Search form

Лука 5

ГЛАВА 5

(Зачало 17)

1Еднаш, навалуваше народот кон Него, за да го слуша словото Бож јо, а Он стоеше покрај+ Генисаретското Езеро.

2И виде два кораба, кои стоеја покрај езерото; а рибарите беа излегле од нив, и си ги плавеа мрежите.

3Откако влезе во еден од корабите, којшто беше на Симона, го замоли да се оддалечи малку од брегот, па седна и од коработ го поучуваше народот.

4А штом престана да говори, му рече на Симона: – Заплови во подлабокото и фрлете ги мрежите свои за лов!

5Но, Симон Му одговори и рече: – Наставниче, цела ноќ се трудевме и ништо не уловивме; ама поради Твојот збор, ќе ја фрлам мрежата.

6И штом го направија тоа, уловија голема количина риба, та дури мрежата им се скина.

7Им дадоа знак на другарите, коишто беа во другиот кораб, да дојдат и да им помогнат; и тие дојдоа и ги наполнија и двата кораба, така што за малку ќе потонеа.

8А кога го виде тоа, Симон Петар падна пред нозете Исусови и Му рече: – Оди си од Мене, Господи, оти сум човек грешен!

9Зашто беше влегол страв во него, и во сите кои беа со него, од тој лов на риби што ги уловија;

10а исто така и во Јакова и Јована, синовите Заведееви, кои му беа другари на Симона. И му рече Исус на Симона: – Не бој се! Отсега ќе ловиш луѓе!

11Кога ги извлекоа двата кораба на суво, оставија сѐ и тргнаа по Него.

Крај на неделата

(Зачало 18)

12Акога+ беше Исус во еден град, дојде некој човек сиот лепрозен, и штом Го виде Исуса, падна ничкум и, молејќи Му се, рече: – Господи, ако сакаш можеш да ме очистиш!

13Исус протегна рака, се допре до него и рече: – Сакам, очисти се! И веднаш лепрата падна од него.

14И Он му заповеда никому да не кажува; и му рече: – Оди и покажи се на свештеникот, и принеси дар за очистувањето твое, како што заповедал Мојсеј, ним за сведоштво!

15Но уште повеќе се разнесуваше гласот за Него и многу народ доаѓаше да Го слуша и да ги лекува болестите нивни.

16А Он одеше во пустина и се молеше.

Крај на вторникот

(Зачало 19)

17И еден ден, кога поучуваше Он, и+ седеа таму фарисеи и законоучители, кои беа дошле од сите села на Галилеја и Јудеја, и од Ерусалим, и силата Господова беше таа што ги лекува.

18И, ете, некои донесоа на постелка еден човек, кој беше фатен, и сакаа да го внесат и да го стават пред Него;

19па, откако не најдоа место од каде да го внесат поради народот, се качија на куќата и преку покривот го спуштија сосѐ постелката, насреде, пред Исуса.

20А Он, штом ја виде верата нивна, рече: – Човеку, ти се простуваат гревовите!

21Книжниците, пак, и фарисеите почнаа да размислуваат и да велат: – Кој е Овој што хули на Бога? Кој може да ги простува гревовите, освен Единиот Бог?

22А Исус, штом ги разбра нивните помисли, им одговори и рече: – Што размислувате во срцата свои?

23Што е полесно да се каже: ти се простуваат гревовите, или да се каже: стани и оди?

24Но, за да знаете дека Синот Човечки има власт на земјата да ги простува гревовите; му рече на фатениот: – Тебе ти велам: стани, земи си ја постелката и оди си дома!

25И тој веднаш стана пред нив и си го зеде она, на коешто лежеше, па си отиде дома, славејќи Го Бога.

26Ужас ги опфати сите и Го славеа Бога; па, откако се исполнија со страв, говореа: – Чудни работи видовме денеска!

Крај на саботата

(Зачало 20)

27Апотоа излезе Исус и виде+ еден цариник, по име Левиј, кој седеше на царинарницата, и му рече: – Врви по Мене!

28Тој остави сѐ, стана и тргна по Него.

29И во својот дом, Левиј Му приготви голема гозба; и таму имаше многу цариници и други кои седеа на трпезата со нив.

30А книжниците и фарисеите негодуваа против Него и им говореа на учениците Негови: – Зошто со цариници и грешници јадете и пиете?

31Исус им одговори и рече: – Здравите немаат потреба од лекар, туку болните;

32не сум дошол да ги повикам праведниците, туку грешниците на покајание.

Крај на саботата

(Зачало 21)

33Атие Му рекоа:+ – Зошто учениците на Јована често постат и се молат, како и фарисејските, а Твоите јадат и пијат?

34Он им рече: – Зар можете да ги натерате сватовите да постат, додека е со нив младоженецот?

35Но, ќе дојдат дни, кога ќе се оддели од нив младоженецот, и тогаш ќе постат, во тие дни.

36Им ја кажа и оваа парабола: – Никој не става нова крпа на стара облека, оти и новата ќе се искине, а и на старата не ѝ прилега новата.

37И никој не налева ново вино во стари мевови; зашто, новото вино ќе ги распука мевовите, и тоа ќе истече, а и мевовите ќе се упропастат;

38но, ново вино треба да се тура во нови мевови; па така ќе се запази и едното и другото.

39И никој, откако пиел старо вино, нема да побара ново; оти вели: – старото е подобро.

Крај на средата

Свето Евангелие 2008

© Македонска Православна Црква, Библиско Здружение на Р. Македонија 2008

More Info | Version Index