Search form

มัทธิว 23

พระเยซู​เตื๋อน​หื้อ​ฮู้​เกี่ยว​กับ​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กับ​หมู่​ฟาริสี

1พระเยซู​อู้​กับ​คน​ตังหลาย​ตึง​หมู่​สาวก​ของ​พระองค์​ว่า 2“หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กับ​หมู่​ฟาริสี​มี​อำนาจ​ตี้​จะ​สอน​ต้าน​ตังหลาย​เรื่อง​บท​บัญญัติ​ของ​โมเสส 3อะหยัง​ตี้​เขา​สอน ก็​หื้อ​เจื้อ​ฟัง​กับ​เยียะ​ตวย​ต๋าม​กำสอน​นั้น แต่​สิ่ง​ตี้​หมู่​เขา​เยียะ ห้าม​เยียะ​ตวย​เน่อ ย้อน​ว่า​คน​หมู่​นี้​สอน​อย่าง​นึ่ง แต่​เยียะ​แหม​อย่าง​นึ่ง 4เขา​ตั้ง​กฎ​ตี้​ยากๆ หื้อ​คน​ตังหลาย​ยึด​ถือ เผียบ​เหมือน​หมู่​เขา​เอา​ของ​หนักๆ หื้อ​คน​อื่น​แบก​ไว้ แต่​หมู่​เขา​ก็​บ่ยอม​จ้วย​จิ​สัก​หน้อย

5“เขา​ฮิ​เยียะ​กู้​อย่าง​เปื้อ​อวด​คน​เต้าอั้น เขา​แป๋ง​แอ็บ​ใส่​ข้อ​พระคัมภีร์​แก่น​ใหญ่​เหลือ​เปิ้น​มัด​ตี้​ตั๋ว แล้ว​ใส่​เสื้อ​คุม​ตี้​มี​พู่​ห้อย​ยาว​เหลือ​เปิ้น 6เขา​ซอบ​นั่ง​ตั๊ด​ตี้​มี​เกียรติ​ใน​งาน​เลี้ยง กับ​ตี้​สำคัญ​ใน​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว 7หมู่​เขา​ซอบ​หื้อ​คน​ไหว้​ก๋าง​กาด​ก๋าง​ลี กับ​ซอบ​หื้อ​คน​ตังหลาย​ฮ้อง​เขา​ว่า ‘อาจ๋ารย์’

8“แต่​ห้าม​หื้อ​คน​อื่น​ฮ้อง​หมู่​ต้าน​ว่า ‘อาจ๋ารย์’ ย้อน​ว่า​ต้าน​ตังหลาย​มี​อาจ๋ารย์​คน​เดียว กับ​หมู่​ต้าน​ก็​เป๋น​ปี้น้อง​กั๋น​ตึงหมด 9ห้าม​ฮ้อง​คน​บน​โลก​นี้​ว่า ‘พระบิดา’ ย้อน​ว่า​ต้าน​ตังหลาย​มี​พระบิดา​องค์​เดียว​ตี้​อยู่​ใน​สวรรค์​คือ​พระเจ้า 10ห้าม​หื้อ​คน​ใด​ฮ้อง​ต้าน​ตังหลาย​ว่า ‘เจ้านาย’ ย้อน​ว่า​ต้าน​ตังหลาย​มี​เจ้านาย​คน​เดียว​คือ​พระคริสต์ 11ใน​หมู่​ต้าน​คน​ตี้​เป๋น​ใหญ่​เหลือ​เปิ้น จะ​ต้อง​เป๋น​คน​ตี้​ฮับใจ๊​ต้าน​ตังหลาย 12คน​ตี้​ยก​ตั๋ว​ขึ้น คน​นั้น​จะ​ถูก​เต็ก​หื้อ​ต่ำ​ลง ส่วน​คน​ตี้​ถ่อม​ตั๋ว​ลง ก็​จะ​ได้ฮับ​ก๋าน​ยก​ขึ้น

พระเยซู​ด่า​หมู่​ผู้นำ​ศาสนา

13“ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กับ​หมู่​ฟาริสี ย้อน​ว่า​หมู่​เจ้า​เป๋น​คน​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด หมู่​เจ้า​ได้​กีด​กั๋น​คน​อื่น​บ่หื้อ​ไป​แผว​แผ่นดิน​สวรรค์ เซิ่ง​หมู่​เจ้า​ก็​บ่ยอม​เข้า​ไป เมื่อ​คน​อื่น​ฮิ​จะ​เข้า​ไป หมู่​เจ้า​เอง​ก็​ขวาง​ไว้​เหีย​

15“ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กับ​หมู่​ฟาริสี เจ้า​เป๋น​คน​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด ตี้​ต้อง​ฮับ​ความ​ตุ๊ก หมู่​เจ้า​ยอม​ข้าม​น้ำ​ข้าม​ทะเล เปื้อ​เซาะ​หา​คน​ก้า​คน​เดียว​หื้อ​เข้า​ฮีต​ศาสนา​ยิว เมื่อ​เข้า​ฮีต​แล้ว ก็​เยียะ​หื้อ​เขา​สมควร​ตี้​จะ​ตก​หม้อหน้าฮก​นัก​เหลือ​เจ้า​ตังหลาย​แหม​สอง​เต้า

16“ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​คน​นำ​ตาง​ตี้​ต๋า​บอด ตี้​ต้อง​ฮับ​ความ​ตุ๊ก หมู่​เจ้า​สอน​ว่า ‘ถ้า​คน​ใด​ก็​ต๋าม​เมื่อ​สาบาน​โดย​อ้าง​พระวิหาร ก็​บ่มี​ความหมาย​อะหยัง แต่​ถ้า​คน​ใด​สาบาน​อ้าง​คำ​ของ​พระวิหาร เขา​จะ​ต้อง​เยียะ​ตวย​กำ​สาบาน​ตี้​ได้​อ้าง​แล้ว​นั้น​หื้อ​ได้’ 17หมู่​คน​ง่าว​ป๋าย​บ่ปอ​ต๋า​บอด​แหม อัน​ไหน​สำคัญ​เหลือ​กั๋น คำ​ใน​พระวิหาร​กาว่า​พระวิหาร​ตี้​เยียะ​หื้อ​คำ​นั้น​เป๋น​สิ่ง​ศักดิ์สิทธิ์ 18หมู่​เจ้า​ยัง​อู้​แหม​ว่า ‘ถ้า​คน​ใด​ก็​ต๋าม​สาบาน​โดย​อ้าง​แต้น​ปู่จา ก็​บ่มี​ความหมาย​อะหยัง แต่​ถ้า​คน​ใด​สาบาน​โดย​อ้าง​เครื่อง​ปู่จา​บน​แต้น​ปู่จา​นั้น เขา​จะ​ต้อง​เยียะ​ตวย​กำ​สาบาน​ตี้​ได้​ว่า​นั้น​หื้อ​ได้’ 19เจ้า​คน​ต๋า​บอด​แต๊ๆ อะหยัง​สำคัญ​เหลือ​กั๋น เครื่อง​ปู่จา​กาว่า​แต้น​ปู่จา อัน​ใด​ตี้​เยียะ​หื้อ​เครื่อง​ปู่จา​นั้น​ศักดิ์สิทธิ์ 20ย้อน​จาอี้​ใผ​ก็​ต๋าม​ตี้​สาบาน​โดย​อ้าง​แต้น​ปู่จา เขา​ก็​สาบาน​โดย​อ้าง​แต้น​ปู่จา​ตึง​เครื่องปู่จา​กู้​อย่าง​ตี้​อยู่​บน​แต้น​นั้น​ตวย 21คน​ตี้​สาบาน​โดย​อ้าง​พระวิหาร เขา​ก็​สาบาน​โดย​อ้าง​พระวิหาร​ผด​แผว​พระเจ้า​ผู้​ตี้​อยู่​ใน​พระวิหาร​ตวย 22กับ​คน​ตี้​สาบาน​โดย​อ้าง​สวรรค์ ก็​สาบาน​โดย​อ้าง​บัลลังก์​ของ​พระเจ้า​ตึง​พระองค์​ตี้​นั่ง​อยู่​บน​บัลลังก์​นั้น​ตวย

23“ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กับ​หมู่​ฟาริสี เจ้า​เป๋น​คน​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด ย้อน​หมู่​เจ้า​ถวาย​สิบลด​จาก​หอมด่วน เม็ด​ผักจี กับ​ยี่หร่า แต่​สิ่ง​ตี้​สำคัญ​เหลือ​นั้น​ใน​บท​บัญญัติ คือ​ความ​ยุติธรรม ความ​เมตต๋า กับ​ความ​ซื่อสัตย์​ก็​ละเลย​เหีย ส่วน​ก๋าน​ถวาย​สิบลด เจ้า​ก็​ควร​เยียะ​อยู่ แต่​บ่ดี​ละ​สิ่ง​สำคัญ​หมู่​นั้น​ตวย 24คน​นำ​ตาง​ตี้​ต๋า​บอด หมู่​เจ้า​กรอง​แมง​ตั๋ว​หน้อยๆ ออก​จาก​น้ำ​กิ๋น แต่​ลืน​อูฐ​เข้า​ไป​ตึง​ตั๋ว

25“ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กับ​หมู่​ฟาริสี เจ้า​เป๋น​คน​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด หมู่​เจ้า​ล้าง​ถ้วย​จาน​ก้า​ตัง​นอก​เต้าอั้น แต่​ตัง​ใน​นั้น​มี​ก้า​ความ​โลภ​กับ​ความ​มัว​เมา​ใน​กิเลส​เต๋ม​ไป​หมด 26หมู่​ฟาริสี​ต๋า​บอด หื้อ​หมู่​เจ้า​ล้าง​ตัง​ใน​ถ้วย​จาน​หื้อ​สะอาด​เหีย​ก่อน แล้ว​ตัง​นอก​ก็​จะ​สะอาด​ไป​ตวย

27“ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กับ​หมู่​ฟาริสี เจ้า​เป๋น​คน​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด ย้อน​หมู่​เจ้า​เผียบ​เหมือน​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ตี้​ตา​สี​ขาว ตัง​นอก​ผ่อ​งาม​แต๊ๆ แต่​ตัง​ใน​มี​ก้า​กระดูก​คน​ต๋าย​กับ​สิ่ง​ตี้​เป๋น​มลทิน​กู้​อย่าง​เต๋ม​ไป​หมด 28เหมือน​กับ​หมู่​เจ้า ตี้​หื้อ​คน​หัน​ว่า​เป๋น​คน​เยียะ​สิ่ง​ตี้​ถูกต้อง​ต๋าม​ธรรม แต่​แต๊ๆ ใน​ตั๋ว​เจ้า​มี​ความ​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด​กับ​ความ​บ่ดี​เต๋ม​ไป​หมด

29“ความ​ฉิบหาย​ก็​จะ​เกิด​กับ​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​กับ​หมู่​ฟาริสี เจ้า​เป๋น​คน​หน้า​ซื่อ​ใจ๋​ก๊ด ย้อน​หมู่​เจ้า​ได้​แป๋ง​อุโมงค์​ฝัง​ศพ​ตี้​เปิง​กับ​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า แล้ว​แต่ง​หย้อง​หลุม​ฝัง​ศพ​ของ​คน​หมู่​ตี้​เยียะ​ถูกต้อง​ต๋าม​ธรรม 30หมู่​เจ้า​ก็​อู้​ว่า ‘ถ้า​เฮา​อยู่​ใน​สมัย​ป้อ​อุ๊ย​แม่​หม่อน​ของ​เฮา​นั้น เฮา​จะ​บ่ยอม​ฮ่วม​มือ​กับ​เขา ตี้​ฆ่า​หมู่​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​หมู่​นี้​แน่ๆ’ 31เป๋น​ก๋าน​แสดง​หื้อ​หัน​ว่า​หมู่​เจ้า​ยอมฮับ​ว่า ตั๋ว​เก่า​เป๋น​ลูก​หลาน​ของ​คน​หมู่​นั้น ตี้​ฆ่า​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า 32ย้อน​จาอั้น หื้อ​เยียะ​บาป​ตี้​ป้อ​อุ๊ย​แม่​หม่อน​ของ​หมู่​เจ้า​ได้​ตั้งเก๊า​เยียะ​ไว้​หื้อ​เสร็จ​เหีย​เต๊อะ

33“หมู่​จ้าด​งู หมู่​จ้าด​งู​ปิ๊ด หมู่​เจ้า​จะ​ป๊น​จาก​หม้อหน้าฮก​ได้​จาใด 34ย้อน​จาอั้น เฮา​จะ​ส่ง​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า คน​ตี้​มี​ปั๋ญญา กับ​ธรรมาจ๋ารย์​มา​หา​เจ้า​ตังหลาย แล้ว​เจ้า​ตังหลาย​ก็​จะ​ยับ​เขา​หมู่​นั้น​ไป​ฆ่า​เหีย​พ่อง ไป​เขิง​บน​ไม้​ก๋าง​เขน​พ่อง​ไป​เฆี่ยน​ใน​ธรรมศาลา​ของ​จาว​ยิว​พ่อง ไล่​หมู่​เขา​หนี​จาก​เมือง​นึ่ง​ไป​แหม​เมือง​นึ่ง​พ่อง 35ย้อน​จาอั้น​โต้ษ​จะ​มา​เถิง​หมู่​เจ้า​นี่​ละ ตี้​ได้​ฆ่า​คน​ตี้​บริสุทธิ์ ตั้งแต่​อาแบล​ตี้​ถูก​ฆ่า​ต๋าย​จ๋น​เถิง​เศคาริยาห์​ลูก​ของ​เบเรคิยาห์ ตี้​ถูก​ฆ่า​ต๋าย​หละหว่าง​พระวิหาร​กับ​แต้น​ปู่จา 36เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​เจ้า​ตังหลาย​ว่า โต้ษ​ตี้​ได้​ฆ่า​คน​หมู่​นั้น​ก็​จะ​มา​เถิง​คน​ใน​ยุค​นี้​อย่าง​แน่นอน

พระเยซู​เตื๋อน​คน​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม

37“โอ เยรูซาเล็ม เยรูซาเล็ม​เหย เจ้า​คือ​ผู้​ตี้​ได้​ฆ่า​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า แล้ว​เอา​บ่าหิน​ขว้าง​คน​หมู่​นั้น​ตี้​พระเจ้า​ส่ง​มา​หา​หมู่​เจ้า​จ๋น​ต๋าย หลาย​เตื้อ​เฮา​ใค่​เอา​ลูก​ของ​เจ้า​มา​ไว้​ใน​อ้อม​อก เหมือน​แม่​ไก่​กก​ลูก​อยู่​ใต้​ปีก​ของ​มัน แต่​เจ้า​บ่ยอม 38ผ่อ​หื้อ​ดี​เน่อ เฮือน​ของ​เจ้า ​จะ​ถูก​ละ​ขว้าง​หื้อ​ฮ้าง​ไป​เหีย 39เฮา​ขอ​บอก​เจ้า​ตังหลาย​ไว้​เน่อ​ว่า ตั้งแต่​นี้​ต่อ​ไป​ปาย​หน้า เจ้า​ตังหลาย​จะ​บ่หัน​เฮา​แหม​แล้ว จ๋น​กว่า​หมู่​เจ้า​จะ​เอิ้น​ว่า ‘ขอ​พระเจ้า​ปั๋น​ปอน​ผู้​ตี้​มา​ใน​นาม​ของ​องค์​พระผู้เป๋นเจ้า’