Search form

มัท‌ธิว 26

พวก​หัว‍หน้า​ปอง‍ร้าย​พระ‍เยซู

(มก. 14:1-2; ลก. 22:1-2; ยน. 11:45-53)

1เมื่อ​พระ‍เยซู​ตรัส​ถ้อย‍คำ​เหล่า​นี้​เสร็จ​แล้ว จึง​รับ​สั่ง​แก่​พวก​สา‌วก​ของ​พระ‍องค์​ว่า 2“ท่าน​ทั้ง‍หลาย​รู้​อยู่​ว่า​อีก​สอง​วัน​จะ​ถึง​เทศ‌กาล​ปัส‌กา และ​บุตร‍มนุษย์​จะ​ต้อง​ถูก​อา‌ยัด​ไว้​ให้​เขา​ตรึง​ที่​กาง‌เขน”

3ครั้ง‍นั้น​พวก​มหา‍ปุ‌โร‌หิต​และ​พวก​ผู้ใหญ่​ของ​ประ‌ชา‍ชน ได้​ประ‌ชุม​กัน​ที่​สำ‌นัก​ของ​มหา‍ปุ‌โร‌หิต​ประ‌จำ‍การ​ชื่อ​คา‌ยา‌ฟาส 4ปรึก‌ษา​กัน​เพื่อ​จะ​จับ​พระ‍เยซู​ด้วย​อุบาย​เอา​ไป​ฆ่า​เสีย 5แต่​เขา​ตก‍ลง​กัน​ว่า “ใน​ช่วง​เทศ‌กาล​อย่า​เพิ่ง​ทำ​เลย เดี๋ยว​ประ‌ชา‍ชน​จะ​เกิด​วุ่น‍วาย”

พระ‍เยซู​ทรง‍รับ​การ​ชโลม​ที่​เบ‌ธา‌นี

(มก. 14:3-9; ยน. 12:1-8)

6ใน​เวลา​ที่​พระ‍เยซู​ทรง​ประ‌ทับ​อยู่​หมู่​บ้าน​เบ‌ธา‌นี ใน​เรือน​ของ​ซีโมน​คน​โรค​เรื้อน 7ขณะ​เมื่อ​ทรง‍นั่ง​เสวย​พระ‍กระ‌ยา‌หาร​อยู่ มี​หญิง​ผู้‍หนึ่ง​ถือ​ผอบ​น้ำ‍มัน​หอม​รา‌คา​แพง​มาก​มา​เฝ้า​พระ‍องค์ แล้ว​เท​น้ำ‍มัน​นั้น​บน​พระ‍เศียร​ของ​พระ‍องค์ 8พวก​สา‌วก​ของ​พระ‍องค์​เมื่อ​เห็น​ก็​ไม่​พอใจ จึง​ว่า “เหตุ‍ใด​จึง​ทำ​ให้​ของ​นี้​เสีย​เปล่า 9น้ำ‍มัน​นั้น​ถ้า​ขาย​ก็​ได้​เงิน​มาก แล้ว​จะ​แจก​ให้​คน‍จน​ก็​ได้” 10พระ‍เยซู​ทรง​ทราบ​จึง​ตรัส​แก่​เขา​ว่า “กวน​ใจ​หญิง​นี้​ทำไม เขา​ได้​กระ‌ทำ​การ​ดี​แก่​เรา 11ด้วย‍ว่า​คน​ยาก‍จน​มี‍อยู่​กับ​ท่าน​เสมอแต่​เรา​ไม่‍อยู่​กับ​ท่าน​เสมอ​ไป 12ซึ่ง​หญิง​นี้​ได้​เท​น้ำ‍มัน​หอม​บน​กาย​เรา เขา​กระ‌ทำ​เพื่อ​การ‍ศพ​ของ​เรา 13เรา​บอก​ความ‍จริง​แก่​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ว่า การ​ซึ่ง​หญิงนี้​ได้​กระ‌ทำ​จะ​เลื่อง​ลือ​ไป​เป็น​ที่​ระลึก​ถึง​เขา​ที่​ไหนๆ​ที่​ข่าว‍ประ‌เสริฐ​นี้​จะ​ประ‌กาศ​ไป​ทั่ว​พิภพ”

ยู‌ดาส​ตก‍ลง​อา‌ยัด​พระ‍เยซู

(มก. 14:10-11; ลก. 22:3-6)

14ครั้ง‍นั้น​คน‍หนึ่ง​ใน​พวก​สา‌วก​สิบ‍สอง​คน​ชื่อ​ยู‌ดาส​อิส‌คา‌ริ‌โอท ได้​ไป‍หา​พวก​มหา‍ปุ‌โร‌หิต 15ถาม​ว่า “ถ้า​ข้าพ‌เจ้า​จะ​ชี้​พระ‍องค์​ให้​ท่าน​จับ ท่าน​ทั้ง‍หลาย​จะ​ให้​ข้าพ‌เจ้า​เท่าไร” ฝ่าย​เขา​ก็​ให้​เงิน​แก่​ยู‌ดาส​สาม​สิบ​เหรียญ​เงิน 16ตั้ง‍แต่​นั้น​มา ยู‌ดาส​คอย​หา​ช่อง​ที่​จะ​ชี้​พระ‍องค์​ให้​แก่​เขา

พระ‍เยซู​ทรง​รับ‍ประ‌ทาน​ปัส‌กา​กับ​อัคร‌ทูต

(มก. 14:12-21; ลก. 22:7-14, 21-23; ยน. 13:21-30)

17เมื่อ​วัน​ต้น​เทศ‌กาล​กิน​ขนม‍ปัง​ไร้​เชื้อ พวก​สา‌วก​มา​ทูล​ถาม​พระ‍องค์​ว่า “จะ​ให้​ข้า‍พระ‍องค์​จัด​เตรียม​ปัส‌กา​ให้​พระ‍องค์​เสวย​ที่​ไหน” 18พระ‍องค์​จึง​ตรัส​ตอบ​ว่า “จง​เข้า​ไป​หา​ผู้‍หนึ่ง​ใน​กรุง บอก​เขา​ว่า ‘พระ‍อา‌จารย์​ว่า “กาล​กำ‌หนด​ของ​เรา​มา​ใกล้​แล้ว เรา​จะ​ถือ​ปัส‌กา​ที่​บ้าน​ของ​ท่าน​พร้อม​กับ​พวก​สา‌วก​ของ​เรา” ’ ” 19ฝ่าย​สา‌วก​เหล่า​นั้น​ก็​กระ‌ทำ​ตาม​รับ‍สั่ง แล้ว​ได้​จัด​เตรียม​ปัส‌กา​ไว้​พร้อม

20ครั้น​ถึง​เวลา​พลบ‍ค่ำ พระ‍องค์​ประ‌ทับ​ร่วม​สำ‌รับ​กับ​สา‌วก​สิบ‍สอง​คน 21เมื่อ​รับ‍ประ‌ทาน​กัน​อยู่ จึง​ตรัส​ว่า “เรา​บอก​ความ‍จริง​แก่​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ว่า คน‍หนึ่ง​ใน​พวก​ท่าน​จะ​อา‌ยัด​เรา” 22ฝ่าย​พวก​สา‌วก​ก็​พา​กัน​เป็น​ทุกข์​นัก ต่าง​คน​ต่าง​ทูล​ถาม​พระ‍องค์​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า คือ​ข้า‍พระ‍องค์​หรือ” 23พระ‍องค์​ตรัส​ตอบ​ว่า “ผู้​ที่​เอา​อา‌หาร​จิ้ม​ใน​ชาม​เดียว​กัน​กับ​เรา ผู้​นั้น​แหละ ที่​จะ​อา‌ยัด​เรา​ไว้ 24บุตร‍มนุษย์​จะ​เสด็จ​ไป​ตาม​ที่​ได้​กล่าว​ไว้​ใน​พระ‍คัม‌ภีร์ ว่า​ด้วย​พระ‍องค์​นั้น แต่​วิบัติ​แก่​ผู้​ที่​จะ​อา‌ยัด​บุตร‍มนุษย์​ไว้ ถ้า​คน​นั้น​มิ​ได้​บัง‍เกิด​มา ก็​จะ​ดี​กว่า” 25ยู‌ดาส​ที่​ได้​อา‌ยัด​พระ‍องค์​ทูล​ถาม​ว่า “อา‌จารย์​เจ้า‍ข้า คือ​ข้า‍พระ‍องค์​หรือ” พระ‍องค์​ตรัส​ตอบ​เขา​ว่า“ท่าน​ว่า​ถูก​แล้ว”

การ​ตั้ง​ศีล​มหา‍สนิท

(มก. 14:22-26; ลก. 22:15-20; 1 คร. 11:23-26)

26ระหว่าง​อา‌หาร​มื้อ​นั้น พระ‍เยซู​ทรง​หยิบ​ขนม‍ปัง​มา และ​เมื่อ​ถวาย​สาธุ‍การ​แล้ว ทรง​หัก​ส่ง​ให้​แก่​เหล่า​สา‌วก​ตรัส​ว่า “จง​รับ​กิน​เถิด นี่​เป็น​กาย​ของ​เรา” 27แล้ว​พระ‍องค์​จึง​ทรง​หยิบ​ถ้วย​โม‌ทนา​พระ‍คุณ​และ​ส่ง​ให้​เขา ตรัส​ว่า “จง​รับ​ไป​ดื่ม​ทุก‍คน​เถิด 28ด้วย‍ว่า​นี่​เป็น​โล‌หิตของ​เรา อัน​เป็น​โล‌หิต​แห่ง​พันธ‌สัญ‌ญา ซึ่ง​ต้อง​หลั่ง​ออก​เพื่อ​ยก​บาป​โทษ​คน​เป็น​อัน​มาก 29เรา​บอก​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ว่า เรา​จะ​ไม่​ดื่ม​น้ำ​ผล​แห่ง​เถา‍องุ่น​ต่อ​ไป​อีก​จน​วัน​นั้น​มา​ถึง คือ​วัน​ที่​เรา​จะ​ดื่ม​กัน​ใหม่​กับ​พวก​ท่าน​ใน​แผ่น‍ดิน​แห่ง​พระ‍บิดา​ของ​เรา”

ทรง​ทำ‌นาย​ถึง​การ​ที่​เป‌โตร​จะ​ปฏิ‌เสธ​พระ‍องค์

(มก. 14:26-31; ลก. 22:31-34; ยน. 13:36-38)

30เมื่อ​ร้อง​เพลง​สรร‌เสริญ​แล้ว เขา​ก็​พา​กัน​ออก​ไป​ยัง​ภูเขา​มะกอก‍เทศ 31ครั้ง‍นั้น​พระ‍เยซู​ตรัส​กับ​เหล่า​สา‌วก​ว่า “ใน​คืน​วัน‍นี้​ท่าน​ทุก‍คน​จะ​ทิ้ง​เรา ด้วย​มี​คำ‍เขียน​ไว้​ใน​พระ‍คัม‌ภีร์​ว่า เรา​จะ​ประ‌หาร​ผู้​เลี้ยง​แกะ และ​แกะ​ฝูง​นั้น จะ​กระ‌จัด‍กระ‌จาย​ไป 32แต่​เมื่อ​ทรง​ให้​เรา​ฟื้น​ขึ้น​มา​แล้ว เรา​จะ​ไป​ยัง​แคว้น​กา‌ลิลี​ก่อน​หน้า​ท่าน” 33ฝ่าย​เป‌โตร​ทูล​ตอบ​พระ‍องค์​ว่า “แม้​คน​ทั้ง‍ปวง​จะ​ทิ้ง​พระ‍องค์ ข้า‍พระ‍องค์​จะ​ทิ้ง​ก็​หา​มิ​ได้​เลย” 34พระ‍เยซู​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “เรา​บอก​ความ‍จริง​แก่​ท่าน​ว่า ใน​คืน​วัน​นี้​ก่อน​ไก่​ขัน ท่าน​จะ​ปฏิ‌เสธ​เรา​สาม​ครั้ง” 35เป‌โตร​ทูล​พระ‍องค์​ว่า “ถึง​แม้​ข้า‍พระ‍องค์​จะ​ต้อง​ตาย​กับ​พระ‍องค์ ข้า‍พระ‍องค์​ก็​จะ​ไม่​ปฏิ‌เสธ​พระ‍องค์​เลย” เหล่า​สา‌วก​ก็​ทูล​เช่น​นั้น​เหมือน​กัน​ทุก​คน

พระ‍เยซู​ทรง​อธิษ‌ฐาน​ใน​เกท‌เสมนี

(มก. 14:32-42; ลก. 22:39-46)

36แล้ว​พระ‍เยซู​ทรง‍พา​สา‌วก​มา​ยัง​ที่​แห่ง​หนึ่ง เรียก​ว่า​เกท‌เสมนี แล้ว​ตรัส​กับ​สา‌วก​ของ​พระ‍องค์​ว่า “จง​นั่ง​อยู่​ที่​นี่ ขณะ​เมื่อ​เรา​จะ​ไป​อธิษ‌ฐาน​ที่​โน่น” 37พระ‍องค์​ก็​พา​เป‌โตร​กับ​บุตร​ทั้ง‍สอง​ของ​เศ‌เบดี​ไป‍ด้วย พระ‍องค์​ทรง​โศก‍เศร้า​และ​หนัก​พระ‍ทัย​นัก 38จึง​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “ใจ​ของ​เรา​เป็น​ทุกข์​แทบ​จะ​ตาย จง​เฝ้า​อยู่​กับ​เรา​ที่‍นี่​เถิด” 39แล้ว​เสด็จ​ดำ‌เนิน​ไป​อีก​หน่อย​หนึ่ง ก็​ซบ​พระ‍พักตร์​ลง​ถึง​ดิน​อธิษ‌ฐาน​ว่า “โอ​พระ‍บิดา​ของ​ข้า‍พระ‍องค์ ถ้า​เป็น​ได้​ขอ​ให้​ถ้วย​นี้​เลื่อน​พ้น​ไป​จาก​ข้า‍พระ‍องค์​เถิด แต่​อย่าง‍ไร​ก็​ดี อย่า​ให้​เป็น​ตาม​ใจ​ปรารถ‌นา​ของ​ข้า‍พระ‍องค์ แต่​ให้​เป็น​ไป​ตาม​พระ‍ทัย​ของ​พระ‍องค์” 40จึง​เสด็จ‍กลับ​มา​ยัง​สา‌วก​เหล่า​นั้น เห็น​เขา​นอน‍หลับ​อยู่ และ​ตรัส​กับ​เป‌โตร​ว่า “เป็น​อย่าง‍ไร​นะ ท่าน​ทั้ง‍หลาย​จะ​คอย​เฝ้า​อยู่​กับ​เรา​สัก​ทุ่ม​เดียว​ไม่​ได้​หรือ 41ท่าน​ทั้ง‍หลาย​จง​เฝ้า​ระวัง​และ​อธิษ‌ฐาน เพื่อ​ท่าน​จะ​ไม่​ต้อง​ถูก​ทด‍ลอง จิต‍วิญ‌ญาณ​พร้อม​แล้ว​ก็​จริง แต่​กาย​ยัง​อ่อน​กำ‌ลัง” 42พระ‍องค์​จึง​เสด็จ​ไป​อธิษ‌ฐาน​ครั้ง​ที่‍สอง​อีก​ว่า “ข้า‍แต่​พระ‍บิดา​ของ​ข้า‍พระ‍องค์ ถ้า​ถ้วย​นี้​เลื่อน​พ้น​ไป​จาก​ข้า‍พระ‍องค์​ไม่​ได้ และ​ข้า‍พระ‍องค์​จำ​ต้อง​ดื่ม​แล้ว ก็​ให้​เป็น​ไป​ตาม​น้ำ‍พระ‍ทัย​ของ​พระ‍องค์” 43ครั้น​เสด็จ​กลับ​มา​ก็​ทรง​เห็น​สา‌วก​นอน‍หลับ​อยู่ เพราะ​เขา​ลืม‍ตา​ไม่​ขึ้น 44จึง​ทรง‍ละ​เขา​ไว้​เสด็จ​ไป​อธิษ‌ฐาน​ครั้ง​ที่‍สาม เหมือน​คราว​ก่อนๆ​อีก 45แล้ว​เสด็จ​มา​ยัง​พวก​สา‌วก​ตรัส​ว่า “ท่าน​จะ​นอน​ต่อ‍ไป​ให้​หาย​เหนื่อย​อีก​หรือ เวลา​มา​ใกล้​แล้ว บุตร‍มนุษย์​จะ​ต้อง​ถูก​อา‌ยัด​ไว้​ใน​มือ​คน‍บาป 46ลุก​ขึ้น​ไป​กัน​เถิด ผู้​ที่​จะ​อา‌ยัด​เรา​มา​ใกล้​แล้ว”

การ​อา‌ยัด​และ​การ​จับ‍กุม​พระ‍เยซู

(มก. 14:43-50; ลก. 22:47-53; ยน. 18:2-11)

47พระ‍องค์​ตรัส​ยัง​ไม่​ทัน​ขาด​คำ ยู‌ดาส​คน​หนึ่ง​ใน​เหล่า​สา‌วก​สิบ‍สอง​คน‍นั้น​ได้​เข้า​มา และ​มี​ประ‌ชา‍ชน​เป็น​อัน​มาก​ถือ​ดาบ ถือ​ไม้​ตะบอง มา​จาก​พวก​มหา​ปุโร‌หิต​และ​พวก​ผู้ใหญ่​แห่ง​ประ‌ชา‍ชน 48ผู้​ที่​จะ​อา‌ยัด​พระ‍องค์​นั้น​ได้​ให้​อา‌ณัติ​สัญ‌ญาณ​แก่​เขา​ว่า “เรา​จะ​จุบ​คำ‍นับ​ผู้​ใด​ก็​เป็น​ผู้​นั้น​แหละ จง​จับ‍กุม​เขา​ไว้”

49ขณะ​นั้น​ยู‌ดาส​ตรง​มา‍หา​พระ‍เยซู​ทูล‍ว่า “สวัสดี​พระ‍อา‌จารย์” แล้ว​จุบ​คำ‍นับ​พระ‍องค์ 50พระ‍เยซู​ได้​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “สหาย​เอ๋ย มา​ที่‍นี่​ทำไม” คน​เหล่า​นั้น​ก็​เข้า​มา​จับ​พระ‍เยซู​และ​คุม​ไป 51ขณะ​นั้น มี​คน‍หนึ่ง​ที่​อยู่​กับ​พระ‍เยซู​ยื่น​มือ​ชัก​ดาบ​ออก​ฟัน​หู​ทาส​คน‍หนึ่ง​ของ​มหา‍ปุ‌โร‌หิต​ประ‌จำ‍การ​ขาด 52พระ‍เยซู​จึง​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “จง​เอา​ดาบ​ของ​ท่าน​ใส่​ฝัก​เสีย ด้วย‍ว่า​บรร‌ดา​ผู้​ถือ​ดาบ​จะ​ต้อง​พินาศ​เพราะ​ดาบ 53ท่าน​คิด‍ว่า​เรา​จะ​ขอ​พระ‍บิดา​ของ​เรา​ไม่​ได้​หรือ และ​ใน​ครู่​เดียว​พระ‍องค์​จะ​ประ‌ทาน​ทูต‍สวรรค์​แก่​เรา​กว่า​สิบ‍สอง​กอง 54แต่​ถ้า​เช่น​นั้น​พระ‍คัม‌ภีร์​ที่​ว่า จำ​จะ​ต้อง​เป็น​อย่าง​นี้ จะ​สำ‌เร็จ​ได้​อย่าง‍ไร” 55ขณะ​นั้น​พระ‍เยซู​ได้​ตรัส​กับ​หมู่‍ชน​ว่า “ท่าน​ทั้ง‍หลาย​เห็น​เรา​เป็น​โจร​หรือ จึง​ถือ​ดาบ​ถือ​ตะบอง​ออก​มา​จับ​เรา เรา​ได้​นั่ง​สั่ง‍สอน​ใน​บริ‌เวณ​พระ‍วิหาร​ทุก‍วัน ท่าน​ก็​หา‍ได้​จับ​เรา​ไม่ 56แต่​เหตุ‍การณ์​ที่​ได้​บัง‍เกิด​ขึ้น​ครั้ง‍นี้ เพื่อ​จะ​สำ‌เร็จ​ตาม​ที่​ผู้​เผย​พระ‍วจนะ​ได้​เขียน​ไว้” แล้ว​สา‌วก​ทั้ง‍หมด​ก็​ได้​ละ‍ทิ้ง​พระ‍องค์​ไว้ และ​พา​กัน​หนี​ไป

พระ‍เยซู​ที่​หน้า​สภา

(มก. 14:53-65; ลก. 22:54-55, 63-71; ยน. 18:12-14, 19-24)

57ผู้​ที่​จับ​พระ‍เยซู​ได้​พา​พระ‍องค์​ไป​ถึง​บ้าน​คา‌ยา‌ฟาส​มหา‍ปุ‌โร‌หิต​ประ‌จำ‍การ ที่​พวก​ธรร‌มา‌จารย์​และ​พวก​ผู้ใหญ่​ได้​ประ‌ชุม​กัน​อยู่​ที่​นั่น 58แต่​เป‌โตร​ได้​ติด​ตาม​พระ‍องค์​ไป​ห่างๆ จน​ถึง​ลาน​บ้าน​ของ​ท่าน​มหา‍ปุ‌โร‌หิต แล้ว​เข้า​ไป​นั่ง​ข้าง‍ใน​ลาน​บ้าน​กับ​คน‍ใช้​ของ​ท่าน​มหา‍ปุ‌โร‌หิต จะ​คอย‍ดู​ว่า​เรื่อง​จะ​จบ‍ลง​อย่าง‍ไร 59พวก​มหา‍ปุ‌โร‌หิต​กับ​บรร‌ดา​สมา‌ชิก​สภา จึง​หา​พยาน‍เท็จ​มา​เบิก​ปรัก‌ปรำ​พระ‍เยซู เพื่อ​จะ​ประ‌หาร​พระ‍องค์​เสีย 60แต่​ถึง​แม้​มี​พยาน‍เท็จ​หลาย​คน​มา​ให้​การ​ก็​หา​หลัก‍ฐาน​ไม่​ได้ ใน​ที่‍สุด​มี​สอง​คน​มา​ให้‍การ 61ว่า “คน‍นี้​ได้​ว่า​เขา​สา‌มารถ​จะ​ทำ‌ลาย​พระ‍วิหาร​ของ​พระ‍เจ้า และ​จะ​สร้าง​ขึ้น​ใหม่​ใน​สาม​วัน” 62มหา‍ปุ‌โร‌หิต​ประ‌จำ​การ​จึง​ลุก​ขึ้น​ถาม​พระ‍องค์​ว่า “ท่าน​จะ​ไม่​แก้‍ตัว​ใน​ข้อ‍หา​ที่​พยาน​เขา​ตั้ง​มา​นี้​หรือ” 63แต่​พระ‍เยซู​ทรง‍นิ่ง​อยู่ ท่าน​มหา‍ปุ‌โร‌หิต​จึง​ว่า “เรา​ให้​ท่าน​สา‌บาน​โดย​อ้าง​พระ‍เจ้า​ผู้​ทรง​พระ‍ชนม์​อยู่ ให้​บอก​เรา​ว่า​ท่าน​เป็น​พระ‍คริสต์ พระ‍บุตร​ของ​พระ‍เจ้า​หรือ​ไม่” 64พระ‍เยซู​ตรัส​ตอบ​ว่า “ท่าน​ว่า​ถูก​แล้ว และ​ยิ่ง‍กว่า​นั้น​อีก​เรา​บอก​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ว่า ใน​เวลา​เบื้อง‍หน้า​นั้น ท่าน​ทั้ง‍หลาย​จะ​ได้​เห็น​บุตร‍มนุษย์​นั่ง​ข้าง‍ขวา​ของ​ผู้​ทรง​ฤท‌ธา‌นุ‌ภาพ และ​เสด็จ​มา​บน​เมฆ​แห่ง​ฟ้า‍สวรรค์” 65ขณะ​นั้น​ท่าน​มหา‍ปุ‌โร‌หิต​จึง​ฉีก​เสื้อ​ของ​ตน แล้ว​ว่า “เขา​พูด​หมิ่น‍ประ‌มาท​พระ‍เจ้า​แล้ว เรา​ต้อง‍การ​พยาน​อะไร​อีก​เล่า ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ก็​ได้​ยิน​เขา​พูด​หมิ่น‍ประ‌มาท​พระ‍เจ้า​แล้ว 66ท่าน​ทั้ง‍หลาย​คิด‍เห็น​อย่าง‍ไร” คน​ทั้ง‍ปวง​ก็​ตอบ​ว่า “ควร​ปรับ​โทษ​ถึง​ตาย” 67แล้ว​เขา​ถ่ม​น้ำ‍ลาย​รด​พระ‍พักตร์​และ​ตี​พระ‍องค์ และ​บาง‍คน​เอา​มือ​ตบ​พระ‍องค์ 68แล้ว​ว่า “เจ้า​พระ‍คริสต์ จง​เผย​ให้​เรา​รู้​ว่า​ใคร​ตบ​เจ้า”

เป‌โตร​ปฏิ‌เสธ​พระ‍องค์

(มก. 14:66-72; ลก. 22:56-62; ยน. 18:15-18, 25-27)

69ฝ่าย​เป‌โตร​นั่ง​อยู่​นอก​ตึก​ที่​ลาน​บ้าน มี​สาว‍ใช้​คน​หนึ่ง​มา​พูด​กับ​เขา​ว่า “แก​ได้​อยู่​กับ​เย‌ซู​ชาว​กา‌ลิลี​ด้วย​เหมือน​กัน” 70แต่​เป‌โตร​ได้​ปฏิ‌เสธ​ต่อ‍หน้า​คน​ทั้ง‍ปวง​ว่า “ที่​เจ้า​ว่า​นั้น​ข้า​ไม่​รู้‍เรื่อง” 71เมื่อ​เป‌โตร​ได้​ออก​ไป​ที่​ประ‌ตู‍บ้าน สาว‍ใช้​อีก​คน‍หนึ่ง​แล​เห็น​จึง​บอก​คน​ทั้ง‍ปวง​ที่​อยู่​ที่‍นั่น​ว่า “คน‍นี้​ได้​อยู่​กับ​เย‌ซู​ชาว​นา‌ซา‌เร็ธ​ด้วย” 72เป‌โตร​จึง​ปฏิ‌เสธ​อีก​ทั้ง​สา‌บาน​ว่า “ข้า​ไม่​รู้​จัก​คน​นั้น” 73อีก​สัก​ครู่‍หนึ่ง​คน​ทั้ง‍หลาย​ที่​ยืน​อยู่​ใกล้ๆ​นั้น​ก็​มา​ว่า​แก่​เป‌โตร​ว่า “เจ้า​เป็น​คน‍หนึ่ง​ใน​พวก​นั้น​แน่​แล้ว ด้วย‍ว่า​สำ‌เนียง​ของ​เจ้า​ส่อ​ตัว‍เอง” 74เป‌โตร​ก็​สบถ​สา‌บาน​ใหญ่​ว่า “ข้า​ไม่​รู้‍จัก​คน‍นั้น” ใน​ทัน‍ใด​นั้น​ไก่​ก็​ขัน 75เป‌โตร​จึง​ระลึก​ถึง​คำ​ที่​พระ‍เยซู​ตรัส​ไว้​ว่า “ก่อน​ไก่​ขัน​เจ้า​จะ​ปฏิ‌เสธ​เรา​สาม​ครั้ง” แล้ว​เป‌โตร​ก็​ออก​ไป​ข้าง‍นอก​ร้อง‍ไห้​เป็น​ทุกข์​ยิ่ง​นัก

ฉบับ1971

© 1971 Thailand Bible Society

More Info | Version Index