Search form

ยอห์น 10

พระเยซู​อู้​เรื่อง คน​เลี้ยง​แกะ​กับ​แกะ

1พระเยซู​อู้​ว่า “เฮา​จะ​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า คน​ตี้​บ่ได้​เข้า​คอก​แกะ​ตาง​ปะตู๋ แต่​ลัก​เข้า​ไป​ตาง​อื่น ก็​เป๋น​คน​ขี้ลัก​กับ​เป๋น​โจ๋ร 2แต่​คน​ตี้​เข้า​คอก​แกะ​ตาง​ปะตู๋​ก็​เป๋น​คน​เลี้ยง​แกะ​หมู่​นั้น 3คน​เฝ้า​ปะตู๋​ก็​เปิด​ปะตู๋​หื้อ​เขา แกะ​ก็​ฟัง​เสียง​ของ​เขา เขา​ฮ้อง​แกะ​ของ​ตั๋ว​เก่า​ต๋าม​จื้อ​ของ​มัน แล้ว​ก็​ปา​แกะ​ออก​จาก​คอก 4เมื่อ​ต้อน​แกะ​ของ​ตั๋ว​ออก​จาก​คอก​หมด​แล้ว เขา​ก็​เตียว​นำ​หน้า​แกะ แล้ว​แกะ​ก็​ตวย​ก้น​เขา​ไป ย้อน​แกะ​ฮู้จัก​เสียง​คน​เลี้ยง 5แกะ​จะ​บ่ตวย​คน​อื่น แต่​จะ​หนี​จาก​คน​นั้น​ไป​เหีย ย้อน​บ่ฮู้จัก​เสียง​คน​อื่น​ตี้​บ่ใจ้​คน​เลี้ยง” 6พระเยซู​อู้​เรื่อง​กำเผียบ​นี้​หื้อ​หมู่​เขา​ฟัง แต่​หมู่​เขา​ก็​บ่เข้าใจ๋​ว่า​พระองค์​หมายเถิง​อะหยัง

พระเยซู​เป๋น​ปะตู๋​คอก​แกะ

7พระเยซู​อู้​แหม​ว่า “เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า เฮา​เป๋น​ปะตู๋​คอก​แกะ 8กู้​คน​ตี้​มา​ก่อน​เฮา​ก็​เป๋น​คน​ขี้ลัก​กับ​เป๋น​โจ๋ร แต่​แกะ​ก็​บ่ได้​ฟัง​เสียง​ของ​เขา 9เฮา​เป๋น​ปะตู๋ คน​ตี้​เข้า​มา​ตาง​เฮา​ก็​จะ​รอด เขา​จะ​เข้าๆ ออกๆ กับ​ปะ​กับ​หญ้า​เขียว​อุ้ม​หุ้ม 10คน​ขี้ลัก​นั้น​ก็​มา​เปื้อ​ลัก ฆ่า กับ​ทำลาย​เต้าอั้น แต่​เฮา​มา​เปื้อ​คน​ตี้​เป๋น​แกะ​ของ​เฮา​จะ​มี​จีวิต เซิ่ง​บ่ขาด​อะหยัง​เลย

พระเยซู​เป๋น​ผู้​เลี้ยง​แกะ​ตี้​ดี

11“เฮา​เป๋น​คน​เลี้ยง​แกะ​ตี้​ดี คน​เลี้ยง​แกะ​ตี้​ดี​นั้น​ก็​ยอม​สละ​จีวิต​ตั๋ว​เก่า​เปื้อ​แกะ​ของ​เขา 12ลูกจ้าง​บ่ใจ้​คน​เลี้ยง​ตี้​เป๋น​เจ้าของ​แกะ เมื่อ​เขา​หัน​หมาป่า​มา เขา​ก็​จะ​ละ​แกะ​ไว้ แล้ว​หนี​ไป หมาป่า​ก็​จะ​งาบ​เอา​แกะ​ไป​เหีย และ​เยียะ​หื้อ​หมู่​แกะ​แตก​ขะแล​ขะแจ​ไป 13ลูกจ้าง​ก็​หนี ย้อน​เขา​เป๋น​ก้า​ลูกจ้าง กับ​เขา​บ่ได้​ห่วง​แกะ​เลย

14“เฮา​เป๋น​คน​เลี้ยง​แกะ​ตี้​ดี เฮา​ฮู้จัก​แกะ​ของ​เฮา แกะ​ของ​เฮา​ก็​ฮู้จัก​เฮา 15เหมือน​กับ​ตี้​พระบิดา​ฮู้จัก​เฮา​กับ​เฮา​ก็​ฮู้จัก​พระบิดา แล้ว​เฮา​ก็​สละ​จีวิต​หื้อ​แกะ​ของ​เฮา 16เฮา​มี​แกะ​ตั๋ว​อื่น​ตี้​บ่ใจ้​ของ​คอก​นี้ แกะ​หมู่​นั้น​เฮา​ก็​ต้อง​ปา​มา​ตวย กับ​แกะ​หมู่​นั้น​ก็​จะ​ฟัง​เสียง​เฮา แล้ว​เฮา​ก็​จะ​เอา​แกะ​มา​เปาะ​เป๋น​หมู่​เดียว​กั๋น​ตี้​มี​คน​เลี้ยง​คน​เดียว​เต้าอั้น 17พระบิดา​ฮัก​เฮา ย้อน​ว่า​เฮา​ยอม​สละ​จีวิต​ของ​เฮา​เปื้อ​จะ​ฮับ​จีวิต​นั้น​คืน​มา 18บ่มี​ใผ​เอา​จีวิต​ของ​เฮา​ไป​จาก​เฮา​ได้ แต่​เฮา​เต๋มใจ๋​สละ​จีวิต​ของ​เฮา เฮา​มี​สิทธิ​อำนาจ​ตี้​จะ​สละ​จีวิต​ของ​เฮา กับ​มี​สิทธิ​อำนาจ​ตี้​จะ​เอา​จีวิต​ของ​เฮา​คืน​มา นี่​เป๋น​กำสั่ง​ตี้​พระบิดา​หื้อ​เฮา”

19บ่ากอง​พระเยซู​อู้​จาอั้น ก็​เกิด​ก๋าน​แตกแยก​กั๋น​แหม​ใน​หมู่​จาว​ยิว 20หลาย​คน​อู้​ว่า “เขา​โดน​ผี​เข้า​จ๋น​เป๋น​ผีบ้า​ไป​แล้ว ไป​ฟัง​เขา​เยียะ​หยัง”

21แต่​คน​อื่น​ก็​อู้​ว่า “คน​ตี้​โดน​ผี​เข้า​จะ​อู้​จาอี้​ได้​จาใด ผี​จะ​เยียะ​หื้อ​คน​ต๋า​บอด​ผ่อ​หัน​ได้​ตวย​กา”

จาว​ยิว​บ่ยอมฮับ​กำ​อู้​ของ​พระเยซู

22ต๋อน​นั้น​เป๋น​หน้า​หนาว มี​งาน​เลี้ยง​ฉลอง​พระวิหาร​ตี้​กรุง​เยรูซาเล็ม 23พระเยซู​ก่ำลัง​เตียว​อยู่​ตี้​ระเบียง​นึ่ง​ใน​พระวิหาร​จื้อ ระเบียง​ของ​ซาโลมอน 24หมู่​จาว​ยิว​ก็​เข้า​มา​แวด​พระองค์​แล้ว​ก็​ถาม​พระองค์​ว่า “ต้าน​จะ​หื้อ​เฮา​สงสัย​ว่า​ต้าน​เป๋น​ใผ​ไป​แหม​เมิน​เต้าใด ถ้า​ต้าน​เป๋น​พระคริสต์​แต๊​ก็​หื้อ​บอก​เฮา​มา​ซื่อๆ เลย” 25พระเยซู​ก็​ตอบ​ว่า “เฮา​บอก​หมู่​ต้าน​ไป​แล้ว แต่​หมู่​ต้าน​ก็​บ่ยอม​เจื้อ สิ่ง​ตี้​เฮา​เยียะ​โดย​สิทธิ​อำนาจ​ของ​พระบิดา​ก็​เยียะ​หื้อ​หัน​แล้ว​ว่า เฮา​เป๋น​ใผ 26แต่​หมู่​ต้าน​ก็​บ่เจื้อ​ย้อน​ว่า​หมู่​ต้าน​บ่ใจ้​แกะ​ของ​เฮา 27แกะ​ของ​เฮา​ก็​ฟัง​เสียง​ของ​เฮา กับ​เฮา​ก็​ฮู้จัก​แกะ​หมู่​นั้น กับ​แกะ​หมู่​นั้น​ก็​ตวย​เฮา​มา 28เฮา​หื้อ​จีวิต​นิรันดร์​กับ​แกะ​หมู่​นั้น แกะ​หมู่​นั้น​ก็​จะ​บ่มี​วัน​ฉิบหาย กับ​บ่มี​ใผ​ลู่​เอา​แกะ​หมู่​นั้น​ไป​จาก​มือ​เฮา​ได้ 29พระบิดา​ของ​เฮา​ผู้​ตี้​หื้อ​แกะ​หมู่​นั้น​กับ​เฮา​ก็​เป๋น​ใหญ่​เหลือ​กู้​สิ่ง​กู้​อย่าง กับ​บ่มี​ใผ​ลู่​เอา​แกะ​หมู่​นั้น​ไป​จาก​พระองค์​ได้ 30เฮา​กับ​พระบิดา​ก็​เป๋น​อัน​นึ่ง​อัน​เดียว​กั๋น”

31หมู่​จาว​ยิว​ก็​เลย​หยิบ​บ่าหิน​ขึ้น​มา​กะ​จะ​ขว้าง​พระองค์​แหม​เตื้อ 32พระเยซู​ก็​อู้​กับ​หมู่​เขา​ว่า “เฮา​เยียะ​หื้อ​หมู่​ต้าน​หัน​ก๋าน​ดี​หลาย​อย่าง​ตี้​มา​จาก​พระบิดา หมู่​ต้าน​หยิบ​บ่าหิน​ขึ้น​มา​จะ​ขว้าง​เฮา​หื้อ​ต๋าย​ย้อน​ก๋าน​ดี​เรื่อง​ไหน”

33หมู่​จาว​ยิว​ก็​ตอบ​พระองค์​ว่า “ตี้​เฮา​จะ​เอา​บ่าหิน​ขว้าง​ต้าน บ่ใจ้​ย้อน​ก๋าน​ดี​นั้น​แต่​ย้อน​ว่า​ต้าน​อู้​หมิ่น​ประมาท​พระเจ้า ต้าน​เป๋น​ก้า​คน​แต่​ยก​ตั๋ว​เก่า​เป๋น​พระเจ้า”

34พระเยซู​ก็​ตอบ​ว่า “ใน​บท​บัญญัติ​ของ​หมู่​ต้าน มี​กำ​ของ​พระเจ้า​ตี้​เขียน​ไว้​บ่ใจ้​กา ว่า ‘พระเจ้า​อู้​ว่า หมู่​ต้าน​เป๋น​เทพเจ้า​ตังหลาย’ 35เฮา​ฮู้​ว่า​สิ่ง​ตี้​เขียน​ไว้​ใน​พระคัมภีร์​ก็​ถูก​ต้อง​ตลอด แล้ว​พระเจ้า​บ่ได้​อู้​หมิ่น​ประมาท​เมื่อ​ฮ้อง​คน​ตี้​ฮับ​ถ้อยกำ​ของ​พระองค์​ว่า​เป๋น​เทพเจ้า​ตังหลาย 36แล้ว​หมู่​ต้าน​จะ​ว่า​หื้อ​คน​ตี้​พระบิดา​เลือก​และ​ใจ๊​มา​ใน​โลก บอก​ว่า ‘ต้าน​อู้​หมิ่น​ประมาท​พระเจ้า’ ย้อน​เฮา​ได้​อู้​ว่า​เฮา​เป๋น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​จาอั้น​กา 37ถ้า​เฮา​บ่เยียะ​ก๋าน​ของ​พระบิดา​ของ​เฮา ก็​บ่ต้อง​เจื้อ​วางใจ๋​ใน​เฮา 38แต่​ถ้า​เฮา​เยียะ​ก๋าน​ของ​พระบิดา เถิงแม้​ว่า​หมู่​ต้าน​จะ​บ่เจื้อ​วางใจ๋​เฮา ก็​หื้อ​เจื้อ​ใน​ก๋าน​นั้น​เต๊อะ เปื้อ​หมู่​ต้าน​จะ​ได้​ฮู้​กับ​เข้าใจ๋​ว่า พระบิดา​ก็​อยู่​ใน​เฮา​และ​เฮา​ก็​อยู่​ใน​พระบิดา”

39หมู่​เขา​ก็​ฮิ​จะ​ยับ​พระองค์​แหม​เตื้อ แต่​พระองค์​ก็​รอด​ป๊น​จาก​มือ​หมู่​เขา​ไป​ได้

40แล้ว​พระองค์​ก็​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​แหม​เผิก​นึ่ง ไป​ตี้​ตะก่อน​ยอห์น​เกย​หื้อ​บัพติศมา แล้ว​พระองค์​ก็​ย้าง​อยู่​ตี้​หั้น 41คน​นัก​ขนาด​ก็​ปา​กั๋น​มา​หา​พระองค์ แล้ว​ก็​อู้​ว่า “ยอห์น​บ่ได้​เยียะ​หมายสำคัญ​อะหยัง​เลย แต่​กู้​สิ่ง​ตี้​ยอห์น​ได้​อู้​เถิง​ป้อจาย​คน​นี้​ก็​เป๋น​ความ​จริง” 42กับ​มี​หลาย​คน​ตี้​หั้น​เจื้อ​วางใจ๋​พระองค์