Search form

یوهَنّا 5

ناجۆڑیٚن مردیٚئے دْرهبکشی

1کمّے رَندترا، ایسّا په یَهودیانی یک ائییدیٚا، اُرْشَلیما شت. 2اُرْشَلیما، یک دَروازگیٚئے نزّیکا، که آییا پَسئے دَروازگَ گوَشنت، اِستهلے، بزان هئوزے، هست‌اِنت که چه پنچ گُمبُدا جۆڑ بوتگ و په اِبرانی زبانا آییا بئیت‌هَسْدا گوَشنت. 3اۆدا بازیٚن لَنگ و مُنڈ و کۆریٚن نادراه وپتگ‌اتنت.+

5اے مردمانی درنیاما، یک مردے هست‌اَت که سی و شَش سال ناجۆڑ اَت. 6وهدے ایسّایا آ مرد وپتگیٚن هالتا دیست و زانتی که چه دیٚریگیٚن وهدے نادراه اِنت، جُستی کت: «تئو لۆٹئے وشّ و دْراه ببئے؟» 7آ نادْراها پسّئو دات: «او واجه! وهدے که آپ رئوانَ بیت، کَسے نیٚست که منا اِستهلا دئور بدنت. تان من وتا بسُریٚنان، دگرے زوتّر کُپَّ کنت.» 8ایسّایا گوَشت: «پاد آ، وتی گَندلان بزور و برئو.» 9آ مرد دْراه بوت، وتی نِپاد و گَندلی زرتنت و راه کپت.

آ رۆچ سَبَّتئے رۆچ+ اَت. 10پمیٚشا یَهودیان گۆن آ دْراه بوتگیٚن مردا گوَشت: «مرۆچی سَبَّتئے رۆچ اِنت، ترا وتی گَندلانی زورگ و رئوگئے هَکّ نیٚست.» 11آییا پسّئو دات: «آ مردا که منا دْراه کت گوَشتی: ‹پاد آ، وتی گَندلان بزور و برئو.› » 12چه آییا جُستِش کت: «کئیا ترا گوَشتگ ‹وتی گَندلان بزور و برئو؟› » 13بله آ مرد که نون دْراه بوتگ‌اَت، نزانتی آ کئے اِنت. چیّا که اۆدا مردم سکّ باز اتنت و ایسّا هم گار و اَندیٚم بوتگ‌اَت.

14رَندا، ایسّایا آ مرد مزنیٚن پرستشگاها دیست و گوَشتی: «نون که دْراه بوتگئے، دگه گناه مکن. چُش مبیت که په گَنتریٚن بلاهے دُچار بکپئے.» 15آ مرد شت و گۆن یَهودیانی گوَشت: «آ که منا رَکّیٚنتی، ایسّا اَت.» 16یَهودیان ایسّا آزار رسیٚنت، چیّا که آییا اے ڈئولیٚن کار، شَمبِهئے رۆچا کتنت. 17بله ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «منی پت اَنگت کار کنگا اِنت، من هم کارَ کنان.» 18اے گپّانی سئوبا، یَهود په آییئے کُشگا تیٚزآستر بوتنت. چیّا که سَبَّتئے هُکمئے پرۆشگا اَبیٚد، آییا هُدا وتی جندئے پت زانت. اے ڈئولا، وتا گۆن هُدایا بْریٚبری لیٚکِت.

هُدائے چُکّئے اِهتیار

19ایسّایا پسّئو دات: «یَکین بزانیٚت که چُکّ چه وتی نیٚمگا هچ کارے کتَ نکنت، پتئے کارانَ گندیت و آیانی رَندگیریا کنت. هر کارے که پتَ کنت، چُکّ هم هما کنت. 20چیّا که پتا چُکّ دۆست اِنت و هرچے که وتَ کنت، چُکّا هم سۆجَ دنت. دگه مستریٚن کار هم آییا پیٚشَ داریت تان شما هئیرت بکنیٚت. 21اَنچش که پت مُردگان زندگَ کنت و آیان زندمانَ بکشیت، چُکّ هم هرکَسا که بلۆٹیت زندگَ کنت. 22پت هچکَسیٚئے سرا شئور و هُکمے نبُرّیت، آییا وتی درستیگیٚن اِهتیار چُکّئے دستا اِشتگ‌اَنت، 23تان سجّهیٚن مردم هما ڈئولا که پتا اِزَّتَ دئینت چُکّا هم اِزَّت بکننت. کَسے که په چُکّا بےاِزّتی بکنت په پتا هم که آییئے رَه دئیۆک اِنت بےاِزّتیَ کنت.

24«یَکین بزانیٚت، هرکَس منی گپّان بِشکُنت و په منی رَه دئیۆکا ایمّان بیاریت، نمیرانیٚن زندمانئے واهندَ بیت و هچبر مئیاریگَ نبیت. آ چه مَرکا رَکّتگ و نمیران بوتگ. 25دلجم ببیٚت، وهدے کئیت و اَنچش اِنت که آ وهد انّون بُنگیٚج بوتگ، مُردگ هُدائے چُکّئے تئوارا اِشکُننت و هرکَس که بِشکُنت پدا زندگَ بیت. 26چیّا هما ڈئولا که پت زندمانئے سَرچمّگ اِنت، وتی چُکّا هم اے واک و توان داتگی تانکه زندمانئے سَرچمّگ ببیت. 27آییا اِهتیار داتگی تانکه وت شئور و هُکم ببُرّیت، چیّا که انسانئے چُکّ اِنت. 28چه اِشی هئیران و هَبَکّه مبیٚت، وهدے کئیت که سجّهیٚن مُردگ آییئے تئوارا اِشکُننت و 29چه وتی کَبر و گۆرّان درَ بنت، نیٚککار په نمیرانیٚن زندمانا رئونت و بدکار په مئیاریگ بئیگ و سَرزنشتئے جاگَها.

ایسّائے بارئوا شاهدی

30«من وتسر کارے کتَ نکنان، په هما چیزان که اِشکنان شئور و هُکمَ کنان و منی شئور بَرهَکّ اِنت. چیّا که وتی دلئے واهگانی سرجم کنگئے پدا نه‌آن، وتی رَه دئیۆکئے کارانی سرجم کنگئے رَندا آن. 31اگن من وتی بارئوا وت گْواهی بدئیان، منی گْواهیا اِهتبار و اَرزشتے نبیت. 32بله دگرے هست‌اِنت که منی بارئوا گْواهیَ دنت و منَ زانان که آییئے گْواهی منی بارئوا باز پُراِهتبار اِنت. 33شما وتی کاسِد یَهیائے کِرّا رئوان داتنت و آییا هم په منی راستیا گْواهی دات. 34مردمانی گْواهیا، منَ نلۆٹان، په شمئے رَکّیٚنگئے هاترا اے هبرانَ گوَشان. 35یَهیا چِراگیٚئے ڈئولا رۆک و دْرَپشان اَت، شمارا هم تان گْونڈیٚن وهدے آ نورئے چیٚرا شادمانی دۆستَ بوت.

36«بله منا چه یَهیایا مستریٚن شاهدے هست‌اِنت، آ همے کار اَنت که منِشَ کنان و پتا په من اِشتگ‌اَنت. اے کار گْواهیَ دئینت که منا پتا رئوان داتگ. 37آ پت که منا رئوان داتگی وت منی گْواه و شاهد اِنت. شما هچبر نه آ دیستگ و نه آییئے تئوار اشکتگ. 38آییئے هبران شمئے دلان جاهے نیٚست، چیّا که شما آییئے رئوان داتگیٚنا نمنّیٚت. 39پاکیٚن کتابانَ وانیٚت، هئیالَ کنیٚت که آیانی تها نمیرانیٚن زند هست‌اِنت، بله پاکیٚن کتاب په من گْواهیَ دئینت. 40شما نلۆٹیٚت منی کِرّا بیاییٚت تان من شمارا اَبَدمانیٚن زند بدئیان.

41«من چه مردمان مزنیَ نلۆٹان. 42من شمارا جاهَ کاران و زانان که شمارا هُدا په دل دۆستَ نبیت. 43من په وتی پتئے ناما آتکگان و شما منا نمنّیٚت، بله اگن کَسے وتسر بیئیت، آییا مَنّیٚت و گْوَراَمبازَ کنیٚت. 44شما یکدگرئے مزنی و اِزَّتئے رَندا ایٚت و آ اِزَّت که چه هُدائے نیٚمگا کئیت، آییا دلگۆشَ نداریٚت. گڑا چۆن ایمّان آورتَ کنیٚت؟

45«گُمان مکنیٚت که من پتئے دیٚما شمارا مئیاریگَ کنان. دگرے، بزان هما موسّا که په آییا امیٚتوار ایٚت، آ شمارا مئیاریگَ کنت. 46اگن شمارا په موسّایا ایمّان ببوتیٚن، په منۆ هم ایمّانَ آورت. چیّا که آییا منی بارئوا نبشتگ. 47بله وهدے که شمارا آییئے نبشتگیٚنانی سرا ایمّان نیٚست، منی هبران چۆن باورَ کنیٚت؟»

هُدائے پاکێن کتاب، بلۆچی زبانا

© Wycliffe Bible Translators, Inc. and the Balochi Bible Translation Team. All rights reserved.

More Info | Version Index