Search form

ลูกา 10

พวก​เจ็ด‍สิบ​คน​ออก​ประ‌กาศ

1ภาย‍หลัง​เหตุ‍การณ์​เหล่า​นั้น พระ‍เยซู​ทรง‍ตั้ง​สา‌วก​อื่น​อีก​เจ็ด‍สิบ​คน​ไว้ และ​ใช้​เขา​ออก​ไป​ที​ละ​สอง​คนๆ ให้​ล่วง‍หน้า​พระ‍องค์​ไป​ก่อน ให้​เข้า​ไป​ทุก​เมือง​และ​ทุก​ตำ‌บล​ที่​พระ‍องค์​จะ​เสด็จ​ไป​นั้น 2พระ‍องค์​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ข้าว​ที่​ต้อง​เกี่ยว​นั้น​มี​มาก​แต่​คน‍งาน​ยัง​น้อย​อยู่ เหตุ​ฉะนั้น พวก​ท่าน​จง​อ้อน‍วอน​พระ‍องค์​ผู้​ทรง​เป็น​เจ้า‍ของ​นา ให้​ส่ง​คน‍งาน​มา​เก็บ​เกี่ยว​พืช‍ผล​ของ​พระ‍องค์ 3ไป​เถอะ ดู‍เถิด เรา​ใช้​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ไป​ดุจ​ลูก‍แกะ​อยู่​ท่าม‍กลาง​ฝูง​สุนัข​ป่า 4อย่า​เอา​ไถ้​เงิน หรือ​ย่าม หรือ​รอง‍เท้า​ไป และ​อย่า​คำ‍นับ​ผู้‍ใด​ตาม​ทาง 5ถ้า​จะ​เข้า​ไป​ใน​เรือน​ใดๆ จง​พูด​ก่อน​ว่า ‘ให้​ความ​สุข​มี​แก่​เรือน​นี้​เถิด’ 6ถ้า​ลูก​แห่ง​สันติ‍สุข​อยู่​ที่​นั่น สันติ‍สุข​ของ​ท่าน​จะ​อยู่​กับ​เขา ถ้า​หา​ไม่ สันติ‍สุข​ของ​ท่าน​จะ​กลับ​อยู่​กับ​ท่าน​อีก 7จง​อา‌ศัย​อยู่​ใน​เรือน​นั้น กิน​และ​ดื่ม​ของ​ซึ่ง​เขา​จะ​ให้​นั้น ด้วย‍ว่า​ผู้​ทำ‍งาน​สม‍ควร​จะ​ได้​รับ​ค่า‍จ้าง​ของ​ตน อย่า​เที่ยว​จาก​เรือน​นี้​ไป​เรือน​โน้น 8ถ้า​ท่าน​จะ​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ใดๆ และ​เขา​รับ‍รอง​ท่าน​ไว้​จง​กิน​ของ​ที่​เขา​ตั้ง​ให้ 9และ​จง​รัก‌ษา​คน‍ป่วย​ใน​เมือง​นั้น​ให้​หาย และ​แจ้ง​แก่​เขา​ว่า ‘แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า​มา​ใกล้​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​แล้ว’ 10ถ้า​ท่าน​จะ​เข้า​ไป​ใน​เมือง​ใดๆ และ​เขา​ไม่​รับ‍รอง​ท่าน​ไว้ จง​ออก​ไป​ที่​กลาง‍ถนน​เมือง​นั้น​กล่าว‍ว่า 11‘ถึง​แม้​ผง‍คลี​ดิน​แห่ง​เมือง​ของ​เจ้า​ทั้ง‍หลาย​ที่​ติด‍อยู่​กับ​เท้า​ของ​เรา เรา​ก็​สะบัด​ออก​เป็น​ที่​แสดง​ว่า เรา​ไม่​เห็น‍พ้อง​กับ​เจ้า แต่​เจ้า​ทั้ง‍หลาย​จง​เข้า‍ใจ​ความ​นี้​เถิด คือ​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า​มา​ใกล้​แล้ว’ 12เรา​บอก​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ว่า โทษ​ของ​เมือง​โส‌โดม​ใน​วัน​นั้น​จะ​เบา‍กว่า​โทษ​ของ​เมือง​นั้น

วิบัติ​แก่​เมือง​ที่​ไม่‍ได้​กลับ‍ใจ​ใหม่

(มธ. 11:20-24)

13“วิบัติ​แก่​เจ้า เมือง​โค‌รา‌ซิน วิบัติ​แก่​เจ้า เมือง​เบธ‌ไซ‌ดา ถ้า​การ​มหัศ‌จรรย์​ซึ่ง​ได้​กระ‌ทำ​ท่าม‍กลาง​เจ้า​ได้​กระ‌ทำ​ใน​เมือง​ไทระ​และ​เมือง​ไซ‌ดอน คน​ใน​เมือง​ทั้ง‍สอง​คง​ได้​นุ่ง‍ห่ม​ผ้า‍กระ‌สอบ นั่ง​บน​ขี้เถ้า กลับ​ใจ​เสีย​ใหม่​นาน​มา​แล้ว 14แต่​ใน​วัน​พิพาก‌ษา​นั้น โทษ​เมือง​ไทระ​และ​เมือง​ไซ‌ดอน​จะ​เบา‍กว่า​โทษ​ของ​เจ้า 15ฝ่าย​เจ้า​เมือง​คา‌เปอร‌นา‌อุม เจ้า​จะ​ถูก​ยก‍ขึ้น​เทียม‍ฟ้า​หรือ มิ‍ได้ เจ้า​จะ​ต้อง​ลง​ไป​ถึง​แดน​คน‍ตาย​ต่าง​หาก

16“ผู้​ที่​ฟัง​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ก็​ได้​ฟัง​เรา ผู้​ที่​ไม่​ยอม​รับ​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ก็​ไม่​ยอม​รับ​เรา ผู้​ที่​ไม่​ยอม​รับ​เรา​ก็​ไม่​ยอม​รับ​ผู้​ที่​ใช้​เรา​มา”

พวก​เจ็ด‍สิบ​คน​กลับ​มา

17ฝ่าย​สา‌วก​เจ็ด‍สิบ​คน​นั้น​กลับ​มา​ด้วย​ความ​ปรีดี​ทูล​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า ถึง​ผี​ทั้ง‍หลาย​ก็​ได้​อยู่​ใต้​บัง‍คับ​ของ​พวก​ข้า‍พระ‍องค์​โดย​พระ‍นาม​ของ​พระ‍องค์” 18พระ‍องค์​ตรัส​กับ​เขา​ทั้ง‍หลาย​ว่า “เรา​ได้​เห็น​ซา‌ตาน ตก​จาก​ฟ้า​เหมือน​ฟ้า‍แลบ 19ดู‍เถิด เรา​ได้​ให้​พวก‍ท่าน​มี​อำ‌นาจ​เหยียบ​งู​ร้าย​และ​แมง‍ป่อง และ​มี​อำ‌นาจ​ใหญ่​ยิ่ง‍กว่า​กำ‌ลัง​ศัตรู ไม่‍มี​สิ่ง‍หนึ่ง​สิ่ง​ใด​จะ​ทำ​อัน‌ตราย​แก่​ท่าน​ได้​เลย 20แต่​ว่า​อย่า​เปรม‍ปรีดิ์​ใน​สิ่ง​นี้ คือ​ที่​พวก‍ผี​อยู่​ใต้​บัง‍คับ​ของ​พวก​ท่าน แต่​จง​เปรม‍ปรีดิ์ เพราะ​ชื่อ​ของ​ท่าน​จด​ไว้​ใน​สวรรค์”

พระ‍เยซู​ทรง​เปรม‍ปรีดิ์

(มธ. 11:25-27; 13:16-17)

21ใน​โมง​นั้น​เอง พระ‍เยซู​ทรง‍มี​ความ​เปรม‍ปรีดิ์​ใน​พระ‍วิญ‌ญาณ​บริ‌สุทธิ์ จึง​ตรัส​ว่า “ข้า‍แต่​พระ‍บิดา ผู้​เป็น​พระ‍เจ้า​แห่ง​ฟ้า​สวรรค์​และ​โลก ข้า‍พระ‍องค์​สรร‌เสริญ​พระ‍องค์ ที่​พระ‍องค์​ได้​ทรง​ปิด​บัง​สิ่ง​เหล่า​นี้​ไว้​จาก​ผู้​มี​ปัญ‌ญา​และ​ผู้‍ฉลาด แต่​ได้​ทรง​สำ‌แดง​ให้​ผู้‍น้อย​รู้ ข้า‍แต่​พระ‍บิดา พระ‍องค์​ทรง​เห็น​ชอบ​ดัง​นั้น

22“พระ‍บิดา​ของ​เรา​ได้​ทรง‍มอบ​สิ่ง​สาร‌พัด​ให้​แก่​เรา และ​ไม่‍มี​ใคร​รู้​ว่า​พระ‍บุตร​เป็น​ผู้‍ใด​นอก‍จาก​พระ‍บิดา และ​ไม่‍มี​ใคร​รู้​ว่า​พระ‍บิดา​เป็น​ผู้‍ใด​นอก‍จาก​พระ‍บุตร และ​ผู้​ที่​พระ‍บุตร​ประ‌สงค์​จะ​สำ‌แดง​ให้​รู้”

23พระ‍องค์​ทรง​เหลียว‍หลัง​ทอด‍พระ‍เนตร​เหล่า​สา‌วก ตรัส​เฉพาะ​แก่​พวก​เขา​ว่า “นัยน์ตา​ทั้ง‍หลาย​ที่​ได้​เห็น​การณ์​ซึ่ง​พวก​ท่าน​ได้​เห็น​ก็​เป็น​สุข 24เพราะ​เรา​บอก​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ว่า ผู้​เผย​พระ‍วจนะ​หลาย​คน และ​กษัตริย์​หลาย​องค์​ปรารถ‌นา​จะ​เห็น​ซึ่ง​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​เห็น​อยู่​นี้ แต่​เขา​มิ‍ได้​เคย​เห็น และ​อยาก​จะ​ได้​ยิน​ซึ่ง​พวก​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ได้​ยิน แต่​เขา​มิ‍เคย​ได้​ยิน”

ชาว​สะ‌มา‌เรีย​ผู้​ใจ‍ดี

25ดู‍เถิด มี​บา‌เรียน​คน‍หนึ่ง​ยืน​ขึ้น​ทด‍ลอง​พระ‍องค์ ทูล​ถาม​ว่า “อา‌จารย์​เจ้า‍ข้า ข้าพ‌เจ้า​จะ​ต้อง​ทำ​อะไร​เพื่อ​จะ​ได้​ชีวิต​นิรันดร์” 26พระ‍องค์​ตรัส​ตอบ​ว่า “ใน​ธรรม‍บัญ‌ญัติ​มี​คำ​เขียน​ว่า​อย่าง‍ไร ท่าน​ได้​อ่าน​เข้า‍ใจ​อย่าง‍ไร” 27เขา​ทูล​ตอบ​ว่า “จง​รัก​พระ‍องค์​ผู้​เป็น​พระ‍เจ้า​ของ​เจ้า​ด้วย​สุด​จิต​สุด​ใจ​ของ​เจ้า ด้วย​สุด​กำ‌ลัง​และ​สิ้น​สุด​ความ​คิด​ของ​เจ้า และ​จง​รัก​เพื่อน​บ้าน​เหมือน​รัก​ตน​เอง28พระ‍องค์​จึง​ตรัส​แก่​เขา​ว่า “ท่าน​ตอบ​ถูก​แล้ว จง​กระ‌ทำ​อย่าง​นั้น​แล้ว​จะ​ได้​ชีวิต ”

29แต่​คน​นั้น​ปรารถ‌นา​จะ​แก้​ตัว จึง​ทูล​พระ‍เยซู​ว่า “ใคร​เป็น​เพื่อน‍บ้าน​ของ​ข้าพ‌เจ้า” 30พระ‍เยซู​ตรัส​ตอบ​ว่า “มี​ชาย​คน​หนึ่ง​ลง​ไป​จาก​กรุง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม​จะ​ไป​ยัง​เมือง​เย‌รี‌โค และ​เขา​ถูก​พวก​โจร​ปล้น โจร​นั้น​ได้​แย่ง​ชิง​เสื้อ‍ผ้า​ของ​เขา​และ​ทุบ‍ตี แล้ว​ก็​ละ​ทิ้ง​เขา​ไว้​เกือบ​จะ​ตาย​แล้ว 31เผอิญ​ปุโร‌หิต​คน‍หนึ่ง​เดิน​ลง​ไป​ทาง​นั้น เมื่อ​เห็น​คน​นั้น​ก็​เดิน​เลย​ไป​เสีย​อีก​ฟาก​หนึ่ง 32คน​หนึ่ง​ใน​พวก​เลวี​ก็​ทำ​เหมือน​กัน เมื่อ​มา​ถึง​ที่​นั่น​และ​เห็น​แล้ว​ก็​เลย​ไป​เสีย​อีก​ฟาก​หนึ่ง 33แต่​ชาว​สะ‌มา‌เรีย​คน​หนึ่ง เมื่อ​เดิน‍ทาง​มา​ถึง​คน​นั้น ครั้น​เห็น​แล้ว​ก็​มี​ใจ​เมต‌ตา 34เข้า​ไป‍หา​เขา​เอา​ผ้า​พัน​บาด‍แผล​ให้​พลาง​เอา​น้ำ‍มัน​กับ​เหล้า‍องุ่น​เท​ใส่​บาด‍แผล​นั้น แล้ว​ให้​เขา​ขึ้น​ขี่​สัตว์​ของ​ตน​เอง พา​มา​ถึง​โรง‍แรม​แห่ง‍หนึ่ง และ​รัก‌ษา​พยา‌บาล​เขา​ไว้ 35วัน​รุ่ง‍ขึ้น​เมื่อ​จะ​ไป เขา​ก็​เอา​เงิน​สอง​เด‌นา‌ริ‌อัน​มอบ​ให้​เจ้า‍ของ​โรง‍แรม บอก​ว่า ‘จง​รัก‌ษา​เขา​ไว้​เถิด และ​เงิน​ที่​จะ​เสีย​เกิน​นี้ เมื่อ​กลับ​มา​ฉัน​จะ​ใช้​ให้’ 36ใน​สาม​คน​นั้น ท่าน​คิด‍เห็น​ว่า​คน​ไหน​ปรา‌กฏ​ว่า​เป็น​เพื่อน‍บ้าน​ของ​คน​ที่​ถูก‍ปล้น” 37เขา​ทูล​ตอบ​ว่า “คือ​คน‍นั้น​แหละ​ที่​ได้​สำ‌แดง​ความ​เมต‌ตา​แก่​เขา” พระ‍เยซู​จึง​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ท่าน​จง​ไป​ทำ​เหมือน​อย่าง​นั้น​เถิด”

พระ‍เยซู​เสด็จ​เยี่ยม​มารธา​และ​มา‌รีย์

38เมื่อ​พระ‍องค์​กับ​เหล่า​สา‌วก​กำ‌ลัง​เดิน‍ทาง​ไป พระ‍องค์​จึง​ทรง​เข้า​ไป​ใน​หมู่‍บ้าน​แห่ง​หนึ่ง มี​ผู้หญิง​คน​หนึ่ง ชื่อ​มารธา​ต้อน‍รับ​พระ‍องค์​ไว้​ใน​เรือน​ของ​เธอ 39มารธา​มี​น้อง‍สาว​ชื่อ​มา‌รีย์ และ​มา‌รีย์​ก็​นั่ง​ใกล้​พระ‍บาท​พระ‍เยซู​ฟัง​ถ้อย‍คำ​ของ​พระ‍องค์​ด้วย 40แต่​มารธา​ยุ่ง​ใน​การ​ปรน‌นิบัติ​มาก จึง​มา​ทูล​พระ‍องค์​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า พระ‍องค์​ไม่​สน​พระ‍ทัย​หรือ ซึ่ง​น้อง‍สาว​ของ​ข้า‍พระ‍องค์​ปล่อย​ให้​ข้า‍พระ‍องค์​ทำ​การ​ปรน‌นิบัติ​แต่​คน​เดียว ขอ​พระ‍องค์​สั่ง​เขา​ให้​มา​ช่วย​ข้า‍พระ‍องค์” 41แต่​องค์​พระ‍ผู้​เป็น​เจ้า​ตรัส​ตอบ​เธอ​ว่า “มารธา มารธา​เอ๋ย เธอ​กระ‌วน‍กระ‌วาย​และ​ร้อน‍ใจ​ด้วย​หลาย​สิ่ง​นัก 42สิ่ง​ซึ่ง​ต้อง‍การ​นั้น​มี​แต่​สิ่ง​เดียว มา‌รีย์​ได้​เลือก​เอา​ส่วน​ดี​นั้น ใคร​จะ​ชิง​เอา​ไป​จาก​เธอ​ไม่‍ได้”

ฉบับ1971

© 1971 Thailand Bible Society

More Info | Version Index