Search form

วิวรณ์ 12

แม่ญิง​กับ​มังกร

1หลังจาก​นั้น ก็​มี​หมายสำคัญ​อัน​ยิ่งใหญ่​เกิด​ขึ้น​บน​ต๊องฟ้า คือ​มี​แม่ญิง​คน​นึ่ง​นุ่ง​ตะวัน​เป๋น​เสื้อผ้า มี​เดือน​อยู่​ปื๊น​ตี๋น บน​หัว​ของ​นาง​มี​มงกุฎ​ตี้​เป๋น​ดาว​สิบ​สอง​ดวง 2แม่ญิง​คน​นี้​ต๊อง นาง​ฮ้อง​อย่าง​เจ็บปวด​ย้อน​ว่า​ใก้​จะ​เกิด​ลูก​แล้ว 3ข้าพเจ้า​ก็​ได้​หัน​สิ่ง​ตี้​เป๋น​หมายสำคัญ​แหม​อย่าง​นึ่ง​เกิด​ขึ้น​บน​ต๊องฟ้า มี​มังกร​แดง​ใหญ่​ตั๋ว​นึ่ง มี​เจ็ด​หัว​สิบ​เขา แต่​ละ​หัว​มี​มงกุฎ​ใส่​อยู่ 4หาง​แกว่ง​กวั๊ด​เอา​นึ่ง​ใน​สาม​ของ​ดาว​บน​ต๊องฟ้า​ขว้าง​ตก​ลง​มา​บน​โลก แล้ว​ก็​ยืน​อยู่​ตั๊ดหน้า​แม่ญิง​ตี้​ก่ำลัง​จะ​เกิด​ลูก​คน​นั้น เปื้อ​แน​จะ​กิ๋น​ลูก​ของ​นาง​ตันที​ตี้​เกิด​ออก​มา 5แม่ญิง​คน​นั้น​ได้​เกิด​ลูก​ป้อจาย คน​ตี้​จะ​ปกครอง​จ้าด​ตังหลาย​ด้วย​คทา​เหล็ก แต่​พระเจ้า​ก็​ฮับ​เอา​ลูก​ของ​นาง​ไป​อยู่​ตวย​บน​บัลลังก์​ของ​พระองค์ 6แล้ว​นาง​ก็​ได้​หนี​เข้า​ไป​ใน​ดินแดน​ทุรกั๋นดาร ไป​ตี้​พระเจ้า​ได้​เกียม​ไว้​สำหรับ​นาง เปื้อ​นาง​จะ​ได้ฮับ​ก๋าน​ผ่อกอย​เป๋น​เวลา​นึ่ง​ปัน​สอง​ร้อย​หก​สิบ​วัน

7ต่อ​มา ได้​เกิด​สงคราม​ขึ้น​บน​สวรรค์ มีคาเอล กับ​ทูต​ตี้​ติดต๋าม​เขา​ได้​ต่อสู้​กับ​มังกร​ตั๋ว​นั้น แต่​มังกร​ตั๋ว​นั้น​กับ​หมู่​ตี้​ติดต๋าม​มัน​ก็​ต่อสู้​ตอบโต้ 8ฝ่าย​มังกร​ก๊าน มัน​กับ​หมู่​ตี้​ติดต๋าม​จึง​อยู่​บน​สวรรค์​บ่ได้​แหม​ต่อ​ไป 9มังกร​ใหญ่​ตี้​เป๋น​งู​โบราณ​นั้น เซิ่ง​ฮ้อง​กั๋น​ว่า มาร กาว่า ซาต๋าน ผู้​ตี้​ล่อลวง​มนุษย์​ตึง​โลก ก็​ถูก​ยู้​โจ้ง​ลง​มา​บน​โลก​พร้อม​กับ​หมู่​ตี้​ติดต๋าม

10หลังจาก​นั้น​ข้าพเจ้า​ก็​ได้ยิน​เสียง​ดัง​ขึ้น​ใน​สวรรค์​ว่า

“บ่าเดี่ยวนี้ พระเจ้า​จ้วย​เฮา​หื้อ​รอด​แล้ว กับ​พระเจ้า​จะ​ใจ๊​ฤทธิ์​อำนาจ​ของ​พระองค์​ปกครอง​แผ่นดิน​ของ​พระองค์

กับ​พระคริสต์​ของ​พระองค์​ได้​สำแดง​สิทธิ​อำนาจ​ของ​พระองค์​แล้ว

ผู้​ตี้​เต็ก​โต้ษ​ปี้น้อง​ของ​เฮา​ต่อหน้า​พระเจ้า​ตึง​วัน​ตึง​คืน

ได้​ถูก​ยู้​โจ้ง​ไป​แล้ว

11แต่​ปี้น้อง​ของ​เฮา​มี​ชัย​ได้​นั้น

ก็​ย้อน​เลือด​ของ​ลูก​แกะ​ตั๋ว​นั้น​ตี้​ต๋าย

กับ​ย้อน​กำพยาน​ของ​หมู่​เขา​เอง

หมู่​เขา​ยอม​ต๋าย​บ่เสียดาย​จีวิต​ของ​ต๋น

12ย้อน​จาอี้ ขอ​หื้อ​สวรรค์

กับ​ผู้​ตี้​อยู่​บน​สวรรค์​นั้น​จง​จื้นจมยินดี​เต๊อะ

แต่​หมู่​เจ้า​ตี้​อยู่​ใน​โลก​กับ​ใน​ทะเล​จะ​ปะ​กับ​ความ​ฉิบหาย

ย้อน​มาร​ได้​ลง​มา​หา​หมู่​เจ้า​ด้วย​ความ​แค้น​ขนาด​หนัก

ย้อน​ฮู้​ว่า​เวลา​ของ​มัน​มี​หน้อย​นักแก​แล้ว”

13เมื่อ​มังกร​หัน​ว่า​ถูก​ยู้​ขว้าง​ลง​บน​แผ่นดิน​โลก​แล้ว ก็​ได้​ไล่​เซาะ​หา​แม่ญิง​ตี้​เกิด​ลูก​ป้อ​จาย​คน​นั้น 14แต่​แม่ญิง​นั้น​ได้ฮับ​ปีก​ของ​นก​อินทรี​ใหญ่​สอง​ปีก เปื้อ​นาง​จะ​ได้​บิน​เข้า​ไป​ใน​ตี้​ดินแดน​ทุรกั๋นดาร ไป​ตี้​ตี้​ได้​จัด​เกียม​ไว้​สำหรับ​นาง เปื้อ​นาง​จะ​ได้ฮับ​ก๋าน​ผ่อ​กอย​ตลอด​เวลา​สาม​ปี๋​เกิ่ง กับ​จะ​ได้​อยู่​ห่าง​จาก​มังกร​ตั๋ว​นั้น 15แล้ว​มังกร​ก็​ได้​พ่น​น้ำ​ออก​จาก​ปาก​เหมือน​กับ​แม่น้ำ​ไหล เปื้อ​ตี้​จะ​หื้อ​น้ำ​ปั๊ด​แม่ญิง​คน​นั้น​ไป 16แต่​แผ่นดิน​โลก​ได้​จ้วย​แม่ญิง​นั้น โดย​แยก​ออก​เป๋น​ฮ่อม​ดูด​น้ำ​ตี้​มังกร​นั้น​ได้​พ่น​ออก​มา​จาก​ปาก​ไหล​ลง​ไป​ใน​ฮ่อม​นั้น​เหีย 17เยียะ​หื้อ​มังกร​โขด​แค้น​แม่ญิง​คน​นั้น​นัก​ขนาด จึง​ไป​เยียะ​สงคราม​กับ​ลูก​หลาน​ตี้​เหลือ​อยู่​ของ​นาง หมู่​เขา​คือ​คน​ตี้​เจื้อฟัง​บท​บัญญัติ​ของ​พระเจ้า​กับ​กำพยาน​ของ​พระเยซู​เกี่ยวกับ​พระเจ้า 18มังกร​นั้น​ได้​ไป​ยืน​อยู่​ตี้​ฮิม​ฝั่ง​ทะเล