Search form

มาระโก 6

พระเยซู​ปิ๊ก​ไป​บ้าน​นาซาเร็ธ

1พระเยซู​ออก​จาก​ตี้​หั้น แล้ว​ปิ๊ก​ไป​เมือง​นาซาเร็ธ​บ้าน​ของ​พระองค์ หมู่​สาวก​ก็​ไป​ตวย​พระองค์ 2เมื่อ​เถิง​วัน​สะบาโต พระองค์​ก็​ตั้งเก๊า​สั่ง​สอน​ใน​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว มี​คน​นัก​ขนาด​ฟัง​แล้ว​งืด​ใน​กำสอน​ของ​พระองค์ ก็​อู้​กั๋น​ว่า “เขา​ไป​เอา​กำกึ๊ด​จาอี้​ตี้​ไหน​มา ผญา​ปั๋ญญา​ตี้​คน​นี้​ได้​มา​เป๋น​จาใด ตึง​ก๋าน​อัศจ๋รรย์​ต่างๆ ก็​ยัง​เยียะ​ได้​ตวย 3เขา​เป๋น​สล่า​ไม้​บ่ใจ้​กา เป๋น​ลูก​บ่าว​ของ​มารีย์ มี​น้อง​บ่าว​จื้อ​ยากอบ โยเสส ยูดาส กับ​ซีโมน หมู่​น้องสาว​ของ​เขา​ก็​อยู่​ใน​เมือง​นี้​กับ​หมู่​เฮา​บ่ใจ้​กา” หมู่​เขา​ก็​เลย​บ่ยอมฮับ​พระองค์

4พระเยซู​ก็​เลย​อู้​กับ​หมู่​เขา​ว่า “ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​นั้น​จะ​ได้ฮับ​เกียรติ​ใน​กู้ๆ ตี้ ยกเว้น​ใน​บ้าน​เมือง​ตึง​ครอบครัว​ญาติ​ปี้น้อง​ของ​ตั๋ว” 5ต๋อน​ตี้​อยู่​ตี้​หั้น พระเยซู​ก็​บ่สามารถ​เยียะ​ก๋าน​อัศจ๋รรย์​ได้ นอกจาก​วาง​มือ​ฮักษา​คน​ป่วย​หื้อ​หาย​บ่กี่​คน​เต้าอั้น 6พระองค์​งืด​ตี้​หมู่​เขา​บ่มี​ความ​เจื้อ​ใน​พระองค์

พระเยซู​ส่ง​สาวก​สิบ​สอง​คน​ออก​ไป

พระองค์​ก็​เลย​ไป​สอน​ต๋าม​หมู่​บ้าน​อื่น​ต๋าม​ใก้​ต๋าม​ฮิม​เหีย 7พระองค์​ฮ้อง​สาวก​สิบ​สอง​คน​มา แล้ว​ส่ง​หมู่​เขา​ออก​ไป​เป๋น​กู้ๆ พระองค์​หื้อ​หมู่​เขา​มี​สิทธิ​อำนาจ​ตี้​จะ​ไล่​ผี​ตังหลาย​ออก​ได้ 8แล้ว​สั่ง​ว่า “บ่ต้อง​เอา​อะหยัง​ติด​ตั๋ว​ไป​เน่อ นอก​จาก​ไม้เต๊า บ่ต้อง​เอา​ของกิ๋น ถง​ย่าม กับ​สตางค์​ติด​ตั๋ว​ไป 9หื้อ​สุบ​เกิบ​ได้ แต่​บ่ต้อง​เอา​เสื้อผ้า​ไป​ตวย​แหม​ผืน” 10พระองค์​ก็​อู้​กับ​หมู่​เขา​ว่า “ถ้า​เข้า​ไป​ใน​เฮือน​ใด ก็​หื้อ​ย้าง​อยู่​ตี้​เฮือน​นั้น​จ๋น​กว่า​จะ​ไป​เมือง​อื่น 11แต่​ถ้า​ตี้​ไหน​บ่ต้อนฮับ​กาว่า​บ่ฟัง​หมู่​ต้าน ก็​หื้อ​ออก​จาก​ตี้​หั้น​ไป​เหีย แล้ว​ปัด​ขี้ฝุ่น​ตี้​ติด​ตี๋น​ของ​ต้าน​ขว้าง เปื้อ​ส่อ​หื้อ​หัน​ว่า​พระเจ้า​บ่ปอใจ๋​กับ​บ่ยอมฮับ​เขา”

12หมู่​สาวก​ของ​พระองค์​ก็​ออก​ไป​สั่ง​สอน​หื้อ​คน​ตังหลาย​กลับใจ๋​จาก​บาป 13หมู่​เขา​ขับ​ไล่​ผี​ออก​ไป​หลาย​ตั๋ว กับ​ตา​น้ำมัน​บ่ากอก​หื้อ​คน​เจ็บ​ป่วย​หลาย​คน คน​หมู่​นั้น​ก็​หาย

ก๋าน​ต๋าย​ของ​ยอห์น​ผู้​หื้อ​บัพติศมา

14กษัตริย์​เฮโรด​ได้ยิน​จื้อ​เสียง​ของ​พระเยซู ย้อน​มี​คน​เล่าลือ​กั๋น​ไป​ทั่ว บาง​คน​อู้​ว่า “คน​นี้​ต้อง​เป๋น​ยอห์น​ผู้​หื้อ​บัพติศมา ตี้​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย​แน่ๆ เถิง​เยียะ​ก๋าน​อัศจ๋รรย์​ได้” 15พ่อง​ก็​ว่า “เขา​คือ​เอลียาห์” แต่​คน​อื่น​ก็​ว่า “เขา​คือ​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า เหมือน​กับ​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​คน​อื่นๆ ใน​สมัย​โบราณ​นั้น” 16เมื่อ​กษัตริย์​เฮโรด​ได้ยิน​เรื่อง​หมู่​นี้ ต้าน​อู้​ว่า “ต้อง​เป๋น​ยอห์น​คน​ตี้​เฮา​สั่ง​หื้อ​กก​คอ​แล้ว เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย​แน่ๆ” 17กษัตริย์​เฮโรด​กึ๊ด​จาอั้น​ย้อน​ว่า​ต้าน​สั่ง​หื้อ​ยับ​ยอห์น​เอา​เจื้อก​เหล็ก​ล่าม​ไว้​ใน​คอก ย้อน​หันแก่​นาง​เฮโรเดียส​เมีย​ของ​ต้าน เซิ่ง​เกย​เป๋น​เมีย​ของ​ฟีลิป​น้อง​บ่าว​ของ​ต้าน 18ยอห์น​เกย​อู้​กับ​กษัตริย์​เฮโรด​ว่า “ต้าน​บ่มี​สิทธิ์​เอา​เมีย​ของ​น้อง​มา​เป๋น​เมีย​ของ​ตั๋ว” 19เฮโรเดียส​แค้น ใค่​ฆ่า​ยอห์น แต่​กษัตริย์​เฮโรด​บ่หื้อ​เยียะ 20ย้อน​พระองค์​กั๋ว​ยอห์น ต้าน​ฮู้​ว่า​ยอห์น​เป๋น​คน​ถูกต้อง​ต๋าม​ธรรม​ตึง​เป๋น​คน​บริสุทธิ์ ก็​เลย​ปกป้อง​ยอห์น​ไว้ กู้​เตื้อ​ตี้​กษัตริย์​เฮโรด​ฟัง​ยอห์น​สอน​ก็​บ่ม่วนใจ๋ แต่​ก็​ยัง​ใค่​ฟัง​อยู่

21วัน​นึ่ง​เป๋น​เวลา​ดี​ตี้​เฮโรเดียส​จะ​หื้อ​ยอห์น​ถูก​ฆ่า เป๋น​วัน​เกิด​ของ​กษัตริย์​เฮโรด พระองค์​เจิญ​หมู่​ข้าราชก๋าน​จั๊น​สูง นายทหาร​จั๊น​ผู้ใหญ่ ตึง​คน​สำคัญๆ ใน​แคว้น​กาลิลี​มา​งาน​เลี้ยง 22ใน​งาน​นั้น​ลูก​สาว​ของ​เฮโรเดียส​ฟ้อน เยียะ​หื้อ​กษัตริย์​เฮโรด​ตึง​หมู่​แขก​ปอ​อก​ปอ​ใจ๋​ขนาด กษัตริย์​เฮโรด​บอก​ว่า “จะ​ขอ​อะหยัง​เฮา​ก็​จะ​หื้อ” 23แล้ว​กษัตริย์​เฮโรด​ยัง​สัญญา​แหม​ว่า “หนู​จะ​ขอ​อะหยัง​ก็​ได้ จะ​ขอ​แบ่ง​ราชอาณาจักร​สัก​เกิ่ง​นึ่ง​ก็​จะ​หื้อ”

24นาง​ก็​ออก​ไป​ถาม​แม่​ว่า “แม่​เจ้า จะ​ขอ​อะหยัง​ดี” แม่​ก็​ตอบ​ว่า “ขอ​หัว​ของ​ยอห์น​ผู้​หื้อ​บัพติศมา” 25แล้ว​นาง​ก็​ฟั่ง​ล่น​เข้า​ไป​บอก​กษัตริย์​ว่า “ข้าเจ้า​ขอ​หัว​ของ​ยอห์น​ผู้​หื้อ​บัพติศมา​ใส่​ถาด​มา​หื้อ​ข้าเจ้า​บ่าเดี่ยว​นี้” 26กษัตริย์​เฮโรด​ก็​ตุ๊กใจ๋​อย่าง​หนัก แต่​ได้​สาบาน​ต่อหน้า​แขก​ตังหลาย​ไว้​แล้ว บ่ใค่​บอก​นาง​ว่า​หื้อ​บ่ได้ 27เฮโรด​ก็​สั่ง​หื้อ​ทหาร​คน​นึ่ง​ไป​กก​คอ​ยอห์น​มา ทหาร​คน​นั้น​ก็​ไป​กก​คอ​ยอห์น​ขำ​ใน​คอก 28แล้ว​เอา​หัว​ใส่​ถาด​มา​หื้อ​นาง​คน​นั้น แล้ว​นาง​ก็​เอา​ไป​หื้อ​แม่ 29เมื่อ​สาวก​ของ​ยอห์น​ฮู้​จาอั้น ก็​ปา​กั๋น​มา​ฮับ​ศพ​ของ​ยอห์น​ไป​ฝัง​ไว้​ใน​อุโมงค์

พระเยซู​เลี้ยง​คน​ห้า​ปัน​คน

30หมู่​อัคร​สาวก​ตี้​พระเยซู​ส่ง​ออก​ไป​มา​แวด​พระองค์ แล้ว​รายงาน​เรื่อง​กู้​อย่าง​ตี้​ได้​เยียะ​ตึง​ได้​สอน​หื้อ​พระองค์​ฟัง แล้ว​พระเยซู​ก็​บอก​หมู่​เขา​ว่า 31“หมู่​เฮา​ไป​หา​ตี้​เงียบๆ ย้าง​กั๋น​สัก​กำ​เต๊อะ” ย้อน​ว่า​มี​คน​นัก​ขนาด​มา​หา​พระองค์​อยู่​สะลวด จ๋น​บ่มี​เวลา​แม้​แต่​จะ​กิ๋น​ข้าว

32หมู่​เขา​ก็​ลง​เฮือ​ไป​หา​ตี้​เงียบๆ เป๋น​ส่วน​ตั๋ว 33แต่​ก็​มี​หลาย​คน​หัน​หมู่​เขา​ไป ก็​จ๋ำ​หมู่​เขา​ได้ แล้ว​คน​หมู่​นี้​ตี้​มา​จาก​หลายๆ หมู่​บ้าน ก็​ล่น​ไป​ต๋าม​ฮิม​ฝั่ง​ทะเล เปื้อ​ไป​ดัก​รอ​ถ้า​พระเยซู​กับ​หมู่​สาวก 34เมื่อ​พระเยซู​ขึ้น​จาก​เฮือ ก็​หัน​คน​เป๋น​จ๋ำนวน​นัก พระองค์​ก็​ฮู้สึก​อินดู​หมู่​เขา ย้อน​ว่า​หมู่​เขา​เผียบ​เหมือน​ฝูง​แกะ​ตี้​บ่มี​คน​เลี้ยง พระองค์​จึง​สั่ง​สอน​หมู่​เขา​หลาย​เรื่อง

35ตก​ต๋อน​แลง หมู่​สาวก​ก็​มา​บอก​พระองค์​ว่า “อาจ๋ารย์ บ่าเดี่ยว​นี้​ก็​ค่ำ​นัก​แก​แล้ว ต๋ำ​หมู่​นี้​ก็​ทุรกั๋นดาร 36บอก​หื้อ​หมู่​เขา​ปิ๊ก​ไป​เหีย​ก่อน​บ๋อ เปื้อ​จะ​ได้​ไป​เซาะ​ซื้อ​ของกิ๋น​กั๋น​ต๋าม​บ้าน​ไฮ่​บ้าน​นา​ตึง​หมู่​บ้าน​ต๋ำ​หมู่​นี้​ก่อน”

37แต่​พระองค์​อู้​ว่า “หมู่​ต้าน​ไป​เซาะ​ของ​กิ๋น​มา​เลี้ยง​หมู่​เขา​เหีย​ก่า” หมู่​สาวก​บอก​ว่า “จะ​ต้อง​ใจ๊​เงิน​จ๋ำนวน​ก้าจ้าง​สอง​ร้อย​วัน ​เถิง​จะ​ปอ​ซื้อ​ของกิ๋น​มา​เลี้ยง​คน​หมู่​นี้​ได้”

38พระเยซู​ก็​บอก​หมู่​เขา​ว่า “ไป​เซาะ​ผ่อ​ลอ​ว่า​มี​เข้าหนมปัง​อยู่​กี่​ก้อน” เมื่อ​หมู่​เขา​ฮู้​ก็​ปิ๊ก​มา​บอก​ว่า “มี​เข้าหนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ป๋า​สอง​ตั๋ว”

39พระองค์​ก็​สั่ง​หื้อ​คน​ตังหลาย​นั่ง​เป๋น​หมู่ๆ บน​หญ้า​เขียว​จุ้ม​ตี้​หั้น 40คน​ตังหลาย​ก็​นั่ง​ลง​เป๋น​หมู่ๆ ร้อย​คน​พ่อง​ห้า​สิบ​คน​พ่อง 41แล้ว​พระองค์​ก็​ฮับ​เข้าหนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ป๋า​สอง​ตั๋ว​นั้น​มา แล้ว​แหงน​หน้า​ขึ้น​ไป​ผ่อ​ฟ้า​สวรรค์​ขอบ​พระคุณ​พระเจ้า แล้ว​ก็​หัก​เข้าหนมปัง​ส่ง​หื้อ​หมู่​สาวก​เอา​ไป​แจก​คน​ตังหลาย แล้ว​พระองค์​แบ่ง​ป๋า​สอง​ตั๋ว​แจก​หื้อ​หมู่​เขา​ตวย 42คน​ตึง​หมด​ได้​กิ๋น​อิ่ม​กู้​คน 43แล้ว​หมู่​สาวก​เก็บ​เข้าหนมปัง​ตึง​ป๋า​ตี้​เหลือ​ได้​สิบ​สอง​ซ้า​เต๋มๆ 44คน​ตี้​กิ๋น​เข้าหนมปัง​ตวย​กั๋น​วัน​นั้น​นับ​ก้า​ป้อจาย​มี​ห้า​ปัน​คน

พระเยซู​เตียว​บน​น้ำ​ทะเล

45หลัง​จาก​นั้น​สัก​กำ พระเยซู​ก็​บอก​หื้อ​หมู่​สาวก​ของ​พระองค์​ลง​เฮือ​ข้าม​ฟาก​ไป​เมือง​เบธไซดา​ก่อน ส่วน​พระองค์​ยัง​อยู่​ตี้​หั้น เปื้อ​ส่ง​คน​ตังหลาย​ปิ๊ก​บ้าน 46หลังจาก​พระองค์​ลา​คน​ตังหลาย​แล้ว ก็​ขึ้น​ไป​อธิษฐาน​บน​ดอย

47มืด​ค่ำ​แล้ว​เฮือ​ของ​หมู่​สาวก​ลอย​อยู่​ก๋าง​ทะเลสาบ ส่วน​พระองค์​อยู่​บน​บก​คน​เดียว 48พระองค์​หัน​หมู่​สาวก​ก่ำลัง​พาย​เฮือ​อย่าง​ยาก​ลำบาก ย้อน​เฮือ​ตอ​ลม​อยู่ หละหว่าง​ตี๋​สาม​เถิง​หก​โมง​เจ๊า พระองค์​เตียว​บน​น้ำ​ไป​หา​หมู่​เขา กับ​เหมือน​ว่า​ก่ำลัง​จะ​เตียว​ก๋าย​หมู่​เขา​ไป 49เมื่อ​หมู่​สาวก​หัน​พระองค์​เตียว​มา​บน​น้ำ​ก็​กึ๊ด​ว่า​เป๋น​ผี เลย​ฮ้อง​เสียง​ดัง 50ย้อน​ว่า​ตกใจ๋​กั๋ว แล้ว​พระองค์​ก็​อู้​กับ​หมู่​เขา​ต๋อน​นั้น​ว่า “แป๋ง​ใจ๋​ดีๆ ไว้ นี่​เฮา​เน่อ บ่ถ้า​กั๋ว” 51เมื่อ​พระเยซู​ขึ้น​เฮือ​แล้ว ลม​ก็​ย้าง หมู่​เขา​ปา​กั๋น​งืด​ขนาด​ตี้​พระองค์​เตียว​บน​น้ำ​ได้​กับ​ลม​ก็​หยุด 52ย้อน​เขา​ยัง​บ่เข้าใจ๋​ความหมาย​เรื่อง​เข้าหนมปัง​ห้า​ก้อน​นั้น สุด​ปั๋ญญา​หมู่​เขา​แล้ว

พระเยซู​ฮักษา​คน​ป่วย

53หลัง​จาก​ข้าม​ฟาก​มา​แผว​ฝั่ง​แคว้น​เยนเนซาเรท​แล้ว หมู่​สาวก​ก็​มัด​เฮือ​ไว้ 54เมื่อ​ขึ้น​มา​จาก​เฮือ​แล้ว คน​ตี้​หั้น​ก็​จ๋ำ​พระเยซู​ได้ 55ก็​ล่น​ไป​บอก​หมู่​คน​อื่นๆ ใคว่​แคว้น แล้ว​หาม​คน​ป่วย​ใส่​ตี้​นอน​มา​หา​พระองค์ ฮู้​ว่า​พระองค์​อยู่​ตัง​ใด​ก็​ไป​หา​ตี้​หั้น 56พระองค์​ไป​ตัง​ใด​บ่ว่า​ใน​หมู่บ้าน ใน​เมือง กาว่า​ไป​บ้าน​นอก​ก็​ดี คน​ตังหลาย​ก็​ปา​เอา​คน​ป่วย​มา​นอน​ต๋าม​กาด เปื้อ​ขอ​หยุบ​ตี๋น​เสื้อ​คุม​ของ​พระองค์ กู้​คน​ตี้​ได้​หยุบ​ตี๋น​เสื้อ​ของ​พระองค์​ก็​หาย​ป่วย