Search form

یوهَنّا 4

ایسّا و سامِری جنیٚن

1ایسّایا زانت که پَریسیان اشکتگ آییا چه یَهیایا گیٚشتریٚن مُریدے ودی کتگ و آیان پاکشۆدیَ دنت. 2‏-3گڑا چه یَهودیَّها دیٚم په جَلیلا پِر ترّت. اَلبت، ایسّایا وت مردم پاکشۆدیَ نداتنت، اے کار مُریدانَ کت. 4بله زلورت اَت که چه سامِرَها بگوَزیت. 5اۆدا، یک شهریٚا رَسِت، که نامی سوهار اَت و هما ڈگارئے نزّیکا اَت که آکوبا په وتی ایسُّپیٚن چُکّا بکشاتگ‌اَت. 6آکوبئے چات همۆدا اَت. ایسّایا چه سَپَرا دَم برتگ‌اَت و همے چاتئے کِرّا نِشت. نیٚمرۆچئے وهد+ اَت.

7سامِری جنیٚنے په آپئے کَشّگا آتک، ایسّایا گۆن آییا گوَشت: «کمّے آپ منا بدئے.» 8چیّا که آییئے مُرید، په وَراکئے گِرگ و آرگا شهرا شتگ‌اتنت. 9سامِری جنیٚنا گوَشت: «تئو که یک یَهودے ائے، چۆن چه من آپَ لۆٹئے؟» (جنیٚنا په همے هاترا چُش گوَشت، که یَهود گۆن سامِریان رئو و آیَ نکننت.) 10ایسّایا پسّئو دات: «اگن تئو بزانتیٚن هُدائے بکشش چیّ اِنت و اے کئے اِنت که چه تئو آپَ لۆٹیت، گڑا اَلّما تئو گۆن آییا دستبندیَ کت که ترا زند‌آپ بدنت.» 11جنیٚنا گوَشت: «او واجه! ترا په آپئے کَشّگا ڈۆل نیٚست و اے چات سکّ جُهل اِنت، چه کجا زند‌آپَ کارئے؟ 12باریٚن، تئو چه مئے پیرُک آکوبا مستر ائے، که اے چاتی په ما بکشاتگ و آییئے جند، چُکّ، رمگ و گۆرُّما چه اے چاتا آپ وارتگ؟» 13ایسّایا گوَشت: «هرکَس که اے آپا بوارت پدا تنّیگَ بیت، 14بله هرکَس که منی بکشاتگیٚن آپا بوارت، هچبر تنّیگَ نبیت. چیّا، آپے که من آییا دئیان اگن بوارت، چه آییئے درونّا زند‌آپئے چمّگے بُجیت و جاهَ جنت که اَبَدی اِنت.» 15جنیٚنا گوَشت: «او واجه! هما آپا منا بدئے تان دگه تنّیگ مبان و په آپئے کَشّگا اِدا میایان.»

16ایسّایا گوَشت: «برئو وتی لۆگ‌واجها تئوار کن و پدا همِدا بِر گرد.» 17جنیٚنا گوَشت: «منا مرد نیٚست.» ایسّایا گوَشت: «راستَ گوَشئے که ترا مرد نیٚست، 18چیّا که ترا پنچ مرد بوتگ و آ مرد که انّون گۆن تئو زندگیَ کنت، تئیی مرد نه‌اِنت. آ چیز که تئو گوَشت راست اِنت.» 19جنیٚنا درّایٚنت: «او واجه! په منی زانگا، تئو یک نبیّے ائے. 20مئے پت و پیرُکان همے کۆهئے سرا پرستش کتگ، بله شما یَهودَ گوَشیٚت، باید اِنت هُدایا مان اُرْشَلیما پرستش بکننت.» 21ایسّایا گوَشت: «او جنیٚن! باور کن، یک وهدے کئیت که هُداییٚن پتا نه اے کۆهئے سرا پرستش کننت و نه که اُرْشَلیما. 22شما سامِری هماییا پرستشَ کنیٚت که آییا نزانیٚت. بله ما هماییا پرستشَ کنیٚن که آییا زانیٚن. چیّا که نجات و رَستگاری چه یَهودیانی نیٚمگا کئیت. 23یک وهدے کئیت و آ وهد هم انّون بُنگیٚج بوتگ که راست و بَرهَکّیٚن پرستش کنۆک پتا گۆن روه و په راستی پرستشَ کننت. چیّا که پت همے ڈئولیٚن پرستش کنۆکانی لۆٹۆک اِنت. 24هُدا روه اِنت و هرکَس که آییا پرستشَ کنت گۆن روه و په راستی پرستش بکنت.» 25جنیٚنا گوَشت: «منَ زانان که مَسیهَ کئیت و هر وهدے که آ کئیت، سجّهیٚن چیزان مارا گوَشیت.» 26ایسّایا گوَشت: «من که گۆن تئو هبر کنگا آن، هما آن.»

27همے وهدا ایسّائے مُرید پِر ترّتنت. وهدے دیستِش که ایسّا گۆن جنیٚنیٚا هبر کنگا اِنت، هئیران بوتنت. بله هچکَسا جُست کنگئے دلیٚری و توان نیٚست‌اَت که په چے گۆن آییا هبر کنگا اِنت و چه آییا چے لۆٹیت. 28جنیٚنا وتی کونزّگ زمینّا ایٚر کت، شهرا شت و گۆن مردمانی گوَشت: 29«بیاییٚت مردیٚا بگندیٚت هرچے تان اے وهدی من کتگ آییا منا گوَشتنت. باریٚن آ مَسیه نه‌اِنت؟» 30گڑا مردم چه شهرا در کپتنت و ایسّائے کِرّا آتکنت. 31اے درنیاما مُریدان گۆن ایسّایا دستبندی کت و گوَشتِش: «او استاد! چیزے بوَر.» 32بله آییا گوَشت: «منا وَراکے هست که شما آییئے بارئوا نزانیٚت.» 33نون مُریدان وت‌مان‌وتا هبر کت: «باریٚن کَسیٚا په آییا وَراکے آورتگ؟» 34ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «منی وَراک همِش اِنت تان وتی رَه دئیۆکئے واهگا برجاه کنان و آییئے کاران سرجم بکنان. 35مگن شما نگوَشیٚت که په رۆن و مۆشئے مۆسما اَنگت چار ماه پَشت کپتگ؟ شرّ دلگۆش کنیٚت، شمارا گوَشان، کِشاران بچاریٚت و بگندیٚت که انّون په رۆنا رَسِتگ و تئیار اَنت. 36رۆن کنۆک وتی مزّا گیپت و بَر و سَمَرا په نمیرانیٚن زندمانا مُچَّ کنت، تان کِشۆک و رۆن کنۆک هۆر گَل و شادمانی بکننت. 37اِدا اے هبر سِتْکَ کنت که ‹یکّے کِشیت و دگرے رۆنَ کنت.› 38من شمارا رئوان دات تان هما بَر و سَمَرانی واهند ببیٚت که شما په آیان هچ زهمتے هم نکَشّتگ. دگران زهمت کَشّتگ و شما چه آیانی کارا نَپ و سوتَّ گریٚت.»

39په آ جنیٚنئے گْواهیا که گوَشتگ‌اَتی: «هر چیزے که تان اے وهدی من کتگ‌اَت منا گوَشتنتی،» چه آ شهرئے سامِری مردمان بازیٚنیٚا په ایسّایا ایمّان آورت. 40وهدے که سامِری ایسّائے کِرّا آتکنت و لۆٹتِش ایسّا آیانی درنیاما بمانیت، گڑا ایسّا تان دو رۆچا گۆن همایان نِشت و 41بازیٚنیٚا ایسّائے هبرانی سرا ایمّان آورت. 42گۆن آ جنیٚنا گوَشتِش: «نون ما ایٚوک و تهنا تئیی هبرانی سرا باورمند نه‌ایٚن، آییئے جندئے هبر هم اشکتگ‌اَنت و دلجم ایٚن که آ په راستی جهانئے رَکّیٚنۆک اِنت.»

بادشاهئے کاردارئے چُکّئے دْرهبکشی

43دو رۆچا رَند، ایسّا چه اۆدا در کپت و وتی هَنکیٚن، جَلیلئے نیٚمگا شت. 44ایسّایا وت گوَشتگ‌اَت که: «هچ نبیّا وتی شهرا اِزَّت نیٚست.» 45بله وهدے جَلیلا رَسِت، مردمان په دلسِتکی وشّاتک کت، چیّا که آییئے کتگیٚن کارِش اُرْشَلیما دیستگ‌اتنت. سئوب اِش اَت که مردم هم ائییدئے رۆچان اُرْشَلیما اتنت.

46ایسّا پدا جَلیلئے کانایا شت، همۆدا که آپی شراب کتگ‌اتنت. چه بادشاهئے کارداران یکّے هست‌اَت که آییئے چُکّ، کَپَرناهومئے شهرا نادراه اَت. 47وهدے آ سَهیگ بوت که ایسّا چه یَهودیَّها جَلیلا آتکگ، آییئے کِرّا شت و دستبندی کتی که کَپَرناهوما بیئیت و آییئے نادْراهیٚن بچکا که مَرکیگ اِنت برَکّیٚنیت. 48ایسّایا گۆن آییا گوَشت: «شما تان مۆجزه و اَجَبَّتیٚن نِشانی مگندیٚت په هچ داب ایمّانَ نیاریٚت.» 49آ مردا گوَشت: «او واجه، پیٚش چه اِشی که منی بچک بمریت، بیا.» 50ایسّایا گوَشت: «برئو تئیی چُکّ دْراهَ بیت.» آ مردا ایسّائے هبر مَنِّت و وتی لۆگا شت.

51اَنگت لۆگا نرَسِتگ‌اَت که آییئے نئوکران راهئے درنیاما آ دیست و مستاگی داتِش که: «تئیی چُکّ دْراه بوتگ.» 52آییا جُست گپت: «چه وهد و دمانے گهتر بوتگ؟» آیان گوَشت: «زی نیٚمرۆچا کمّے رَند،+ تَپا یله داتگ.» 53پتا زانت که اے وهد، هما وهد اَت که ایسّایا گوَشتگ‌اَت: «تئیی چُکّ دْراهَ بیت.» گڑا وت گۆن لۆگئے سجّهیٚن مردمان ایسّائے سرا ایمّانِش آورت. 54چه یَهودیَّها جَلیلا که آتک، اے ایسّائے دومی اَجِکّایی و اَجَبَّتیٚن نِشانی اَت.

هُدائے پاکێن کتاب، بلۆچی زبانا

© Wycliffe Bible Translators, Inc. and the Balochi Bible Translation Team. All rights reserved.

More Info | Version Index