Search form

fjalët e urta 10

Fialët’ e urta të Sollomonit.

1Bir’ i urtë gëzon t’anë, po bir’ i marrë është hidhërim i s’ëmësë.

2Thesarët’ e panomisë s’bënjënë dobi, po dreitëria të shpëton nga vdekëja.

3Zoti nukë do të lërë shpirtin’ e të dreitit të vdesë nga uria, po pasëjen’ e të pabesëvet e përmbys.

4Dor’ e purtuarë bie vobezi, po dor’ e ati që ka kujdes bën të pasurë.

5Kush mbëleth ndë verë ësht’ i bir’ i urtësisë, kush flë ndë të korrët (ësht’) i bir’ i turpërisë.

6Mbi kryet të dreitit (është) bekim, po shtrembëria mbulon golën’ e të pabesëvet.

7I dreiti përmëndetë me bekim, po ëmëri i të pabesëvet kalbetë.

8I urti nga zemëra do të marrë porosi, po i marri nga buzëtë do të pengonetë.

9Kush ecën dreitë ecën mbarë, po kush shtrembëron nga udhët’ e tia do të shquhetë.

10Kush bën me sy, bie të dhëmburë, po i marri nga buzëtë do të pengonetë.

11Gol’ e të dreitit (është) gurrë jete, po shtrëmbëria mbulon golën’ e të pabesëvet.

12Të mërzituritë bie zënëje, po dashuria mbulon gjithë faletë.

13Ndë buzët të mënçëmit gjëndet’ urtësia, po shkopi është për kurrizin’ e atyre që s’kanë mënt.

14Të urtëtë mbëledhënë mënt, po gola e madhështorit ësht’ afërë humbëjesë.

15Të mirat’ e të pasurit (janë) qytet i thurë, (po) prishëja e të vobeqvet është vobezia e atyre.

16Punët’ e të dreitit (janë) për jetë, pema e të pabesit (është) për fal.

17Kush ruan mësimin e (gjëndetë) mb’ udhë të jetësë, po kush lë qërtimnë sillet’ andej e këtej.

18Kush mbulon mërinë (ndënë) buzë të rreme, edhe kush nxier nga gola kallzim, ësht’ i marrë.

19Ndër fialët të shuma nukë shteretë fali, po kush mba buzët’ e tia ësht’ i urtë.

20Gluha e të dreitit ësht’ argjënt i sgjedhurë, zemëra e të pabesëvet (është) për mos gjë.

21Buzët’ e të dreitit kullosënë shumë vetë, po të marrëtë vdesënë nga të papasuritë mënt.

22Bekimi i Zotit bën të pasurë, edhe nd’ atë nukë do të shtonetë hidhërim.

23I pamënçimi e ka të bërëtë keq posi lodrë, po dituria është për njerin’ e mënçim.

24Frika e të pabesit do të vinjë mbi atë, po dëshërimi i të dreitëvet do të mbushetë.

25Sikundrë shkon er’ e shakullit, kështu do të mos jet’ i pabesi, po i dreiti do të qëndronjë ndë jetët të jetësë.

26Posi uthëlla ndër dhëmbët, edhe tymi ndër syt, kështu është purtesësi tek ata që e dërgonjënë.

27Frik’ e Zotit shton dit, po viet e të pabesëvet do të pakësonenë.

28Shpëresa e të dreitëvet do të jetë gëzim, po shpresa e të pabesëvet do të humbasë.

29Udh’ e Zotit është forcë te i mbari, po te punëtorët’ e panomisë është humbëje.

30I dreiti nukë do të tundetë ndë jetët të jetëvet, po të pabesëtë nukë do të rrinë ndë dhet.

31Gol’ e të dreitit nxier dituri, po gluha gënjeshtare do të këputetë.

32Buzët’ e të dreitit njohën’ atë që ësht’ e pëlqyerë, po gola e të pabesëvet njeh atë që ësht’ e shtrembëtë.

Konstandin Kristoforidhi 1884 - Libra nga Dhiata e Vjetër (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index