Search form

fjalët e urta 22

1Më mirë (të kesh) emërë të mirë se shumë gjë, hirë të mirë, se argjënt e ar.

2I pasur’ e i vobek piqenë bashkë; Zoti (është) Bërësi këtyre të dyve.

3I urti sheh të keqenë që përpara, edhe fshihetë, po të marrëtë shkonjënë përpara, edhe mundonenë.

4Shpagesa e të përunjurit, edhe frika e Zotit, (është) pasëje, e lavdi, e jetë.

5Driza e kurthe (janë) mb’ udhët të shtrembëtit; kush ruan shpirtin’ e ti, do të jetë lark nga ato.

6Mëso dialënë ndë të nisurit të udhës’ ati, edhe nukë do të largonetë nga ajo as kur të plaketë.

7I pasuri urdhëron të vobeqtë; edhe ay që huhetë (është) shërbëtori i ati që huan.

8Kush mbiell panomi do të korrë mundime; edhe stapi i të sharit ati nukë do të hiqetë.

9Kush ka sy të mirë, do të bekonetë: sepse i ep të vobegut prej bukësë ti.

10Dëbo përqeshësinë, edhe do t’ikënjë qarta, edhe të zënët’ e të sharëtë do të pushonjënë.

11Kush do të qëruarët’ e zemërësë, për hirin’ e buzëvet ati mbëreti do të jetë miku i ati.

12Syt’ e Zotit ruanjënë mëndëjenë, po punët’ e të paudhit i kthen përmbys.

13Kush purton thotë: Leon (është) jashtë, do të vritem ndë mest të rrugavet.

14Gola e (gruasë) huajë është grop’ e thellë; ay që mërzitetë prej Zotit, do të bierë brënda nd’ atë.

15Marrëzia është lidhurë bashkë me zemërën’ e çunit, stapi i mundimit do t’e ndanjë atë prej ati.

16Kush shtrëngon të vobegunë për të shtuarë pasëjen’ e ti, edhe kush i ep të pasurit, me të vërtetë (do të ketë) nevolë.

17Vërë veshnë, edhe dëgjo fialët’ e të urtëvet, edhe ngjit zëmërënë tënde pas mëndëjesë s’ime,

18sepse (janë) të ëmbëla, ndë i ruajç ndë zemërët tënde, edhe do të ngjitenë bashkë mbi buzët të tua.

19Që të kesh shpëresënë tënde mbi Zotinë, të mësova (këto) këtë ditë, po më fort ty.

20A nukë të shkrova ty shumë herë këshille e mënt,

21që të të bënj të njohç sigurin’ e fialëvet vërteta, që t’u përgjegjesh fialë të vërteta atyreve që të dërgonjënë ty?

22Mos svish të vobegunë, sepse ësht’ i vobek, as mos shtrëngo fat-keqinë ndë portët,

23sepse Zoti do të vështronjë gjyqin’ e atyreve, edhe do të sveshë shpirtin’ e atyreve që sveshnë ata.

24Mos ki miqësi me njeri zemërak, as mos ecë bashkë me njeri zemërak,

25se mos xësh udhët’ e ati, edhe bie ndë kurth shpirti yt.

26Të mos jesh nga ata që apënë dorënë, nga ata që bënenë dorë-dhënës për detyrë.

27Kur s’ke me se të lajsh, përse të marrënë shtratinë tënt (që ke) përposhtë?

28Mos çkul kufinj të vietërë, që kanë vënë atërit’ e tu.

29A pe njeri që ësht’ i zoti ndë punëratë të tia? Ay do të rri përpara mbëretëre, nukë do të rri përpara të poshtëre.

Konstandin Kristoforidhi 1884 - Libra nga Dhiata e Vjetër (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index