Search form

fjalët e urta 11

1Zigareja e rreme ësht’ e ndohtë te Zoti, po zigareja e dreitë ësht’ e pëlqyerë tek ay.

2(Tek) hyn madhështia, hyn edhe turpëria, po urtësia (rri) me të përunjëtit.

3Të tërët’ e të dreitëvet do t’u heqë udhën’ atyre.

4Pasëja s’bën dobi ndë ditët të zemërimit, po dreitëria shpëton nga vdekëja.

5Dreitëria e njeriut tërë do t’ja bënjë udhënë të dreitë, po i pabesi do të bierë për punë të pabesërisë ti.

6Dreitëria e të dreitëvet do t’i shpëtonjë ata, po faltorëtë do të zihenë ndë të keqet.

7Kur vdes njeriu i pabesë, shpëresa (e ati) baretë, baret’ edhe shpresa e të paudhëvet.

8I dreiti shpëton nga shtrëngata, edhe ndë vënt t’ati hyn i pabesi.

9Hipokriti prish t’afërmin’ e ti me golënë, po të dreitëtë do të shpëtonjënë me anë të urtësisë.

10Qyteti gëzonetë kur venë mbarë të dreitëtë, edhe gëzonetë kur prishenë të pabesëtë.

11Me bekimin’ e të dreitëvet qyteti lartonetë, po me golën’ e të pabesëvet prishetë.

12Ay që s’ka mënt s’e zë për gjë të afërmin’ e ti, po njeriu i urtë pushon.

13Ay që përhap fialë sbulon fshehësiratë, po ay që është besëtar ndë shpirt fsheh punënë.

14Atie tek nuk’ është qivërni, gjëndëja bie, po nga shumica e këshillëset (vien) shpëtim.

15Kush bënetë dorë-zënës për tiatrinë, do të pësonjë keq, po kush mërzit dorë-zënëjenë do të jet’ i pafrikëshim.

16Gruan’ e hieshëme e kanë për nderë, edhe ata që qëndronjënë fitonjënë gjë.

17Njeriu i përdëllyershim i bën mirë shpirtit ti, po i papërdëllyershimi shtrëngon trupin’ e ti.

18I pabesi punon punë të rreme, po ay që mbiell dreitëri do ta ketë pagënë pa frikë.

19Sikundrë dreitëria suletë ndë jetët, kështu ay që gjuan të keqenë suletë ndë vdekëjet të ti.

20Zotit i vien të ndohtë nga ata që kanë zemërë të shtrembëtë, po ata që ecënjënë dreit’ udhësë (janë) të priturë tek ay.

21(Ndonëse) dora zë dorënë, i pabesi nukë do të mbesë pa munduarë, po fara e të dreitëvet do të shpëtonjë.

22Gruaj’ e bukurë pa mënt është si stoli e artë ndë turi të derrit.

23Dëshërimi i të dreitëvet është vetëm’ e mira, po shpëresa e të pabesëvet (është) mëria.

24Disa shpërndanjënë, edhe po u tepëronjënë, e disa kurcenjënë fort, po (kanë) nevolë.

25Ay shpirt që bën mirë do të mahetë, edhe kush ep ujë, do t’i apën ujë edhe ati.

26Atë që mbyll drith do t’e mallëkonjë gjëndëja, po bekim do të jetë mbi kryet t’ati që e shet.

27Ay që i bie prapa së mirësë, do të fitonjë hirë, po ay që kërkon të keqenë, do të vinjë mbi atë.

28Kush shpëren mbë pasëjet të ti, ky do të bierë, po të dreitëtë do të lulëzonjënë posi bimë.

29Kush trubullon shtëpin’ e ti do të trashëgonjë erë, po i marri (do t’i bënetë) shërbëtuar të mënçëmit.

30Pem’ e të dreitit është dru jete, po ay që fiton shpirtëra ësht’ i mënçëm.

31Kur të mundonet’ i dreiti mbi dhet, sa më tepër’ i pabesi e faltori.

Konstandin Kristoforidhi 1884 - Libra nga Dhiata e Vjetër (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index