Search form

ลูกา 9

อัคร‌ทูต​สิบ‍สอง​คน​ออก​ประ‌กาศ

(มธ. 10:5-15; มก. 6:7-13)

1พระ‍องค์​ทรง​เรียก​สา‌วก​สิบ‍สอง​คน​มา​พร้อม​กัน แล้ว​ก็​ประ‌ทาน​ให้​เขา​มี​อำ‌นาจ​เหนือ​ผี​ทั้ง‍ปวง และ​รัก‌ษา​โรค​ต่างๆ​ให้​หาย 2แล้ว​พระ‍องค์​ทรง​ใช้​เขา​ไป​ประ‌กาศ​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า และ​รัก‌ษา​คน‍ป่วย​เจ็บ​ให้​หาย 3พระ‍องค์​จึง​สั่ง​เขา​ว่า “อย่า​เอา​อะไร​ไป​ใช้​ตาม​ทาง เช่น​ไม้‍เท้า หรือ​ย่าม หรือ​อา‌หาร หรือ​เงิน หรือ​เสื้อ 4และ​ถ้า​เข้า​ไป​ใน​เรือน​ไหน ก็​จง​อา‌ศัย​อยู่​ใน​เรือน​นั้น​จน‍กว่า​จะ​ไป 5ผู้‍ใด​ไม่​ต้อน‍รับ​พวก​ท่าน เมื่อ​ท่าน​จะ​ไป​จาก​เมือง​นั้น จง​สะบัด​ผง‍คลี​ดิน​จาก​เท้า​ของ​ท่าน​ออก ส่อ​ให้​เห็น​ความ​ผิด​ของ​เขา ” 6เหล่า​สา‌วก​จึง​ออก​ไป​ตาม​หมู่​บ้าน ประ‌กาศ​ข่าว‍ประ‌เสริฐ และ​รัก‌ษา​คน‍ป่วย​เจ็บ​ทุก​แห่ง​ให้​หาย

เฮ‌โรด​อ้าง​ถึง​มรณ‌กรรม​ของ​ยอห์น ผู้​ให้​รับ​บัพ‌ติศ‌มา

(มธ. 14:1-12; มก. 6:14-29)

7ฝ่าย​เฮ‌โรด​เจ้า‍เมือง​ได้​ยิน​เรื่อง​เหตุ‍การณ์​ทั้ง‍ปวง​ซึ่ง​เกิด​ขึ้น​นั้น จึง​คิด​สง‌สัย​มาก เพราะ​บาง‍คน​ว่า​ยอห์น​เป็น​ขึ้น​มา​จาก​ความ​ตาย 8บาง‍คน​ว่า​เป็น​เอ‌ลี‌ยาห์​มา​ปรา‌กฏ คน​อื่น​ว่า​เป็น​ผู้​เผย​พระ‍วจนะ​โบ‌ราณ​กลับ​เป็น​ขึ้น​มา​อีก 9เฮ‌โรด​จึง​ว่า “ยอห์น​นั้น​เรา​ได้​ตัด​ศีรษะ​แล้ว แต่​คน‍นี้​ที่​เรา​ได้​ยิน​เหตุ‍การณ์​ของ​เขา​อย่าง‍นี้​คือ​ผู้‍ใด​เล่า” แล้ว​เฮ‌โรด​จึง​หา​โอ‌กาส​ที่​จะ​เห็น​พระ‍องค์

การ​เลี้ยง​คน​ห้า‍พัน

(มธ. 14:13-21; มก. 6:30-44; ยน. 6:1-14)

10ครั้น​อัคร‌ทูต​กลับ​มา​แล้ว เขา​ทูล​พระ‍องค์​ถึง​บรร‌ดา​การ ซึ่ง​เขา​ได้​กระ‌ทำ​นั้น พระ‍องค์​จึง​พา​เขา​ไป​แต่​ลำ‌พัง​ถึง​เมือง​ที่​เรียก‍ว่า​เบธ‌ไซ‌ดา 11แต่​เมื่อ​ประ‌ชา‍ชน​รู้​แล้ว​จึง​ตาม​พระ‍องค์​ไป พระ‍องค์​ทรง​ต้อน‍รับ​เขา ตรัส​สั่ง‍สอน​เขา​ถึง​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า และ​ทุก‍คน​ที่​ต้อง‍การ​ให้​หาย​โรค​พระ‍องค์​ก็​ทรง​รัก‌ษา​ให้ 12ครั้น​กำ‌ลัง​จะ​เย็น​แล้ว สา‌วก​สิบ‍สอง​คน​มา​ทูล​พระ‍องค์​ว่า “ขอ​ให้​ประ‌ชา‍ชน​ไป​ตาม​บ้าน​ไร่​บ้าน​นา​ที่​อยู่​แถบ‍นี้ หา​ที่​พัก​นอน​และ​หา​อา‌หาร​รับ‍ประ‌ทาน​เพราะ​ที่​เรา​อยู่​นี้​เป็น​ที่​เปลี่ยว” 13แต่​พระ‍องค์​ตรัส​แก่​เขา​ว่า “พวก​ท่าน​จง​เลี้ยง​เขา​เถิด” เขา​ทูล​ว่า “เรา​ไม่‍มี​อะไร​มาก มี​แต่​ขนม‍ปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว เว้น​เสีย​แต่​เรา​จะ​ไป​ซื้อ​อา‌หาร​สำ‌หรับ​คน​ทั้ง‍ปวง​นี้” 14เพราะ‍ว่า​คน​เหล่า​นั้น​นับ​แต่​ผู้‍ชาย​ประ‌มาณ​ห้า‍พัน​คน พระ‍องค์​จึง​สั่ง​เหล่า​สา‌วก​ของ​พระ‍องค์​ว่า “จง​ให้​คน​ทั้ง‍ปวง​นั่ง‍ลง​เป็น​หมู่ๆ ราว​หมู่​ละ​ห้า‍สิบ​คน” 15เขา​จึง​กระ‌ทำ​ตาม คือ​ให้​คน​ทั้ง‍ปวง​เอน​กาย​ลง 16เมื่อ​พระ‍องค์​ทรง​รับ​ขนม‍ปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ปลา​สอง​ตัว​นั้น​แล้ว ก็​แหงน​พระ‍พักตร์​ดู​ฟ้า​สวรรค์​ขอ‍พร แล้ว​หัก​ส่ง​ให้​แก่​เหล่า​สา‌วก ให้​เขา​แจก​แก่​ประ‌ชา‍ชน 17เขา​ได้​กิน​อิ่ม​ทุก‍คน แล้ว​เขา​เก็บ​เศษ​อา‌หาร​ที่​ยัง​เหลือ​นั้น​ได้​สิบ‍สอง​กระ‌บุง

คำ‍บอก​กล่าว​ของ​เป‌โตร

(มธ. 16:13-19; มก. 8:27-29)

18เมื่อ​พระ‍องค์​กำ‌ลัง​อธิษ‌ฐาน​อยู่​แต่​ลำ‌พัง เหล่า​สา‌วก​อยู่​กับ​พระ‍องค์ พระ‍องค์​จึง​ตรัส​ถาม​เขา​ว่า “คน​ทั้ง‍ปวง​พูด​กัน​ว่า​เรา​เป็น​ผู้‍ใด” 19เหล่า​สา‌วก​ทูล​ตอบ​ว่า “เขา​ว่า​เป็น​ยอห์น​ผู้​ให้​รับ​บัพ‌ติศ‌มา บาง‍คน​ว่า​เป็น​เอ‌ลี‌ยาห์ แต่​คน​อื่น​ว่า​เป็น​คน​หนึ่ง​ใน​พวก​ผู้​เผย​พระ‍วจนะ​โบ‌ราณ​เป็น​ขึ้น​มา​ใหม่” 20พระ‍องค์​จึง​ตรัส​ถาม​เขา​ว่า “แล้ว​พวก​ท่าน​เล่า​ว่า​เรา​เป็น​ใคร” เป‌โตร​ทูล​ตอบ​ว่า “เป็น​พระ‍คริสต์ของ​พระ‍เจ้า”

พระ‍เยซู​ทรง​ทำ‌นาย​ถึงมรณ‌กรรม​ของ​พระ‍องค์

(มธ. 16:20-28; มก. 8:30-9:1)

21พระ‍องค์​จึง​กำ‌ชับ​สั่ง​เขา​มิ​ให้​บอก​ความ​นี้​แก่​ผู้‍ใด 22และ​ตรัส​ว่า “บุตร‍มนุษย์​จะ​ต้อง​ทน​ทุกข์​ทร‌มาน​หลาย​ประ‌การ พวก​ผู้ใหญ่ พวก​มหา‍ปุ‌โร‌หิต​และ​พวก​ธรร‌มา‌จารย์​จะ​ไม่​ยอม​รับ​พระ‍องค์ ใน​ที่‍สุด​พระ‍องค์​จะ​ต้อง​ถึง​ถูก​ประ‌หาร​ชีวิต แต่​ใน​วัน​ที่​สาม​พระ‍องค์​จะ​ทรง​ถูก​ชุบ​ให้​เป็น​ขึ้น​มา​ใหม่”

23พระ‍องค์​จึง​ตรัส​แก่​คน​ทั้ง‍หลาย​ว่า “ถ้า​ผู้‍ใด​ใคร่​ตาม​เรา​มา ให้​ผู้‍นั้น​เอา​ชนะ​ตัว​เอง และ​รับ​กาง‌เขน​ของ​ตน​แบก​ทุก‍วัน และ​ตาม​เรา​มา 24เพราะ‍ว่า​ผู้‍ใด​ใคร่​จะ​เอา​ชีวิต​รอด ผู้‍นั้น​จะ​เสีย​ชีวิต แต่​ผู้‍ใด​จะ​เสีย​ชีวิต​เพราะ​เห็น​แก่​เรา ผู้‍นั้น​จะ​ได้​ชีวิต​รอด 25เพราะ​ถ้า​ผู้‍ใด​จะ​ได้​สิ่ง​ของ​สิ้น​ทั้ง​โลก แต่​ต้อง​เสีย​ตัว​ของ​ตน​เอง​ผู้‍นั้น​จะ​ได้​ประ‌โยชน์​อะไร 26เพราะ​ถ้า​ผู้‍ใด​มี​ความ​อาย​เพราะ​เรา​และ​ถ้อย​คำ​ของ​เรา บุตร‍มนุษย์​ก็​จะ​มี​ความ​อาย​เพราะ​ผู้‍นั้น เมื่อ​ท่าน​จะ​มา​ด้วย​พระ‍สิริ​ของ​ท่าน​เอง ของ​พระ‍บิดา และ​ของ​เหล่า​ทูต‍สวรรค์​บริ‌สุทธิ์ 27แต่​เรา​กล่าว​ความ‍จริง​แก่​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ว่า มี​บาง‍คน​ที่​ยืน​อยู่​ที่​นี่​ซึ่ง​ยัง​จะ​ไม่​รู้​รส​ความ​ตาย จน‍กว่า​จะ​ได้​เห็น​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า”

ทรง​จำ‌แลง​พระ‍กาย

(มธ. 17:1-8; มก. 9:2-8)

28ภาย‍หลัง​พระ‍องค์​ได้​ตรัส​คำ​เหล่า​นั้น​ประ‌มาณ​แปด​วัน พระ‍องค์​จึง​ทรง​พา​เป‌โตร ยอห์น และ​ยา‌กอบ​ขึ้น​ไป​บน​ภูเขา​เพื่อ​จะ​อธิษ‌ฐาน 29เมื่อ​พระ‍องค์​กำ‌ลัง​อธิษ‌ฐาน​อยู่ วรรณ​พระ‍พักตร์​ของ​พระ‍องค์​ก็​เปลี่ยน​ไป และ​ฉลอง‍พระ‍องค์​ก็​ขาว​เป็น​มัน​ระยับ 30ดู‍เถิด มี​สอง​คน​สนทนา​อยู่​กับ​พระ‍องค์ คือ​โม‌เสส​และ​เอ‌ลี‌ยาห์ 31ผู้​มา​ปรา‌กฏ​ด้วย​ศักดิ์‍ศรี และ​กล่าว​ถึง​การ​จาก​ไป​ของ​พระ‍องค์ ซึ่ง​จะ​สำ‌เร็จ​ใน​กรุง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม 32ฝ่าย​เป‌โตร​กับ​คน​ที่​อยู่​ด้วย​นั้น​ก็​ง่วง​เหงา​หาว‍นอน แต่​เมื่อ​เขา​ตา‍สว่าง​ขึ้น​แล้ว เขา​ก็​ได้​เห็น​พระ‍สิริ​ของ​พระ‍องค์ และ​เห็น​สอง​คน​นั้น​ที่​ยืน​อยู่​กับ​พระ‍องค์ 33เมื่อ​สอง​คน​นั้น​กำ‌ลัง​ลา​ไป​จาก​พระ‍องค์ เป‌โตร​จึง​ทูล​พระ‍เยซู​ว่า “พระ‍อา‌จารย์​เจ้า‍ข้า ซึ่ง​เรา​อยู่​ที่‍นี่​ก็​ดี ให้​พวก​ข้า‍พระ‍องค์​ทำ​เพิง​สาม​หลัง​สำ‌หรับ​พระ‍องค์​หลัง​หนึ่ง สำ‌หรับ​โม‌เสส​หลัง​หนึ่ง สำ‌หรับ​เอ‌ลี‌ยาห์​หลัง​หนึ่ง” เป‌โตร​ไม่​รู้‍สึก​ตัว​ว่า​ได้​พูด​อะไร 34เมื่อ​เขา​กำ‌ลัง​พูด​คำ​เหล่า​นี้ มี​เมฆ​มา​คลุม​เขา​ไว้ และ​เมื่อ​เขา​อยู่​ใน​เมฆ​นั้น​เขา​ก็​กลัว 35มี​พระ‍สุรเสียง​ออก‍มา​จาก​เมฆ​นั้น​ว่า “ผู้​นี้​เป็น​บุตร​ของ​เรา เป็น​ผู้​ถูก​เลือก‍สรร​ไว้ จง​เชื่อ‍ฟัง​ท่าน​เถิด” 36เมื่อ​พระ‍สุรเสียง​นั้น​สงบ​แล้ว พระ‍เยซู​ทรง​สถิต​อยู่​องค์​เดียว เขา​ทั้ง​สาม​ก็​นิ่ง​อยู่ และ​ใน​กาล​ครั้ง​นั้น​เขา​มิ​ได้​บอก​เหตุ​การณ์​ซึ่ง​เขา​ได้​เห็น​แก่​ผู้‍ใด

พระ‍เยซู​ทรง​ขับ​ผี​โส‌โครก​ใน​เด็ก

(มธ. 17:14-21; มก. 9:14-29)

37วัน​รุ่ง‍ขึ้น​เมื่อ​พระ‍องค์​กับ​เหล่า​สา‌วก​ลง‍มา​จาก​ภูเขา​แล้ว มี​คน​มาก‍มาย​มา‍พบ​พระ‍องค์ 38ดู‍เถิด มี​ชาย​คน‍หนึ่ง​ใน​หมู่​ประ‌ชา‍ชน​นั้น ร้อง​ว่า “อา‌จารย์​เจ้า‍ข้า ขอ​พระ‍องค์​ทรง​โปรด​ดู​บุตร​ของ​ข้าพ‌เจ้า เพราะ‍ว่า​ข้าพ‌เจ้า​มี​บุตร​คน​เดียว 39และ​ดู‍เถิด ผี​มัก​จะ​เข้า​สิง​เขา เด็ก​ก็​โห่‍ร้อง​ขึ้น​ทันที ผี​ทำ​ให้​เด็ก​นั้น​ชัก​ดิ้น น้ำ‍ลาย​ฟูม​ปาก ทำ​ให้​ตัว​ฟก‍ช้ำ​ไม่​ใคร่​ออก​จาก​เขา​เลย 40ข้าพ‌เจ้า​ได้​ขอ​เหล่า​สา‌วก​ของ​พระ‍องค์​ให้​ขับ​มัน​ออก​เสีย แต่​เขา​กระ‌ทำ​ไม่​ได้” 41พระ‍เยซู​ตรัส​ตอบ​ว่า “โอ คน​ใน​ยุค​ที่​ขาด​ความ​เชื่อ​และ​มี​ทิฐิ​ชั่ว เรา​จะ​ต้อง​อยู่​กับ​เจ้า​ทั้ง‍หลาย​และ​อด‍ทน​เพราะ​พวก​เจ้า​นาน​เท่า​ใด จง​พา​บุตร​ของ​ท่าน​มา​ที่​นี่​เถิด” 42เมื่อ​เด็ก​นั้น​กำ‌ลัง​มา ผี​ก็​ทำ​ให้​เขา​ล้ม​ชัก​ดิ้น​ใหญ่ แต่​พระ‍เยซู​ตรัส​สำ‌ทับ​ผี​โส‌โครก​นั้น​และ​ทรง​รัก‌ษา​เด็ก​ให้​หาย แล้ว​ส่ง​คืน​ให้​บิดา​เขา 43คน​ทั้ง‍ปวง​ก็​ประ‌หลาด​ใจ​นัก​เพราะ​ความ​ใหญ่​ยิ่ง​ของ​พระ‍เจ้า

พระ‍เยซู​ทรง​ทำ‌นาย​ถึง​มรณ‌กรรม ของ​พระ‍องค์​อีก​ครั้ง‍หนึ่ง

(มธ. 17:22-23; มก. 9:30-32)

แต่​เมื่อ​เขา​ทั้ง‍หลาย​ยัง​ประ‌หลาด​ใจ​อยู่ เพราะ​เหตุ‍การณ์​ทั้ง‍ปวง​ซึ่ง​พระ‍เยซู​ได้​ทรง​กระ‌ทำ​นั้น พระ‍องค์​จึง​ตรัส​แก่​เหล่า​สา‌วก​ของ​พระ‍องค์​ว่า 44“ท่าน​ทั้ง‍หลาย​จง​ให้​คำ​เหล่า​นี้​เข้า​หู​ของ​ท่าน เพราะ‍ว่า​บุตร‍มนุษย์​จะ​ต้อง​ถูก​อา‌ยัด​ไว้​ใน​มือ​มนุษย์” 45แต่​คำ​เหล่า​นั้น​สา‌วก​หา​ได้​เข้า‍ใจ​ไม่ ความ​ก็​ถูก​ซ่อน​ไว้​จาก​เขา เพื่อ​เขา​จะ​ไม่‍ได้​เข้า‍ใจ และ​เขา​ไม่‍กล้า​ถาม​พระ‍องค์​ถึง​คำ​นั้น

ผู้‍ใด​เป็น​ใหญ่​ที่​สุด

(มธ. 18:1-5; มก. 9:33-37)

46แล้ว​เหล่า​สา‌วก​ก็​เกิด​เถียง‍กัน​ว่า​ใน​พวก​เขา​ใคร​เป็น​ใหญ่ 47ฝ่าย​พระ‍เยซู​ทรง​หยั่ง​รู้​ความ​คิด​ใน​ใจ​ของ​เขา​จึง​ให้​เด็ก​คน​หนึ่ง​ยืน​อยู่​ใกล้​พระ‍องค์ 48แล้ว​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ถ้า​ผู้​ใด​จะ​รับ​เด็ก​เล็กๆ​คน‍นี้​ใน​นาม​ของ​เรา ผู้‍นั้น​ก็​ได้​รับ​เรา และ​ผู้‍ใด​ได้​รับ​เรา ผู้​นั้น​ก็​ได้​รับ​พระ‍องค์​ผู้​ทรง​ใช้​เรา​มา เพราะ​ว่า​ใน​พวก​ท่าน​ทั้ง‍หลาย ผู้​ใด​เป็น​ผู้​น้อย​ผู้​นั้น​แหละ​เป็น​ผู้ใหญ่”

ผู้​ที่​มิ​ได้​ต่อ‍สู้​ท่าน​ก็​อยู่​ฝ่าย​ท่าน

(มก. 9:38-40)

49ฝ่าย​ยอห์น​ทูล​พระ‍องค์​ว่า “พระ‍อา‌จารย์​เจ้า‍ข้า พวก​ข้า‍พระ‍องค์​เห็น​ผู้‍หนึ่ง​ขับ‍ผี​ออก​ใน​พระ‍นาม​ของ​พระ‍องค์​และ​ข้า‍พระ‍องค์​ห้าม​เขา​เสีย เพราะ​เขา​ไม่​ตาม​พวก​เรา​มา” 50พระ‍เยซู​ตรัส​แก่​เขา​ว่า “อย่า​ห้าม​เขา​เลย เพราะ‍ว่า​ผู้‍ใด​ไม่​เป็น​ฝ่าย​ต่อ‍สู้​ท่าน ก็​เป็น​ฝ่าย​ท่าน​แล้ว”

ชาว​สะ‌มา‌เรีย​หมู่​บ้าน​หนึ่ง​ไม่​รับ​พระ‍เยซู

51ครั้น​จวน​เวลา​ที่​พระ‍องค์​จะ​ทรง​ถูก​รับ​ขึ้น​ไป พระ‍องค์​ทรง​ตั้ง​พระ‍ทัย​แน่ว​ไป​ยัง​กรุง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม 52และ​พระ‍องค์​ทรง​ใช้​ทูต​ล่วง​หน้า​ไป​ก่อน เขา​ก็​เข้า​ไป​ใน​หมู่​บ้าน​แห่ง​หนึ่ง​ของ​ชาว​สะ‌มา‌เรีย เพื่อ​จะ​เตรียม​ไว้​ให้​พระ‍องค์ 53ชาว‍บ้าน​นั้น​ไม่​รับ‍รอง​พระ‍องค์​เพราะ​พระ‍องค์​กำ‌ลัง​เสด็จ​ไป​ยัง​กรุง​เย‌รู‌ซา‌เล็ม 54เมื่อ​สา‌วก​ของ​พระ‍องค์ คือ​ยา‌กอบ​และ​ยอห์น​ได้​เห็น​ดัง​นั้น เขา​ทูล​พระ‍องค์​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า พระ‍องค์​พอ‍พระ‍ทัย​จะ​ให้​ข้า‍พระ‍องค์​ขอ​ไฟ​ลง‍มา​จาก​สวรรค์​เผา‍ผลาญ​เขา​เสีย หรือ” 55แต่​พระ‍องค์​ทรง​เหลียว​มา​ห้าม‍ปราม​เขา 56แล้ว​พระ‍องค์​กับ​เหล่า​สา‌วก​ก็​เลย​ไป​ที่​หมู่​บ้าน​อีก​แห่ง​หนึ่ง

ผู้​ที่​จะ​เป็น​สา‌วก​ของ​พระ‍เยซู

(มธ. 8:19-22)

57เมื่อ​พระ‍องค์​กับ​เหล่า​สา‌วก​กำ‌ลัง​เดิน‍ทาง​ไป มี​คน‍หนึ่ง​ทูล​พระ‍องค์​ว่า “พระ‍องค์​เสด็จ​ไป​ทาง​ไหน ข้า‍พระ‍องค์​จะ​ตาม​พระ‍องค์​ไป​ทาง​นั้น” 58พระ‍เยซู​ตรัส​แก่​เขา​ว่า “หมา​จิ้งจอก​ยัง​มี​โพรง​และ​นก​ใน​อา‌กาศ​ก็​ยัง​มี​รัง แต่​บุตร‍มนุษย์​ไม่​มี​ที่​ที่​จะ​วาง​ศีรษะ” 59พระ‍องค์​ตรัส​แก่​อีก​คน‍หนึ่ง​ว่า “จง​ตาม​เรา​มา​เถิด” แต่​คน​นั้น​ทูล​ตอบ​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า ขอ​ทรง​โปรด​ให้​ข้า‍พระ‍องค์​ไป​ฝัง​ศพ​บิดา​ข้า‍พระ‍องค์​ก่อน” 60พระ‍เยซู​จึง​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ปล่อย​ให้​คน‍ตาย​ฝัง​คน‍ตาย​ของ​เขา​เอง​เถิด แต่​ส่วน​ท่าน จง​ไป​ประ‌กาศ​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า” 61อีก​คน‍หนึ่ง​ทูล​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า ข้า‍พระ‍องค์​จะ​ตาม​พระ‍องค์​ไป แต่​ขอ​อนุ‌ญาต​ให้​ข้า‍พระ‍องค์​ไป​ลา​คน​ที่​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ข้า‍พระ‍องค์​ก่อน” 62พระ‍เยซู​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ผู้‍ใด​เอา​มือ​จับ​คัน‍ไถ​แล้ว หัน‍หน้า​กลับ​เสีย ผู้​นั้น​ก็​ไม่​สม‍ควร​กับ​แผ่น‍ดิน​ของ​พระ‍เจ้า”

ฉบับ1971

© 1971 Thailand Bible Society

More Info | Version Index