Search form

ลูก๋า 4

มาร​ลองใจ๋​พระเยซู

1พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​อยู่​กับ​พระเยซู แล้ว​พระองค์​ออก​ไป​จาก​แม่น้ำ​จอร์แดน​พระวิญญาณ​ก็​ปา​พระองค์​ไป​ใน​ดินแดน​ทุรกั๋นดาร 2ตี้​หั้น​มาร​ก็​ลองใจ๋​พระองค์​เป๋น​เวลา​สี่​สิบ​วัน ตลอด​เวลา​นั้น​พระองค์​บ่ได้​กิ๋น​อะหยัง​เลย แล้ว​หลังจาก​นั้น​พระองค์​ก็​ใค่​อยาก​กิ๋น​ข้าว 3มาร​จึง​อู้​กับ​พระองค์​ว่า “ถ้า​ต้าน​เป๋น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า ก็​หื้อ​สั่ง​บ่าหิน​ก้อน​นี้​เป๋น​เข้าหนมปัง​แล่” 4พระเยซู​ก็​ตอบ​มาร​ว่า “พระคัมภีร์​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘คน​เฮา​จะ​เลี้ยง​จีวิต​ด้วย​อาหาร​อย่าง​เดียว​บ่ได้’5แล้ว​มาร​ก็​ปา​พระเยซู​ไป​ตี้​สูง หื้อ​พระองค์​ผ่อ​อาณาจักร​ตึงหมด​ใน​โลก​นี้​ก้า​มาบ​เดียว แล้ว​บอก​พระองค์​ว่า 6“สิทธิ​อำนาจ​กับ​ความ​รุ่งเรือง​ของ​อาณาจักร​ตึงหมด​นี้​เฮา​จะ​ยก​หื้อ​ต้าน ย้อน​ว่า​ตึงหมด​นี้​ได้​มอบ​ไว้​เป๋น​สิทธิ์​ของ​เฮา​แล้ว เฮา​ใค่​ยก​หื้อ​ใผ​ก็​ได้​ต๋าม​ใจ๋​เฮา 7ถ้า​ต้าน​นมัสก๋าน​เฮา กู้​สิ่ง​กู้​อย่าง​นี้​ก็​จะ​เป๋น​ของ​ต้าน” 8พระเยซู​ตอบ​มาร​ว่า “พระคัมภีร์​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘หื้อ​นมัสก๋าน​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​พระเจ้า​ของ​เจ้า กับ​ฮับใจ๊​พระองค์​ผู้​เดียว​เต้าอั้น’

9แล้ว​มาร​ก็​ปา​พระเยซู​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม ปา​ขึ้น​ไป​อยู่​บน​หลังคา​พระวิหาร แล้ว​บอก​พระองค์​ว่า “ถ้า​ต้าน​เป๋น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​แต๊ๆ ก็​หื้อ​โดด​ลง​ไป​แล่ 10ย้อน​พระคัมภีร์​มี​เขียน​ไว้​ว่า

‘พระเจ้า​จะ​สั่ง​หื้อ​ทูตสวรรค์​มา​ปกปัก​ฮักษา​ต้าน 11เอา​มือ​ฮับ​ต้าน​ไว้​บ่หื้อ​ตี๋น​ไป​ตุ๊บ​ใส่​บ่าหิน’

12พระเยซู​ตอบ​มาร​ว่า “พระคัมภีร์​มี​เขียน​ไว้​ว่า ‘ห้าม​ลองดี​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​พระเจ้า​ของ​เจ้า’13เมื่อ​มาร​ลองใจ๋​พระองค์​กู้​อย่าง​แล้ว ก็​ละ​พระองค์​ไว้​จ๋น​กว่า​จะ​มี​โอกาส​เหมาะๆ แหม

14พระเยซู​ปิ๊ก​ไป​แคว้น​กาลิลี​โดย​อำนาจ​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์ กับ​มี​คน​เล่า​เรื่อง​เกี่ยวกับ​พระองค์​จ๋น​ใคว่​ต๋ำ​หมู่​หั้น 15พระองค์​สั่ง​สอน​ใน​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว คน​ตังหลาย​ก็​ปา​กั๋น​ยกย่อง​พระองค์

จาว​เมือง​นาซาเร็ธ​บ่ยอมฮับ​พระเยซู

16แล้ว​พระองค์​ก็​มา​แผว​เมือง​นาซาเร็ธ เป๋น​เมือง​ตี้​พระองค์​ใหญ่ ใน​วัน​สะบาโต​พระองค์​ไป​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว​เหมือน​กู้​เตื้อ แล้ว​ยืน​ขึ้น​จะ​อ่าน​พระคัมภีร์ 17มี​คน​ส่ง​ม้วน​พระธรรม​อิสยาห์​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​หื้อ​พระองค์ เมื่อ​พระองค์​ก๋าง​พระคัมภีร์​นั้น​ออก ก็​ปะ​ข้อ​ตี้​เขียน​ไว้​ว่า

18“พระวิญญาณ​ของ​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​อยู่​กับ​ข้าพเจ้า

ย้อน​ว่า​พระองค์​ได้​ตั้ง​ข้าพเจ้า​ไว้

หื้อ​บอก​ข่าวดี​แก่​คน​ตุ๊ก

พระองค์​ใจ๊​ข้าพเจ้า​หื้อ​บอก​นักโต้ษ​ว่า​เขา​จะ​มี​อิสระ

หื้อ​บอก​คน​ต๋าบอด​ว่า​เขา​จะ​หัน​แหม

หื้อ​บอก​คน​ตี้​โดน​ค่ำ​ว่า​จะ​ป๊น​ตุ๊ก

19กับ​หื้อ​บอก​ว่า​เถิง​เวลา​แล้ว ตี้​พระเจ้า​จะ​จ้วย​คน​ของ​พระองค์”

20เมื่อ​อ่าน​หื้อ​คน​ตังหลาย​ฟัง​แล้ว พระองค์​ก็​ม้วน​พระคัมภีร์​นั้น​ส่ง​คืน​เจ้าหน้าตี้ แล้ว​นั่ง​ลง สายต๋า​ของ​คน​ตังหลาย​ใน​ธรรมศาลา​ก็​ผ่อ​มา​ตี้​พระองค์ 21พระองค์​อู้​ว่า “วัน​นี้​พระคัมภีร์​ต๋อน​นี้​ตี้​ต้าน​ได้ยิน​ก็​เป๋น​แต๊​แล้ว” 22คน​ตังหลาย​ก็​อู้​ยกย่อง​พระองค์ และ​ปา​กั๋น​งืด​ใน​กำ​อู้​ตี้​น่า​ฟัง​ของ​พระองค์ หมู่​เขา​อู้​กั๋น​ว่า “คน​นี้​เป๋น​ลูก​บ่าว​โยเซฟ​บ่ใจ้​กา” 23พระองค์​ก็​อู้​กับ​เขา​ตังหลาย​ว่า “ต้าน​ตังหลาย​คง​จะ​อ้าง​กำ​สุภาษิต​ใส่​เฮา​ตี้​ว่า ‘หมอ​ฮักษา​ตั๋ว​เก่า​ก่อน​เต๊อะ’ กับ​จะ​ว่า ‘สิ่ง​ตี้​ได้ยิน​ว่า​ต้าน​เยียะ​ใน​เมือง​คาเปอรนาอุม หื้อ​เยียะ​ตี้​นี่​ใน​เมือง​ของ​ตั๋ว​พ่อง’ ” 24พระเยซู​อู้​กับ​หมู่​เขา​ว่า “เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า บ่มี​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​สัก​คน​ได้ฮับ​ก๋าน​ยอมฮับ​จาก​คน​ใน​บ้าน​เมือง​ของ​ตั๋ว​เก่า 25เฮา​บอก​ความ​จริง​แหม​ว่า เมื่อ​ฝน​บ่ตก​สาม​ปี๋​เกิ่ง​จ๋น​เกิด​ก๋าน​กั้นอยาก​ใคว่​แผ่นดิน​ใน​สมัย​ของ​เอลียาห์​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า ก็​มี​แม่​หม้าย​ใน​หมู่​จาว​อิสราเอล​จ๋ำนวน​นัก 26แต่​พระเจ้า​ก็​บ่ใจ๊​เอลียาห์​ไป​หา​แม่​หม้าย​จาว​อิสราเอล​คน​ใด​เลย แต่​หื้อ​ไป​หา​แม่​หม้าย​คน​นึ่ง​เป๋น​คน​ต่างจ้าด​ใน​หมู่​บ้าน​ศาเรฟัท​เขต​เมือง​ไซดอน​เต้าอั้น 27กับ​ใน​สมัย​เอลีชา​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​ก็​เหมือน​กั๋น ใน​หมู่​จาว​อิสราเอล​มี​คน​เป๋น​ขี้ตู้ด​หลาย​คน แต่​บ่มี​ใผ​ได้ฮับ​ก๋าน​ฮักษา​หื้อ​หาย​เลย เว้น​แต่​นาอามาน​จาว​ซีเรีย​เต้าอั้น” 28เมื่อ​คน​ตังหลาย​ใน​ธรรมศาลา​ได้ยิน​จาอั้น​ก็​โขด​ขนาด 29จึง​ลุก​ขึ้น​ลาก​พระองค์​ออก​จาก​เมือง ปา​ไป​บน​หน้าผา​ตี้​เมือง​ของ​หมู่​เขา​ตั้ง​อยู่​นั้น ตั้งใจ๋​ว่า​จะ​ยู้​พระองค์​หื้อ​ตก​ลง​ไป 30แต่​พระองค์​เตียว​ลัด​ก๋าง​หมู่​เขา​ไป​ได้

พระเยซู​ไล่​ผี​ฮ้าย​ออก​จาก​จาย​คน​นึ่ง

31พระเยซู​ไป​เมือง​คาเปอรนาอุม​ใน​แคว้น​กาลิลี แล้ว​เตสนา​สั่ง​สอน​คน​ตังหลาย​ใน​วัน​สะบาโต 32คน​ตังหลาย​ก็​ปา​กั๋น​งืด​ใน​กำสอน​ของ​พระองค์ ย้อน​ว่า​พระองค์​สอน​อย่าง​ผู้​มี​สิทธิ​อำนาจ

33ใน​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว​มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​โดน​ผี​ฮ้าย ​เข้า​อยู่ เขา​ฮ้อง​เสียง​ดัง​ว่า 34“พระเยซู​จาว​นาซาเร็ธ มา​ยุ่ง​กับ​หมู่​เฮา​เยียะ​หยัง ต้าน​มา​ทำลาย​หมู่​เฮา​กา เฮา​ฮู้​ว่า​ต้าน​เป๋น​ใผ ต้าน​เป๋น​ผู้​บริสุทธิ์​ของ​พระเจ้า” 35พระเยซู​จึง​สั่ง​มัน​ว่า “จะ​ไป​ปาก​นัก ออก​มา​จาก​เขา​บ่าเดี่ยว​นี้” ผี​ฮ้าย​นั้น​ก็​เยียะ​หื้อ​คน​นั้น​โก้น​ลง​ต่อ​หน้า​คน​ตังหลาย แล้ว​ก็​ออก​จาก​ป้อจาย​คน​นั้น​ไป โดย​คน​นั้น​บ่ได้ฮับ​บาดเจ็บ 36คน​ตังหลาย​ก็​ปา​กั๋น​งืด อู้​กั๋น​ว่า “กำ​อู้​ของ​ต้าน​เป๋น​จาใด​หา หยัง​มี​สิทธิ​อำนาจ​สั่ง​หื้อ​ผี​ฮ้าย​ออก มัน​ก็​ยอม​ออก” 37คน​ก็​เล่า​เรื่อง​ของ​พระองค์​ไป​ใคว่​ต๋ำ​หมู่​หั้น

พระเยซู​ฮักษา​แม่​เมีย​ของ​ซีโมน

38พระเยซู​ออก​จาก​ธรรมศาลา​เข้า​ไป​ใน​เฮือน​ซีโมน แม่​เมีย​ของ​ซีโมน​เป๋น​ไข้​หนัก​ขนาด เขา​ตังหลาย​จึง​อ้อนวอน​พระองค์​หื้อ​จ้วย​นาง 39พระเยซู​ก็​ไป​ยืน​อยู่​ตัง​ข้าง​ตี้นอน​ของ​นาง อู้​ว่า “ขอ​หื้อ​หาย​ไข้​บ่าเดี่ยว​นี้” แล้ว​นาง​ก็​หาย​จาก​ไข้ สัก​กำเดียว​นาง​ก็​ลุก​ขึ้น​ฮับใจ๊​ผ่อกอย​พระเยซู​กับ​หมู่​ของ​พระองค์

40เมื่อแลง​ใก้​ตะวัน​ตก​ดิน ก็​มี​คน​ปา​คน​เจ็บป่วย​เป๋น​พยาธิ​พะยำ​ต่างๆ มา​หา​พระเยซู พระองค์​ก็​วาง​มือ​บน​ตั๋ว​คน​ป่วย​หมู่​นั้น​กู้​คน ฮักษา​หมู่​เขา​หื้อ​หาย 41หมู่​ผี​ฮ้าย​ก็​ออก​จาก​คน​ตี้​โดน​เข้า​ตวย มัน​ฮ้อง​เสียง​ดัง​ว่า “ต้าน​เป๋น​พระบุตร​ของ​พระเจ้า” พระองค์​ก็​ห้าม​บ่หื้อ​หมู่​มัน​อู้ ย้อน​หมู่​มัน​ฮู้​แล้ว​ว่า​พระองค์​เป๋น​พระคริสต์

42แจ้ง​เจ๊า​มา​พระเยซู​ออก​ไป​ตี้​สงัด​ดัก​เย็น​ต๋าม​ลำพัง คน​ตังหลาย​ก็​เซาะ​หา​พระองค์ เมื่อ​ปะ​พระองค์​แล้ว ก็​เหนี่ยว​พระองค์​ไว้ บ่หื้อ​จาก​หมู่​เขา​ไป 43แต่​พระองค์​บอก​หมู่​เขา​ว่า “เฮา​ต้อง​ไป​บอก​ข่าวดี​เรื่อง​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า​หื้อ​คน​ใน​เมือง​อื่น​ฮู้​ตวย ตี้​เฮา​ฮับใจ๊​มา​นั้น​ก็​เปื้อ​เหตุ​นี้​ละ” 44พระองค์​จึง​เตสนา​สั่ง​สอน​ใน​ธรรมศาลา​ต่างๆ ใน​แคว้น​ยูเดีย