Search form

Y Salmau 97

SALM XCVII

Dominus regit.

Dafydd yn cynghori pawb i lawenychu am ddyfod teyrnas Christ, yn ofnadwy i’r anwir, ac yn llawenydd i’r cyfion.

1Yr Arglwydd ydyw ein pen rhaith,

bo perffaith y ddaiaren:

Ynysoedd cedyrn yr holl fyd,

bont hwy i gyd yn llawen.

2Niwl a thywyllwch sy iw gylch ef,

hyfrydwch nef gyfannedd:

Iawnder a barn ydynt yn sail,

ac adail maingc ei orsedd.

3Tân â o’i flaen ef, ac a lysg

ym mysg ei holl elynion:

4A’i fellt yn fflamio trwy’r holl fyd,

oedd olwg enbyd ddigon.

5O flaen Duw, fel y tawdd y cwyr,

y bryniau’n llwyr a doddent:

O flaen hwn (sef yr Arglwydd) ar

y ddaiar y diflannent.

6Yr holl nefoedd yn dra hysbys

a ddengys ei gyfiownedd:

A’r holl genhedloedd a welsant

ei fawr ogoniant rhyfedd.

7Gwradwydd i’r rhai a wasnaethan

y delwau mân cerfiedig:

Addolwch ef (nid aulun cau)

holl dduwiau darfodedig.

8Dy farnedigaeth (o Dduw Ion)

a glybu Sion ddedwydd:

Merched Juda (o herwydd hyn)

sy’n ynnyn o lawennydd.

9Cans ti (o Arglwydd) yw fy Naf,

oruchaf dros y ddaiar:

Rhagorol yw’r derchafiad tau

uwchlaw’r holl dduwiau twyllgar.

10Pob drygioni chwi a gasewch,

caru a wnewch yr Arglwydd,

Hwn sydd yn cadw oes ei Sainct,

i’w dwyn o ddrygfraint afrwydd.

11Mewn daiar yr egina’i hâd,

goleuad daw i’r cyfion,

Yn ol tristwch fo dry y rhod,

i lân gydwybod union.

12Yn yr Arglwydd, o’r achos hon,

chwi gyfion llawenychwch,

Drwy goffa ei sancteiddrwydd ef,

â llais hyd nef moliennwch.

Salmau Cân 1621

© Cymdeithas y Beibl 2017

More Info | Version Index