Search form

มาระโก 9

1พระเยซู​อู้​กับ​หมู่​เขา​แหม​ว่า “เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า หมู่​ต้าน​บาง​คน​ตี้​ยืน​อยู่​ตี้​นี่ จะ​ยัง​บ่ต๋าย​เตื้อ​จ๋น​กว่า​จะ​ได้​หัน​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า​มา​ด้วย​ฤทธิ์​เดช”

โมเสส​กับ​เอลียาห์​มา​ป๋ากฏ

2หลัง​จาก​นั้น​หก​วัน​พระเยซู​ปา​เปโตร ยากอบ กับ​ยอห์น​ขึ้น​ไป​บน​ดอย​สูง​ตวย​กั๋น บ่มี​คน​อื่น​ตี้​หั้น แล้ว​ตั๋ว​ของ​พระองค์​ก็​เปี่ยน​ไป​ต่อ​หน้า​ต่อ​ต๋า​หมู่​เขา 3เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​ก็​ขาว​จ๋น​เหลื้อม​มาบๆ บ่มี​สล่า​ฟอก​ผ้า​คน​ใด​ใน​โลก​จะ​ฟอก​เสื้อผ้า​หื้อ​ขาว​จาอั้น​ได้ 4แล้ว​หมู่​เขา​ก็​หัน​เอลียาห์​กับ​โมเสส​ก่ำลัง​อู้​กับ​พระเยซู​อยู่

5เปโตร​บอก​พระเยซู​ว่า “อาจ๋ารย์​ครับ เป๋น​สิ่ง​ดี​แต๊ๆ ตี้​หมู่​เฮา​ได้​มา​อยู่​ตี้​นี่ หมู่​เฮา​จะ​แป๋ง​ตูบ​ไว้​สาม​หลัง​หื้อ​อาจ๋ารย์ โมเสส กับ​เอลียาห์​คน​ละ​หลัง” 6ตี้​เปโตร​อู้​จาอั้น​ก็​ย้อน​ว่า​หมู่​เขา​ยัง​สะดุ้ง​ตก​ใจ๋​อยู่ เลย​บ่ฮู้​ว่า​จะ​อู้​จาใด​ดี

7จาก​นั้น​ก็​มี​เมฆ​มา​หุ้ม​หมู่​เขา​ไว้ แล้ว​มี​เสียง​ออก​มา​จาก​เมฆ​ว่า “ต้าน​ผู้​นี้​เป๋น​ลูก​ตี้​เฮา​ฮัก หื้อ​เจื้อฟัง​ต้าน​เต๊อะ”

8หมู่​เขา​ฟั่ง​เหลียว​ผ่อ​รอบๆ ตันใด​นั้น​ก็​บ่หัน​ใผ หัน​ก้า​พระเยซู​เต้าอั้น

9ต๋อน​ตี้​ปา​กั๋น​เตียว​ลง​มา​จาก​ดอย​นั้น พระองค์​สั่ง​ห้าม​หมู่​เขา​บ่หื้อ​เล่า​เรื่อง​ตี้​หัน​นี้​หื้อ​ใผ​ฟัง จ๋น​กว่า​บุตรมนุษย์​จะ​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย​เหีย​ก่อน

10หมู่​เขา​ก็​เก็บ​เรื่อง​นี้​ไว้ แต่​ก็​ยัง​ถาม​ใน​หมู่​เดียว​กั๋น​ว่า ตี้​พระองค์​อู้​ว่า “เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย” นั้น​หมายความ​ว่า​จาใด 11แล้ว​หมู่​เขา​ถาม​พระองค์​ว่า “เป๋น​จาใด​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​ปา​กั๋น​อู้​ว่า​เอลียาห์​ต้อง​มา​ก่อน​พระคริสต์

12พระเยซู​ตอบ​ว่า “ถูก​แล้ว ตี้​เอลียาห์​ต้อง​มา​ก่อน​เปื้อ​มา​เกียม​กู้​สิ่ง​กู้​อย่าง​หื้อ​ปิ๊ก​เหมือน​เก่า แต่​จ๋ำ​ได้​ก่อ​ว่า​พระคัมภีร์​เขียน​เถิง​บุตรมนุษย์​ไว้​ตวย​ว่า บุตรมนุษย์​จะ​ต้อง​ทน​ตุ๊ก​ทรมาน​อย่าง​แสนสาหัส​กับ​ถูก​ละ​ไป​เหีย 13แต่​เฮา​จะ​บอก​หื้อ​ฮู้​ว่า​เอลียาห์​ได้​มา​แล้ว คน​ตังหลาย​ก็​ปา​กั๋น​เยียะ​บ่ดี​กับ​เปิ้น​ต๋าม​ใจ๋​ของ​หมู่​เขา เหมือน​กับ​ตี้​เกย​เขียน​ไว้​ใน​พระคัมภีร์”

พระเยซู​ฮักษา​หละอ่อน​ตี้​มี​ผี​ฮ้าย​เข้า

14เมื่อ​พระเยซู​กับ​สาวก​ลง​ดอย​มา​หา​หมู่​สาวก​ตี้​ถ้า​อยู่​ตัง​ลุ่ม ก็​หัน​มี​คน​จ๋ำนวน​นัก​แวด​ตะหลุ้ม​หมู่​สาวก​อยู่ มี​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​ก่ำลัง​เถียง​หมู่​เขา 15เมื่อ​คน​ตังหลาย​หัน​พระเยซู​เตียว​มา ก็​แปลกใจ๋​กับ​ดีใจ๋ ปา​กั๋น​ล่น​เข้า​มา​ต้อนฮับ​พระองค์

16พระเยซู​ถาม​หมู่​เขา​ว่า “ก่ำลัง​เถียง​กั๋น​เรื่อง​อะหยัง” 17มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​ใน​คน​ตังหลาย​นั้น​ตอบ​พระองค์​ว่า “อาจ๋ารย์​ครับ ข้าพเจ้า​ปา​ลูก​บ่าว​มา​หา​อาจ๋ารย์ เขา​มี​ผี​เข้า​เยียะ​หื้อ​อู้​บ่ได้ 18ผี​ออก​ฤทธิ์​เมื่อใด จะ​เยียะ​หละอ่อน​คน​นี้​โก้น​ลง​ดิน น้ำลาย​ออก​เต๋ม​ปาก​โจ๊ะโฟ๊ะ ขบ​เขี้ยว​ขบ​กาง​มั่นตึ้ง กับ​ตั๋ว​แข็ง​เกิ็กเดิ็ก ข้าพเจ้า​ขอ​หมู่​สาวก​ของ​ต้าน​ไล่​ผี​นั้น​ออก แต่​หมู่​เขา​ไล่​มัน​ออก​บ่ได้” 19พระเยซู​ตอบ​ว่า “เฮ่อ หมู่​คน​บ่มี​ความ​เจื้อ เฮา​จะ​ต้อง​อยู่​กับ​หมู่​สู​ไป​แหม​เมิน​สัก​เต้าใด เฮา​จะ​ต้อง​อดทน​กับ​หมู่​สู​ไป​แผว​ไหน ปา​หละอ่อน​คน​นั้น​มา​นี่​แล่” 20หมู่​เขา​ก็​ปา​หละอ่อน​มา​หา​พระองค์ เมื่อ​ผี​หัน​พระองค์ ก็​เยียะ​หื้อ​หละอ่อน​จั๊ก แล้ว​โก้น​ลง​กิ้ง​ไป​มา​บน​ปื๊น​ดิน กับ​น้ำลาย​ออก​เต๋ม​ปาก​โจ๊ะโฟ๊ะ 21พระเยซู​ก็​ถาม​ป้อ​ของ​หละอ่อน​คน​นั้น​ว่า “ผี​เยียะ​หื้อ​เป๋น​จาอี้​มา​เมิน​แล้ว​กา” ป้อ​ก็​ตอบ​ว่า “เป๋น​ตั้งแต่​เมื่อ​หน้อยๆ มา​แล้ว 22ผี​เกย​เยียะ​หื้อ​ตก​น้ำ​ตก​ไฟ​เจื่อๆ เปื้อ​จะ​ฆ่า​หื้อ​ต๋าย ถ้า​ต้าน​สามารถ​จ้วย​ได้ ก็​ขอ​อินดู​จ้วย​น่อย​เต๊อะ” 23พระเยซู​อู้​กับ​ป้อ​หละอ่อน​คน​นั้น​ว่า “ ‘ถ้า​จ้วย​ได้’ อี้​กา ถ้า​ใผ​เจื้อ กู้​อย่าง​ก็​เป๋น​ไป​ได้​สำหรับ​เขา” 24ป้อ​ของ​หละอ่อน​ก็​ฮ้อง​ออก​ปาก​ออก​คอ​ว่า “ข้าพเจ้า​เจื้อๆ แต่​มี​ความ​เจื้อ​บ่ปอ ขอ​โผด​เตื่อม​แถ้ง​หื้อ​เจื้อ​เต๊อะ” 25เมื่อ​พระเยซู​หัน​หลาย​คน​ปา​กั๋น​ล่น​เข้า​มา​หา​นัก​ขึ้น พระองค์​ก็​สั่ง​ผี​ฮ้าย ​ตั๋ว​นั้น​ว่า “ไอ่​ผี​ตี้​เยียะ​หื้อ​หู​หนวก​อู้​บ่ได้ เฮา​สั่ง​หื้อ​เจ้า​ออก​จาก​หละอ่อน​คน​นี้ ห้าม​ปิ๊ก​มา​เข้า​เขา​แหม​ซ้ำ​เน่อ” 26ผี​นั้น​ก็​ไห้ๆ หุยๆ เยียะ​หละอ่อน​คน​นั้น​ดิ้นโจ้ง​ดิ้นจ้าง​อยู่​สัก​กำ​นึ่ง​แล้ว​ก็​ออก​ไป หละอ่อน​ก็​นอน​หนิมผิ้ว​เหมือน​คน​ต๋าย แล้ว​คน​ตังหลาย​ก็​อู้​กั๋น​ว่า “เขา​ต๋าย​แล้ว” 27แต่​พระเยซู​ก๋ำ​มือ​ของ​หละอ่อน​คน​นั้น​จั๊ก​หื้อ​ลุก​ขึ้น หละอ่อน​คน​นั้น​ก็​ลุก​ขึ้น​ยืน

28เมื่อ​พระเยซู​เข้า​ไป​ใน​เฮือน​หลัง​นึ่ง หมู่​สาวก​ก็​มา​ถาม​พระองค์​เป๋น​ส่วน​ตั๋ว​ว่า “เป๋น​จาใด​หมู่​เฮา​เถิง​ไล่​ผี​นั้น​ออก​บ่ได้” 29พระองค์​ก็​ตอบ​ว่า “ผี​จาอี้​จะ​ไล่​ออก​ง่ายๆ ตึง​บ่ได้​เน่อ เว้น​แต่​ต้อง​อธิษฐาน​ไล่​เต้าอั้น”

พระเยซู​อู้​เถิง​เรื่อง​ความ​ต๋าย​ของ​พระองค์​เป๋น​เตื้อ​ตี้​สอง

30พระเยซู​ตึง​หมู่​สาวก​ปา​กั๋น​ออก​จาก​ตี้​หั้น เตียว​ก๋าย​แคว้น​กาลิลี​ไป แต่​พระองค์​บ่ใค่​หื้อ​ใผ​ฮู้​ว่า​พระองค์​อยู่​ตี้​ไหน 31ย้อน​ว่า​ต๋อน​นั้น​พระเยซู​ก่ำลัง​สอน​หมู่​สาวก พระองค์​บอก​หมู่​เขา​ว่า “จะ​มี​คน​หักหลัง​บุตรมนุษย์ แล้ว​มอบ​พระองค์​หื้อ​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​คน แล้ว​หมู่​เขา​จะ​ฆ่า​พระองค์​หื้อ​ต๋าย แต่​เมื่อ​ต๋าย​ได้​สาม​วัน พระองค์​จะ​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย” 32ตี้​พระเยซู​บอก หมู่​สาวก​บ่เข้าใจ๋​กำ​อู้​นั้น แต่​หมู่​เขา​ก็​บ่ก้า​ถาม​พระองค์

พระเยซู​บอก​ว่า​ใผ​เป๋น​ใหญ่​ตี้​สุด

33แล้ว​หมู่​เขา​มา​เถิง​เมือง​คาเปอรนาอุม ต๋อน​ตี้​อยู่​ใน​บ้าน พระเยซู​ถาม​หมู่​สาวก​ว่า “ต๋อน​เตียว​มา​ก๋าง​ตาง หมู่​ต้าน​เถียง​กั๋น​เรื่อง​อะหยัง” 34แต่​กู้​คน​ปา​กั๋น​ดัก​ปิ้ง​หมด​ฮู้สึก​อาย ย้อน​ว่า​ต๋อน​เตียว​มา​ก๋าง​ตาง​นั้น หมู่​เขา​เถียง​กั๋น​เรื่อง​ใผ​จะ​เป๋น​ใหญ่​ตี้​สุด 35พระองค์​ก็​นั่ง​ลง​ฮ้อง​สาวก​ตึง​สิบ​สอง​คน​เข้า​มา​แล้ว​อู้​ว่า “ถ้า​ใผ​ใค่​เป๋น​คน​ตังเก๊า ก็​หื้อ​เขา​คน​นั้น​เป๋น​คน​ตังป๋าย แล้ว​ฮับใจ๊​คน​ตังหลาย” 36พระองค์​เอา​หละอ่อน​หน้อย​คน​นึ่ง​มา​ยืน​อยู่​ส่อง​หน้า​หมู่​เขา พระองค์​ก็​อุ้ม​หละอ่อน​คน​นั้น​มา​นั่ง​ตัก​ไว้ แล้ว​อู้​กับ​หมู่​เขา​ว่า 37“ถ้า​ใผ​จะ​ต้อนฮับ​หละอ่อน​หน้อย​จาอี้​ย้อน​หัน​แก่​เฮา คน​นั้น​ก็​ได้​ต้อนฮับ​เฮา บ่ใจ้​ต้อนฮับ​ก้า​เฮา​เต้าอั้น แต่​ยัง​ต้อนฮับ​ผู้​ตี้​ใจ๊​เฮา​มา​ตวย”

คน​ตี้​บ่ต่อต้าน​พระเยซู​ก็​เป๋น​หมู่​ของ​พระองค์

38ยอห์น​อู้​กับ​พระเยซู​ว่า “อาจ๋ารย์​ครับ หมู่​เฮา​หัน​คน​นึ่ง​ไล่​ผี​ออก​ใน​นาม​ของ​พระองค์ หมู่​เฮา​ก็​ห้าม​เขา​ย้อน​เขา​บ่ใจ้​หมู่​เฮา” 39แต่​พระเยซู​บอก​ว่า “บ่ต้อง​ห้าม​เขา​เน่อ ย้อน​ว่า​บ่มี​ใผ​สัก​คน​ตี้​เยียะ​ก๋าน​อัศจ๋รรย์​ใน​จื้อ​ของ​เฮา แล้ว​จะ​ปิ๊ก​มา​ว่า​ใส่​ฮ้าย​เฮา​เมื่อลูน 40ใผ​บ่ต่อต้าน​เฮา​ก็​เป๋น​หมู่​ของ​เฮา​แล้ว 41เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​ต้าน​ตังหลาย​ว่า ใผ​ก็​ดี​ตี้​เอา​น้ำ​หื้อ​หมู่​ต้าน​กิ๋น​สัก​จอก​นึ่ง​ย้อน​ว่า​หมู่​ต้าน​เป๋น​คน​ฝ่าย​พระคริสต์ คน​นั้น​ก็​จะ​ได้​ฮับ​รางวัล​แน่นอน”

โต้ษ​ของ​คน​ตี้​เยียะ​หื้อ​คน​อื่น​หลง​ผิด

42“แต่​ถ้า​ใผ​คน​ใด​เยียะ​หื้อ​คน​ตี้​เป๋น​เหมือน​หละอ่อน​หน้อย​ตี้​เจื้อ​วางใจ๋​ใน​เฮา​หลง​ผิด​ไป​สัก​คน​นึ่ง ก็​หื้อ​เอา​บ่าหิน​โม่​ก้อน​ใหญ่ๆ มัด​ติด​คอ​คน​นั้น แล้ว​อุ้ม​โจ้ง​ลง​ใน​ทะเล​หื้อ​ต๋าย​เหีย ก็​ยัง​ดี​เหลือ 43ถ้า​มือ​ของ​ต้าน​เยียะ​หื้อ​ตั๋ว​ต้าน​เป๋น​บาป ก็​หื้อ​กก​ขว้าง​เหีย ย้อน​ว่า​ถ้า​มี​มือ​กุด​แต่​ยัง​มี​จีวิต​นิรันดร์ ยัง​ดี​เหลือ​มี​มือ​ตึง​สอง​ข้าง​ดี​ครบ​หมด แต่​ต้อง​ตก​หม้อหน้าฮก​ตี้​มี​ไฟ​ไหม้​บ่ฮู้จัก​ดับ 45ถ้า​ตี๋น​ของ​ต้าน​เยียะ​หื้อ​ตั๋ว​ต้าน​เป๋น​บาป ก็​หื้อ​กก​ขว้าง​เหีย ย้อน​ว่า​ถ้า​มี​ตี๋น​ปุด แต่​ยัง​มี​จีวิต​นิรันดร์​ยัง​ดี​เหลือ​มี​ตี๋น​ตึง​สอง​ข้าง​ดี​ครบ​หมด แต่​ต้อง​ตก​หม้อหน้าฮก 47ถ้า​แก่นต๋า​ของ​ต้าน​เยียะ​หื้อ​ตั๋ว​ต้าน​เป๋น​บาป ก็​หื้อ​ควัด​ขว้าง​เหีย ย้อน​ว่า​ถ้า​มี​แก่นต๋า​เผิก​เดียว แต่​ยัง​ได้​เข้า​ใน​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า ยัง​ดี​เหลือ​มี​ต๋า​ครบ​ตึง​สอง​แก่น แต่​ต้อง​ตก​หม้อหน้าฮก 48เซิ่ง ‘ตี้​หั้น​ตั๋ว​หนอน​ตี้​กิ๋น​คน​บ่ฮู้จัก​ต๋าย ไฟ​ก็​ไหม้​อยู่​บ่ฮู้จัก​ดับ’ 49พระเจ้า​จะ​เกียม​คน​ตังหลาย​หื้อ​หมดใส​ด้วย​ไฟ

50“เกื๋อ​เป๋น​สิ่ง​ตี้​มี​ประโยชน์ แต่​ถ้า​เกื๋อ​จ๋าง​ไป​เหีย​จะ​เยียะ​หื้อ​เก็ม​แหม​ตึง​บ่ได้ ขอ​หื้อ​ต้าน​ตังหลาย​เป๋น​เหมือน​เกื๋อ แล้ว​อยู่​ตวย​กั๋น​อย่าง​สงบสุข​กับ​สามัคคี”