Search form

กิจก๋าน 5

อานาเนีย​กับ​สัปฟีรา

1มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​จื้อ​อานาเนีย​กับ​เมีย​ของ​เขา​จื้อ​สัปฟีรา ปา​กั๋น​ขาย​ตี้ดิน​ของ​ต๋น​เหมือน​กั๋น 2แต่​เขา​เก็บ​สตางค์​เอา​ไว้​บาง​ส่วน เมีย​ของ​เขา​ก็​ฮู้​ก็​หัน​ตวย จาก​นั้น​เขา​จึง​นำ​เอา​สตางค์​ส่วน​ตี้​เหลือ​มา​หื้อ​กับ​หมู่​อัครทูต 3เปโตร​อู้​กับ​อานาเนีย​ว่า “เป๋น​จาใด​เถิง​ยอม​หื้อ​ซาต๋าน​ครอบงำ​จิตใจ๋​หื้อ​จุล่าย​ต่อ​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์ แบ่ง​สตางค์​ส่วน​นึ่ง​ตี้​ได้​จาก​ก๋าน​ขาย​ตี้ดิน​เอา​ไว้ 4ตี้ดิน​นั้น​ก็​เป๋น​ของ​เจ้า​อยู่​แล้ว​ก่อน​ตี้​จะ​ขาย​บ่ใจ้​กา หลังจาก​ตี้​ขาย​แล้ว เงิน​นั้น​ก็​ยัง​เป๋น​สิทธิ์​ของ​เจ้า​บ่ใจ้​กา แล้ว​เป๋น​จาใด​เจ้า​กึ๊ด​เยียะ​จาอี้ เจ้า​บ่ได้​จุล่าย​ต่อ​หมู่​เฮา​นา แต่​ก่ำลัง​จุล่าย​ต่อ​พระเจ้า​เน่อ” 5เมื่อ​อานาเนีย​ได้ยิน​กำ​ว่า​จาอั้น​ก็​โก้น​ลง​จั๊ก​ต๋าย​ขำตี้ คน​ตังหลาย​ตี้​หัน​จาอั้น​ก็​กั๋ว​ขนาด 6ป้อจาย​คน​หนุ่ม​หลาย​คน​ก็​มา​ห่อ​ศพ​อานาเนีย แล้ว​ปา​กั๋น​หาม​ออก​ไป​ฝัง​เหีย

7หลังจาก​นั้น​บ่เมิน​ประมาณ​สัก​สาม​จั้วโมง เมีย​ของ​อานาเนีย​ก็​เตียว​เข้า​มา ยัง​บ่ฮู้​เรื่อง​ตี้​เกิด​ขึ้น​กับ​ผัว​ของ​เขา​สัก​อย่าง​เตื้อ 8เปโตร​ก็​ถาม​นาง​ว่า “บอก​เฮา​ลอ​ว่า เจ้า​กับ​ผัว​ขาย​ตี้ดิน​ได้​สตางค์​เต้าอี้​แต๊​กา” สัปฟีรา​ตอบ​ว่า “แม่น​แล้ว ได้​เต้าอั้น​แต๊ๆ”

9เปโตร​ก็​อู้​กับ​นาง​ว่า “เป๋น​จาใด​สอง​คน​ผัว​เมีย​กู้​นี้ เถิง​ปา​กั๋น​จุล่าย​ลองดี​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป๋น​เจ้า ผ่อ​หั้น​แล่ คน​หมู่​นั้น​ตี้​ไป​ฝัง​ศพ​ผัว​ของ​เจ้า​ก่ำลัง​เข้า​มา หมู่​เขา​ก็​จะ​ปา​กั๋น​หาม​ศพ​ของ​เจ้า​ออก​ไป​ฝัง​เหมือน​กั๋น”

10สัปฟีรา​ก็​โก้น​ลง​จั๊ก​ต๋าย​ฮิม​ตี๋น​ส่อง​หน้า​เปโตร​บ่า​เดี่ยว​นั้น​เลย เมื่อ​ป้อจาย​หนุ่ม​หมู่​นั้น​เตียว​เข้า​มา​ก็​หัน​ว่า​นาง​ต๋าย​แล้ว หมู่​เขา​จึง​หาม​ศพ​ของ​นาง​ออก​ไป​ฝัง​ไว้​แหมะ​กับ​ผัว​ของ​นาง​หั้น 11ส่วน​คน​ตังหลาย​ใน​คริสตจักร​ตึง​หมู่​คน​อื่น​ตี้​ได้ยิน​เรื่อง​ตี้​เกิด​ขึ้น​นี้​ก็​ปา​กั๋น​กั๋ว​ขนาด

อัครทูต​ฮักษา​โรค​หลาย​อย่าง

12หมู่​อัครทูต​ได้​แสดง​ก๋าน​ปาฏิหาริย์​ตึง​หมายสำคัญ​หลาย​อย่าง​ใน​คน​ตังหลาย กับ​หมู่​ผู้เจื้อ​ก็​มา​จุมนุม​กั๋น​ตี้​ระเบียง​วิหาร​ของ​ซาโลมอน 13คน​อื่นๆ บ่ก้า​เข้า​ไป​ฮ่วม เถิง​แม้​ว่า​เคารพ​นับถือ​หมู่​เขา​นัก​ขนาด​ก็​ต๋าม 14แต่​ยัง​มี​ตึง​ป้อจาย​แม่ญิง​ตี้​ฮับเจื้อ​ใน​องค์​พระ​ผู้​เป๋น​เจ้า​เข้า​มา​เพิ่ม​นัก​ขึ้น​ติกๆ 15ย้อน​สิ่ง​ตี้​หมู่​อัครทูต​ได้​เยียะ​นั้น คน​ตังหลาย​ก็​ปา​กั๋น​หาม​คน​เจ็บ​คน​ป่วย​ไป​วาง​บน​ตี้นอน​กับ​สาด​แล้ว​ไป​ไว้​ข้าง​ตาง เปื้อ​อย่าง​หน้อย​เวลา​ตี้​เปโตร​เตียว​ก๋าย​ไป เงา​ของ​ต้าน​อาจ​จะ​ฟาด​ถูก​ตั๋ว​ของ​คน​ป่วย​หมู่​นั้น​พ่อง แล้ว​จะ​หาย​ป่วย 16มี​หมู่​คน​จ๋ำนวน​นัก​เข้า​มา​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม​ตี้​มา​จาก​หมู่บ้าน​ต่างๆ แวด​กรุง​หั้น หมู่​เขา​ปา​คน​ป่วย​กับ​คน​ตี้​ตุ๊ก​ทรมาน​จาก​ผี​ฮ้าย ​เข้า​มา​ตวย คน​หมู่​นี้​ก็​ฮับ​ก๋าน​ฮักษา​หื้อ​หาย​หมด​กู้​คน

หมู่​อัครทูต​โดน​ค่ำ

17มหา​ปุโรหิต​ตึง​หมู่​ของ​เขา​เซิ่ง​เป๋น​สมาชิก​สะดูสี​ก็​ขอย​หมู่​อัครทูต​ขนาด 18จึง​ยับ​หมู่​อัครทูต​ไป​ขัง​คอก​ไว้ 19แต่​เมื่อคืน​นั้น ทูตสวรรค์​ของ​องค์​พระ​ผู้​เป๋น​เจ้า​มา​ไข​ปะตู๋​คอก แล้ว​ปา​หมู่​อัครทูต​ออก​จาก​คอก​ไป ทูตสวรรค์​อู้​ว่า 20“หื้อ​ไป​ตี้​ข่วง​พระวิหาร บอก​คน​ตังหลาย​เถิง​เรื่อง​จีวิต​ใหม่​นี้​ตี้​หั้น​เน่อ”

21หมู่​อัครทูต​ก็​เจื้อฟัง แจ้ง​บ่แจ้ง​หมู่​เขา​ก็​เข้า​ไป​ตี้​ข่วง​พระวิหาร แล้ว​ตั้งเก๊า​สั่ง​สอน​คน​ตังหลาย

มหา​ปุโรหิต​กับ​หมู่​ของ​เขา​ฮ้อง​หมู่​คน​เฒ่า​คน​แก่​ของ​จาว​อิสราเอล​มา​ประชุม​สภา​แซนเฮดริน แล้ว​ใจ๊​เจ้าหน้าตี้​ไป​เอา​หมู่​อัครทูต​ออก​จาก​คอก​ปา​มา​ตี้​ประชุม 22แต่​เมื่อ​เจ้าหน้าตี้​ไป​แผว​คอก​บ่ปะ​หมู่​อัครทูต​อยู่​ใน​หั้น หมู่​เขา​ก็​ปิ๊ก​มา​รายงาน​ว่า 23“หมู่​เฮา​หัน​คอก​ปิด​แน่นหนา​จ้าดดี ยาม​ก็​ยัง​เฝ้า​อยู่​ตี้​ปะตู๋ แต่​เมื่อ​ไข​ปะตู๋​เข้า​ไป ก็​บ่หัน​มี​ใผ​อยู่​ใน​หั้น​สัก​คน” 24เมื่อ​นายทหาร​ฮักษา​พระวิหาร​ตึง​หมู่​หัวหน้า​ปุโรหิต​ได้ยิน​จาอั้น ก็​งืด​อิกขะหลิก​ใจ๋​ว่า​จะ​มี​อะหยัง​เกิด​ขึ้น​แหม​ต่อไป

25แล้ว​มี​คน​นึ่ง​เข้า​มา​รายงาน​ว่า “หมู่​คน​ตี้​ต้าน​ยับ​ไป​ขัง​คอก​ไว้​นั้น บ่าเดี่ยวนี้​ก่ำลัง​ยืน​สั่ง​สอน​คน​ตังหลาย​อยู่​ตี้​ข่วง​พระวิหาร​ปู๊น​ลอ” 26แล้ว​นายทหาร​ฮักษา​พระวิหาร​กับ​เจ้าหน้าตี้​ก็​ออก​ไป​ปา​หมู่​อัครทูต​เข้า​มา แต่​บ่ใจ๊​ก่ำลัง​บังคับ ย้อน​กั๋ว​คน​ตังหลาย​จะ​เอา​บ่าหิน​ขว้าง​ใส่

27หมู่​เขา​ปา​หมู่​อัครทูต​เข้า​มา​ยืน​อยู่​ต่อ​หน้า​ตี้​ประชุม​สภา แล้ว​มหา​ปุโรหิต​ก็​ถาม​หมู่​เขา​ว่า 28“หมู่​เฮา​สั่ง​ห้าม​อย่าง​เด็ดขาด​แล้ว​ว่า บ่หื้อ​สอน​ใน​นาม​ของ​พระเยซู​เวลา​ตี้​สั่ง​สอน​บ่ใจ้​กา แต่​หมู่​เจ้า​ก็​ยัง​เผยแพ่​กำสอน​ของ​เจ้า​นี้​ไป​ใคว่​กรุง​เยรูซาเล็ม แล้ว​ตั้งใจ๋​นาบโต้ษ​หมู่​เฮา​ว่า​เยียะ​หื้อ​เยซู​ต้อง​ต๋าย” 29เปโตร​กับ​หมู่​อัครทูต​คน​อื่นๆ ก็​อู้​ว่า “หมู่​เฮา​จ๋ำเป๋น​ต้อง​เจื้อฟัง​กำสั่ง​ของ​พระเจ้า​นัก​เหลือ​เจื้อฟัง​กำสั่ง​ของ​มนุษย์ 30พระเจ้า​ของ​ป้ออุ๊ย​แม่หม่อน​ของ​เฮา​เยียะ​หื้อ​พระเยซู​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย ผู้​ตี้​ต้าน​ตังหลาย​ฆ่า​โดย​เอา​พระองค์​เขิง​บน​ไม้​ก๋าง​เขน​จ๋น​ต๋าย​นั้น 31พระเจ้า​ยก​พระเยซู​ไว้​หื้อ​อยู่​ตัง​เผิก​ขวา​ของ​พระองค์ ใน​ฐานะ​เป๋น​เจ้า​เป๋น​นาย​กับ​เป๋น​พระ​ผู้​จ้วย​หื้อ​รอด​ป๊น​บาป​โต้ษ เปื้อ​คน​จ้าด​อิสราเอล​จะ​สามารถ​กลับใจ๋​จาก​บาป แล้ว​ฮับ​ก๋าน​ยกโต้ษ​บาป 32หมู่​เฮา​เป๋น​พยาน​ใน​เรื่อง​นี้ พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ตี้​พระเจ้า​มอบ​หื้อ​กับ​กู้​คน​ตี้​เจื้อฟัง​พระองค์ ก็​เป๋น​พยาน​ตวย​เหมือน​กั๋น”

33เมื่อ​หมู่​สมาชิก​ใน​สภา​ได้ยิน​จาอั้น​ก็​หมิ้ง​ขนาด กับ​กึ๊ด​ว่า​จะ​ฆ่า​อัครทูต​หมู่​นี้ 34แต่​มี​สมาชิก​สภา​คน​นึ่ง​จื้อ​กามาลิเอล เป๋น​ฟาริสี​กับ​เป๋น​ครู​สอน​บท​บัญญัติ​ตวย เป๋น​คน​ตี้​คน​ตังหลาย​นับถือ เขา​ลุก​ขึ้น​ยืน แล้ว​สั่ง​หื้อ​ปา​หมู่​อัครทูต​ออก​ไป​ตัง​นอก​เหีย​สัก​บึด​ก่อน 35แล้ว​ต้าน​อู้​ว่า “จาว​อิสราเอล​ตังหลาย หละวัง​ตั๋ว​หื้อ​ดี​เน่อ ใน​สิ่ง​ตี้​ต้าน​ตังหลาย​จะ​เยียะ​กับ​ป้อจาย​หมู่​นี้ 36จ๋ำ​ได้​ก่อ​ต๋อน​ตี้​มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​จื้อ​ธุดาส​อ้าง​ว่า​ตั๋ว​เขา​เป๋น​ผู้​ยิ่งใหญ่ มี​คน​ติดต๋าม​หลาม​ตวย​เขา​ประมาณ​สี่​ร้อย​คน เมื่อ​เขา​ถูก​ฆ่า​ต๋าย หมู่​คน​ตี้​ติดต๋าม​เขา​ก็​แตก​ขะแล​ขะแจ​ไป​เหีย​หมด บ่หัน​มี​อะหยัง​เกิด​ขึ้น​สัก​อย่าง 37หลังจาก​ธุดาส​ต๋าย​ก็​มี​ยูดาส​จาว​กาลิลี​แหม​คน​นึ่ง เมื่อ​ต๋อน​ตี้​จด​ทะเบียน​สำมะโน​ครัว เขา​ได้​จั๊ก​จู๋ง​หมู่​คน​หื้อ​ติดต๋าม​เขา​ไป แต่​เขา​ก็​ถูก​ฆ่า​ต๋าย แล้ว​หมู่​ศิษย์​ของ​เขา​ก็​แตก​ขะแล​ขะแจ​ไป​เหมือน​กั๋น 38บ่าเดี่ยวนี้​ก็​เหมือน​กั๋น ข้าพเจ้า​จึง​ขอ​แนะนำ​หมู่​ต้าน​หื้อ​อยู่​ห่างๆ จาก​คน​หมู่​นี้ ห้าม​ยุ่ง​กับ​หมู่​เขา​ปะล้ำ​ปะเหลือ ย้อน​ว่า​ถ้า​แผนก๋าน​กาว่า​ก๋าน​หมู่​นี้​ของ​หมู่​เขา​มา​จาก​มนุษย์ ก็​จะ​หุยหาย​ตุยตาย​ไป​คน​เดียว 39แต่​ถ้า​แผนก๋าน​นี้​มา​จาก​พระเจ้า​ลอ ต้าน​บ่สามารถ​เกิ็ดเกิ้ง​ได้​เน่อ แล้ว​ต้าน​ก็​จะ​ตั้ง​ตั๋ว​ต่อสู้​กับ​พระเจ้า”

40หมู่​เขา​ก็​ยอม​ฟัง​กำ​แนะนำ​ของ​กามาลิเอล จึง​ฮ้อง​หมู่​อัครทูต​เข้า​มา แล้ว​ก็​ใจ๊​คน​เฆี่ยน กับ​สั่ง​ห้าม​บ่หื้อ​อู้​ใน​นาม​พระเยซู​แหม แล้ว​ก็​ปล่อย​ตั๋ว​ไป

41หมู่​อัครทูต​ก็​ออก​จาก​สภา​มา​ด้วย​ความ​ยินดี​ขนาด ย้อน​ว่า​พระเจ้า​หัน​ว่า​หมู่​เขา​มี​ก้า​ปอ​ตี้​จะ​ฮับ​ก๋าน​ดูถูก​ดู​แควน เปื้อ​นาม​ของ​พระเยซู 42แล้ว​กู้​วัน​ใน​ข่วง​พระวิหาร​ตึง​ใน​บ้านเฮือน​ของ​คน​ตังหลาย หมู่​อัครทูต​ก็​สั่ง​สอน​ตึง​บอก​ข่าวดี​บ่เกย​ขาด​ว่า​พระเยซู​คือ​พระคริสต์