Search form

Y Salmau 107

SALM CVII

Confitemini Domino.

Dafydd yn cynghori y rhai a gasglodd, ac a waredodd Duw i ddiolch iddo. Yr hwn (gan roi daioni i’r cyfion) sydd yn cau safn yr enwir.

1Molwch yr Arglwydd, cans da yw,

moliennwch Dduw ein llywydd,

Oblegid ei drugaredd fry

a bery yn dragywydd.

2Y gwaredigion canent fawl,

i Dduw gerdd nodawl gyson:

Y sawl a’ achubwyd, caned hyn,

o law y gelyn creulon.

3A gasglodd o bedwar-ban byd,

dowch chwi i gyd-ganeuau.

O dir y dwyrain dowch mewn hedd,

gorllewin, gogledd, deau.

4Drwy yr anialwch, wyrdraws hynt,

y buasent gynt yn crwydro

Allan o’r ffordd: heb dref na llan,

lle caent hwy fan i drigo.

5Drwy newyn, syched bu’r daith hon,

a’i calon ar lewygu:

6Ar Dduw y galwent y pryd hyn,

pan oeddyn ymron trengu.

Yna eu gwared hwynt a wnaeth,

o’i holl orthrym-gaeth foddion.

7Rhyd yr iawn ffordd fe’i dug mewn hedd,

i dref gyfannedd dirion.

8Addefant hwythau gar ei fron,

ei swynion drugareddau:

Ac er plant dynion fel y gwnaeth

yn helaeth ryfeddodau:

9Ddiwallu honaw einioes dyn,

rhag newyn a rhag syched:

Ac o’i fawr râs eu cadw i gyd,

pan oedd y byd yn galed.

10Y rhai mewn tywyllwch a drig,

ynghysgod llewig angau,

Yn rhwym mewn nychdod, ac mewn bâr,

a heyrn ar eu sodlau.

11A hyn o herwydd iddynt fod,

mewn anufydd-dod eithaf:

A llwyr ddirmygu gair Duw Ior,

a chyngor y Goruchaf.

12A thrymder calon cwympiwyd hwy,

nid oedd neb mwy a’i cododd.

13Ar Dduw mewn ing y rhoesant lef,

ac yntef a’i gwaredodd.

14Ef a’i gwaredodd hwynt o’i drwg,

sef o dywyllwg caeth-glud,

O gysgod angau eu rhyddhau,

a thorri eu rhwymau hefud.

15Addefent hwythau gar ei fron,

ei fwynion drugareddau,

Ac i blant dynion fel y gwnaeth

yn helaeth ryfeddodau.

16Cans y pyrth pres torrodd yn chwyrn

a’r barriau heyrn hefyd:

17Am eu bai a’i camwedd yn wir,

y poenir y rhai ynfyd.

18A hwynt yn laru ar bob bwyd,

fe’i dygwyd at byrth angau.

19Ar Dduw mewn ing y rhoesant lef,

achubodd ef hwynt hwythau,

20Gan yrru ei air iw iachau,

ac iw rhyddhau yn fuan:

A hwynt â’i air tynnu a wnaeth

o’i methedigaeth allan.

21Addefant hwythau gar ei fron,

ei fwynion drugareddau:

Ac i blant dynion fel y gwnaeth

yn helaeth ryfeddodau.

22Aberthant hefyd aberth mawl,

iw ogoneddawl fawredd:

A mynegant ei waith a’i wyrth,

yn ei byrth mewn gorfoledd.

23Y rhai ânt mewn llongau i’r don,

a’i taith uwch mawrion ddyfroedd,

24A welsant ryfeddodau’r Ion,

a hyn mewn eigion moroedd.

25A’i air cyffroe dymestloedd gwynt,

y rhai’n a godynt donnau

26Hyd awyr fry, hyd eigion llawr,

ac ofn bob awr rhag angau.

27Gan ysgwyd a phendroi, fal hyn,

dull meddwyn, synnai arnynt.

28Ar Dduw mewn ing y rhoesant lef,

daeth ef a chymorth iddynt.

29Gwnaeth e’r ystorm yn dawel deg,

a’r tonnau’n osteg gwastad.

30Yn llawen ddistaw doen i’r lan,

i’r man y bai’i dymuniad.

31Cyffesent hwythau gar ei fron,

ei fwynion drugareddau,

Ac i blant dynion fel y gwnaeth

yn helaeth ryfeddodau.

32Holl gynulleidfa ei bobl ef,

clod Duw hyd nef dyrchafant:

Holl eisteddfeydd pennaethiaid hen,

yn llawen a’i moliannant.

33Y ffrydau’n ddyrys dir a wnâi,

fe sychai ddwfr lle tarddo.

34A thir ffrwythlawn a wnâi’n ddiffrwyth,

lle trig drwg dylwyth yntho.

35Troes yr anialwch yn llyn glâs,

a’r tir cras yn ffynhonnydd.

36Lle y gwnâi ef drigfan i’r gwael ddyn,

i dorri ei newyn beunydd.

37Lle yr hauasant faesydd glân,

a llawer gwinllan dyner,

Y rhai a roddant lawnder ffrwyth,

a chnydlwyth yn ei amser.

38Cans cynyddasant hwy gan wlith

grasol fendith un Duw cun:

A’i hanifeiliaid hysb a blith,

rhoes yr un fendith arnun.

39Daeth caethder gwedi hyn i gyd,

a drygfyd er eu gostwng.

Gadawodd eu gorthrymmu a’i plau,

cawsant flinderau teilwng.

40Eu dirmyg ar y beilchion troes,

ac ef a’i rhoes i grwydro

Mewn drysni heb lun ffordd i’w chael,

lle buant wael eu gortho.

41Yna rhoes y tlawd i well fri,

dug o’r trueni allan,

Gan lwyddo ei deulu, a’i holl blaid,

fel defaid wrth y gorlan.

42Y rhai cyfiawn a welant hyn,

a chanthyn bydd yn hyfryd:

A’r enwir ceuir ei ddwy en

ar ei gynfigen fowlyd.

43Pa rai sy ddoeth i ddeall hyn,

fe roddir iddyn wybod

Faint yw daioni f’Arglwydd yn’,

wrth hyn y cân gydnabod.

Salmau Cân 1621

© Cymdeithas y Beibl 2017

More Info | Version Index