Search form

มัท‌ธิว 8

ทรง​รัก‌ษา​คน​โรค​เรื้อน​ให้​หาย

(มก. 1:40-45; ลก. 5:12-16)

1เมื่อ​พระ‍องค์​เสด็จ​ลง​มา​จาก​ภูเขา​แล้ว คน​เป็น​อัน​มาก​ได้​ติด‍ตาม​พระ‍องค์​ไป 2ขณะ​นั้น​มี​คน​โรค​เรื้อน​มา​กราบ​ไหว้​พระ‍องค์ แล้ว​ทูล​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า เพียง​แต่​พระ‍องค์​จะ​โปรด ก็​จะ​ทรง​บัน‌ดาล​ให้​ข้า‍พระ‍องค์​หาย​โรค​ได้” 3พระ‍องค์​ทรง​ยื่น​พระ‍หัตถ์​ถูก​ต้อง​เขา​แล้ว​ตรัส​ว่า “เรา​พอใจ​แล้ว จง​หาย​เถิด” ใน​ทัน‍ใด​นั้น โรค​เรื้อน​ของ​เขา​ก็​หาย 4ฝ่าย​พระ‍เยซู​ตรัส​สั่ง​เขา​ว่า “อย่า​บอก​เล่า​ให้​ผู้​ใด​ฟัง​เลย แต่​จง​ไป​สำ‌แดง​ตัว​แก่​ปุโร‌หิต และ​ถวาย​เครื่อง​บูชา ตาม​ซึ่ง​โม‌เสส​ได้​สั่ง​ไว้ เพื่อ​เป็น​หลัก‍ฐาน​ต่อ​คน​ทั้ง‍หลาย​ว่า​เจ้า​หาย​โรค​แล้ว”

ทรง​รัก‌ษา​บ่าว​ของ​นาย‍ร้อย

(ลก. 7:1-10)

5เมื่อ​พระ‍เยซู​เสด็จ​เข้า​ไป​ใน​เมือง​คา‌เปอร‌นา‌อุม มี​นาย‍ร้อย​คน‍หนึ่ง​มา​อ้อน‍วอน​พระ‍องค์ 6ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า บ่าว​ของ​ข้า‍พระ‍องค์​เป็น​ง่อย​อยู่​ที่​บ้าน​ทน‍ทุกข์​เวท‌นา​มาก” 7พระ‍เยซู​จึง​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “เรา​จะ​ไป​รัก‌ษา​เขา​ให้​หาย” 8นาย‍ร้อย​ผู้‍นั้น​ทูล​พระ‍องค์​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า ข้า‍พระ‍องค์​เป็น​คน​ไม่​สม‍ควร​ที่​จะ​รับ​เสด็จ​พระ‍องค์​เข้า​ใต้​ชาย‍คา​ของ​ข้า‍พระ‍องค์ ขอ​พระ‍องค์​ตรัส​เท่า‍นั้น บ่าว​ของ​ข้า‍พระ‍องค์​ก็​จะ​หาย​โรค 9ข้า‍พระ‍องค์​รู้‍ดี เพราะ​เหตุ​ว่า​ข้า‍พระ‍องค์​อยู่​ใต้​วินัย‍ทหาร แต่​ก็​ยัง​มี​ทหาร​อยู่​ใต้​บัง‍คับ‍บัญ‌ชา​ของ​ข้า‍พระ‍องค์ ข้า‍พระ‍องค์​จะ​บอก​แก่​คน‍นี้​ว่า ‘ไป’ เขา​ก็​ไป บอก​แก่​คน‍นั้น​ว่า ‘มา’ เขา​ก็​มา บอก​ทาส​ของ​ข้า‍พระ‍องค์​ว่า ‘จง​ทำ​สิ่ง​นี้’ เขา​ก็​ทำ” 10ครั้น​พระ‍เยซู​ทรง​ได้​ยิน​ดัง‍นั้น​ก็​ประ‌หลาด​พระ‍ทัย​นัก ตรัส​กับ​บรร‌ดา​คน​ที่​ตาม​พระ‍องค์​ว่า “เรา​บอก​ความ​จริง​แก่​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ว่า เรา​ไม่​เคย​พบ​ศรัท‌ธา​ที่​ไหน​มาก​เท่า​นี้​แม้​ใน​อิส‌รา‌เอล 11เรา​บอก​ท่าน​ทั้ง‍หลาย​ว่า คน​เป็น​อัน​มาก​จะ​มา​จาก​ทิศ​ตะวัน‍ออก​และ​ทิศ​ตะวัน‍ตก จะ​มา​ร่วม​สำ‌รับ​กับ​อับ‌รา‌ฮัม และ​อิส‌อัค และ​ยา‌โคบ​ใน​แผ่น‍ดิน​สวรรค์ 12แต่​ชาว​แผ่น‍ดิน​นั้น​จะ​ต้อง​ถูก​ขับ‍ไล่‍ไส‍ส่ง​ออก​ไป​ใน​ที่​มืด ที่‍นั่น​จะ​มี​เสียง​ร้อง‍ไห้​ขบ‍เขี้ยว‍เคี้ยว‍ฟัน” 13แล้ว​พระ‍เยซู​จึง​ตรัส​กับ​นาย‍ร้อย​ว่า “จง​กลับ‍บ้าน​เถิด ท่าน​มี​ศรัท‌ธา​แล้ว จง​ได้‍ผล​ตาม​ศรัท‌ธา​นั้น” ใน​ทัน‍ใด​นั้น​เอง บ่าว​ของ​เขา​ก็​หาย​เป็น‍ปกติ

พระ‍เยซู​ทรง​รัก‌ษา​แม่‍ยาย​ของ​เป‌โตร

(มก. 1:29-31; ลก. 4:38-39)

14ครั้น​พระ‍เยซู​เสด็จ​เข้า​ไป​ใน​เรือน​ของ​เป‌โตร ก็​ทรง​เห็น​แม่‍ยาย​ของ​เป‌โตร​นอน​ป่วย​จับ‍ไข้​อยู่ 15พอ​พระ‍องค์​ทรง​จับ​มือ​นาง ความ‍ไข้​ก็​หาย นาง​จึง​ลุก​ขึ้น​ปรน‌นิบัติ​พระองค์

พระ‍เยซู​ทรง​รัก‌ษา​คน​เวลา​ค่ำ

(มก. 1:32-34; ลก. 4:40-41)

16พอ​ค่ำ​ลง เขา​พา​คน​ผี​เข้า​สิง​เป็น​อัน​มาก​มา​หา​พระ‍องค์ พระ‍องค์​ก็​ทรง​ขับ‍ผี​ออก​ด้วย​พระ‍ดำ‌รัส และ​บรร‌ดา​คน​เจ็บ‍ป่วย​ทั้ง‍หลาย​นั้น พระ‍องค์​ก็​ได้​ทรง​รัก‌ษา​ให้​หาย 17ทั้ง‍นี้​เพื่อ​จะ​ให้​สำ‌เร็จ​ตาม​พระ‍วจนะ​โดย​อิส‌ยาห์​ผู้​เผย​พระ‍วจนะ​ที่​ว่า ท่าน​ได้​แบก​ความ​เจ็บ‍ไข้​ของ​เรา​ทั้ง‍หลาย และ​หอบ​โรค​ของ​เรา​ไป

ผู้​ที่​ใคร่​จะ​เป็น​ศิษย์​ของ​พระ‍เยซู

(ลก. 9:57-62)

18ครั้น​พระ‍เยซู​ทรง​เห็น​ประ‌ชา‍ชน​เป็น​อัน​มาก​มา​ล้อม​พระ‍องค์​ไว้ พระ‍องค์​จึง​ตรัส​สั่ง​ให้​ข้าม​ฟาก​ไป 19ขณะ​นั้น​มี​ธรร‌มา‌จารย์​คน‍หนึ่ง​มา​หา​พระ‍องค์​ทูล​ว่า “อา‌จารย์​เจ้า​ข้า ท่าน​ไป​ทาง‍ไหน ข้าพ‌เจ้า​จะ​ตาม​ท่าน​ไป​ทาง‍นั้น” 20พระ‍เยซู​จึง​ตรัส​ว่า “หมา‍จิ้ง‌จอก​ยัง​มี​โพรง และ​นก​ใน​อา‌กาศ​ก็​ยัง​มี​รัง แต่​บุตร‍มนุษย์​ไม่​มี​ที่​ที่​จะ​วาง​ศีรษะ” 21อีก​คน‍หนึ่ง​ใน​พวก​ศิษย์​ของ​พระ‍องค์​มา​ทูล​พระ‍องค์​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า ขอ​ทรง​โปรด​ให้​ข้า‍พระ‍องค์​ไป​ฝัง‍ศพ​บิดา​ข้า‍พระ‍องค์​ก่อน” 22พระ‍เยซู​จึง​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “จง​ตาม​เรา​มา​เถิด ปล่อย​ให้​คน‍ตาย​ฝัง​คน‍ตาย​ของ​เขา​เอง​เถิด”

พระ‍เยซู​ทรง​ห้าม​พายุ

(มก. 4:35-41; ลก. 8:22-25)

23เมื่อ​พระ‍องค์​เสด็จ​ลง​เรือ พวก​สา‌วก​ของ​พระ‍องค์​ก็​ตาม​พระ‍องค์​ไป 24ดู‍เถิด เกิด​พายุ​ใหญ่​ใน​ทะเล‍สาบ​จน​คลื่น​ซัด​ท่วม​เรือ แต่​พระ‍องค์​บรร‌ทม​หลับ​อยู่ 25และ​พวก​สา‌วก​ได้​มา​ปลุก​พระ‍องค์ ทูล​ว่า “พระ‍องค์​เจ้า‍ข้า ขอ​พระ‍องค์​ทรง​โปรด​ช่วย​เถิด พวก​เรา​กำ‌ลัง​จะ​จม​อยู่​แล้ว” 26พระ‍องค์​จึง​ตรัส​กับ​เขา​ว่า “เหตุ​ไฉน​จึง​ขลาด​นัก ช่าง​มี​ศรัท‌ธา​น้อย​เสีย​จริงๆ” แล้ว​พระ‍องค์​ทรง​ลุก​ขึ้น​ห้าม​ลม​และ​ทะเล คลื่น​ลม​ก็​สงบ​เงียบ​ทั่ว‍ไป 27คน​เหล่า​นั้น​ก็​อัศ‌จรรย์​ใจ​พูด​กัน​ว่า “ท่าน​ผู้​นี้​เป็น​คน​อย่าง‍ไร​หนอ จน​ชั้น​ลม​และ​ทะเล​ก็​เชื่อ‍ฟัง​ท่าน”

สอง‍คน​ผี​เข้า ณ แดน​กา‌ดา‌รา

(มก. 5:1-20; ลก. 8:26-39)

28ครั้น​พระ‍องค์​ทรง​ข้าม‍ฟาก​ไป​ถึง​แดน​กา‌ดา‌ราแล้ว มี​คน​สอง​คน​ออก​มา​จาก​อุโมงค์​ฝัง​ศพ มา​พบ​พระ‍องค์ เขา​ผี​เข้า​สิง​ดุร้าย​นัก จน​ไม่‍มี​ผู้​ใด​อาจ​เดิน​ทาง​นั้น​ได้ 29ดู‍เถิด เขา​ร้อง​ตะ‌โกน​ว่า “ท่าน​ผู้​เป็น​พระ‍บุตร​ของ​พระ‍เจ้า ท่าน​จะ​มา​ยุ่ง​กับ​พวก​เรา​ทำไม จะ​มา​ทร‌มาน​พวก​เรา​ก่อน​เวลา​หรือ” 30ไกล​จาก​ที่​นั่น​มี​สุกร​ฝูง​ใหญ่​กำ‌ลัง​หา​กิน​อยู่ 31ผี​เหล่า​นั้น​ได้​อ้อน‍วอน​พระ‍องค์​ว่า “ถ้า​ท่าน​ขับ​พวก​เรา​ออก​ก็​ขอ​ให้​เข้า​อยู่​ใน​ฝูง​สุกร​นั้น​เถิด” 32พระ‍องค์​จึง​ตรัส​แก่​ผี​เหล่า​นั้น​ว่า “ไป​ให้​พ้น” ผี​เหล่า​นั้น​ก็​ออก​ไป​เข้า​สิง​อยู่​ใน​ฝูง​สุกร ดู‍เถิด สุกร​ทั้ง​ฝูง​นั้น​ก็​วิ่ง​กระ‌โดด​จาก​หน้า‍ผา​ชัน​ลง​ไป​ใน​ทะเล และ​จม​น้ำ​ตาย​จน​สิ้น 33ฝ่าย​คน​เลี้ยง​สุกร​ก็​หนี​เข้า​ไป​ใน​นคร เล่า​บรร‌ดา​เหตุ‍การณ์​ซึ่ง​เป็น​ไป​นั้น กับ​เหตุ​ที่​เกิด​ขึ้น​แก่​คน​ที่​มี​ผี​เข้า​สิง​อยู่​นั้น 34ดู‍เถิด คน​ทั้ง​นคร​พา​กัน​ออก​มา​หา​พระ‍เยซู เมื่อ​พบ​พระ‍องค์​แล้ว เขา​จึง​อ้อน‍วอน​ขอ​ให้​พระ‍องค์​ไป​เสีย​จาก​เขต‍แดน​ของ​เขา

ฉบับ1971

© 1971 Thailand Bible Society

More Info | Version Index