Search form

มาระโก 5

พระเยซู​ฮักษา​ป้อจาย​ตี้​ถูก​ผี​ฮ้าย​เข้า

1พระเยซู​กับ​หมู่​สาวก​ก็​ข้าม​ทะเลสาบ​มา​เถิง​แหม​เผิก​ใน​เขต​ของ​จาว​เกราซา 2หลัง​จาก​ตี้​พระเยซู​ขึ้น​จาก​เฮือ ก็​มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​ออก​มา​จาก​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​เข้า​มา​หา​พระองค์ เขา​โดน​ผี​ฮ้าย ​เข้า 3ป้อจาย​คน​นั้น​อยู่​ต๋าม​อุโมงค์​ฝัง​ศพ บ่มี​ใผ​มัด​เขา​ไว้​ได้​แหม​แล้ว ขนาด​เอา​เจื้อก​เหล็ก​ล่าม​ไว้​ยัง​บ่อยู่ 4ย้อน​ว่า​เกย​เอา​เจื้อก​เหล็ก​ล่าม​เขา​ไว้​หลาย​เตื้อ​แล้ว แต่​เขา​ก็​สะต๊ก​เจื้อก​เหล็ก​ตี้​ล่าม​มือ​จ๋น​ปุด ตี้​ล่าม​ตี๋น​ก็​เอา​ฟาด​ลง​จ๋น​ปุด บ่มี​ใผ​มี​แฮง​ปอ​ตี้​จะ​เยียะ​หื้อ​เขา​อยู่​ดึ้งๆ ได้ 5เขา​จะ​เตียว​ไป​เตียว​มา​ต๋าม​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​กับ​ต๋าม​ดอย​ต่างๆ ตึง​เมื่อวัน​ตึง​เมื่อคืน คาง​เสียง​ดัง​เหมือน​ผีบ้า แล้ว​เอา​บ่าหิน​คม​เถือ​เนื้อ​เถือ​ตั๋ว

6เมื่อ​เขา​หัน​พระเยซู​จ้าดไก๋ ก็​ล่น​เข้า​มา​หา​กราบ​ไหว้​พระองค์ 7แล้ว​ฮ้อง​เสียง​ดัง​ว่า “พระเยซู​พระบุตร​ของ​พระเจ้า​ผู้​สูงสุด มา​ยุ่ง​กับ​ข้า​เยียะ​หยัง ขอ​สัญญา​ต่อ​พระเจ้า​ก่อน​เต๊อะ​ว่า พระองค์​จะ​บ่ทรมาน​ข้า” 8เขา​อู้​จาอี้​ย้อน​พระเยซู​สั่ง​ว่า “ไอ่​ผี​ฮ้าย จง​ออก​จาก​คน​นั้น​เหีย”

9พระเยซู​ถาม​มัน​ว่า “เจ้า​จื้อ​อะหยัง” มัน​ตอบ​ว่า “จื้อ​ก๋อง ย้อน​หมู่​ข้า​มี​หลาย​ตั๋ว​อยู่​ตวย​กั๋น” 10หมู่​มัน​อ้อนวอน​พระองค์​ซ้ำแล้ว​ซ้ำแหม ขอ​บ่หื้อ​พระองค์​ไล่​มัน​ออก​ไป​จาก​แคว้น​นี้

11ต๋ำ​หมู่​นั้น​มี​หมู​หมู่​ใหญ่​ก่ำลัง​เซาะ​หา​กิ๋น​อยู่​ต๋าม​เถิ้ม​ดอย 12ผี​หมู่​นั้น​อ้อนวอน​พระเยซู​ว่า “ขอ​โผด​หื้อ​หมู่​ข้า​ตังหลาย​ไป​เข้า​ใน​หมู​หมู่​นี้​เต๊อะ” 13พระองค์​ก็​ยอม​หื้อ​ไป​เข้า​อยู่​ใน​หมู​ได้ แล้ว​ผี​ฮ้าย​หมู่​นั้น​ก็​ออก​จาก​ป้อจาย​คน​นั้น ไป​เข้า​ใน​หมู​จ๋ำนวน​ประมาณ​สอง​ปัน​ตั๋ว แล้ว​หมู​ก็​ปา​กั๋น​ล่น​ลง​หน้าผา​จิ๊ง​ลง​ไป​ใน​ทะเล​แก๊น​น้ำ​ต๋าย​หมด

14หมู่​คน​เลี้ยง​หมู​ก็​ปา​กั๋น​ล่น​หนี​ไป​เล่า​เรื่อง​นี้​หื้อ​คน​ใน​เมือง​กับ​คน​ต๋าม​บ้าน​นอก​ฟัง หมู่​เขา​ก็​ออก​มา​ผ่อ​ว่า​เกิด​อะหยัง​ขึ้น 15เมื่อ​หมู่​เขา​ปา​กั๋น​มา​หา​พระเยซู ก็​หัน​ป้อจาย​คน​ตี้​เกย​โดน​ผี​เข้า นุ่ง​เสื้อผ้า​มี​สติ​ดี​นั่ง​อยู่ คน​ตังหลาย​ก็​ปา​กั๋น​กั๋ว 16คน​ตังหลาย​ตี้​ได้​หัน​เหตุก๋ารณ์​ก็​เล่า​หื้อ​คน​อื่นๆ ฟัง​ว่า เกิด​อะหยัง​ขึ้น​กับ​คน​ตี้​โดน​ผี​เข้า​กับ​ตี้​เกิด​ใน​หมู่​หมู 17คน​หมู่​นั้น​ก็​อ้อนวอน​ขอ​หื้อ​พระองค์​ออก​ไป​จาก​เขตแดน​ของ​หมู่​เขา​เหีย

18ต๋อน​ตี้​พระเยซู​ปิ๊ก​ลง​เฮือ ป้อจาย​คน​ตี้​เกย​โดน​ผี​เข้า​ก็​ขอ​ไป​ตวย

19พระองค์​บ่ยอม​หื้อ​เขา​ไป แต่​บอก​เขา​ว่า “ปิ๊ก​ไป​บ้าน​เหีย แล้ว​เล่า​หื้อ​หมู่​เขา​ฟัง​เถิง​ก๋าน​ใหญ่​ตี้​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า​ได้​เยียะ​ต่อ​เจ้า​กับ​ความ​เมตต๋า​ตี้​พระองค์​โผด​หื้อ​เจ้า” 20ป้อจาย​คน​นั้น​ก็​ปิ๊ก​ไป แล้ว​ตั้งเก๊า​บอก​หื้อ​คน​ใน​แคว้น​ทศบุรี​ฟัง​เถิง​เหตุก๋ารณ์​ตี้​พระเยซู​ได้​เยียะ​กับ​เขา คน​ตังหลาย​ก็​ปา​กั๋น​งืด​ขนาด

ลูกสาว​ของ​ไยรัส​กับ​แม่ญิง​ตี้​ป่วย

21พระเยซู​ลง​เฮือ​ปิ๊ก​ไป​แหม​ฝั่ง​ของ​ทะเลสาบ หมู่​คน​จ๋ำนวน​นัก​มา​แวด​พระองค์​ตี้​ฮิม​ฝั่ง​ทะเลสาบ​นั้น 22มี​นาย​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว​คน​นึ่ง​จื้อ​ไยรัส​มา​ตี้​หั้น​ตวย เมื่อ​เขา​หัน​พระเยซู​ก็​เข้า​มา​กราบ​ตี๋น​พระองค์ 23อ้อนวอน​พระองค์​ว่า “ลูกสาว​หน้อยๆ ของ​ข้าพเจ้า​ป่วย​ก่ำลัง​จะ​ต๋าย ขอ​พระองค์​โผด​ไป​วาง​มือ​บน​ตั๋ว​เขา​น่อย​เต๊อะ เปื้อ​เขา​จะ​ได้​หาย​โรค แล้ว​บ่ต๋าย” 24พระเยซู​ก็​ไป​กับ​ไยรัส

หมู่​คน​จ๋ำนวน​นัก​เตียว​ยัด​ยู้​พระองค์ 25มี​แม่ญิง​คน​นึ่ง​เป๋น​โรค​เลือด​ตก​บ่หยุด​มา​สิบ​สอง​ปี๋​แล้ว 26นาง​ทนตุ๊ก​ทรมาน​หนัก​ขนาด​จาก​ก๋าน​ฮักษา​ของ​หมอ​หลาย​คน เสี้ยง​เงิน​เสี้ยง​ทอง​จ๋น​หมด​เนื้อ​หมด​ตั๋ว แต่​โรค​นั้น​ก็​บ่ยังแควน​ขึ้น ซ้ำ​ปิ๊ก​เป๋น​นัก​เหลือ​เก่า 27บ่ากอง​นาง​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​พระเยซู ก็​เตียว​เข้า​ไป​ใน​คน​ตังหลาย ลัก​เข้า​มา​ตัง​หลัง​พระเยซู แล้ว​หยุบ​เสื้อ​คุม​ของ​พระองค์ 28ย้อน​นาง​กึ๊ด​ใน​ใจ๋​ว่า “ถ้า​เฮา​ได้​หยุบ​ก้า​เสื้อผ้า​ของ​พระองค์ เฮา​ก็​จะ​หาย​แน่ๆ” 29บ่ากอง​เขา​หยุบ​เสื้อ​พระเยซู เลือด​ตี้​ตก​อยู่​ก็​หยุด​แห้ง​ไป​เลย นาง​ก็​ฮู้​ตั๋ว​ว่า​โรค​หาย​แล้ว 30พระเยซู​ฮู้​บ่า​เดี่ยว​นั้น​เลย​ว่า​ฤทธิ์​ใน​ตั๋ว​ของ​พระองค์​ได้​แผ่ซ่าน​ออก​ไป จึง​เหลียว​ปิ๊ก​ไป​ถาม​คน​ตังหลาย​ว่า “ใผ​มา​หยุบ​เสื้อผ้า​เฮา” 31หมู่​สาวก​ก็​ตอบ​ว่า “พระองค์​ก็​หัน​อยู่​แล้ว​ว่า​คน​ก่ำลัง​ยัด​ยู้​พระองค์​อยู่ ยัง​จะ​ถาม​อยู่​กา​ว่า ‘ใผ​หยุบ​ตั๋ว​เฮา’ ”

32แต่​พระเยซู​ผ่อ​ไป​รอบๆ เปื้อ​จะ​หา​คน​ตี้​หยุบ​เสื้อ​พระองค์ 33แม่ญิง​คน​นั้น​กั๋ว​จ๋น​ตั๋ว​สั่น ย้อน​ฮู้​ว่า​เกิด​อะหยัง​ขึ้น​กับ​นาง ก็​เข้า​มา​ก้ม​ลง​กราบ​พระองค์ แล้ว​เล่า​เรื่อง​ตี้​เกิด​ขึ้น​ตึง​หมด​หื้อ​พระองค์​ฟัง 34พระเยซู​ก็​อู้​กับ​นาง​ว่า “ลูก​เหย ความ​เจื้อ​ของ​เจ้า​เยียะ​หื้อ​เจ้า​หาย​โรค​แล้ว จะ​บ่ต้อง​ตุ๊ก​แหม ขอ​หื้อ​อยู่​ดี​มี​สุข​เน่อ”

35ต๋อน​ตี้​พระองค์​ก่ำลัง​อู้​อยู่​นั้น มี​คน​มา​จาก​บ้าน​ของ​ไยรัส​ตี้​เป๋น​นาย​ธรรมศาลา​มา​บอก​เขา​ว่า “ลูก​สาว​ของ​ต้าน​ต๋าย​แล้ว บ่ต้อง​รบก๋วน​อาจ๋ารย์​ละ”

36เมื่อ​พระเยซู​ได้ยิน​ก็​บ่สนใจ๋​ตี้​หมู่​เขา​อู้​กั๋น บอก​ไยรัส​ว่า “บ่ต้อง​กั๋ว​เน่อ ขอ​หื้อ​เจื้อ​เต้าอั้น”

37พระองค์​บ่หื้อ​คน​อื่น​ตวย​พระองค์​ไป เว้น​แต่​เปโตร ยากอบ กับ​ยอห์น​น้องบ่าว​ของ​ยากอบ 38เมื่อ​หมู่​เขา​มา​แผว​เฮือน​ของ​ไยรัส พระองค์​ก็​หัน​คน​วุ่น​วะ​วุ่น​วาย​ไห้​หุย​กั๋น​สนั่น​ปั่น​ปื๊น 39พระองค์​เข้า​ไป​ใน​บ้าน แล้ว​บอก​หมู่​เขา​ว่า “หมู่​ต้าน​ปา​กั๋น​วุ่น​วะ​วุ่น​วาย​ไห้​สนั่น​ปั่น​ปื๊น​เยียะ​หยัง หละอ่อน​คน​นี้​ยัง​บ่ต๋าย​เตื้อ​ลอ ก่ำลัง​นอน​หลับ​อยู่​บ่ดาย” 40หมู่​เขา​ก็​ใค่หัว​ใส่​พระองค์

หลัง​จาก​พระองค์​ไล่​หมู่​เขา​ออก​ไป​แล้ว ก็​ปา​ป้อ​แม่​ของ​หละอ่อน​กับ​สาวก​สาม​คน​ตี้​มา​ตวย​พระองค์​นั้น เข้า​ไป​ใน​ห้อง​ตี้​หละอ่อน​คน​นั้น​นอน​อยู่ 41พระองค์​ก๋ำ​มือ​ของ​หละอ่อน​คน​นั้น​แล้ว​อู้​ว่า “ทาลิธา คูมิ” เป๋น​ภาษา​ฮีบรู​แป๋​ว่า “หล้า​เหย ลุก​ขึ้น​เต๊อะ” 42หละอ่อน​คน​นั้น​ก็​ลุก​ขึ้น​มา แล้ว​เตียว​ไป​เตียว​มา​ใน​ห้อง​นั้น (​หละอ่อน​แม่ญิง​คน​นี้​อายุ​สิบ​สอง​ปี๋​) คน​ตี้​อยู่​ใน​ห้อง​ก็​ปา​กั๋น​งืด​อยู่​ใน​ใจ๋ 43พระเยซู​สั่ง​หมู่​เขา​บ่หื้อ​เล่า​เรื่อง​นี้​หื้อ​ใผ​ฟัง​เป๋น​เด็ด​ขาด แล้ว​บอก​ป้อ​แม่​เซาะ​ข้าว​มา​หื้อ​หละอ่อน​กิ๋น​เหีย