Search form

Матеј 25

ГЛАВА 25

(Зачало 104)

1Тогаш+ царството небесно ќе заприлега на десет девојки, кои ги зедоа своите светилници и излегоа да го пречекаат младоженецот.

2Петте од нив беа мудри, а петте – неразумни.

3Неразумните, откако ги зедоа светилниците свои, не понесоа со себе масло;

4а мудрите, заедно со светилниците, зедоа во садовите свои и масло;

5и, бидејќи младоженецот се забави, сите задремаа и заспаа.

6А на полноќ се чу викање: – Ете, младоженецот доаѓа, излезете да го пречекате.

7Тогаш сите тие девојки станаа и ги подготвија своите светилници.

8Неразумните, пак, им рекоа на мудрите: – Дајте ни од маслото ваше, зашто нашите светилни ци гаснат.

9Мудрите им одговорија и рекоа: – Да не би да не ни стигне и нам и вам; подобро отидете кај продавачите и купете си.

10А кога отидоа тие да купат, пристигна младоженецот и подготвените влегоа со него на свадбата, и вратите се затворија.

11Потоа дојдоа и другите девојки и викаа: – Господаре, господаре, отвори ни!

12А тој им одговори и рече: – Вистина, ви велам: не ве познавам.

13И така, бидете будни, оти не го знаете ни денот ни часот, кога ќе дојде Синот Човечки.

Крај на саботата

(Зачало 105)

14Зашто, Он ќе постапи како човек, кој, тргнувајќи+ на пат, ги повика слугите свои и им го предаде својот имот;

15и на едниот му даде пет таланти, на вториот два, на третиот еден; секому според силата негова; и веднаш замина.

16Оној, што зеде пет таланти, отиде, ги употреби во работа и спечали други пет таланти;

17исто така и оној што зеде два таланта, спечали други два;

18а оној што доби еден талант, отиде и го закопа в земја и го сокри среброто на својот господар.

19По долго време, дојде господарот на тие слуги и им побара сметка.

20И кога пристапи оној што беше примил пет таланти, донесе уште други пет и рече: – Господаре, ти ми предаде пет таланти; ете, сум спечалил и други пет.

21Господарот му рече: – Убаво, добар и верен слуго! Во малку си бил верен, над многу ќе те поставам; влези во радоста на својот господар.

22Дојде, исто така, и оној што беше примил два таланта и рече: – Господаре, ти ми предаде два таланта; ете, со нив спечалив други два.

23Господарот му рече: – Убаво, добар и верен слуго! Во малку си бил верен, над многу ќе те поставам; влези во радоста на својот господар!

24Пристапи и оној што беше зел еден талант и рече: – Господаре, те знев дека си жесток човек: жнееш каде што не си сеел и собираш каде што не си веел;

25па се уплашив и отидов, та го сокрив твојот талант в земја; ете ти го твоето.

26А господарот му одговори и рече: – Лукав и мрзлив слуго! Ти знаеш дека жнеам, каде што не сум сеел и собирам каде што не сум веел;

27затоа требаше моето сребро да го дадеш на трговците, па јас, кога ќе дојдам, ќе си го приберам своето, со добивка;

28земете го од него талантот и дајте му го на оној што има десет таланти;

29зашто, секому што има, ќе му се даде и преумножи, а од оној што нема, ќе се одземе и тоа што го има;

30а лошиот слуга фрлете го во крајна темнина; таму ќе биде плач и крцкање со заби. Откако го рече тоа, извика: – Кој има уши да слуша, нека чуе!

Крај на неделата

(Зачало 106)

31Акога+ ќе дојде Синот Човечки во Својата слава и сите свети ангели со Него, тогаш ќе седне на престолот на славата Своја,

32и ќе се соберат пред Него сите народи; па ќе ги оддели едни од други, како што овчарот ги одделува овците од козите;

33и ќе ги постави овците од Својата десна страна, а козите од левата.

34Тогаш Царот ќе им каже на оние што Му се од десната страна: – Дојдете, благословени од Мојот Отец; наследете го царството, подготвено за вас од почетокот на светот;

35оти, гладен бев, и Ми дадовте да јадам; жеден бев и Ме напоивте, странец бев и Ме примивте;

36необлечен бев и Ме облековте; болен бев и Ме посетивте; в затвор бев и дојдовте при Мене.

37Тогаш праведниците ќе Му одговорат и речат: – Господи, кога Те видовме гладен и Те нахранивме, или жеден и Те напоивме?

38Кога Те видовме странец и Те прибравме, или необлечен и Те облековме?

39Кога Те видовме болен, или во затвор и Те посетивме?

40А Царот ќе им одговори и рече: – Вистина, ви велам: доколку сте го направиле тоа на еден од тие Мои најмали браќа, Мене сте Ми го направиле.

41Тогаш ќе им каже и на оние што се од левата страна: – Одете од Мене, проклети, во вечен оган, подготвен за ѓаволот и неговите ангели.

42Зашто, гладен бев и не Ми дадовте да јадам, жеден бев и не Ме напоивте;

43странец бев и не Ме прибравте; необлечен бев и не Ме облековте; болен и во затвор бев и не Ме посетивте.

44Тогаш и тие ќе Му одговорат и речат: – Господи, кога Те видовме гладен, или жеден, или странец, или необлечен, или болен; или в затвор и не Те послуживме?

45Тогаш ќе им одговори и рече: – Доколку не сте го направиле тоа на еден од овие најмали браќа и Мене не сте Ми го направиле.

46И тие ќе отидат во вечна мака, а праведниците – во живот вечен.

Крај на месопусната недела

Свето Евангелие 2008

© Македонска Православна Црква, Библиско Здружение на Р. Македонија 2008

More Info | Version Index