Search form

Матеј 21

ГЛАВА 21

(Зачало 83)

1И кога наближија до+ Ерусалим и дојдоа до Витфагија при Маслиновата Гора, тогаш Исус испрати двајца ученици,

2велејќи: – Отидете во селоно што е наспроти вас и веднаш ќе најдете врзана магарица и магаренце со неа; одврзете ги и доведете Ми ги!

3И, ако ви рече некој нешто, ќе кажете дека Му треба на Господа, и веднаш ќе ги прати.

4А сето тоа стана за да се исполни кажаното преку пророкот, кој вели:

5„Кажете ѝ на ќерката Сионова: ете, твојот Цар, иде при тебе кроток, и качен на магарица и магаренце, Син на подјаремница“.

6Учениците отидоа и направија така, како што им беше заповедал Исус:

7Ги дотераа магарицата и магаренцето и ги кладоа одозгора алиштата свои; и Он седна на нив.

8А мнозина од народот ги постилаа по патот облеките свои; други, пак, сечеа гранки од дрвјата и ги постилаа по патот;

9а народот, што врвеше пред Него и по Него, викаше и велеше: – Осана на Давидовиот Син! Благословен е Оној Кој доаѓа во името Господово! Осана на висините!

10И кога влезе во Ерусалим, целиот град се збуни, велејќи: – Кој е Овој?

11А народот одговараше: – Овој е Исус, пророкот од Назарет Галилејски.

Изостави во неделата на Цветници

12И влезе+ Исус во храмот Божји и ги истера сите што продаваа и купуваа во храмот, им ги растури масите на менувачите и столовите на оние што продаваа гулаби,

13и им велеше: – Напишано е: „домот Мој, дом за молитва ќе се нарече“, а вие го направивте како разбојничка пештера.

14И дојдоа при Него во храмот слепи и куци, и Он ги исцели.

Изостави во петокот.

Читај на Цветници.

15А првосвештениците и книжниците, гледајќи ги чудата што ги направи Он и, слушајќи ги децата што викаа во храмот и велеа: – Осана на Давидовиот Син! – негодуваа

16и Му рекоа: – Слушаш ли што велат тие? А Он им рече: – Да! Зар никогаш не сте читале: „од устата на децата и од оние што цицаат Ти си приготвил пофалба“?

Читај во петокот

17И откако ги остави, отиде надвор од градот, во Витанија, и таму преноќи.

Крај на Цветници

(Зачало 84)

18А утредента, враќајќи се во градот,+ огладне;

19и виде покрај патот смоква и отиде до неа; па како не најде на неа ништо освен лисјата, рече: – Отсега да нема плод на тебе довека! И смоквата веднаш се исуши.

20Откако Го видоа тоа, учениците се зачудија и рекоа: – Како одеднаш се исуши смоквата!

Крај на петокот

21А Исус им одговори и рече: – Вистина ви велам: ако имате вера и не се посомневате, не само тоа што стана со смоквата ќе извршите, туку, ако и на оваа планина ѝ речете: дигни се и фрли се в море, – ќе биде;

22и сѐ, што и да побарате во молитва со вера, – ќе добиете.

Крај на понеделникот

(Зачало 85)

23И кога дојде Он во храмот и поучуваше, пристапија+ кон Него првосвештениците и старешините народни и рекоа: – Со каква власт го правиш тоа? И кој Ти ја дал таа власт?

24А Исус им одговори и рече: – Ќе ве прашам и Јас еден збор: ако Ми одговорите на него и Јас ќе ви кажам, со каква власт го правам тоа;

25крштението Јованово од каде беше: од небото или од луѓето? А тие размислуваа помеѓу себе и велеа: ако кажеме – од небото, ќе ни рече: па зошто не му поверувавте?

26А, ако речеме – од луѓето, се плашиме од народот, оти сите го сметаат Јована за пророк.

27Па, одговарајќи Му на Исуса, рекоа: – Не знаеме. А Он им рече: – И Јас не ви кажувам со каква власт го правам тоа.

Крај на вторникот

(Зачало 86)

28Акако ви се чини? Еден+ човек имаше два сина; па отиде при првиот и му рече: – Сине, оди денеска да работиш во моето лозје!

29Тој одговори и рече: – Не сакам! Но потоа се покаја и отиде.

30Па кога дојде и при вториот, му го рече истото. Тој одговори и рече: – Ќе отидам, господаре! Ама не отиде.

31Кој од двајцата ја исполни татковата волја? Му одговорија: – Првиот. Тогаш Исус им рече: – Вистина ви велам, дека цариниците и блудниците ќе влезат пред вас во царството Божјо;

32зашто, дојде при вас Јован по праведен пат и вие не му поверувавте, а цариниците и блудниците му поверуваа; вие, пак, иако видовте, не се покајавте отпосле, за да му поверувате.

Крај на средата

(Зачало 87)

33Чујте друга парабола: Имаше еден човек+ домаќин, кој насади лозје, го загради со плот, ископа бунар, направи кула и, откако го предаде на лозарите, си отиде.

34И кога наближи времето за берење, тој ги испрати при лозарите своите слуги, за да му ги приберат плодовите.

35Но лозарите, кога ги фатија неговите слуги, едниот го претепаа, другиот го убија, а третиот со камења го засипаа.

36Тој испрати сега други слуги, повеќе од првите, но и со нив направија исто.

37Најпосле го испрати при нив својот син, велејќи: – Ќе се засрамат од сина ми.

38Ама лозарите, штом го видоа сина му, си рекоа помеѓу себе: – Овој е наследникот; ајде да го убиеме и да го присвоиме наследството негово.

39Па штом го фатија, го изведоа надвор од лозјето и го убија.

40А кога ќе дојде господарот на лозјето, што ќе им направи на тие лозари?

41Му одговорија: – Злосторниците ќе ги погуби, а лозјето ќе го даде на други лозари, што ќе му ги даваат плодовите навреме.

42А Исус им рече: – Зар не сте читале во Книгите: „каменот, што го отфрлија ѕидарите, стана камен аголен: тоа е од Господа и прекрасно е во очите наши“.

Крај на неделата и на светителот

(Зачало 88)

43Затоа ви велам, дека+ царството Божјо ќе се земе од вас и ќе му се даде на народ што ги принесува неговите плодови.

Крај на Велики Понеделник, на утрената.

44И кој ќе падне врз тој камен, – ќе се разбие; а врз кого тој ќе падне, – ќе го здроби.

45И, слушајќи ги Неговите параболи, првосвештениците и фарисеите разбраа дека говори за нив,

46и гледаа да Го фатат, но се плашеа од народот, зашто Го сметаа за пророк.

Крај на четвртокот

Свето Евангелие 2008

© Македонска Православна Црква, Библиско Здружение на Р. Македонија 2008

More Info | Version Index