Search form

fjalët e urta 4

1Dëgjoni, o djem, mësim ati, edhe mbani vesh të xëni urtësi.

2Sepse u ap juve mësim të mirë: mos hiqni dorë nga nomi im.

3Sepse edhe unë qeshë i biri t’im-et, i dashur’ e i vetëm përpara simëje,

4edhe më mësonte e më thosh: Le të mbajë zëmëra jote fialët’ e mia, ruaj porosit’ e mia, edhe do të rronjç.

5Fito dituri, fito urtësi, mos e harronjç, as mos priresh nga fialët’ e golësë s’ime;

6mos hiq dorë nga ajo, edhe të ka për të ruajturë; doj-e atë, edhe të ka për të mbajturë.

7Urtësia është më e para: fito urtësi, edhe më tepërë nga ç’do fitim, fito urtësi.

8Merr-e përsipërë, edhe ajo do të të lartonjë, do të të lëvdonjë, kur ta rroksh atë për qafe.

9Do të vërë mbi kryet tënt rreth gazesh, do të t’apë kurorë lavdie.

10Dëgjo, biri im, edhe prit fialët’ e mia, edhe do të shumonenë vitet’ e jetësë s’ate.

11Të mëson udhën’ e urtësisë, të fut ndër rruga dreitërie.

12Kur të ecënjç, çapat’ e tua nukë do të jenë të shtrënguara, edhe kur të sulesh, nukë do të pengonesh.

13Rrok mësimnë, mos e lërë; ruaj-e atë, sepse është jeta jote.

14Mos hyrë ndë rrugët të pabesëvet, edhe mos shko nd’ udhët të këqijvet.

15Largohu asaj, mos shkonjç nga ajo, priru nga ajo, edhe shko.

16Sepse ata nukë flenë, ndë mos bëfshinë të keqe; edhe u ngrihetë gjumi, ndë mos i vënçinë këmbënë ndonjëj.

17Sepse hanë bukë pabesërie, edhe pinë verë shtrëngate.

18Po udha e të dreitëvet është posi drita e shkëlqyerë, që vien tuke ndriturë shum’ e më shumë, gjersa të bënetë ditë fare.

19Udh’ e të pabesëvet (është) posi errësira, nukë dinë se ku pengonenë.

20Biri im, mbaju vesh ligjëratavet mia, kthe veshinë tënt mbë fialët të mia.

21Le të mos largonenë nga syt’ e tu, ruaj ato ndë zëmërët tënde,

22Sepse është jetë për ata që gjënjën’ ato, edhe mjekësi për gjithë trupin’ e atyreve.

23Ruaj zëmërënë tënde me ç’do farë të ruajturi, sepse nga ajo rrieth jeta.

24Hith lark teje golën’ e shtrembëtë, edhe largo prej teje buzët’ e shtrembëta.

25Syt’ e tu le të shohënë dreitë, edhe qerpallat’ e tua le të drejtonetë përpara teje.

26Pesho të ecurit’ e këmbëvet tua, edhe gjith’ udhët’ e tua do të venë dreitë.

27Mos u prirë mbë të diathtë a mbë të mëngjërë, largo këmbënë tënde nga e liga.

Konstandin Kristoforidhi 1884 - Libra nga Dhiata e Vjetër (Toskërisht)

© Interconfessional Bible Society of Albania


© Shoqëria Biblike Ndërkonfesionale e Shqipërisë

More Info | Version Index