Search form

یوهَنّا 8

جنیٚنے که زناهئے درگتا گِرگ بوت

1بله ایسّا زئیتونئے کۆها شت. 2اے دگه سَباها، پدا مزنیٚن پرستشگاها آتک. مردم هم آییئے چپّ و چاگردا مُچّ بوتنت. ایسّا نِشت و آیانی سَبَک دئیگا گُلایٚش بوت. 3همے وهدا شَریَتئے زانۆگر و پَریسیان، جنیٚنے که زناهئے وهد و دَرْگتا گپتگ‌اَت مردمانی درنیاما آورت و 4گۆن ایسّایا گوَشتِش: «او استاد! اے جنیٚن زناهئے دَرْگتا گِرگ بوتگ. 5آ باید اِنت گۆن موسّائے شَریَتئے رهبندان سِنگسار ببیت.+ بله تئو چے گوَشئے؟» 6آیان لۆٹت ایسّا چیزے بگوَشیت تان آییا داما دئور بدئینت و مئیاریگ بکننت، بله ایسّا نِشت و گۆن مۆردانگا زمینّئے سرا چیزے نبشتی. 7کئومئے پیٚشوایان گۆن کَست و کیٚنگے لۆٹت که آ پسّئو بدنت. گڑا ایسّایا وتی سر برز کت و گوَشتی: «اگن آییا سِنگسار کنگَ لۆٹیٚت، اَولی سنگا باید اِنت هما بجنت که آییا وت هچ گناه نکتگ.» 8پدا نِشت و دْوارگ زمینّئے سرا چیزے نبیسگا گُلایٚش بوت. 9گۆن اے هبرانی اِشکُنگا، کئومئے پیٚشوا، اَولا پیریٚن و رَندا سجّهیٚن، در کپت و شتنت. ایٚوکا ایسّا و هما جنیٚن پَشت کپتگ‌اتنت. 10نون، گڑا ایسّا اۆشتات و گۆن جنیٚنا گوَشتی: «او بانُک، مردم کجا شتنت؟ په تئیی مئیاریگ کنگا یکّے هم نمنت؟» 11جنیٚنا گوَشت: «نه واجه.» ایسّایا گوَشت: «من هم ترا مئیاریگَ نکنان، برئو، بله دگه گناه مکن.»

ایسّا جهانئے رُژن اِنت

12ایسّایا پدا گۆن مردمان گوَشت: «من جهانئے رُژن و نور آن. کَسے که منی رَندگیریا کنت، تهارۆکیا گِسَر و سرگردانَ نبیت، زندئے رۆژناییئے واهندَ بیت.» 13پَریسیان گۆن آییا گوَشت: «تئو وتی بارئوا وت شاهدیَ دئیئے، گڑا تئیی شاهدیا اَرزشت و اِهتبارے نیٚست.» 14ایسّایا پسّئو دات: «من تۆرے په وتی جندا وت شاهدی بدئیان، منی شاهدیا اِهتبار اِنت، چیّا که منَ زانان چه کجا آتکگان و کجا رئوان، بله شما نزانیٚت من چه کجا آتکگان و کجا رئوان. 15شما گۆن انسانی چمّے چاریٚت و شئور و هُکمَ بُرّیٚت. بله من هچکَسیٚئے بارئوا شئورَ نبُرّان. 16اگن شئورے هم ببُرّان، منی هُکم و شئور بَرهَکّیٚن شئورے بیت، چیّا که اے کارئے تها تهنا نه‌آن، هما پتا که منا رئوان داتگ، آ هم گۆن من همراه اِنت. 17شمئے شَریَتا هم نبیسگ بوتگ که دو مردمئے شاهدیا اِهتبار اِنت.+ 18یکّے منی جند اِنت که په وت شاهدیَ دئیان، دومی هما پت اِنت که منا رئوان داتگی.» 19آیان گوَشت: «تئیی پت کجا اِنت؟» ایسّایا پسّئو دات: «شما نه منا زانیٚت و نه منی پتا، اگن شما منا بزانتیٚن، منی پت هم زانتگ‌اَت.» 20ایسّایا اے هبر هما وهدے کتنت که مزنیٚن پرستشگاها، هئیراتی زرّانی پیٚتی و سَندوکئے نزّیکا، درس و سَبَک دئیگا اَت. هچکَسا هم دیٚم په آییا دست نشَهارت، چیّا که اَنگت آییئے وهد نرَسِتگ‌اَت.

آ جاها که منَ رئوان، شما آتکَ نکنیٚت

21پدا ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «منَ رئوان و شما منا شۆهازَ کنیٚت، بله وتی گناهانی تها مریٚت و آ جاها که منَ رئوان، شما آتکَ نکنیٚت.» 22یَهودیان گۆن یکدومیا گوَشت: «وهدے که گوَشیت: ‹آ جاها که منَ رئوان شما آتکَ نکنیٚت،› باریٚن چه اِشیا آییئے مولّ و مُراد چی اِنت؟ بلکیٚن لۆٹیت وتا بکُشیت؟» 23ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «شما چه اے جَهلی جهانا ایٚت و من چه بُرزادی جهانا، شما چه اے دنیایا ایٚت و من چه اے دنیایا نه‌آن. 24پمیٚشا شمارا گوَشان که وتی گناهانی تها مریٚت. اگن ایمّان میاریٚت من هما آن که گوَشان، وتی گناهانی تها مریٚت.» 25آیان جُست کت: «تئو کئے ائے؟» ایسّایا پسّئو دات: «من هما آن که چه اَولا هم شمارا گوَشتُن. 26منا شمئے بارئوا بازیٚن چیزے په گوَشگ و شئور بُرّگا هست‌اِنت، بله منی رَه دئیۆک هما راستیٚن اِنت و من هر چیزے که چه آییا اشکتگ په جهانا درشانَ کنان.» 27آیان نزانت که ایسّا پتئے بارئوا هبر کنگا اِنت. 28پمیٚشا گوَشتی: «وهدے که شما انسانئے چُکّ چه زمینّا چِست کت، گڑا زانیٚت که من هما آن و وتسر کارے نکنان، هما ڈئولا که پتا سۆج داتگ، هبرَ کنان. 29منی رَه دئیۆک گۆن من اِنت، آییا منا تهنا و ایٚوک نه‌اِشتگ، چیّا که من مُدام هما کارانَ کنان که آییا شادانَ کننت.» 30اے گپّانی هاترا، بازیٚنیٚا ایمّان آورت.

گُلامی و آزاتی

31رَندا، ایسّایا گۆن ایمّان آورتگیٚن یَهودیان گوَشت: «اگن منی هبرانی سرا کار بکنیٚت، په دل منی مُرید ایٚت. 32آ وهدی راستیا زانیٚت و راستی شمارا آزاتَ کنت.» 33آیان پسّئو دات: «ما اِبراهیٚمئے ائولاد ایٚن و هچبر کَسیٚئے گُلام نبوتگیٚن. گڑا تئو چۆنَ گوَشئے که ‹شما آزاتَ بیٚت›؟» 34ایسّایا گوَشت: «باور کنیٚت، آ کَس که گناهَ کنت، گناهئے بندیگ و گُلام اِنت و 35گُلام دایما واجهئے لۆگا نمانیت، بله چُکَّ مانیت. 36گڑا، اگن چُکّ شمارا آزات بکنت په راستی و پکّا آزاتَ بیٚت. 37زانان که شما اِبراهیٚمئے ائولاد ایٚت، بله پمیٚشا که منی سَبَکان شمئے دلانی تها جاگَه نیٚست، منی کُشگئے رَندا ایٚت. 38من آ چیزانی بارئوا گپَّ کنان که وتی پتئے بارگاها دیستگ‌اَنت و شما هم آ چیزانی سرا کارَ کنیٚت که چه وتی پتا سَبَک گپتگ‌اَنت.»

39آیان پسّئو دات: «مئے پت اِبراهیٚم اِنت.» ایسّایا گۆن آیان گوَشت: «اگن شما اِبراهیٚمئے چُکّ ببوتیٚنیٚت، هماییئے راهۆ زرت. 40شما زانیٚت، من هما راستی که چه هُدایا اشکتگ گۆن شما گوَشت. بله اَنگت منی کُشگئے رَندا ایٚت. اِبراهیٚما چُشیٚن کار نکتگ‌اَت. 41شما وتی پتئے کاران برجاهَ داریٚت.» آیان گوَشت: «ما بےپت و کیورّ نه‌ایٚن، مارا یک پتے هست، آ هم هُدائے جند اِنت.» 42ایسّایا گوَشت: «اگن هُدا شمئے پت ببوتیٚن، شمارا منا هم دۆستَ بوت، چیّا که من چه آییئے نیٚمگا آتکگان و شمئے درنیاما آن. من وتسر نیاتکگان، آییا منا دیٚم داتگ. 43په چے منی هبران سرکِچَ نوریٚت؟ پمیٚشا که شمارا اے هبرانی اِشکُنگئے واک و تاگت نیٚست. 44شما وتی پتئے، بزان اِبلیسئے چُکّ ایٚت و لۆٹیٚت هماییئے مُراد و واهگانی سرا کار بکنیٚت. آ چه هما اَولا هۆنیگ و چه راستیا زِبهر اَت، په چے که آییئے تها هچ راستی نیٚست. وهدے که درۆگَ بندیت، بْریٚبر گۆن وتی زاتا رپتارَ کنت، چیّا که درۆگبند و سجّهیٚن درۆگانی پت اِنت. 45بله پمیٚشا که راستیا گۆن شما گوَشان، په من ایمّانَ نیاریٚت. 46چه شما کجام یک، منی سرا گناهے پِر بستَ کنت؟ گڑا، اگن من راستیٚنَ گوَشان، په چے باورَ نکنیٚت؟ 47آ کَس که هُدائے راها بیت، هُدائے هبرا گۆشَ داریت. شما هُدائے هبرا گۆشَ نداریٚت، چیّا که هُدائے راها نه‌ایٚت.»

ایسّا و اِبراهیٚم

48یَهودیان پسّئو دات: «ما نگوَشت که تئو چه سامِریان ائے و ترا جِنّ پِر اِنت؟» 49ایسّایا گوَشت: «منا جِنّ پِر نیٚست، وتی پتا باز اِزَّتَ دئیان، بله شما منا بےاِزّتَ کنیٚت. 50من په وت مزنیَ نلۆٹان، آ دگرے که منا مزنیَ دنت و وت شئورَ کنت. 51اَلّم بزانیٚت که اگن کَسے منی هبرا بگیپت هچبرَ نمریت.» 52یَهودیان گۆن آییا گوَشت: «نون مارا باور اِنت که ترا جِنّ پِر اِنت. اِبراهیٚم و سجّهیٚن نَبیّ مرتنت، بله تئو گوَشئے: ‹هرکَس منی هبرا بزوریت هچبرَ نمریت.› 53زانا، تئو چه مئے پت، اِبراهیٚما مستر ائے؟ آ مرت و سجّهیٚن نَبیّ هم مرتنت. تئو کئے ائے؟» 54ایسّایا پسّئو دات: «اگن من وتا مزنیٚن مردمے بزانان، اے مزنیا اَرزشتے نیٚست، آ منی پت اِنت که منا مزنی و شئوکتَ بکشیت، هما که شما آییا وتی هُدا زانیٚت. 55اَنگت آییا نزانیٚت و پجّاهَ نیاریٚت، بله من آییا زانان. اگن بگوَشان که آییا پجّاهَ نیاران، شمئے ڈئولا درۆگبندَ بان، بله من آییا پجّاهَ کاران و هر چیزے که آ گوَشیت منَ کنان. 56شمئے پت اِبراهیٚم، په همے اُمیٚتا گَل و شادان اَت که منی رۆچا بگندیت. آییا دیست و دلشات بوت.» 57یَهودیان گوَشت: «ترا اَنگت پنجاه سال هم نبیت، گڑا چۆن تئو اِبراهیٚم دیستگ؟» 58ایسّایا گوَشت: «باور کنیٚت، من هما آن که پیٚش چه اِبراهیٚما بوتگان و هست‌آن.» 59آیان په ایسّائے جَنَگا ڈۆک و سنگ چِت، بله آ چه مردمانی چمّان دور و اَندیٚم بوت، مزنیٚن پرستشگاهی اِشت و شت.

هُدائے پاکێن کتاب، بلۆچی زبانا

© Wycliffe Bible Translators, Inc. and the Balochi Bible Translation Team. All rights reserved.

More Info | Version Index