Search form

มาระโก 12

กำเผียบ​เรื่อง​สวน​องุ่น​กับ​คน​เจ้า

1พระเยซู​อู้​กับ​หมู่​เขา​เป๋น​กำเผียบ​ว่า “มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​เยียะ​สวน​องุ่น เขา​ล้อม​ฮั้ว​แวด​สวน​ไว้​หมด เจาะ​หิน​แป๋ง​บ่อ​กั๊น​น้ำองุ่น กับ​แป๋ง​ป้อม​สำหรับ​เฝ้า​สวน​ไว้ แล้ว​หื้อ​คน​มา​เจ้า ส่วน​เจ้าของ​ก็​เตียวตาง​ไป​อยู่​ต่าง​ประเทศ 2เมื่อ​เถิง​หน้า​เก็บ​หน่วย​องุ่น เจ้าของ​สวน​ก็​หื้อ​ลูกจ้าง​ไป​หา​หมู่​คน​เจ้า เปื้อ​ฮับ​ส่วน​แบ่ง​องุ่น​ตี้​เป๋น​ส่วน​แบ่ง​ของ​เขา 3แต่​หมู่​คน​เจ้า​ก็​ยับ​ลูกจ้าง​คน​นั้น​ไว้ ปา​กั๋น​บุบ​ตี๋​แล้ว​ไล่​ปิ๊ก​โดย​บ่ได้​อะหยัง​ติด​มือ​ไป​สัก​อย่าง 4เจ้าของ​สวน​ก็​ส่ง​ลูกจ้าง​ไป​แหม​คน​นึ่ง กำ​นี้​คน​เจ้า​ปา​กั๋น​บุบ​หัว​เขา​กับ​เยียะ​หื้อ​เขา​อาย 5ต่อ​มา​เจ้าของ​สวน​ส่ง​ลูกจ้าง​คน​นึ่ง​ไป​แหม หมู่​เขา​ก็​ฆ่า​เหีย แล้ว​เจ้าของ​ก็​ส่ง​คน​ฮับใจ๊​ไป​แหม​หลาย​คน หมู่​คน​เจ้า​ก็​บุบ​ตี๋​พ่อง​ฆ่า​พ่อง 6เจ้าของ​สวน​ยัง​มี​แหม​คน​นึ่ง เป๋น​ลูกบ่าว​ตี้​เขา​ฮัก จึง​ส่ง​ลูก​ไป กึ๊ด​ว่า ‘คน​เจ้า​หมู่​นั้น​ก็​จะ​นับถือ​ลูก​บ่าว​ของ​เฮา​พ่อง’ 7แต่​หมู่​คน​เจ้า​อู้​กั๋น​ว่า ‘นี่​ลอ คน​ตี้​จะ​ฮับ​มรดก หมู่​เฮา​จ้วย​กั๋น​ฆ่า​มัน​เหีย​เต๊อะ แล้ว​มรดก​นั้น​จะ​ตก​เป๋น​ของ​หมู่​เฮา’ 8หมู่​เขา​ก็​ยับ​ลูกบ่าว​เจ้าของ​สวน​นั้น​ฆ่า แล้ว​เอา​ศพ​ขว้าง​ไว้​ตัง​นอก​สวน”

9พระเยซู​ถาม​ว่า “เจ้าของ​สวน​จะ​เยียะ​จาใด เขา​ก็​จะ​มา​ฆ่า​หมู่​คน​เจ้า​สวน​หมู่​นั้น​เหีย แล้ว​เอา​สวน​องุ่น​นั้น​ไป​หื้อ​คน​อื่น​เจ้า​ต่อ 10ต้าน​ตังหลาย​บ่เกย​อ่าน​พระคัมภีร์​ข้อ​นี้​กา ตี้​ว่า

‘ศิลา​ตี้​สล่า​แป๋ง​เฮือน​เอา​ขว้าง​ไป​แล้ว​นั้น

ป๋ากฏ​ว่า​เป๋น​ศิลามุมเอก

11สิ่ง​นี้​มา​จาก​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า

ตี้​หมู่​เฮา​หัน​กับ​ต๋า ก็​งืด​แต๊ๆ’

12หมู่​ผู้นำ​จาว​ยิว​ฮู้​ว่า​พระองค์​ก่ำลัง​อู้​กำเผียบ​เถิง​หมู่​เขา หมู่​เขา​ก็​ปา​กั๋น​หา​ตาง​ตี้​จะ​ยับ​พระองค์ แต่​ก็​กั๋ว​คน​ตังหลาย​ตี้​หั้น หมู่​เขา​เลย​ปา​กั๋น​ปิ๊ก​ไป​เหีย​ก่อน

มี​คน​ถาม​เกี่ยวกับ​ก๋าน​เสีย​ภาษี

13แล้ว​หมู่​เขา​ส่ง​หมู่​ฟาริสี​กับ​หมู่​ของ​เฮโรด​ไป​หา​พระเยซู เปื้อ​จะ​แน​ยับ​ผิด​ใน​กำ​อู้​กำ​จ๋า​ของ​พระองค์ 14เมื่อ​มา​แผว​แล้ว หมู่​เขา​ก็​ถาม​พระองค์​ว่า “อาจ๋ารย์ หมู่​เฮา​ฮู้​ว่า​อาจ๋ารย์​เป๋น​คน​ซื่อสัตย์ บ่ได้​เอาใจ๋​ใผ กับ​บ่หันแก่​หน้า​ใผ​เลย แต่​สอน​เรื่อง​ตาง​ของ​พระเจ้า​ต๋าม​ความ​จริง ขอ​บอก​เฮา​ว่า​ถูก​กาว่า​บ่ถูก​ตี้​จะ​เสีย​ภาษี​หื้อ​ซีซาร์ เฮา​ควร​จะ​เสีย​ดี​กาว่า​บ่ควร​เสีย​ดี” 15แต่​พระองค์​ฮู้​วอก​หมู่​เขา​จึง​ตอบ​ว่า “ต้าน​จะ​มา​จับ​ผิด​เฮา​เยียะ​หยัง เอา​เหรียญ​เดนาริอัน​มา​หื้อ​เฮา​ผ่อ​สัก​เหรียญ​ลอ” 16หมู่​เขา​ก็​เอา​เหรียญ​นึ่ง​มา​หื้อ​พระองค์ พระเยซู​ถาม​หมู่​เขา​ว่า “ฮูป​กับ​จื้อ​ตี้​อยู่​บน​เหรียญ​นี้​เป๋น​ของ​ใผ” หมู่​เขา​ตอบ​ว่า “เป๋น​ของ​ซีซาร์” 17พระเยซู​ก็​บอก​หมู่​เขา​ว่า “ของ​ของ​ซีซาร์​ก็​เอา​ไป​หื้อ​ซีซาร์ แต่​ของ​ของ​พระเจ้า​ก็​หื้อ​พระเจ้า” หมู่​เขา​ก็​งืด​พระองค์​ขนาด

ก๋าน​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย

18มี​หมู่​สะดูสี​บาง​คน​มา​หา​พระเยซู คน​หมู่​นี้​ถือ​ว่า​บ่มี​ก๋าน​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย หมู่​เขา​ถาม​พระองค์​ว่า 19“อาจ๋ารย์ บท​บัญญัติ​ของ​โมเสส​เขียน​ไว้​ว่า ถ้า​ป้อจาย​คน​ใด​ต๋าย​ละ​เมีย แต่​ยัง​บ่ตัน​มี​ลูก​เตื้อ ก็​หื้อ​น้องบ่าว​ฮับ​ปี้ใป๊​มา​เป๋น​เมีย เปื้อ​หื้อ​มี​ลูก​สืบ​เจื๊อสาย​ของ​อ้าย​ไว้ 20สมมุติ​ว่า​มี​ป้อจาย​ตี้​เป๋น​ปี้น้อง​กั๋น​เจ็ด​คน อ้าย​เก๊า​มี​เมีย แล้ว​ต๋าย​ไป​ยัง​บ่มี​ลูก​เตื้อ 21น้องบ่าว​คน​ตี้​สอง​ก็​ฮับ​เอา​ปี้ใป๊​มา​เป๋น​เมีย แล้ว​ก็​ต๋าย​ไป​ยัง​บ่มี​ลูก​เตื้อ น้อง​คน​ตี้​สาม​ก็​ฮับ​เอา​ปี้ใป๊​มา​เป๋น​เมีย​แหม แล้ว​เขา​ก็​ต๋าย​ไป​ยัง​บ่มี​ลูก​เหมือน​กั๋น 22ปี้น้อง​ตึง​เจ็ด​คน​นี้​เอา​แม่ญิง​คน​นั้น​มา​เป๋น​เมีย แต่​ก็​ต๋าย​โดย​บ่มี​ลูก แล้ว​สุดต๊าย​แม่ญิง​คน​นั้น​ก็​ต๋าย​ตวย 23จาอั้น​เมื่อ​เถิง​วัน​ตี้​คน​จะ​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย แล้ว​ใน​วัน​นั้น​แม่ญิง​คน​นี้​จะ​เป๋น​เมีย​ของ​ใผ ย้อน​ว่า​นาง​เกย​เป๋น​เมีย​ของ​ป้อจาย​ตึง​เจ็ด​คน​นั้น​หมด​แล้ว”

24พระเยซู​บอก​หมู่​เขา​ว่า “ใน​ข้อ​นี้​หมู่​ต้าน​เข้าใจ๋​ผิด​แล้ว ย้อน​ว่า​หมู่​ต้าน​บ่เข้าใจ๋​พระคัมภีร์​กับ​บ่ฮู้จัก​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​พระเจ้า 25เมื่อ​เถิง​วัน​ตี้​กู้​คน​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย​นั้น จะ​บ่มี​ก๋าน​แต่งงาน​กั๋น กาว่า​ยก​หื้อ​เป๋น​ผัว​เป๋น​เมีย​กั๋น​แหม แต่​จะ​เป๋น​เหมือน​ทูตสวรรค์ 26ส่วน​เรื่อง​คน​ต๋าย​จะ​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย​ก่อ หมู่​ต้าน​บ่เกย​อ่าน​เรื่อง​คุ่ม​ไม้​ตี้​บ่ไหม้​ไฟ​ใน​หนังสือ​ตี้​โมเสส​เขียน​กา พระเจ้า​อู้​กับ​โมเสส​ว่า ‘เฮา​เป๋น​พระเจ้า​ตี้​อับราฮัม อิสอัค กับ​ยาโคบ​นับถือ’ 27พระองค์​บ่เป๋น​พระเจ้า​ของ​คน​ต๋าย แต่​เป๋น​พระเจ้า​ของ​คน​ตี้​มี​จีวิต หมู่​ต้าน​เข้าใจ๋​ผิด​ไป​นัก​ขนาด”

บท​บัญญัติ​ข้อ​สำคัญ​ตี้​สุด

28มี​ธรรมาจ๋ารย์​คน​นึ่ง​เข้า​มา​ได้ยิน​หมู่​เขา​เถียง​พระเยซู ก็​หัน​ว่า​พระองค์​ตอบ​หมู่​เขา​ได้​ดี​จึง​ถาม​พระองค์​ว่า “ใน​บท​บัญญัติ​ตึง​หมด​ข้อ​ใด​สำคัญ​เหลือ​เปิ้น” 29พระเยซู​ตอบ​ว่า “บท​บัญญัติ​ตึง​หมด​ข้อ​ตี้​สำคัญ​ตี้​สุด​คือ​ข้อ​ตี้​ว่า ‘จาว​อิสราเอล​ตังหลาย​ฟัง​ไว้​หื้อ​ดี​เน่อ องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​ของ​เฮา​เป๋น​พระเจ้า​องค์​เดียว 30จง​ฮัก​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า พระเจ้า​ของ​ต้าน​จ๋น​สุด​จิต​สุด​ใจ๋ สุด​ผญา​ปั๋ญญา กับ​สุด​ก่ำลัง​ของ​เจ้า’ 31ส่วน​ข้อ​ตี้​สำคัญ​เป๋น​ข้อ​สอง​นั้น​คือ ‘จง​ฮัก​เปื้อน​บ้าน​เหมือน​ฮัก​ตั๋ว​เก่า’ บท​บัญญัติ​อื่น​ตี้​สำคัญ​เหลือ​สอง​ข้อ​นี้​บ่มี​แหม​แล้ว”

32แล้ว​ธรรมาจ๋ารย์​คน​นั้น​อู้​ว่า “ดี​แล้ว​อาจ๋ารย์ ต้าน​อู้​ถูก​แต๊ๆ ว่า​พระเจ้า​มี​แต่​องค์​เดียว นอกจาก​พระองค์​แล้ว​บ่มี​พระเจ้า​อื่น​แหม 33ก๋าน​ฮัก​พระองค์​ด้วย​สุด​จิต​สุด​ใจ๋ สุด​ก่ำลัง สุด​ความ​เข้าใจ๋ กับ​ก๋าน​ฮัก​เปื้อน​บ้าน​เหมือน​ฮัก​ตั๋ว​เก่า ก็​สำคัญ​เหลือ​สัตว์​ตี้​เผา​ปู่จา​กับ​เครื่อง​ปู่จา​ต่างๆ ตึง​หมด” 34เมื่อ​พระเยซู​หัน​ว่า​คน​นั้น​ตอบ​อย่าง​มี​ผญา​ปั๋ญญา จึง​อู้​กับ​เขา​ว่า “ต้าน​ก็​ใก้​ตี้​จะ​เป๋น​คน​ของ​พระเจ้า​มา​นักแก​แล้ว” ตั้งแต่​นั้น​ไป​ก็​บ่มี​ใผ​ก้า​ถาม​พระองค์​แหม

กำ​ถาม​เกี่ยวกับ​เจื๊อ​สาย​ของ​ดาวิด

35ต๋อน​ตี้​พระเยซู​สั่ง​สอน​อยู่​ใน​พระวิหาร พระองค์​ถาม​คน​ตังหลาย​ว่า “ตี้​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​ว่า​พระคริสต์​เป๋น​เจื๊อสาย​ของ​กษัตริย์​ดาวิด​นั้น เป๋น​ไป​ได้​จาใด 36ย้อน​ว่า​ตั๋ว​กษัตริย์​ดาวิด​อู้​เถิง​พระคริสต์​โดย​พระวิญญาณ​บริสุทธิ์​ว่า

‘พระเจ้า​อู้​กับ​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​ของ​ข้าพเจ้า​ว่า

“หื้อ​นั่ง​ตัง​ขวา​มือ​ของ​เฮา

จ๋น​เต๊า​ฮอด​เฮา​จะ​เยียะ​หื้อ​ศัตรู๋​ของ​ต้าน​อยู่​ลุ่ม​ปื๊น​ตี๋น​ของ​ต้าน”

37ตั๋ว​ของ​กษัตริย์​ดาวิด​ฮ้อง​พระองค์​ว่า ‘องค์​พระผู้เป๋นเจ้า’ แล้ว​พระองค์​จะ​เป๋น​เจื๊อสาย​ของ​กษัตริย์​ดาวิด​ได้​จาใด” คน​ตังหลาย​ฟัง​จาอั้น​ก็​ม่วนใจ๋

38ต๋อน​ตี้​พระเยซู​สอน​ก็​อู้​ว่า “หื้อ​หละวัง​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​ไว้​หื้อ​ดีๆ หมู่​เขา​ซอบ​นุ่ง​เสื้อ​คุม​ยาว​เตียว​ไป​เตียว​มา แล้ว​ซอบ​หื้อ​คน​ไหว้​ก๋าง​กาด​ก๋าง​ลี 39กับ​ซอบ​นั่ง​ตั๊ด​ตี้​สำคัญ​ใน​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว กับ​ตี้​มี​เกียรติ​ใน​งาน​เลี้ยง 40หมู่​เขา​ยึด​เอา​สมบัติ​ของ​หมู่​แม่​หม้าย​ไป​เป๋น​ของ​ตั๋ว​เก่า​เหีย แล้ว​ก็​ขี้แต่ง​อธิษฐาน​ยาวๆ คน​หมู่​นี้​จะ​ต้อง​ฮับ​โต้ษ​ใหญ่​หลวง”

เงิน​ถวาย​ของ​แม่​หม้าย

41เมื่อ​พระเยซู​นั่ง​อยู่​หน้า​ตู้​เก็บ​สตางค์​ถวาย​ใน​พระวิหาร ก็​ผ่อ​คน​ตังหลาย​เอา​สตางค์​มา​จ่อม​ลง​ใน​ตู้​เก็บ​สตางค์​นั้น คน​ร่ำรวย​หลาย​คน​เอา​สตางค์​จ๋ำนวน​นัก​มา​จ่อม 42แต่​มี​แม่​หม้าย​ตุ๊ก​คน​นึ่ง​เอา​เหรียญ​ตองแดง​หน้อยๆ สอง​อัน​มา​จ่อม​ตวย​เปิ้น มี​ก้า​มอก​สัก​ซาว​ห้า​สตางค์ 43พระเยซู​ฮ้อง​หมู่​สาวก​เข้า​มา​บอก​ว่า “เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า แม่​หม้าย​ตุ๊ก​คน​นี้ จ่อม​สตางค์​นัก​เหลือ​คน​ตังหลาย​หมู่​นั้น​ก่อน 44ย้อน​ว่า​คน​ตังหลาย​ได้​เอา​สตางค์​ตี้​เหลือ​ใจ๊​มา​จ่อม แต่​แม่​หม้าย​คน​นี้​ตุ๊กยาก ยัง​ได้​เอา​สตางค์​ตี้​มี​อยู่​สำหรับ​เลี้ยง​จีวิต​ของ​ตั๋ว​มา​จ่อม​จ๋น​เสี้ยง​หมด”