Search form

یوهَنّا 1

لَبز انسان بوت

1بُنگیٚجا، چه ازل، لَبز اَت. لَبز گۆن هُدایا اَت و لَبز هُدائے جند اَت. 2چه ازلا، لَبز گۆن هُدایا اَت. 3سجّهیٚن چیز چه لَبزئے راها هست بوتنت و اچ آ جۆڑ بوتگیٚنان، بے آییا چیزے جۆڑ نبوت. 4هستی و زند چه آییا پیٚداک بوت و آ هستی مردمانی نور و رُژن اَت. 5رُژن مان تهارۆکیا دْرَپشیت و تهارۆکیا کدی رُژن زانت نکتگ و بالادست نبوتگ.

6یَهیا نامیٚن مردے ودی بوت که هُدائے شۆن داتگیٚن اَت. 7آ آتک که شاهد ببیت و په آ رُژنا گْواهی بدنت، تانکه سجّهیٚن مردم چه آییئے گْواهیا ایمّان بیارنت. 8آ وت هما رُژن نه‌اَت، بله آتک تان په آ رُژنا گْواهی بدنت. 9هما راستیٚن رُژن، که سجّهیٚن مردمان نورانیَ کنت، نون مان جهانا آیگی اَت. 10آ مان جهانا اَت و هُدایا چه آییئے راها جهان جۆڑیٚنتگ‌اَت، بله جهانا آ پجّاه نیاورت. 11آ وتی مهلوکئے درنیاما آتک و مهلوکا آ نمنِّت. 12بله په هما مردمان که آاِش باور کت و منِّت، اے هَکّ و اِهتیار داتنت تان هُدائے چُکّ ببنت، 13نه چه هۆن و انسان، نه چه انسانی لۆٹ و نَپْسانی واهگان، چه هُدایا ودی بوتنت.

14لَبز انسان بوت و مئے درنیاما جاگَهی کت. ما آییئے شان و شئوکت دیست، شان و شئوکتے که پتئے یکّیٚن چُکّا کَرزِت و چه رَهمَت و راستیا پُرّ اَت. 15یَهیائے شاهدی اِش اَت که، گْوانکی جت و گوَشتی: «اے هما کَس اِنت که آییئے بارئوا من گوَشت: چه من و رَندَ کئیت، بله چه من مستر و دیٚماتر اِنت. چیّا که آ چه من پیٚسرا هست بوتگ.» 16ما سجّهیٚنان چه آییئے پُرمِهریٚن رَهمَتئے تُهپَها هر وهد برکت گپتگ. 17اے راست اِنت که تئورات په ما چه موسّایا بکشگ بوتگ، بله رَهمَت و راستی، چه ایسّا مَسیها په ما آتک و سر بوت. 18هچکَسا هُدا ندیستگ، بله آ یکدانگیٚن چُکّ که پتئے جان و جئوهرا اِنت و چه سجّهیٚنان گۆن آییا نزّیکتر اِنت، هُدا پَجّاریٚنتگ.

پاکشۆدۆکیٚن یَهیائے کُلئو و پئیگام

19یَهیائے شاهدی اِش اَت، وهدے که اُرْشَلیمئے یَهودیان، وتی لهتیٚن دینی پیٚشوا و لاوی ٹَکّئے مردم آییئے کِرّا رئوان داتنت تان جُست بگرنت که: «تئو کئے ائے؟» 20آییا وتا چه پسّئو دئیگا دور نداشت، تچک و په راستی گوَشتی: «من مَسیه نه‌آن.» 21آیان جُست کت: «تئو اِلیاس ائے؟» گوَشتی: «نه.» جُستِش کت: «گڑا تئو آ واده داتگیٚن نَبیّ ائے؟» پسّئو داتی: «نه.» 22جُستِش کت: «گڑا تئو کئے ائے؟ ما باید اِنت په آیان که مارا رئوان داتگِش پسّئوے بدئییٚن. وتی بارئوا چے گوَشئے؟» 23آییا چه نَبیّ اِشئیائے کئولا پسّئو دات و گوَشتی: «من هما تئوار آن که مان گیابانا گْوانکَ جنت و گوَشیت، هُدائے راها راست و تچک کنیٚت.»+

24چه اے رئوان داتگیٚن کاسِدان لهتیٚن پَریسی اتنت. 25جُستِش کت: «اگن تئو نه مَسیه و نه اِلیاس ائے و نه هما نبیّ، گڑا په چے پاکشۆدیَ دئیئے؟» 26یَهیایا پسّئو دات: «من گۆن آپا پاکشۆدیَ دئیان، بله کَسیٚا شمئے درنیاما جاه جتگ+ که شما آییا نزانیٚت. 27آ چه من و رَندَ کئیت، بله من آییئے کئوشبندانی بۆجگئے لاهک هم نه‌آن.» 28اے کار اُرْدُنئے کئورئے آ دستا، مان بئیت‌اَنیایا پیٚش آتک، هما جاگَها که یَهیایا مردم پاکشۆدیَ داتنت.+

هُدائے گْوَرانڈ

29اے دگه رۆچا، وهدے یَهیایا ایسّا دیست که دیٚم په آییا پیٚداک اِنت، گوَشتی: «بچاریٚت! اِش اِنت هُدائے آ گْوَرانڈ که جهانئے گناهان دورَ کنت. 30اِش اِنت آ کَس که آییئے بارئوا من گوَشتگ: ‹چه من و رَندَ کئیت و چه من مستر و دیٚماتر اِنت، چیّا که چه من پیٚسر بوتگ.› 31من پجّاه نیاورت، بله آتکان تان گۆن آپا پاکشۆدی بدئیان و اے ڈئولا آ په بنی اِسراییلیان زانگ و پدّر ببیت.»

32یَهیایا وتی گْواهی اے پئیما دیٚما برت: «من هُدائے روه دیست که کپۆتیٚئے ڈئولا چه آسمانا ایٚر آتک و آییئے سرا نِشت. 33من آ نزانت، بله هما کَسا که منا رئوان داتی تان گۆن آپا پاکشۆدی بدئیان، گوَشتگ‌اَتی: ‹وهدے که تئو دیست روه په کَسیٚئے سرا ایٚر بیئیت و بنندیت، بزان آ هما کَس اِنت که گۆن هُدائے پاکیٚن روها پاکشۆدیَ دنت.› 34من اے چیز دیستگ و گْواهیَ دئیان که آ هُدائے چُکّ اِنت.»

ایسّائے اَولی مُرید

35اے دگه رۆچا، یَهیا گۆن وتی دو مُریدا اۆشتاتگ‌اَت. 36وهدے یَهیایا ایسّا دیست که چه اۆدا گْوَزگا اِنت گوَشتی: «اِش اِنت هُدائے گْوَرانڈ37آ دویٚن مُریدان اے هبر اشکت و ایسّائے رَندا رئوان بوتنت. 38ایسّایا چَکّ ترّیٚنت و هر دویٚنی دیستنت که آییئے رَندا آیگا اَنت. جُستی کت: «شما چے لۆٹیٚت؟» آیان گوَشت: «رَبّی! (بزان: او استاد!) تئیی جاگه کجا اِنت؟» 39آییا گوَشت: «بیاییٚت و بچاریٚت!» گڑا آ دویٚن شتنت و دیستِش که کجا نِشتگ و رۆچئے منتگیٚن بَهرا هماییئے کِرّا مَنتنت. بیٚگاه اَت و دیگرئے جاوَر.+

40یَهیائے هبرانی اِشکنگا رَند، یکّے چه آیان که ایسّائے رَندا شتنت، شَمون پِتْرُسئے برات، اَنْدْریاس اَت. 41آییا اَولا وتی برات شَمون ودی کت و گوَشتی: «ما مَسیه در گیٚتک.» 42رَندا، آییا شَمون ایسّائے کِرّا برت. ایسّایا شَمون چارت و گوَشتی: «تئو شَمون، یوهَنّائے چُکّ ائے. بله چه اِد و رَند، تئیی نام کئیپا بیت.» کئیپائے مانا پِتْرُس، بزان تَلار اِنت.

پیلیپُس و نَتْناییل

43اے دگه رۆچا، وهدے که ایسّایا لۆٹت جَلیلا برئوت، پیلیپُسی در گیٚتک و گوَشتی: «منی رَندا بیا!» 44پیلیپُس هم، پِتْرُس و اَنْدْریاسئے ڈئولا، چه بئیت‌سئیدائے مردمان اَت. 45پیلیپُس هم شت و نَتْناییلی شۆهاز کت و گوَشتی: «ما آ کَس که موسّایا مان تئوراتا مستاگ داتگ و آ دگه نبیّان هم آییئے بارئوا گوَشتگ، دیستگ و در گیٚتکگ. آ ایسّا ناسِری، ایسُّپئے چُکّ اِنت.» 46نَتْناییلا گۆن آییا گوَشت: «چُش بوتَ کنت که چه ناسِرَها هم شرّیٚن چیزے در بکپیت؟» پیلیپُسا گوَشت: «بیا و بچار!» 47وهدے که ایسّایا نَتْناییل دیست که دیٚم په آییا پیٚداک اِنت، گوَشتی: «اے هما تچکیٚن بنی اِسراییلی اِنت که آییئے دلا هچ پئیمیٚن مَندر و رِپک نیٚست.» 48نَتْناییلا جُست کت: «تئو منا چه کجا زانئے؟» ایسّایا پسّئو دات: «پیٚش چه اِشی که پیلیپُس ترا تئوار بکنت، من ترا هما وهدا دیست که اِنجیرئے دْرچکئے چیٚرا اَتئے.» 49نَتْناییلا گوَشت: «او استاد! تئو هُدائے چُکّ ائے، تئو اِسراییلئے بادشاه ائے.» 50ایسّایا پسّئو دات: «په اے هاترا که من گوَشت: ‹ترا اِنجیرئے دْرچکئے چیٚرا دیستگُن› ایمّانِت آورت. چه اے چیزا مستریٚنَ گندئے.» 51گڑا گۆن آییا گوَشتی: «یَکین بزانیٚت که چه اِد و رَند، شما آسمانا پَچَ گندیٚت و هُدائے پریٚشتگ دیٚم په انسانئے چُکّا، که من آن، جَهل و برزَ کاینت و رئونت.»

هُدائے پاکێن کتاب، بلۆچی زبانا

© Wycliffe Bible Translators, Inc. and the Balochi Bible Translation Team. All rights reserved.

More Info | Version Index