Search form

fjalët e urta 3

1Biri im, mos harronjç nomet’ e mi, edhe zemëra jote le të ruanjë porosit’ mia,

2sepse do të shtonjënë te ti dit të gjata, e vite jete, e paqtim.

3Përdëllimi edhe e dreita le të mos të lënë, lidh-i ato qark qafësë s’ate, gërvisht-i ato mbi rrasat të zemërësë s’ate;

4kështu do të gjënjç hirë e sy të mirë përpara Perëndisë e njerëzet.

5Shpëre mbë Zotinë me gjithë zëmërënë tënde, edhe mos u mba ndë mëndëjet tënde;

6mbë gjith’ udhët e tua njih atë, edhe ay do të drejtonjë çapat’ e tua.

7Mos kujto vetëhenë tënde për të diturë; ki frikë Zotit, edhe priru nga e keqeja.

8(Këjo) do të jetë mjekësi ndër dejet të tu, edhe palcë ndër eshtrat të tua.

9Ndero Zotinë me pasëjenë tënde, edhe me të lashtat’ e gjithë drithit tënt,

10edhe do të mbushenë koshet’ e tu plot, edhe koritat’ e tua do të mbushenë përbuzë me verë të re.

11Biri im, mos hith tej mësimin’ e Zotit, edhe të mos të vinjë rëndë kur të qërtonesh prej ati,

12sepse Zoti qërton atë që do, sikundrë edhe ati të birrë që pëlqen.

13Lum ay njeri (që) gjeti dituri, edhe ay njeri (që) fitoi urtësi,

14sepse tregjetia e asaj (është) më e mirë se tregjetia e argjëndit, edhe fitimi i asaj (më i mirë) se ari i këthiellëtë.

15Është më e nderëshime se gurët’ e paçimuarë, edhe gjithë sa të dëshëronjç nukë jan’ aqë të vëlyera sa ajo.

16Dit të gjata (janë) mbë të diathtë t’asaj; mbë të mëngjërë t’asaj (është) pasëje e lavdi.

17Udhët’ e asaj janë të gasçime, edhe gjithë rrugat’ e asaj (janë) paqtim.

18Është dru jete ndër ata që e pushtonjënë, edhe lum ata që mbahenë prej asaj.

19Me anë të diturisë Zoti themelosi dhenë, forcoi qiejetë me urtësi.

20Me anë të mëndëjes’ ati u hapnë avysetë, edhe retë pikonjënë vesë.

21Biri im, le të mos mërgonenë (këto) nga syt’ e tu, ruaj këshille të dreitë e urtësi,

22edhe do të kesh jetë ndë shpirt tënt, edhe hirë ndë qafët tënde.

23Atëherë do t’ecënjç udhësë tënde pa frikë, edhe këmba jote nukë do të pengonetë.

24Kur të biesh të flësh nukë do të tristonjç, po do të biesh, edhe gjumi yt do të jet’ i ëmbëlë.

25Nukë do të trembesh nga frika e papandehurë, as nga humbëj’ e të pabesëvet, kur të vinjë përsipërë,

26sepse Zoti do të jetë shpëresa jote, edhe do të ruanjë këmbënë tënde të mos zihetë.

27Mos ua kurse të mirënë atyreve që duhetë, kur e ke ndë dorët tënde t’e bënjç.

28Mos i thuaj t’afërëmit tënt: Shko edhe kthenu, edhe nesërë do t’ap, kur e ke me vetëhe.

29Mos mendo të keqe kundrë t’afërëmit tënt, kur ay të ka zënë besë e rri bashkë me ty.

30Mos zihu me njeri pa ndonjë punë, ndë qoftë se s’të ka bërë ndonjë të keqe.

31Mos i ki zëli njeriut rrëmbyershim, edhe mos sgjith ndonjë prej udhëvet ati,

32sepse Zotit i vien të ndohëtë nga shtrembëria, edhe të fshehëtit’ e ati (sbulonetë) ndër të dreitëtë.

33Mallëkimi i Zotit (është) ndë shtëpit të pabesit, po (ay) bekon vëndin’ e të dreitëvet.

34Me të vërtetë ay u del kundrë madhështorëvet, po të përunjëtëvet u ep hirë.

35Të urtëtë do të trashëgonjënë lavdi, po të lartët’ e të marrëvet do të jetë turpëri.

Konstandin Kristoforidhi 1884 - Libra nga Dhiata e Vjetër (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index