Search form

یوهَنّا 16

1«اے چیزُن گۆن شما گوَشتنت که شمئے باور سُست مبیت. 2بزانیٚت که شمارا چه پرستشگاه و کَنْیسَهان درَ گیٚجنت. یک وهدے کئیت، آ کَس که شمارا کُشیت، گُمانَ کنت گۆن وتی اے کارا په هُدایا هِزمتَ کنت. 3اے کاران گۆن شما کننت، چیّا که نه پتا زاننت و نه منا. 4اے هبرُن شمارا په اے هاترا گوَشتنت، وهدے که تُپاک کپت و چُش بوت، منی گوَشتگیٚن هبرانی هئیال و ترانَگا بکپیٚت. اے چیزُن چه اَولا په شما نگوَشتنت، چیّا که من وت گۆن شما گۆن اَتان.

هُدائے پاکیٚن روه، بزان روه اُلکُدُسئے کار

5«انّون وتی رَه دئیۆکئے کِرّا رئوان بله هچکَس چه شما جُستَ نکنت که: ‹کجا رئوئے؟› 6شمئے دل چه گَما پُرّ بوت، چیّا که من اے هبر گۆن شما گوَشتنت. 7بله من راستیٚنا گوَشان که منی رئوگ په شما شرتر اِنت. چیّا که اگن مرئوان، شمئے پُشت و پناه شمئے درنیاما نیئیت، بله منَ رئوان و آییا په شما رئوانَ کنان. 8وهدے که آ کئیت، جهانا گناه و راستی و اَدل و هُکمئے بارئوا سهیگ و مئیاریگَ کنت. 9گناها پیٚشَ داریت، چیّا که په من ایمّانِش نیاورت؛ 10راستیا زاهرَ کنت، چیّا که من پتئے کِرّا رئوان و شما دگه منا نگندیٚت؛ 11اَدل و هُکما پَجّاریٚنیت، چیّا که اے جهانئے نالاهکیٚن سَردار، شئیتان، مئیاریگ کنگ بوتگ. 12بازیٚن چیزے هست‌اَنت که باید اِنت گۆن شما بگوَشان، بله شمارا اے وهدی آیانی اِشکنگئے واک و توان نیٚست. 13آ که راستیئے روه اِنت، کئیت. آ شمارا په سرجمیٚن راستیا رَهدَربَریَ کنت. چیّا که وتسر چیزے نگوَشیت، تهنا چه هما چیزان که اِشکنت، هبرَ کنت و شمارا چه دیٚم آیۆکیٚن چیزان سَرپدَ کنت. 14آ منی شان و شئوکتا زاهرَ کنت، چیّا که هر هال و هبرے که چه منَ گیپت، شمارا سَهیگَ کنت. 15هرچے که منی پتا هست‌اِنت، منیگ اَنت. پمیٚشا گوَشتُن که چه منَ زوریت و شمارا سَهیگَ کنت.

گَم و شاده

16«چه گْونڈیٚن وهدے رَند، منا نگندیٚت، بله پدا، کَمُّکے رَندترا منا گندیٚت.» 17گڑا چه مُریدان لهتیٚنا گۆن یکدگرا گوَشت: «په چے آ گوَشیت: ‹چه گْونڈیٚن وهدے رَند منا نگندیٚت، بله پدا، کَمُّکے رَندترا منا گندیٚت،› یا اے هبر که آ گوَشیت: ‹پتئے کِرّا رئوان،› آییئے مَکسَد چی اِنت؟» 18آیان وت‌مان‌وتا گوَشت: «اے ‹گونڈیٚن وهد› که آییئے بارئوا هبرَ کنت، چی اِنت؟ ما نزانیٚن چے گوَشیت؟»

19ایسّایا زانت که آ لۆٹنت اے بارئوا چه آییا چیزے جُست بگرنت. گڑا گوَشتی: «شما اے بارئوا که من هبر کت گۆن یکدگرا جُست و پُرسا ایٚت. من شمارا گوَشت که ‹چه یک گونڈیٚن وهدے رَند دگه منا نگندیٚت، بله کَمُّکے رَند، پدا منا گندیٚت.› باریٚن شمئے گپّ و تْران همے بارئوا اَت؟ 20باور کنیٚت و بزانیٚت که شما اَرسَ ریٚچیٚت و مان یک اَندۆه و وت‌اۆمانے کپیٚت، بله جهان شادهَ کنت. شما گَمناک و پُرسیگَ بیٚت، بله شمئے اے گَم په شادمانی بدلَ بیت. 21یک جنیٚنے وتی چِلّگیئے وهدا دردَ کَشّیت، بله اَنچش که نُنُّک پیٚداکَ بیت، وتی دردانَ شمۆشیت، پمیٚشا که نۆکیٚن انسانے ودی بوتگ. 22شما هم انّون، همے ڈئولا گَمناک ایٚت، بله شمارا پدا گندان. آ وهدی، شادمانَ بیٚت و شمئے وشّیان هچکَس پَچ گپتَ نکنت. 23آ رۆچا دگه چیزے چه من جُستَ نکنیٚت. باور کنیٚت، هر چیزے که په منی ناما چه پتا بلۆٹیٚت، شمارا دنت. 24تان اے وهدی شما چیزے په منی ناما نلۆٹتگ، بلۆٹیٚت تان شمئے دستا بکپیت و شمئے شادمانی سرجم و سرریٚچ ببیت.

جهانئے سرا گیرایی و بالادستی

25«تان اے وهدی، من گۆن شما په راز و رَمز هبر کتگ، بله وهدے کئیت که په راز و رمز هبر مکنان، تچک و پدّر پتئے بارئوا گۆن شما هبر بکنان. 26وهدے که آ رۆچَ کئیت، شما وتی واهگا منی نامئے سرا چه هُدایا لۆٹیٚت و منَ نگوَشان که په شمئیگی چه پتا لۆٹان. 27چیّا که پتا وت شمارا دۆست اِنت، په اِشی که شمارا منا دۆست بوتگ و مَنّتگۆ که من چه هُدائے نیٚمگا آتکگان. 28من چه پتئے کِرّا آتکگ و اے جهانا سر بوتگان، انّون هم اے جهانا رَمبیٚنان و پتئے نیٚمگا رئوان.» 29مُریدان گۆن آییا گوَشت: «نون رۆشن و پکّا بے راز و رمز هبر کنگا ائے. 30نون دلجم ایٚن که تئو سجّهیٚن چیزانَ زانئے. دگه زلورت نه‌اِنت کَس چیزے چه تئو سر و سۆج بکنت. پمیٚشا مارا باور اِنت، تئو چه هُدائے نیٚمگا آتکگئے.» 31ایسّایا پسّئو دات: «نون شمارا باور اِنت. 32بچاریٚت، یک وهد و ساهتے کئیت و چه همے انّون بُنگیٚج بوتگ، شما درستیگیٚن تَک و پَرکَ بیٚت و هرکَس وتی راها رئوت. منا تهنا و ایٚوک یلهَ دئییٚت، بله گۆن اے درستیگیٚنان، من تهنا نه‌آن، چیّا که منی پت گۆن من اِنت. 33اے چیزُن په شما گوَشتنت تان گۆن منی هَمتِپاکیا شمارا آسودگی برسیت. مان جهانا شمارا درد و رنجَ رسیت، بله دلیٚر ببیٚت که من اے جهانئے سرا سۆبیٚن بوتان.»

هُدائے پاکێن کتاب، بلۆچی زبانا

© Wycliffe Bible Translators, Inc. and the Balochi Bible Translation Team. All rights reserved.

More Info | Version Index