Search form

ลูก๋า 12

กำ​เตื๋อน​เรื่อง​ความ​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด​ของ​หมู่​ฟาริสี

1กำ​นั้น​มี​คน​นัก​เป๋น​ปันๆ คน​มา​จุมนุม​ยัด​กั๋น​อยู่ พระเยซู​อู้​กับ​หมู่​สาวก​ของ​พระองค์​ก่อน​ว่า “ต้าน​ตังหลาย​จง​หละวัง​เจื๊อฟู​ของ​หมู่​ฟาริสี คือ​ความ​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด 2แต่​กู้​อย่าง​ตี้​ปิดบัง​ซุก​ไว้​จะ​เปิด​หื้อ​หัน ตึง​ตี้​เป๋น​ความ​ลับ​กู้​อย่าง​จะ​ถูก​เปิดเผย​ออก​มา​หมด​หลึ้ง 3ย้อน​จาอั้น​กู้​สิ่ง​ตี้​ต้าน​อู้​ใน​ตี้​มืด คน​จะ​ได้ยิน​ใน​ตี้​แจ้ง กับ​สิ่ง​ตี้​ต้าน​ซูบซาบ​ตี้​หู​ใน​ห้อง​ส่วน​ตั๋ว จะ​มี​คน​เอิ้น​บอก​บน​ดาดฟ้า​หลังคา​ตึก

ผู้​ตี้​เฮา​สมควร​กั๋ว

4“เปื้อน​ของ​เฮา​เหย เฮา​ขอ​บอก​ต้าน​ตังหลาย​ว่า​บ่ต้อง​กั๋ว​คน​ตี้​ฆ่า​ได้​ก้า​ตั๋ว แล้ว​เมื่อ​ลูน​มา​ก็​เยียะ​อะหยัง​ต้าน​แหม​บ่ได้ 5แต่​เฮา​จะ​เตื๋อน​หื้อ​ฮู้​ก่อน​ว่า​สมควร​จะ​กั๋ว​ใผ หื้อ​กั๋ว​พระเจ้า​ผู้​ตี้​ฆ่า​ต้าน​ได้ แล้ว​ยัง​มี​ฤทธิ์​อำนาจ​จะ​เอา​โจ้ง​ลง​หม้อหน้าฮก​ได้​แหม หื้อ​กั๋ว​พระองค์​นั้น​ละ 6นกจอก​ห้า​ตั๋ว​เปิ้น​ขาย​กั๋น​สอง​บาท​ บ่ใจ้​กา แม้​นก​ตั๋ว​เดียว​พระเจ้า​ก็​บ่ลืม 7ขนาด​ผม​ของ​ต้าน​มี​กี่​เส้น พระเจ้า​ก็​นับ​ไว้​หมด​แล้ว ย้อน​จาอี้​บ่ต้อง​กั๋ว​เน่อ หมู่​ต้าน​มี​ก้า​นัก​เหลือ​นกจอก​หลาย​ตั๋ว​แหม​ก่อน

8“เฮา​บอก​หมู่​ต้าน​ว่า คน​ใด​ตี้​ยอมฮับ​เฮา​ต่อหน้า​คน​ใน​โลก​นี้ บุตรมนุษย์​ก็​จะ​ยอมฮับ​เขา​ต่อหน้า​หมู่​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า 9แต่​คน​ใด​ตี้​บ่ยอมฮับ​เฮา​ต่อหน้า​คน​ใน​โลก​นี้ เฮา​ก็​จะ​บ่ยอมฮับ​เขา​ต่อหน้า​หมู่​ทูตสวรรค์​ของ​พระเจ้า​เหมือน​กั๋น 10พระเจ้า​ยัง​จะ​ยกโต้ษ​หื้อ​กับ​คน​ตี้​ด่า​บุตรมนุษย์​ได้ แต่​จะ​ยกโต้ษ​หื้อ​คน​ตี้​อู้​หมิ่น​ประมาท​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ตึง​บ่ได้

11“เมื่อ​หมู่​ต้าน​ถูก​ปา​ไป​ตัดสิน​โต้ษ​ใน​ธรรมศาลา กาว่า​ต่อหน้า​เจ้าเมือง​กาว่า​ผู้​มี​อำนาจ​ตัดสิน บ่ต้อง​ฮ้อนอก​ตกใจ๋​ว่า​จะ​ตอบ​จาใด​จะ​อู้​จาใด 12ย้อน​ว่า​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​จะ​สอน​ต้าน​ว่า ควร​จะ​อู้​จาใด​ใน​เวลา​นั้น”

เศรษฐี​ง่าว

13มี​คน​นึ่ง​ใน​หมู่​คน​ตี้​มา​หั้น​บอก​พระเยซู​ว่า “อาจ๋ารย์ ขอ​สั่ง​หื้อ​อ้าย​แบ่ง​มรดก​หื้อ​ข้าพเจ้า​กำ​เต๊อะ” 14แต่​พระเยซู​อู้​กับ​เขา​ว่า “ใผ​ได้​ตั้ง​เฮา​เป๋น​ผู้​ตัดสิน​ความ กาว่า​เป๋น​คน​แบ่ง​มรดก​หื้อ​ต้าน​กา” 15แล้ว​พระองค์​ก็​อู้​กับ​คน​ตังหลาย​ว่า “จง​หละวัง​หื้อ​ละ​เว้น​ก๋าน​โลภ​ตึง​หมด​เหีย ย้อน​ว่า​จีวิต​ของ​คน​เฮา​บ่ได้​ขึ้น​อยู่​กับ​ก๋าน​มี​สิ่ง​ของ​นักๆ” 16พระองค์​อู้​กำเผียบ​ข้อ​นึ่ง​หื้อ​หมู่​เขา​ฟัง​ว่า “มี​เศรษฐี​คน​นึ่ง นา​ของ​เขา​ได้​ข้าว​นัก​ขนาด 17เขา​กึ๊ด​ใน​ใจ๋​ว่า ‘เฮา​จะ​เยียะ​จาใด​ดี​หา ย้อน​ว่า​เฮา​บ่มี​ตี้​ตี้​จะ​ใส่​ข้าว​จ๋น​หมด​จ๋น​เสี้ยง​ได้’ 18เขา​กึ๊ด​ว่า ‘เฮา​จะ​เต​หลองข้าว​เก่า​นั้น แล้ว​แป๋ง​แหม​ใหม่​หื้อ​ใหญ่ๆ แล้ว​เก็บ​ข้าว​กับ​ทรัพย์​สมบัติ​ไว้​ใน​หลอง​ใหม่​จ๋น​หมด 19แล้ว​เฮา​จะ​บอก​กับ​ตั๋ว​เก่า​ว่า “เฮา​มี​ข้าว​ของ​นัก​อยู่​ได้​แหม​หลาย​ปี๋ หื้อ​อยู่​สบายๆ กิ๋น​ดื่ม​ม่วนงัน​เต๊อะ” ’

20“แต่​พระเจ้า​บอก​กับ​เขา​ว่า ‘เออ คน​ง่าว คืน​นี้​เจ้า​จะ​ต๋าย​แล้ว ของ​ตี้​สะสม​ไว้​นั้น​จะ​เป๋น​ของ​ใผ’

21“คน​ตี้​สะสม​ทรัพย์​สมบัติ​ไว้​หื้อ​ตั๋ว​เก่า แต่​บ่ได้​ร่ำรวย​ใน​สิ่ง​ดี​ใน​สายต๋า​พระเจ้า​ก็​เป๋น​จาอั้น​ละ”

พระเยซู​บอก​หื้อ​ไว้​ใจ๋​พระเจ้า

22พระเยซู​อู้​กับ​หมู่​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า “ย้อน​จาอั้น​บ่ถ้า​ฮ้อนใจ๋​จี้​วี้​จ้อ​หว้อ​เกี่ยวกับ​จีวิต​ว่า จะ​เอา​อะหยัง​มา​กิ๋น กาว่า​เป๋น​ห่วง​เรื่อง​ของ​ตั๋ว​ว่า จะ​เซาะ​หา​เสื้อผ้า​ตี้​ไหน​มา​นุ่ง 23ย้อน​ว่า​จีวิต​สำคัญ​นัก​เหลือ​ของ​กิ๋น กับ​ตั๋ว​ของ​คน​เฮา​ก็​สำคัญ​นัก​เหลือ​ผ้า​นุ่ง 24ลอง​ผ่อ​หมู่​นกก๋า​ลอ​ว่า บ่ได้​หว่าน บ่ได้​เก็บ​เกี่ยว บ่ได้​เอา​ข้าว​ไว้​ใน​หลอง แต่​พระเจ้า​เป๋น​ผู้​เลี้ยง​นก​หมู่​นั้น​ไว้ หมู่​ต้าน​มี​ก้า​นัก​เหลือ​นก​หมู่​นั้น​แหม​ก่อน 25ใน​หมู่​ต้าน มี​ใผ​พ่อง​ตี้​ฮ้อนใจ๋​แล้ว​ต่อ​จีวิต​ตั๋ว​เก่า​หื้อ​ยาว​ออก​ไป​แหม​สัก​หน้อย​นึ่ง​ได้ 26ย้อน​จาอั้น แม้​สิ่ง​หน้อยๆ จาอี้​ยัง​เยียะ​บ่ได้ จะ​ฮ้อนอก​ตกใจ๋​เรื่อง​อื่นๆ เยียะ​หยัง

27“ลอง​ผ่อ​ดอกไม้​ลอ มัน​งอก​งาม​ขึ้น​มา​ได้​จาใด มัน​บ่ได้​เยียะ​ก๋าน มัน​บ่ปั่น​ฝ้าย​แป๋ง​เสื้อ​นุ่ง แต่​เฮา​บอก​หื้อ​ฮู้​ว่า ขนาด​กษัตริย์​ซาโลมอน​ตี้​นับ​ว่า​ร่ำรวย​นัก​ขนาด ก็​ยัง​ใส่​เสื้อผ้า​บ่งาม​เต้า​ดอกไม้​หมู่​นี้​สัก​ดอก​เดียว 28ถ้า​พระเจ้า​แต่งหย้อง​ดอก​หญ้า​ต๋ำ​โต้ง​ต๋ำ​นา เซิ่ง​มี​จีวิต​อยู่​ได้​วัน​นี้​วัน​เดียว ตก​แหม​วัน​ก็​จะ​ถูก​ก๋ำปือ​เข้า​ก๋องไฟ​จาอั้น แล้ว พระองค์​ก็​จะ​แต่งหย้อง​หมู่​ต้าน​นัก​เหลือ​นั้น​แหม โอ หมู่​ต้าน​มี​ความ​เจื้อ​หน้อย​แต๊ๆ 29ต้าน​ก็​บ่ถ้า​ฮ้อน​ใจ๋​ว่า​จะ​เอา​อะหยัง​มา​กิ๋น​มา​ดื่ม 30ย้อน​ว่า​คน​ตี้​บ่ฮู้จัก​พระเจ้า​ใคว่​โลก​เซาะ​หา​สิ่ง​หมู่​นี้ แต่​พระบิดา​ของ​ต้าน​ตังหลาย​ฮู้​ดี​อยู่​แล้ว​ว่า​สิ่ง​หมู่​นี้​จ๋ำเป๋น​สำหรับ​ต้าน 31แต่​หื้อ​ต้าน​เซาะ​หา​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า​ก่อน แล้ว​พระเจ้า​จะ​เตื่อม​แถ้ง​สิ่ง​ตี้​จ๋ำเป๋น​หมู่​นี้​กับ​หมู่​ต้าน

ทรัพย์​สมบัติ​ใน​สวรรค์

32“หมู่​แกะ​หน้อยๆ เหย บ่ถ้า​กั๋ว​เน่อ พระบิดา​ของ​หมู่​ต้าน​ปอใจ๋​ตี้​จะ​หื้อ​หมู่​ต้าน​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ของ​พระองค์ 33ต้าน​ตังหลาย​จง​ขาย​ของ​ตี้​มี​อยู่ แล้ว​แจก​หื้อ​คน​ตุ๊ก หื้อ​แป๋ง​ถง​สตางค์​ตี้​บ่มี​วัน​ปุด คือ​มี​ทรัพย์​สมบัติ​ไว้​ใน​สวรรค์​ตี้​บ่ฮู้จัก​หมด ตี้​ขโมย​ก็​บ่เข้า​มา​ใก้ แมง​ก็​บ่มา​ขบ​กิ๋น 34ย้อน​ว่า​ทรัพย์​สมบัติ​ของ​ต้าน​อยู่​ตี้​ไหน จิตใจ๋​ของ​ต้าน​ก็​อยู่​ตี้​หั้น

หมู่​คน​ฮับใจ๊​ตี้​ถ้า​ต้อนฮับ​นาย

35“ต้าน​ตังหลาย​ต้อง​แต่งตั๋ว​หื้อ​พร้อม​ตี้​จะ​ฮับใจ๊ กับ​หื้อ​โกม​ไฟ​ของ​ต้าน​แจ้ง​อยู่ 36หื้อ​เป๋น​เหมือน​คน​ฮับใจ๊ ตี้​ถ้า​ต้อนฮับ​นาย​ของ​ตั๋ว เมื่อ​นาย​ปิ๊ก​จาก​งาน​แต่งงาน​มา​แผว​บ้าน แล้ว​เมื่อ​นาย​มา​ฮ้อง​หน้า​ปะตู๋ หมู่​เขา​ก็​จะ​ไข​หื้อ​บ่า​เดี่ยว​นั้น​ได้​เลย 37คน​ฮับใจ๊​ตี้​นาย​มา​ปะ​ว่า​ก่ำลัง​รอ​ถ้า​อยู่​ก็​เป๋น​สุข เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า นาย​จะ​แต่งตั๋ว​เป๋น​คน​ฮับใจ๊ แล้ว​หื้อ​คน​ฮับใจ๊​นั่ง​กิ๋น​ข้าว นาย​จะ​ยก​ข้าว​มา​หื้อ​กิ๋น 38ถ้า​นาย​ปิ๊ก​มา​ปะ​ว่า​คน​ฮับใจ๊​ยัง​รอ​ถ้า​อยู่ หมู่​เขา​ก็​จะ​เป๋น​สุข แม้​ว่า​จะ​เป๋น​เวลา​เตี้ยงคืน กาว่า​ใก้​แจ้ง​แล้ว​ก็​ต๋าม 39หื้อ​จ๋ำ​ไว้​ว่า ถ้า​เจ้าของ​บ้าน​ฮู้​ตั๋ว​ว่า​ขโมย​จะ​ลัก​เข้า​มา​เวลา​ใด เขา​ก็​จะ​แน​หละวัง​บ่หื้อ​ขโมย​งัด​เข้า​มา​ใน​บ้าน​ได้​แน่ๆ 40ต้าน​ตังหลาย​จง​เกียม​ตั๋ว​ไว้​หื้อ​พร้อม ย้อน​ว่า​บุตรมนุษย์​จะ​มา​ใน​เวลา​ตี้​หมู่​ต้าน​กึ๊ด​บ่เถิง”

41เปโตร​ถาม​พระเยซู​ว่า “อาจ๋ารย์​อู้​กำเผียบ​นั้น​หื้อ​หมู่​เฮา​ฟัง​กา กาว่า​อู้​หื้อ​คน​อื่น​ฟัง” 42พระองค์​ตอบ​ว่า “ใผ​เป๋น​ป้อบ้าน​ตี้​ซื่อสัตย์ กับ​หลวก ตี้​เจ้านาย​มอบ​หน้าตี้​หื้อ​เป๋น​หัวหน้า​คน​ฮับใจ๊​คน​อื่นๆ เปื้อ​แจก​ของกิ๋น​ต๋าม​เวลา 43เมื่อ​เจ้านาย​ปิ๊ก​มา​หัน​เขา​ยัง​เยียะ​ก๋าน​อยู่​อย่าง​ดี ป้อ​บ้าน​คน​นั้น​ก็​เป๋น​สุข 44เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า เจ้านาย​จะ​ตั้ง​หื้อ​เขา​ผ่อกอย​กู้​อย่าง​ตี้​เป๋น​ของ​เปิ้น 45แต่​ถ้า​ป้อบ้าน​คน​นั้น​กึ๊ด​ใน​ใจ๋​ว่า ‘แหม​เมิน​อยู่​กว่า​เจ้านาย​จะ​ปิ๊ก​มา’ แล้ว​ตั้งเก๊า​บุบ​ตี๋​คน​ฮับใจ๊​จาย​ญิง​กับ​ตึง​กิ๋น​ตึง​ดื่ม​จ๋น​เมา​แล้ว 46เจ้านาย​ของ​เขา​ก็​จะ​ปิ๊ก​มา​ใน​วัน​เวลา​ตี้​เขา​บ่ฮู้​กับ​บ่ตัน​ฮู้คิง แล้ว​ก็​จะ​ลงโต้ษ​เขา​อย่าง​หนัก ตึง​ไล่​หื้อ​ไป​อยู่​ตวย​หมู่​คน​ตี้​บ่เจื้อ 47คน​ฮับใจ๊​ตี้​ฮู้​ใจ๋​นาย แล้ว​บ่ได้​เกียม​ตั๋ว​เยียะ​ก๋าน​ต๋ามใจ๋​นาย จะ​ต้อง​ถูก​เฆี่ยน​หนัก 48แต่​คน​ตี้​บ่ฮู้ แล้ว​เยียะ​ใน​สิ่ง​ตี้​สมควร​จะ​ถูก​เฆี่ยน ก็​จะ​ถูก​เฆี่ยน​หน้อย ใผ​ได้ฮับ​นัก ก็​จะ​ต้อง​หื้อ​นัก ใผ​ได้ฮับ​ความ​ไว้วางใจ๋​นัก​ก็​จะ​ต้อง​ฮับผิดชอบ​นัก

พระเยซู​เป๋น​เหตุ​หื้อ​แตก​แยก​กั๋น

49“เฮา​มา​เปื้อ​จะ​หื้อ​ไฟ​แห่ง​ก๋าน​ตัดสิน​เกิด​ขึ้น​ใน​โลก เฮา​ก็​ใค่​หื้อ​ไฟ​นั้น​ลุก เปื้อ​ก๋านงาน​เฮา​จะ​ได้​สำเร็จ 50เฮา​ต้อง​ฮับ​ความ​ตุ๊ก​ขนาด เฮา​ก็​ตุ๊กใจ๋​จ๋น​กว่า​จะ​สำเร็จ 51ต้าน​ตังหลาย​กึ๊ด​ว่า​เฮา​มา​เปื้อ​จะ​หื้อ​เกิด​ความ​สงบ​สุข​ใน​โลก​นี้​กา บ่ใจ้​จาอั้น​เน่อ แต่​มา​เปื้อ​หื้อ​เกิด​ก๋าน​แตกแยก​กั๋น 52ตั้งแต่​นี้​ไป​เฮือน​ใด​ตี้​มี​ห้า​คน​ก็​จะ​แตกแยก​กั๋น เป๋น​หมู่​นึ่ง​สาม​คน​กับ​แหม​หมู่​สอง​คน​ตี้​ต่อต้าน​กั๋น 53ป้อ​กับ​ลูก​บ่าว​จะ​แตกแยก​กั๋น แม่​กับ​ลูก​สาว​จะ​แตกแยก​กั๋น แม่​ผัว​กับ​ลูกใป๊​จะ​แตกแยก​กั๋น”

54พระเยซู​อู้​กับ​คน​ตังหลาย​แหม​ว่า “เมื่อ​ต้าน​ตังหลาย​หัน​เมฆ​ดำ​บน​ต๊องฟ้า​ตัง​วันตก ต้าน​ก็​อู้​ตันที​ว่า ‘ฝน​จะ​ตก​แล้ว’ ก็​เป๋น​จาอั้น​แต๊ 55เมื่อ​ต้าน​หัน​ลม​ปั๊ด​มา​ตัง​ใต้ ต้าน​ก็​ว่า ‘จะ​ฮ้อน​ขนาด’ แล้ว​ก็​เป๋น​จาอั้น​แต๊ 56เออ คน​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด ต้าน​ตังหลาย​ฮู้จัก​ตี๋​ความหมาย​ของ​สิ่ง​ตี้​เกิด​ขึ้น​บน​แผ่นดิน​กับ​ต๊องฟ้า แต่​เป๋น​จาใด​ต้าน​ตี๋​ความหมาย​สิ่ง​ตี้​พระเจ้า​ก่ำลัง​เยียะ​อยู่​ใน​สมัย​นี้​บ่ได้

57“เป๋น​จาใด​ต้าน​ตังหลาย​บ่ตัดสิน​เอา​คน​เดียว​ว่า อะหยัง​เป๋น​สิ่ง​ตี้​ถูก 58ถ้า​ต้าน​ก่ำลัง​เตียว​ไป​ศาล​กับ​คน​ตี้​จะ​ฟ้อง​ต้าน หื้อ​อุตส่าห์​หา​ตาง​ตี้​จะ​ตกลง​กั๋น​ได้​เมื่อ​ยัง​บ่ตัน​ไป​เถิง​ศาล​เตื้อ กั๋ว​ว่า​เขา​จะ​บังคับ​ต้าน​ไป​หา​ผู้​พิพากษา ผู้​พิพากษา​ก็​จะ​ส่ง​ต่อ​หื้อ​นายกุมคอก นายกุมคอก​ก็​จะ​เอา​ต้าน​ไป​ขัง​คอก​ไว้​เหีย 59เฮา​บอก​ต้าน​ว่า ต้าน​จะ​ออก​จาก​คอก​ตึง​บ่ได้ จ๋น​กว่า​จะ​จ่าย​ก้า​ปรับ​จ๋น​ครบ​กู้​บาท​กู้​สตางค์​ก่อน”