Search form

یوهَنّا 6

پنچ هزار مردمان وَراک دئیگ

1رَندا، ایسّا جَلیلئے مَزَن‌گْوَرمئے آ دستا شت، که تِبِریَّهئے گْوَرم هم گوَشگَ بیت. 2بازیٚن مردم، که چه ایسّایا نادْراهانی دْرهبکشیئے اَجَبَّتیٚن نِشانی‌اِش دیستگ‌اتنت، آییئے رَندا گۆن کپتنت. 3آ وهدی، ایسّا کۆهیٚئے سرا شت و گۆن وتی مُریدان همۆدا نِشت. 4یَهودیانی سَرگْوَزئے ائیید، بزان پِسَه، نزّیک اَت.

5وهدے که ایسّایا وتی چپّ و چاگرد چارت، دیستی که بازیٚن مردمے دیٚم په آییا پیٚداک اَنت. چه پیلیپُسا جُستی گپت: «نان چه کجا بزوریٚن تان اے مردم وَراک بوَرنت؟» 6ایسّائے اے هبر یک اِمتِهان و چکّاسے اَت، چیّا که آییا زانت چے بکنت. 7پیلیپُسا پسّئو دات: «دوسَد نُگرهیٚن کُرشئے نان+ هم بسَ نبیت، تۆرے هرکَس کَمُّک هم بوارت.» 8یک مُریدے، که نامی اَنْدْریاس و شَمون پِتْرُسئے برات اَت، گوَشتی: 9«یک بچکے اِدا اِنت که پنچ جئویٚن نگن و دو ماهیگی گۆن اِنت، بله آ په رُمبے مردما چے بنت؟» 10ایسّایا گوَشت: «مردمان نادیٚنیٚت.» اۆدا بازیٚن کاه و سبزگے رُستگ‌اَت. مردم نِشتنت. اچ آیان کمّ و گیٚش پنچ هزار مردیٚن اتنت. 11ایسّایا نان زرتنت، هُدائے شُگری گپت و نِشتگیٚن مردمانی سرا بَهری کتنت. ماهیگ هم اَنچش، په هرکَسا هرچے که لۆٹت داتنتی.

12وهدے که سجّهیٚن سیٚر بوتنت، گۆن مُریدانی گوَشت: «نانی ٹُکّران و منتگیٚن ماهیگان مُچّ و یکجاه کنیٚت تان هراب و بیٚران مبنت.» 13گڑا مُریدان آ نان مُچّ و یکجاه کتنت، که چه آ پنچ جئویٚن نانئے ٹُکّران دوازده سَپْت پُرّ بوت. 14وهدے که آیان ایسّائے اے مۆجزه و اَجَبَّتیٚن نِشانی دیست، گوَشتِش: «په دل اے هما واده داتگیٚن نَبیّ اِنت که باید اِنت یک رۆچے جهانا بیئیت.» 15وهدے که ایسّایا زانت مردمَ لۆٹنت په زۆر آییا ببرنت و بادشاه بکننت، گڑا چه مردمان دور بوت و ایٚوکا کۆها شت.

آپئے سَربُرا راه رئوگ

16رۆچئے ایٚرنندا مُرید دیٚم په گْوَرما شتنت. 17بۆجیگا نِشتنت و گْوَرمئے آ دستا، دیٚم په کَپَرناهوما راه گپتنت. تهار بوتگ‌اَت و ایسّا اَنگت هم آیانی کِرّا پِر نترّتگ‌اَت. 18تْرندیٚن گواتے کَشّگا اَت و چئول و مئوجان سر زرت. 19وهدے که پنچ تان شَش کیلومترئے کِساسا+ دیٚما شتنت، دیستِش که ایسّا آپئے سرا گام جَنان، دیٚم په بۆجیگا پیٚداک اِنت. آیان ترست. 20بله ایسّایا گوَشت: «مترسیٚت، من آن21لۆٹتِش آییا مان بۆجیگا بیارنت بله بۆجیگ په منزلا سر بوت.

22اے دگه رۆچا، هما مردم که گْوَرمئے آ دیٚما منتگ‌اتنت، زانتِش بگئیر چه هما بۆجیگا که مُرید سوار بوتگ‌اتنت، دگه بۆجیگے اۆدا نیٚست‌اَت و ایسّا هم آییئے تها نه‌اَت، مُرید هم بے ایسّایا شتگ‌اتنت. 23بله دگه لهتیٚن بۆجیگ چه تِبِریَّها، هما جاگَها رَسِتنت که اۆدا مردمان چه ایسّائے شُگر گِرگا و رَند، نان وارتگ‌اَت. 24وهدے که مردمان دیست نه ایسّا و نه آییئے مُرید اۆدا اَنت، په ایسّائے شۆهازا، بۆجیگان سوار بوتنت و دیٚم په کَپَرناهوما شتنت.

زندمانیٚن نان

25وهدے که مردمان ایسّا گْوَرمئے آ دستا دیست، گوَشتِش: «استاد! تئو کدی اِدا آتکئے؟» 26ایسّایا پسّئو دات: «باور کنیٚت، شما په اِشی منی رَندا نکپتگیٚت که اَجِکّایی و اَجَبَّتیٚن نِشانی دیستگ‌اَنت، په اے هاترا آتکگیٚت که نانۆ وارت و سیٚرلاپ بوتیٚت. 27بله په اے زئوال بئیگییٚن وَراکا جُهد مکنیٚت، په آ دایمی وَراکا کۆشست کنیٚت که نمیرانیٚن زندمانَ بکشاییت، هما وَراک که انسانئے چُکّ شمارا دنت. چیّا که هُداییٚن پتا آییئے سرا وتی مَنّگئے مُهر جتگ.» 28آیان جُست کت: «مئے کار و زِمّهواری چی اِنت؟ هما کاران که هُدا چه ما لۆٹیت، آیان چۆن پوره و سرجم بکنیٚن؟» 29ایسّایا پسّئو دات: «آ کار که هُدا چه شما لۆٹیت اِش اِنت: په هما کَسا ایمّان بیاریٚت که هُدایا راه داتگ.» 30آیان گوَشت: «چۆنیٚن اَجِکّایی و اَجَبَّتیٚن نِشانی پیٚشَ کنئے که په تئو ایمّان بیاریٚن؟ چے کنئے؟ 31مئے پت و پیرُکان گیابانا مَنّ+ وارت، هما ڈئولا که پاکیٚن کتابَ گوَشیت: ‹آییا چه آسمانا، نان رئوان دات تان بوَرنت.› »+

32ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «باور کنیٚت، موسّا نه‌اَت که چه آسمانا په شما نانی رئوان دات، اے منی پت اِنت، که اَسْلیگیٚن نانا په شما بکشگا اِنت. 33چیّا که هُدائے نان هما اِنت که چه آسمانا ایٚر آتکگ و جهانا زندمانَ بکشاییت.» 34گۆن آییا گوَشتِش: «او واجه! اے نانا هر وهد مارا بدئے.» 35ایسّایا پسّئو دات: «هستی و زندمانئے نان من آن. هرکَس منی کِرّا بیئیت هچبر شدیگَ نبیت. هرکَس منی سرا باور بکنت کدی تنّیگَ نبیت. 36بله هما ڈئولا که گوَشتُن، شما گۆن منی گِندگا هم ایمّانَ نیاریٚت. 37آ سجّهیٚنان که پت منا بکشیت دیٚم په منَ کاینت، هرکَس که منی کِرّا کئیت، من آییا چه وت دورَ نکنان. 38من چه آسمانا په اے سئوبا ایٚر نیاتکگان تان وتی واهگان سرجم بکنان، آتکگان تان وتی رَه دئیۆکئے واهگان کار ببندان. 39منی رَه دئیۆکئے واهگ اِش اِنت، هما که منا داتگ‌اَنتی، یکّے هم چه منی دستا مرئوت و آهِرزمان، آیان پدا زندگ بکنان. 40چیّا که منی پتئے واهگ همِش اِنت تان هرکَس که چُکّا گندیت و په آییا ایمّانَ کاریت، نمیرانیٚن دنیائے واهند ببیت و من آهِرزمان آییا زندگَ کنان.»

41گڑا یَهود په گِلگ و نُرُنڈگ در آتکنت، چیّا که آییا گوَشتگ‌اَت: «من هما نان آن که چه آسمانا ایٚر آتکگ.» 42آیان گوَشت: «اے مرد، ایسّا، همے ایسُّپئے چُکّ نه‌اِنت که ما آییئے پت و ماتا زانیٚن؟ گڑا چۆنَ گوَشیت که ‹من چه آسمانا ایٚر آتکگان؟› » 43ایسّایا پسّئو دات: «اِکّدر منُرُنڈیٚت و شکایت مکنیٚت. 44هچکَس منی کِرّا آتکَ نکنت تان وهدے هما پت که منا رئوان داتگی، آییا منی نیٚمگا مچِکّیت و میاریت و من آییا آهِرزمان زندگَ کنان. 45نبیّانی کتابان نبیسگ بوتگ: ‹سجّهیٚن چه هُدایا درس و سَبَکَ گرنت.›+ هرکَس که پتئے هبران بِشکُنت و چه آییا سَبَک بگیپت، منی کِرّا کئیت. 46اَلبت، هچکَسا پت ندیستگ. ایٚوک هماییا پت دیستگ که چه هُدائے نیٚمگا آتکگ. 47باور کنیٚت، آ که ایمّانَ کاریت، نمیرانیٚن زندئے واهندَ بیت. 48من زندمان و هستیئے نان و نگن آن. 49شمئے پت و پیریٚنان گیابانا مَنّ وارت و مرتنت. 50بله من هما نانئے بارئوا هبر کنگا آن که چه آسمانا ایٚر آتکگ. اگن یکّے آییا بوارت، هچبرَ نمریت. 51من هما زندگی بکشۆکیٚن نگن آن که چه آسمانا آتکگ، هرکَس که اے نانا بوارت، تان اَبَد زندگَ مانیت. اے نانا که منَ دئیان، منی جندئے جان و بدن اِنت که آییا په جهانئے مردمانی زندمانا ندرَ کنان.»

52نون یَهود وت‌مان‌وت په یک تْرندیٚن جیٚڑه و دَپجاکے کپتنت و گوَشتِش: «اے مرد چۆن وتی جانا دنت، تان ما آییا بوَریٚن؟» 53ایسّایا پسّئو دات: «یَکین بزانیٚت، اگن انسانئے چُکّئے جانا، بزان منی جانا موریٚت و منی هۆنا منۆشیٚت،+ شما په نمیرانیٚن زندمانا نرسیٚت. 54هرکَس منی جانا بوارت و منی هۆنا بنۆشیت، نمیرانیٚن زندمانئے هُدابُندَ بیت و آهِرزمانا من آییا زندگَ کنان. 55چیّا که منی جان، اَسْلیگیٚن وَراک و منی هۆن، اَسْلیگیٚن زند‌آپ اِنت. 56هرکَس که منی جانا بوارت و منی هۆنا بنۆشیت، آ منی جانا مانیت و من آییئے. 57هما وڑے که نمیرانیٚن پتا منا رئوان دات و من چه آییئے نیٚمگا زندگ آن، هرکَس منا بوارت، چه منی نیٚمگا زندگَ مانیت. 58اے نان که چه آسمانا ایٚر آتکگ، آ نگن نه‌اِنت که شمئے پت و پیریٚنان وارت و مرتنت، چیّا که هرکَس اے نانا بوارت، تان اَبَد زندگَ مانیت.» 59ایسّایا اے چیز هما وهدے درس و سَبَک داتنت، که کَپَرناهومئے پرستشگاها اَت.

پِتْرُسئے مَنّگ و گْواهی

60اِشیئے اِشکنگا و رَند، بازیٚن مُریدیٚا گوَشت: «اے سَبَک سکّ گْران اَنت، کئے اِشان مَنِّتَ کنت؟» 61وهدے ایسّایا مارِت که آییئے مُرید، چه اے هبرا نالنت و شکایتَ کننت، گوَشتی: «باریٚن، اے هبرا شمارا لرزیٚنت و شکّ مان دلان پرّیٚنت؟ 62گڑا اگن انسانئے چُکّا بگندیٚت که په وتی اَولی جاگَها بُرزادَ رئوت، چے کنیٚت؟ 63اے روه اِنت که زندمانَ بکشیت، جِسما سوتّ و پایدگے نیٚست. اے هبر که من گۆن شما گوَشتنت روه و زند اَنت. 64بله چه شما لهتیٚنان ایمّان نیٚست.» چیّا، ایسّایا آ مردم که ایمّانِش نیٚست‌اَت چه بیٚها پجّاهَ آورتنت و زانتی کئے اِنت هما که رَندا آییا دْرۆهیت و دُژمنانی دستا دنت. 65گڑا گوَشتی: «په همے سئوبا من گوَشت که هچکَس منی کِرّا آتکَ نکنت، تان وهدے که منی پت اے برکت و رَهمَتئے سئوگات و تُهپَها په آییا مبکشیت.»+

66رَندا، بازیٚن مُریدیٚا ایسّا یله دات و آییئے همراهی‌اِش نکت. 67آ وهدی، ایسّایا چه وتی نزّیکتریٚن دوازدهیٚن مُریدان جُست کت: «باریٚن، شما هم منا یلهَ کنیٚت؟» 68شَمون پِتْرُسا پسّئو دات: «او واجه! کئیی کِرّا برئویٚن؟ نمیرانیٚن زندمانئے گال و هبر تئیی کِرّا اَنت و 69مارا باور اِنت و زانیٚن که تئو هُدائے هما پاکیٚن ائے.» 70ایسّایا پسّئو دات: «باریٚن، من شما دوازدهیٚن گچیٚن نکتنت؟ اَنچش هم زانان که یکّے چه شما اِبلیسے.» 71آییئے مَکسَد شَمونئے چُکّ، یَهودا اِسْکَریوتی اَت. چیّا که آ چه دوازدهیٚن مُریدان یکّے اَت و لۆٹتی ایسّایا چیزے رۆچا رَند، بدْرۆهیت و دُژمنانی دستا بدنت.

هُدائے پاکێن کتاب، بلۆچی زبانا

© Wycliffe Bible Translators, Inc. and the Balochi Bible Translation Team. All rights reserved.

More Info | Version Index