Search form

یوهَنّا 14

ایسّا دیٚم په هُدایا ایٚوکیٚن راه اِنت

1«شمئے دل نگران و بےتاهیر مبیت، په هُدایا باور کنیٚت، په من هم ایمّان بیاریٚت. 2منی پتئے جاگَها بازیٚن لۆگے هست. اگن اے ڈئول مبوتیٚن شمارا گوَشتُن، منَ رئوان تان په شما جاگَهے تئیار کنان. 3بله نون اگن من په شمئے جاگَهئے تئیار کنگا رئوان، پدا کایان و شمارا گۆن وتَ بران، تان شما هم همۆدا گۆن من یکجاه ببیٚت. 4شما زانیٚت که من کجا رئوان و راها هم بلد ایٚت.»

5تومایا گوَشت: «او واجه! ما نزانیٚن تئو کجا رئوئے، گڑا راها چۆن بزانیٚن؟» 6ایسّایا پسّئو دات: «من راه آن، راستی و زندگی بکشۆک هم من آن، هچکَس بے من پتئے کِرّا آتکَ نکنت. 7اگن شما منا بزانتیٚن، منی پتۆ هم زانت.+ بله چه اِد و رَند، شما آییا زانیٚت و آ دیستگۆ.» 8پیلیپُسا گۆن آییا گوَشت: «او واجه! پتا مارا پیٚش بدار، په ما همے بس اِنت.» 9ایسّایا گوَشت: «او پیلیپُس! اے بازیٚن وهدا من گۆن شما همراه آن و تئو اَنگت منا نزانئے؟ هرکَسا که منا دیستگ، منی پتی هم دیستگ. گڑا چۆنَ گوَشئے: ‹پتا مارا پیٚش بدار›؟ 10باریٚن، باورَ نکنئے که من پتئے زاتا+ آن و پت منی جانا؟ اے هبران که گۆن شما گوَشان منی نه‌اَنت، هما پتئیگ اَنت که منی جانا اِنت. هما اِنت که اے کارانَ کنت. 11منی اے هبرا بمنّیٚت که من پتئے زاتا آن و پت منی جانا. اگن باور نکنیٚت، هما کارانی هاترا ایمّان بیاریٚت که شما چه من دیستگ‌اَنت. 12یَکین بزانیٚت، هرکَس که په من ایمّان بیاریت، هرچے که منَ کنان، آ هم کتَ کنت. مستریٚن کار هم کنت، چیّا که من پتئے کِرّا رئوان و 13هرچے که په منی ناما بلۆٹیٚت، آ واهگا سرجمَ کنان، تانکه پت مان وتی چُکّا شان و شئوکت پیٚداک بکنت. 14اگن چیزے په منی ناما بلۆٹیٚت، په شما سرجم تئیارَ کنان.

هُدائے پاکیٚن روه، بزان روه اُلکُدُسئے راه دئیگئے واده

15«اگن شمارا منا دۆست اِنت، منی هُکما هم په جان و دلَ مَنّیٚت و 16من چه پتا لۆٹان، آ شمارا دگه پُشت و پناهے دنت تان مُدام شمئے درنیاما بمانیت. 17بزان اے راستیئے هما روه اِنت که جهان آییا مَنّتَ نکنت، چیّا که آییا نگندیت و پجّاهَ نیاریت. بله شما آییا پجّاهَ کاریٚت، په اے سئوبا که آ شمئے کِرّا مانیت و شمئے درونّا اِنت. 18شمارا یَتیم و چۆرئوَ نکنان، شمئے کِرّا پِرَ ترّان. 19کمّیٚن وهدیٚا رَند، جهان پدا منا نگندیت، بله شما منا گندیٚت. پمیٚشا که من زندگ آن، شما هم زندگَ مانیٚت. 20آ رۆچی زانیٚت که من پتئے زاتا آن و شما منی جانا و من شمئیگا. 21آ کَسا که منی هُکم گۆن اَنت و آ هُکمانی سرا کارَ کنت، هماییا منا دۆست اِنت. آ که منا دۆستَ داریت، آ منی پتا هم دۆستَ بیت. منا هم آ دۆستَ بیت و وتا په آییا زاهرَ کنان.»

22یَهودا اِسْکَریوتیا نه، آ دگه یَهودایا جُست کت: «او واجه! په چے وتا په ما زاهرَ کنئے بله په جهانا نه؟» 23ایسّایا پسّئو دات: «آ کَس که منا دۆستَ داریت، هما هبرانی سرا کارَ کنت که من گوَشتگ‌اَنت و منی پتا هم آ دۆستَ بیت، ما آییئے کِرّا رئویٚن و آییئے گورا مانیٚن. 24آ کَس که منا دۆستَ نداریت، منی هبرانی سرا کارَ نکنت. اے هبران که شما چه منَ اِشکنیٚت منی نه‌اَنت، هما پتئیگ اَنت که منا راهی داتگ. 25اے هبرُن وهدے گوَشتنت که اَنگت شمئے درنیاما آن. 26بله شمئے پُشت و پناه، آ پاکیٚن روه که پت په منی ناما رئوانَ کنت، درستیگیٚن چیزان شمارا سۆجَ دنت. آ هبر که من گۆن شما گوَشتگ‌اَنت، شمارا آیانی یات و تْرانَگا پرّیٚنیت.

27«من شمارا دلجمی و آسودگیَ دئیان، وتی آرامش و آسودگیا په شما بکشان. جهانا اے واک نیٚست تان هما آسودگیا شمارا بدنت که منَ دئیان. شما نگران و دلتَپَرکه مبیٚت. 28شما اشکت، من گوَشت که رئوان، بله پدا شمئے کِرّا پِرَ ترّان. اگن منۆ دۆست ببوتیٚن، شما چه اے هبرا شادانَ بوتیٚت که من پتئے کِرّا رئوان، چیّا که پت چه من مستر اِنت. 29پمیٚشا، پیٚش چه اے کارئے سرجم بئیگا گوَشتُن، وهدے که چُشَ بیت و تُپاکَ کپیت، ایمّان بیاریٚت. 30نون گۆن شما باز هبرَ نکنان، چیّا که اے جهانئے ناراهیٚن هُکمران، بزان شئیتانَ کئیت. آییا منی سرا هچ واک و زۆرے نیٚست. 31بله من هما کارانَ کنان که پتا منا هُکم کتگ، تان جهان بزانت که منا پت دۆست اِنت. پاد آییٚت، چه اِدا رئویٚن.

هُدائے پاکێن کتاب، بلۆچی زبانا

© Wycliffe Bible Translators, Inc. and the Balochi Bible Translation Team. All rights reserved.

More Info | Version Index