Search form

กิจก๋าน 22

1“ป้อ​แม่​ปี้น้อง​ตังหลาย​บ่าเดี่ยวนี้​ขอ​ฟัง​กำ​จี๊แจ๋ง​ของ​ข้าพเจ้า​สัก​หน้อย​เต๊อะ” 2เมื่อ​หมู่​เขา​ได้ยิน​เปาโล​อู้​เป๋น​ภาษา​ฮีบรู หมู่​เขา​ซ้ำ​ปา​กั๋น​ดัก​เหลือ​เก่า แล้ว​เปาโล​ก็​อู้​ว่า 3“ข้าพเจ้า​เป๋น​จาว​ยิว​เกิด​ตี้​เมือง​ทาร์ซัส​แคว้น​ซีลีเซีย แต่​มา​ใหญ่​ตี้​กรุง​เยรูซาเล็ม​นี้ ข้าพเจ้า​เป๋น​ศิษย์​ของ​อาจ๋ารย์​กามาลิเอล ต้าน​อบรม​สั่ง​สอน​ข้าพเจ้า​หื้อ​เยียะ​ต๋าม​บท​บัญญัติ​ของ​ป้ออุ๊ย​แม่หม่อน​ของ​หมู่​เฮา​อย่าง​เคร่งครัด ข้าพเจ้า​เป๋น​คน​ตี้​กระตือรือร้น​ต่อ​พระเจ้า​ขนาด เหมือน​กั๋น​กับ​หมู่​ต้าน​ตี้​อยู่​ตี้​นี่​วัน​นี้ 4ข้าพเจ้า​เกย​ค่ำ​คน​ตี้​ติดต๋าม​ลัทธิ​นั้น​ตี้​ฮ้อง​ว่า ตาง​ของ​พระเยซู จ๋น​ต๋าย​ก็​มี กับ​ยับ​หมู่​เขา​ตึง​ป้อจาย​แม่ญิง​ไป​ขัง​คอก​ก็​มี 5มหา​ปุโรหิต​กับ​สภา​คน​เฒ่า​คน​แก่​ก็​เป๋น​พยาน​หื้อ​ข้าพเจ้า​ได้ ย้อน​ข้าพเจ้า​ได้​ฮับ​หนังสือ​จาก​หมู่​เขา ตี้​เขียน​เถิง​ปี้น้อง​จาว​ยิว​ใน​เมือง​ดามัสกัส เปื้อ​มอบ​อำนาจ​หื้อ​ข้าพเจ้า​ไป​ยับ​คน​ตี้​หั้น ตี้​ติดต๋าม​ลัทธิ​นั้น แล้ว​ปา​มา​ลงโต้ษ​ตี้​กรุง​เยรูซาเล็ม

6“เมื่อ​ข้าพเจ้า​เตียวตาง​ใก้​จะ​แผว​เมือง​ดามัสกัส เวลา​ต๋อน​นั้น​ประมาณ​เตี้ยง จู่ๆ ก็​มี​แสง​แจ้ง​จาก​ต๊องฟ้า​ส่อง​ลง​มา​ตี้​ตั๋ว​ข้าพเจ้า 7ข้าพเจ้า​ก็​โก้น​ลง​ดิน แล้ว​ได้ยิน​เสียง​อัน​ดัง​ว่า ‘เซาโล เซาโล​เหย เจ้า​ค่ำ​เฮา​เยียะ​หยัง’ 8ข้าพเจ้า​ก็​ถาม​ไป​ว่า ‘พระองค์​เจ้าข้า พระองค์​เป๋น​ใผ’ พระองค์​ก็​ตอบ​ว่า ‘เฮา​คือ​เยซู​จาว​นาซาเร็ธ​ผู้​ตี้​เจ้า​ค่ำ​นั้น’ 9หมู่​คน​ตี้​ไป​ตวย​ข้าพเจ้า​ก็​หัน​แสง​แจ้ง​นั้น​เหมือน​กั๋น แต่​บ่ได้ยิน​เสียง​ของ​ผู้​ตี้​อู้​กับ​ข้าพเจ้า​นั้น 10ข้าพเจ้า​ก็​ถาม​ว่า ‘พระองค์​เจ้าข้า ข้าพเจ้า​จะ​ต้อง​เยียะ​จาใด​ดี’ องค์​พระ​ผู้​เป๋น​เจ้า​ก็​บอก​ว่า ‘ลุก​ขึ้น​เตียว​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ดามัสกัส ตี้​หั้น​จะ​มี​คน​บอก​เจ้า​กู้​อย่าง​ตี้​เฮา​มอบหมาย​หื้อ​เจ้า​เยียะ’ 11แสง​แจ้ง​ตี้​ส่อง​ลง​มา​นั้น​เยียะ​หื้อ​ต๋า​ข้าพเจ้า​ผ่อ​อะหยัง​บ่หัน​สัก​หน้อย หมู่​คน​ตี้​ไป​ตวย​จึง​จู๋ง​มือ​ข้าพเจ้า​ปา​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ดามัสกัส

12“ใน​เมือง​นั้น​มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​มา​หา​ข้าพเจ้า เขา​จื้อ​อานาเนีย เป๋น​คน​ตี้​เคร่งครัด​บท​บัญญัติ​ของ​โมเสส กับ​เป๋น​คน​ตี้​มี​จื้อเสียง​ดี​ใน​หมู่​จาว​ยิว​ตี้​หั้น 13เขา​เข้า​มา​ยืน​อยู่​ป่างข้าง​ข้าพเจ้า​อู้​ว่า ‘อ้าย​เซาโล​เหย ขอ​หื้อ​ต๋า​ผ่อ​หัน​แหม​เตื้อ’ แล้ว​วินาที​นั้น​ข้าพเจ้า​ก็​หัน​ได้ กับ​หัน​เขา​ตวย

14“อานาเนีย​บอก​ว่า ‘พระเจ้า​ของ​ป้ออุ๊ย​แม่หม่อน​ของ​หมู่​เฮา​เลือก​ต้าน​หื้อ​ฮู้​เถิง​ความ​ต้องก๋าน​ของ​พระองค์ กับ​หื้อ​หัน​พระองค์​ตี้​ถูกต้อง​ต๋าม​ธรรม กับ​หื้อ​ได้ยิน​กำ​อู้​จาก​ปาก​ของ​พระองค์​ตวย 15ย้อน​ต้าน​จะ​เป๋น​พยาน​หื้อ​กู้​คน​ฮู้​เถิง​สิ่ง​ตี้​ต้าน​ได้​หัน​ได้ยิน​เกี่ยวกับ​พระองค์ 16บ่ต้อง​ถ้า​อะหยัง​แหม​แล้ว ลุก​ขึ้น​ฮับ​บัพติศมา แล้ว​ขอ​องค์​พระ​ผู้​เป๋น​เจ้า​ล้าง​บาป​ของ​ต้าน​หื้อ​หมด​เสี้ยง​ไป’

17“ข้าพเจ้า​ปิ๊ก​มา​ตี้​กรุง​เยรูซาเล็ม เมื่อ​อธิษฐาน​ใน​พระวิหาร ก็​ตก​อยู่​ใน​ภาวะ​เกิ่ง​หลับ​เกิ่ง​ตื่น 18แล้ว​ข้าพเจ้า​ก็​หัน​องค์​พระ​ผู้​เป๋น​เจ้า พระองค์​อู้​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘ขะใจ๋​ออก​ไป​จาก​กรุง​เยรูซาเล็ม​เวยๆ เน่อ ย้อน​ว่า​คน​ตี้​นี่​จะ​บ่ยอมฮับ​เรื่อง​ตี้​ต้าน​อู้​เกี่ยวกับ​เฮา’ 19แล้ว​ข้าพเจ้า​ก็​ตอบ​ว่า ‘พระองค์​เจ้าข้า คน​หมู่​นี้​ฮู้​ว่า​ข้า​พระองค์​เกย​ไป​ต๋าม​ธรรมศาลา​ต่างๆ ของ​จาว​ยิว​กู้​ตี้ เปื้อ​ยับ​คน​ตี้​ฮับเจื้อ​พระองค์​ไป​ขัง​คอก​กับ​บุบ​ตี๋ 20กับ​ต๋อน​สเทเฟน​พยาน​ของ​พระองค์​ถูก​ฆ่า​ต๋าย​นั้น ข้า​พระองค์​ก็​ยืน​อยู่​ตั๊ด​หั้น หัน​ดี​หัน​งาม​ตวย​ตี้​ฆ่า​เขา ข้า​พระองค์​เป๋น​คน​เฝ้า​เสื้อ​คุม​ของ​หมู่​คน​ตี้​ฆ่า​นั้น’ 21แล้ว​พระองค์​ก็​บอก​กับ​ข้าพเจ้า​ว่า ‘ไป​เต๊อะ เฮา​จะ​ส่ง​เจ้า​ไป​ไก๋ๆ ไป​หา​คน​ต่างจ้าด’ ”

22คน​ตังหลาย​ฟัง​เปาโล​อู้​มา​ตลอด แต่​เมื่อ​ได้ยิน​เปาโล​อู้​เถิง​เรื่อง​ไป​หา​คน​ต่างจ้าด ก็​ปา​กั๋น​เอิ้น​เสียง​ดัง​ว่า “เอา​มัน​ไป​ฆ่า​ต๋าย​เหีย อยู่​ไป​ก็​หนัก​แผ่นดิน” 23หมู่​เขา​ฮ้อง​เสียง​ดัง​แล้ว​แก้​เสื้อ​คุม​ออก ปา​กั๋น​ก๋ำ​ขี้ฝุ่น​ผุก​ขึ้น​บน​หัว 24นายพัน​ทหาร​โรมัน​สั่ง​หื้อ​ปา​เปาโล​เข้า​ไป​ใน​ป้อม​ทหาร สั่ง​เฆี่ยน​กับ​สอบสวน​เปาโล​เปื้อ​จะ​ฮู้​ว่า​เป๋น​จาใด​คน​ตึง​เมือง​ปา​กั๋น​ฮ้อง​เสียง​ดัง​ใส่​เปาโล 25เมื่อ​หมู่​ทหาร​ก่ำลัง​เอา​เจื้อก​หนัง​มัด​เกียม​เฆี่ยน​ต้าน เปาโล​ก็​ถาม​นายร้อย​ตี้​ยืน​อยู่​ตี้​หั้น​ว่า “จะ​เฆี่ยน​คน​สัญจ้าด​โรมัน​ก่อน​ตัดสิน​ต๋าม​กฎหมาย​แล้ว​กา”

26เมื่อ​นายร้อย​ได้ยิน​จาอั้น ก็​ไป​รายงาน​หื้อ​นายพัน​ฮู้ แล้ว​ถาม​ว่า “ต้าน​จะ​เยียะ​จาใด​ดี ป้อจาย​คน​นี้​เป๋น​คน​สัญจ้าด​โรมัน​เน่อ” 27นายพัน​ก็​เข้า​ไป​ถาม​เปาโล​ว่า “เจ้า​เป๋น​คน​สัญจ้าด​โรมัน​แต๊​กา” เปาโล​ตอบ​ว่า “แต๊​ก่า” 28นายพัน​บอก​ว่า “ตั๋ว​ของ​เฮา​ต้อง​เสีย​สตางค์​จ๋ำนวน​นัก​ขนาด​เถิง​จะ​ได้​สัญจ้าด​โรมัน” เปาโล​ตอบ​ว่า “แต่​ตั๋ว​ข้าพเจ้า​เป๋น​คน​สัญจ้าด​โรมัน​ตั้งแต่​เกิด​เน่อ ย้อน​ป้อ​เป๋น​คน​สัญจ้าด​โรมัน​อยู่​แล้ว”

29หมู่​ทหาร​ตี้​ก่ำลัง​จะ​สอบสวน​ก็​ละ​เปาโล​ไป​ตันที นายพัน​ก็​ตกใจ๋​กั๋ว​ขึ้น​มา​เมื่อ​ฮู้​ว่า คน​ตี้​เขา​สั่ง​หื้อ​เอา​เจื้อก​เหล็ก​ล่าม​นั้น​เป๋น​คน​สัญจ้าด​โรมัน เซิ่ง​เป๋น​ก๋าน​เยียะ​ผิด​กฎหมาย​ของ​โรม

เปาโล​ต่อ​หน้า​สภา​แซนเฮดริน

30ถัด​มา​แหม​วัน​นึ่ง นายพัน​ใค่​ฮู้​ว่า​จาว​ยิว​ใส่​ความ​เปาโล​เรื่อง​อะหยัง ก็​สั่ง​หื้อ​เจ้าหน้าตี้​ปล่อย​เปาโล​ก่อน แล้ว​ฮ้อง​ประชุม​หมู่​หัวหน้า​ปุโรหิต​กับ​สภา​แซนเฮดริน แล้ว​ปา​เปาโล​เข้า​มา​ยืน​ต่อ​หน้า​หมู่​เขา