Search form

ยอห์น 20

พระเยซู​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย

1เจ๊ามืด​วัน​ติ๊ด มารีย์​จาว​มักดาลา​มา​เถิง​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ก็​หัน​ว่า​บ่าหิน​ใหญ่​ตี้​ตึด​ปาก​อุโมงค์​นั้น​กิ้ง​ออก​ไป​จาก​ปาก​อุโมงค์​แล้ว 2นาง​ก็​ฟั่ง​ล่น​ไป​หา​ซีโมน​เปโตร กับ​สาวก​แหม​คน​นึ่ง​ตี้​พระเยซู​ฮัก และ​บอก​หมู่​เขา​ว่า “มี​คน​เอา​ศพ​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​ไป​จาก​อุโมงค์​แล้ว บ่ฮู้​ว่า​เขา​เอา​ศพ​ไป​ไว้​ตี้​ไหน”

3เปโตร​กับ​สาวก​คน​นั้น​ก็​ไป​ตี้​อุโมงค์​ฝัง​ศพ 4ตึง​สอง​คน​ล่น​ไป​ตวย​กั๋น แต่​สาวก​คน​นั้น​ล่น​เวย​เหลือ​เปโตร จึง​ไป​เถิง​อุโมงค์​ก่อน 5แต่​บ่ได้​เข้า​ไป​ตัง​ใน ได้​ก้า​ก้ม​ส่อง​เข้า​ไป​แล้ว​ก็​หัน​ผ้า​ปัน​ศพ​วาง​อยู่ 6บ่ากอง​ซีโมน​เปโตร​ตี้​ตวย​ก้น​สาวก​คน​นั้น​มา​เถิง เขา​ก็​เข้า​ไป​ใน​อุโมงค์​ฝัง​ศพ แล้ว​ก็​หัน​ผ้า​ปัน​ศพ​วาง​อยู่​ตี้​หั้น 7แต่​ผ้า​ปัน​หัว​ของ​พระเยซู​บ่ได้​วาง​อยู่​กับ​ผ้า​ลินิน แต่​พับ​วาง​ไว้​แยก​แหม​ต่าง​หาก 8-9สาวก​คน​ตี้​มา​เถิง​ก่อน​ก็​ตวย​เข้า​ไป​ตัง​ใน เถิงแม้​ว่า​หมู่​เขา​ยัง​บ่เข้าใจ๋​ข้อ​พระคัมภีร์​ตี้​ว่า พระองค์​จะ​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย แต่​เมื่อ​หมู่​เขา​หัน​ตึง​หมด​นี้ สาวก​คน​นั้น​ก็​เจื้อ​ตี้​พระเยซู​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย 10แล้ว​สาวก​ตึง​สอง​คน​ก็​ปิ๊ก​ไป​บ้าน

พระเยซู​มา​หื้อ​มารีย์​จาว​มักดาลา​หัน

11มารีย์​จาว​มักดาลา​ยัง​ยืน​ไห้​อยู่​ตัง​นอก​อุโมงค์​ฝัง​ศพ ต๋อน​ตี้​ก่ำลัง​ไห้​อยู่​นั้น​นาง​ก็​ก้ม​ส่อง​ผ่อ​ตัง​ใน​อุโมงค์​ฝัง​ศพ 12แล้ว​ก็​หัน​ทูตสวรรค์​สอง​องค์​ใส่​เสื้อ​สี​ขาว​นั่ง​อยู่​ตั๊ด​ตี้​ศพ​พระเยซู​เกย​วาง​อยู่ องค์​นึ่ง​อยู่​ตัง​หัว แหม​องค์​อยู่​ตัง​ตี๋น

13ทูตสวรรค์​ก็​ถาม​มารีย์​ว่า “เจ้า​ไห้​เยียะ​หยัง” นาง​ก็​ตอบ​ว่า “มี​คน​เอา​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​ของ​ข้าเจ้า​ไป​แล้ว ข้าเจ้า​บ่ฮู้​ว่า​เขา​เอา​พระองค์​ไป​ไว้​ตี้​ไหน” 14บ่ากอง​มารีย์​อู้​จาอั้น​แล้ว ก็​งว้าย​หลัง​มา ก็​หัน​พระเยซู​ยืน​อยู่​ตี้​หั้น แต่​นาง​บ่ฮู้​ว่า​เป๋น​พระเยซู

15พระองค์​ก็​ถาม​นาง​ว่า “เจ้า​ไห้​เยียะ​หยัง ตวย​เซาะ​หา​ใผ​อยู่​กา” มารีย์​กึ๊ด​ว่า​พระเยซู​เป๋น​คน​เยียะ​สวน​ก็​เลย​อู้​กับ​พระองค์​ว่า “ต้าน​เจ้า ถ้า​ต้าน​เอา​พระองค์​ไป ขอ​บอก​ข้าเจ้า​เต๊อะ​ว่า​ต้าน​เอา​ไป​ไว้​ตี้​ไหน ข้าเจ้า​จะ​ได้​ไป​ฮับ​พระองค์”

16พระเยซู​ก็​เลย​อู้​ว่า “มารีย์​เหย” มารีย์​ก็​งว้าย​หลัง​มา​ผ่อ​พระองค์​แหม​เตื้อ​แล้ว​ก็​ฮ้อง​เป๋น​ภาษา​ฮีบรู​ว่า “รับโบนี” (​แป๋​ว่า อาจ๋ารย์​)

17พระองค์​ก็​อู้​กับ​นาง​ว่า “บ่ต้อง​เกาะ​เฮา เฮา​ยัง​บ่ได้​ปิ๊ก​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เฮา​เตื้อ แต่​หื้อ​ไป​บอก​หมู่​ปี้น้อง​ตี้​ติดต๋าม​เฮา​ว่า เฮา​จะ​ปิ๊ก​ไป​หา​พระบิดา​ของ​เฮา ตี้​เป๋น​พระบิดา​ของ​ต้าน​ตังหลาย ก็​คือ​ไป​หา​พระเจ้า​ของ​เฮา​ตี้​เป๋น​พระเจ้า​ของ​ต้าน​ตังหลาย​ตวย”

18มารีย์ จาว​มักดาลา​ก็​ไป​บอก​หมู่​สาวก​ของ​พระเยซู​ว่า “ข้าเจ้า​ได้​หัน​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​แล้ว” และ​มารีย์​ก็​ได้​เล่า​ว่า​พระองค์​อู้​อะหยัง​กับ​นาง​พ่อง

พระเยซู​มา​หื้อ​หมู่​สาวก​หัน

19เมื่อ​แลง​วัน​ติ๊ด ต๋อน​หมู่​สาวก​อยู่​รวม​กั๋น หมู่​เขา​ก็​หับ​ปะตู๋​ใส่​ก๋อน​ห้อง ย้อน​กั๋ว​หมู่​ผู้นำ​จาว​ยิว พระเยซู​ก็​มา​ยืน​อยู่​ต้ามก๋าง​หมู่​เขา​แล้ว​ก็​อู้​ว่า “ขอ​หื้อ​หมู่​ต้าน​มี​สันติสุข​เต๊อะ” 20เมื่อ​พระองค์​อู้​จาอั้น​แล้ว พระองค์​ก็​เอา​มือ​กับ​ขี้ข้าง​หื้อ​หมู่​เขา​ผ่อ หมู่​สาวก​ก็​ปา​กั๋น​ดี​อก​ดี​ใจ๋​ตี้​ได้​หัน​พระองค์

21แล้ว​พระเยซู​ก็​อู้​แหม​ว่า “ขอ​หื้อ​หมู่​ต้าน​มี​สันติสุข​เต๊อะ ต๋อน​นี้​เฮา​จะ​ใจ๊​หมู่​ต้าน​ไป​เหมือน​กับ​ตี้​พระบิดา​ใจ๊​เฮา​มา” 22บ่ากอง​พระเยซู​อู้​จาอั้น​แล้ว ก็​เป่า​ลมหายใจ๋​หด​หมู่​เขา​แล้ว​ก็​อู้​ว่า “ฮับ​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ไป​เต๊อะ 23ถ้า​หมู่​ต้าน​ยกโต้ษ​ความ​บาป​หื้อ​ใผ คน​นั้น​ก็​ได้​ฮับ​ก๋าน​ยกโต้ษ แต่​ถ้า​หมู่​ต้าน​บ่ยอม​ยกโต้ษ​หื้อ​ใผ คน​นั้น​ก็​บ่ได้​ฮับ​ก๋าน​ยกโต้ษ​ตวย”

พระเยซู​มา​หื้อ​โธมัส​หัน

24โธมัส ตี้​เขา​ฮ้อง​กั๋น​ว่า​แฝด เป๋น​สาวก​คน​นึ่ง​ใน​สิบ​สอง​คน เขา​บ่ได้​อยู่​กับ​หมู่​สาวก​ต๋อน​ตี้​พระเยซู​มา​หา 25สาวก​คน​อื่น​มา​บอก​เขา​ว่า “หมู่​เฮา​ได้​หัน​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​แล้ว” แต่​โธมัส​ก็​อู้​กับ​หมู่​เขา​ว่า “ถ้า​เฮา​บ่ได้​หัน​ฮอย​เหล็กกน​ตี้​มือ​ของ​อาจ๋ารย์ และ​บ่ได้​เอา​นิ้ว​แหย่​เข้า​ไป​ใน​ฮู​เหล็กกน​กับ​แผล​ตี้​ขี้ข้าง​อาจ๋ารย์ เฮา​ตึง​บ่เจื้อ”

26เมื่อ​ผ่าน​ไป​ได้​ติ๊ด​นึ่ง ต๋อน​ตี้​หมู่​สาวก​ของ​พระองค์​มา​จุม​กั๋น​อยู่​ใน​บ้าน​นั้น​แหม โธมัส​ก็​อยู่​ตวย เถิงแม้​ว่า​ปะตู๋​หับ​ใส่​ก๋อน​แล้ว แต่​พระเยซู​ก็​เข้า​มา​อยู่​ต้ามก๋าง​หมู่​เขา​แล้ว​ก็​อู้​ว่า “ขอ​หื้อ​หมู่​ต้าน​มี​สันติสุข​เต๊อะ” 27แล้ว​พระองค์​อู้​กับ​โธมัส​ว่า “โธมัส​เหย เอา​นิ้ว​มา​แหย่​ตี้​นี่​กับ​ผ่อ​มือ​ของ​เฮา แล้ว​ก็​เอา​มือ​ซวาม​ขี้ข้าง​ของ​เฮา​เหีย บ่ต้อง​สงสัย​แหม หื้อ​เจื้อ​เต๊อะ”

28แล้ว​โธมัส​ก็​ฮ้อง​ขึ้น​มา​ว่า “องค์​พระผู้เป๋นเจ้า พระเจ้า​ของ​ข้า​พระองค์”

29พระเยซู​ก็​อู้​กับ​เขา​ว่า “ย้อน​ต้าน​ได้​หัน​เฮา ต้าน​เลย​เจื้อ​กา คน​ตี้​บ่หัน​เฮา​แต่​เจื้อ​นั้น ก็​เป๋น​สุข”

กำ​อู้​ของ​ยอห์น

30พระเยซู​ได้​เยียะ​หมายสำคัญ​แหม​หลาย​อย่าง​หื้อ​หมู่​สาวก​หัน แต่​บ่ได้​เขียน​ไว้​ใน​หนังสือ​เล่ม​นี้ 31แต่​ตี้​ได้​เขียน​สิ่ง​หมู่​นี้​ลง​ไป​ก็​เปื้อ​หมู่​ต้าน​จะ​เจื้อ​ว่า พระเยซู​เป๋น​พระคริสต์ คือ​พระบุตร​ของ​พระเจ้า และ​ถ้า​ใผ​วางใจ๋​พระองค์ ก็​จะ​มี​จีวิต​นิรันดร์