Search form

Матеј 8

ГЛАВА 8

1Акога слезе од планината, по Него врвеше многу народ.

2И ете, се приближи еден лепрозен, Му се клањаше и говореше: – Господи, ако сакаш, можеш да ме очистиш.

3А Исус, кога ја пружи раката, се допре до него и рече: – Сакам, очисти се! И тој веднаш се очисти од лепрата.

4И му рече Исус: – Гледај, никому не кажувај; а оди, покажи се на свештеникот и принеси дар, каков што заповедал Мојсеј, ним за сведоштво.

Крај на саботата

(Зачало 25)

5Акога влезе+ Исус во Капернаум, се приближи до Него еден стотник и Го молеше, говорејќи:

6– Господи, слугата мој лежи дома фатен и многу страда.

7Исус му рече: – Ќе дојдам и ќе го излекувам.

8А стотникот одговори и рече: – Господи, не сум достоен да влезеш под мојот покрив; но кажи само збор и слугата мој ќе оздрави;

9зашто и јас сум човек подвластен, а имам и потчинети војници; па кога ќе му речам на еден: оди, и тој оди; на другиот: дојди, и тој доаѓа; и на слугата: направи го тоа, и тој прави.

10Кога го чу тоа Исус, се восхити и им рече на оние што врвеа по Него: – Вистина ви велам, ниту во Израилот не најдов толку голема вера.

11И ви велам дека мнозина ќе дојдат од Исток и Запад и ќе седнат на трпезата со Авраама, Исаака и Јакова во царството небесно,

12а синовите на царството ќе бидат фрлени во крајната темнина; таму ќе биде плач и крцкање со заби.

13И му рече Исус на стотникот: – Оди си, и како што си поверувал, нека ти биде! И слугата негов во истиот час оздраве.

Крај на неделата

(Зачало 26)

14Кога+ дојде во домот на Петра, Исус ја виде тештата негова како лежи болна од треска,

15и се допре до раката нејзина, и треската ја остави; таа стана и им служеше.

16А кога се стемни, доведоа при Него мнозина бесни, и Он со еден збор, ги изгони духовите и ги излечи сите болни,

17за да се исполни кажаното преку пророкот Исаија, кој вели: „Тој ги зеде на Себе нашите немошти и ги понесе болестите“.

18Кога виде Исус околу Се бе многу народ, им заповеда на учениците да минат на другата страна.

19И откако се приближи до Исуса еден книжник, Му рече: – Учителе, ќе врвам по Тебе каде и да одиш.

20А Исус му рече: – Лисиците имаат легла и птиците небески – гнезда; а Синот Човечки нема каде глава да потслони.

21Друг, пак, од учениците Негови Му рече: – Господи, дозволи ми, најнапред да отидам да го погребам татко ми.

22Но Исус му рече: – Врви по Мене, и остави ги мртвите да ги погребуваат своите мртовци.

(Зачало 27)

23И кога влезе во коработ,+ по Него влегоа и учениците Негови.

Крај на саботата

24И ете, настана голема бура во морето, така што брановите го покриваа коработ, а Он спиеше.

25Тогаш се приближија учениците до Него, Го разбудија и рекоа: – Господи, спаси нѐ! Загинуваме!

26А Он им рече: – Маловерни, зошто сте плашливи? Тогаш стана, им заповеда на ветровите и на морето, и настана голема тишина.

27А луѓето се зачудија и рекоа: – Кој е Овој, та и ветровите и морето Му се покоруваат?

Крај на четвртокот

(Зачало 28)

28И кога пристигна на другата страна во+ земјата гергесинска, Го сретнаа двајца бесни, кои излегуваа од гробовите; беа толку лоши што никој не смееше да мине по тој пат.

29И ете, извикаа и рекоа: – Што имаш со нас Ти, Исусе, Сине Божји? Зар си дошол тука предвреме да нѐ мачиш?

30А далеку од нив пасеше голем број свињи.

31И, бесовите Го молеа, велејќи: – Ако нѐ изгониш, позволи ни да отидеме во свињине.

32И Он им рече: – Отидете! И тие излегоа и отидоа во свињите. И одеднаш се стрчаа низ стрмнината во морето, и се издавија во водата.

33А свињарите побегнаа и, штом дојдоа во градот, раскажаа за сето тоа и за она, што беше се случило со бесните.

34И ете, излезе целиот град да Го пресретне Исуса и кога Го видоа, Го молеа да си отиде од нивниот крај.

Свето Евангелие 2008

© Македонска Православна Црква, Библиско Здружение на Р. Македонија 2008

More Info | Version Index