Mos kurvëronjsh.

15Mos viethç.

16Mos bënjç deshmi të rreme kundrë të afërmit tënt.

17Mos dëshëronjç shtëpin’ e të afërmit tënt, mos dëshëronjç gruan’ e të afërmit tënt, as shërbëtorin’ e ati, as shërbëtoren’ e ati, as kan’ e ati, as gomarin’ e ati, as çdo gjë që (ësht’) e të afërmi tënt.

18Edhe gjithë gjëndëja shihte bubullimat’ e vetëtimatë, edhe zën’ e trumbetësë, edhe malinë tuke nxierrë tym; edhe gjëndëja kur pa, u hoqnë, e ndenjnë së largu. 19Edhe i thanë Moisiut: Ti folë neve, edhe do të dëgjojmë, edhe le të mos na flasë Perëndia, që të mos vdesëmë.

20Edhe Moisiu i tha gjëndëjesë: Mos frikësohi, sepse Perëndia erdhi t’u provonjë, edhe që të jetë frika e ati përpara jush, që të mos fëleni.

21Edhe gjëndëja ndenji për së largu, edhe Moisiu u afrua ndë errësirët atie ku (ishte) Perëndia.

22Edhe Zoti i tha Moisiut: Kështu u thuaj të bijet Israilit: 23Ju patë se fola nga qielli me ju; mos bëni perëndira të argjënttë me mua, as mos bëni perëndira t’artë për vetëhenë tuai; 24bëni për mua therore prei dheu, edhe bëni kurbanetë tuai të diegurë gjithë mbi atë, edhe dhuratatë tuaja të paqtimit, dhëntë tuaja, e qetë tuai, mbë gjithë çdo vënt, atie ku të përmënt emërinë tim, do të vinj te ti, e do të bekonj ty; 25edhe ndë bëfsh therore prei gurësh për mua, të mos (e) ndërtonjç prei guri të gdhëndurë, sepse, ndë shkofsh hekurishtënë tënde sipër’ asai, do të ndynjç atë; 26edhe mos hipç me shkallë mbi therorenë time, që të mos sbulonetë të sveshuritë tat mbi atë.

Konstandin Kristoforidhi 1884 - Libra nga Dhiata e Vjetër (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index