Search form

ปฐมกาล 47

1โย‌เซฟ​เข้า​ไป​ทูล​ฟา‌โรห์​ว่า “บิดา​และ​พี่‍น้อง​ของ​ข้า‍พระ‍บาท กับ​ฝูง‍แพะ‍แกะ​ฝูง‍โค​และ​ทรัพย์‍สมบัติ​ของ​เขา​ทั้ง‍สิ้น​มา​จาก​แผ่น‍ดิน​คา‌นา‌อัน​แล้ว เวลา‍นี้​อยู่​ใน​ดิน‍แดน​โก‌เชน” 2โย‌เซฟ​เลือก​ห้า​คน​จาก​หมู่​พี่‍น้อง​พา​ไป​เข้า‍เฝ้า​ฟา‌โรห์ 3ฟา‌โรห์​ตรัส​ถาม​พี่‍น้อง​ของ​โย‌เซฟ​ว่า “พวก‍เจ้า​เคย​ทำ​มา‍หา​เลี้ยง‍ชีพ​อย่าง‍ไร?” พวก‍เขา​ทูล​ฟา‌โรห์​ว่า “ผู้‍รับ‍ใช้​ของ​ฝ่า‍พระ‍บาท​เป็น​ผู้‍เลี้ยง​แพะ​แกะ ทั้ง​พวก‍ข้า‍พระ‍บาท​และ​บรรพ‌บุรุษ​ของ​พวก‍ข้า‍พระ‍บาท” 4พวก‍เขา​ทูล​ฟา‌โรห์​อีก​ว่า “พวก‍ข้า‍พระ‍บาท​มา​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น‍ดิน​นี้ เพราะ​ไม่‍มี​ทุ่ง‍หญ้า​จะ​เลี้ยง​สัตว์​ของ​พวก‍ข้า‍พระ‍บาท​ผู้‍รับ‍ใช้​ของ​ฝ่า‍พระ‍บาท เพราะ​เหตุ​ว่า​ใน​ดิน‍แดน​คา‌นา‌อัน​นั้น​กัน‌ดาร‍อาหาร​นัก บัด‍นี้​ขอ​โปรด​ให้​พวก‍ข้า‍พระ‍บาท​ผู้‍รับ‍ใช้​ของ​ฝ่า‍พระ‍บาท​อาศัย​อยู่​ใน​ดิน‍แดน​โก‌เชน​เถิด” 5ฟา‌โรห์​จึง​ตรัส​แก่​โย‌เซฟ​ว่า “บิดา​และ​พวก​พี่‍น้อง​มา‍หา​ท่าน​แล้ว 6ท่าน​มี​แผ่น‍ดิน​อียิปต์​อยู่​ต่อ‍หน้า ให้​บิดา​และ​พี่‍น้อง​ของ​ท่าน​ตั้ง​หลัก‍แหล่ง​อยู่​ใน​ดิน‍แดน​ดี​ที่​สุด คือ​ให้​เขา​อยู่​ใน​ดิน‍แดน​โก‌เชน แล้ว​ถ้า​ท่าน​เห็น​ใคร​ท่าม‍กลาง​พวก‍เขา​เป็น​คน​มี​ความ​สามารถ จง​ตั้ง​คน​เหล่า‍นั้น​ให้​เป็น​บรร‌ดา​หัว‍หน้า​กอง​ปศุ‌สัตว์​ของ​เรา”

7โย‌เซฟ​พา​ยา‌โคบ​บิดา​ของ​ท่าน​เข้า‍เฝ้า​ฟา‌โรห์ ยา‌โคบ​ก็​ถวาย‍พระ‍พร​แก่​ฟา‌โรห์ 8ฟา‌โรห์​จึง​ตรัส​ถาม​ยา‌โคบ​ว่า “อายุ​ท่าน​ได้​เท่า‍ไร?” 9ยา‌โคบ​ทูล​ตอบ​ฟา‌โรห์​ว่า “ข้า‍พระ‍บาท​มี​ชีวิต​ร่อน‍เร่‍พเนจร​นับ​ได้ 130 ปี ชีวิต​ของ​ข้า‍พระ‍บาท​สั้น​และ​ร้าย ไม่​เท่า​อายุ​บรรพ‌บุรุษ​ของ​ข้า‍พระ‍บาท​ที่​มี​ชีวิต​ร่อน‍เร่​ไป​มา” 10ยา‌โคบ​ถวาย​พระ‍พร​แก่​ฟา‌โรห์ แล้ว​ทูล​ลา​ไป​จาก​พระ‍พักตร์​ของ​ฟา‌โรห์ 11ฝ่าย​โย‌เซฟ​ให้​บิดา​และ​บรร‌ดา​พี่‍น้อง​ของ​ท่าน​อาศัย​อยู่​และ​ให้​กรรม‍สิทธิ์​ที่‍ดิน​ใน​แผ่น‍ดิน​อียิปต์ ใน​ดิน‍แดน​ดี​ที่​สุด คือ​ดิน‍แดน​รา‌เม‌เสส ตาม​รับ‍สั่ง​ของ​ฟา‌โรห์ 12โย‌เซฟ​เลี้ยง‍ดู​บิดา​และ​พวก​พี่‍น้อง​รวม​ทั้ง​ครอบ‍ครัว​ของ​บิดา ให้​มี​อาหาร​รับ‍ประ‌ทาน​ตาม​จำ‌นวน​คน​ใน​ครอบ‍ครัว

การ​กัน‌ดาร‍อาหาร​ใน​อียิปต์

13ครั้ง‍นั้น​ทั่ว​แผ่น‍ดิน​ขาด​อาหาร​เพราะ​การ​กัน‌ดาร‍อาหาร​ร้าย‍แรง จน​แผ่น‍ดิน​อียิปต์​และ​แผ่น‍ดิน​คา‌นา‌อัน​หิว‍โหย​เพราะ​การ​กัน‌ดาร‍อาหาร 14โย‌เซฟ​รวบ‍รวม​เงิน​ทั้ง‍หมด​ที่​ได้​จาก​การ​ขาย​ข้าว​ใน​แผ่น‍ดิน​อียิปต์​และ​แผ่น‍ดิน​คา‌นา‌อัน และ​นำ​เงิน​ไป​ไว้​ใน​ราช‌วัง​ฟา‌โรห์ 15เมื่อ​เงิน​ใน​แผ่น‍ดิน​อียิปต์​และ​แผ่น‍ดิน​คา‌นา‌อัน​หมด​แล้ว ชาว​อียิปต์​ทั้ง‍ปวง​มา​กล่าว​กับ​โย‌เซฟ​ว่า “ขอ​อาหาร​ให้​พวก‍ข้าพ‌เจ้า​รับ‍ประ‌ทาน​เถิด ทำไม​พวก‍ข้าพ‌เจ้า​จะ​ต้อง​ตาย​ต่อ‍หน้า​ท่าน​เพราะ​เงิน​หมด​เล่า?” 16โย‌เซฟ​จึง​บอก​ว่า “ถ้า​เงิน​หมด​แล้ว จง​เอา​ฝูง‍สัตว์​ของ​เจ้า​มา​ให้​เรา เรา​จะ​ให้​ข้าว​แลก​กับ​ฝูง‍สัตว์” 17พวก‍เขา​ก็​นำ​ฝูง‍สัตว์​ของ​ตน​มา​ให้​โย‌เซฟ โย‌เซฟ​จึง​ให้​อาหาร​แก่​พวก‍เขา​แลก​กับ​ฝูง​ม้า​แพะ​แกะ​โค​และ​ลา ใน​ปี​นั้น​ท่าน​แลก​อาหาร​กับ​ฝูง‍สัตว์​ทั้ง‍หมด​ของ​พวก‍เขา 18เมื่อ​ปี​นั้น​ล่วง​ไป​แล้ว พวก‍เขา​ก็​มา‍หา​ท่าน​ใน​ปี​ต่อ‍ไป​กล่าว​กับ​ท่าน​ว่า “พวก‍ข้าพ‌เจ้า​ไม่​ขอ​ปิด‍บัง​นาย​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ว่า เงิน​ของ​ข้าพ‌เจ้า​หมด​แล้ว และ​สัตว์‍ใช้‍งาน​ของ​ข้าพ‌เจ้า​ก็​เป็น​ของ​นาย​ด้วย ข้าพ‌เจ้า​ไม่‍มี​อะไร​เหลือ​ต่อ‍หน้า​นาย​เลย เว้น‍แต่​ตัว​ข้าพ‌เจ้า​กับ​ที่‍ดิน​เท่า​นั้น 19ทำไม​ข้าพ‌เจ้า‍ทั้ง‍หลาย​จะ​ต้อง​ตาย​ต่อ‍หน้า​ท่าน​เล่า ทั้ง​ตัว​พวก‍ข้าพ‌เจ้า​กับ​ที่‍ดิน​ของ​พวก‍ข้าพ‌เจ้า​ด้วย ซื้อ​ตัว​พวก‍ข้าพ‌เจ้า​กับ​ที่‍ดิน​แลก​กับ​อาหาร พวก‍ข้าพ‌เจ้า​กับ​ที่‍ดิน​จะ​เป็น​ทาส​ของ​ฟา‌โรห์ ขอ​ให้​เมล็ด‍ข้าว​แก่​พวก‍ข้าพ‌เจ้า เพื่อ​พวก‍ข้าพ‌เจ้า​จะ​มี​ชีวิต​ต่อ‍ไป​และ​ไม่​ตาย และ​ที่‍ดิน​ก็​จะ​ไม่​ร้าง‍เปล่า”

20โย‌เซฟ​ซื้อ​ที่‍ดิน​ทั้ง‍หมด​ใน​อียิปต์​ให้​แก่​ฟา‌โรห์ เพราะ​คน​อียิปต์​ทุก​คน​ขาย​ไร่‍นา​ของ​เขา เนื่อง‍จาก​การ​กัน‌ดาร‍อาหาร​รุน‍แรง​ยิ่ง‍นัก เพราะ‍ฉะนั้น​แผ่น‍ดิน​จึง​ตก‍เป็น​ของ​ฟา‌โรห์ 21ส่วน​ประ‌ชา‍ชน​นั้น​โย‌เซฟ​ให้​ย้าย​ไป​อยู่​ตาม​เมือง​ต่างๆ+ ​จาก​เขต‍แดน​ด้าน​หนึ่ง​จน‍ถึง​สุด​แดน​อียิปต์​อีก​ด้าน​หนึ่ง 22เว้น‍แต่​ที่‍ดิน​ของ​พวก​ปุ‌โร‌หิต​เท่า​นั้น​โย‌เซฟ​ไม่‍ได้​ซื้อ เพราะ​ปุ‌โร‌หิต​ได้​รับ​ปัน‍ส่วน​จาก​ฟา‌โรห์ และ​พวก‍เขา​รับ‍ประ‌ทาน​ตาม​ส่วน​ที่​ฟา‌โรห์​พระ‍ราช‌ทาน ดัง‍นั้น​พวก‍เขา​จึง​ไม่‍ได้​ขาย​ที่‍ดิน​ของ​พวก‍เขา 23โย‌เซฟ​กล่าว​กับ​ประ‌ชา‍ชน​ว่า “ดู‍เถิด วัน‍นี้​เรา​ซื้อ​ตัว​พวก‍เจ้า​กับ​ที่‍ดิน​ของ​เจ้า​ให้​เป็น​ของ​ฟา‌โรห์​แล้ว นี่‍แน่ะ​เรา​จะ​ให้​เมล็ด‍ข้าว​แก่​พวก‍เจ้า จง​เอา​ไป​หว่าน​ใน​ที่‍ดิน 24เมื่อ​ได้​ผล​แล้ว​จง​ถวาย​ส่วน​หนึ่ง​ใน​ห้า​ส่วน​แก่​ฟา‌โรห์ เก็บ​สี่​ส่วน​ไว้​เป็น​ของ​พวก‍เจ้า ให้​ใช้​เป็น​พันธุ์​ข้าว​สำหรับ​ที่​นา​บ้าง เป็น​อาหาร​สำหรับ​พวก‍เจ้า​และ​ครอบ‍ครัว​กับ​เด็กๆ บ้าง” 25คน​ทั้ง‍หลาย​ก็​ตอบ​ว่า “ท่าน​ช่วย​ชีวิต​ข้าพ‌เจ้า‍ทั้ง‍หลาย​ไว้ ขอ​ให้​พวก‍ข้าพ‌เจ้า​ได้​รับ​ความ​โปรด‍ปราน​จาก​นาย​เถิด พวก‍ข้าพ‌เจ้า​ยอม​เป็น​ทาส​ของ​ฟา‌โรห์” 26โย‌เซฟ​ตั้ง​เป็น​กฎ‍หมาย​ใน​แผ่น‍ดิน​อียิปต์​จน​ทุก​วัน‍นี้​ว่า ให้​ฟา‌โรห์​ได้​ส่วน​หนึ่ง​ใน​ห้า​ส่วน เว้น‍แต่​ที่‍ดิน​ของ​ปุ‌โร‌หิต​เท่า​นั้น​ที่​ไม่​ตก‍เป็น​ของ​ฟา‌โรห์

บั้น‍ปลาย​ของ​ยา‌โคบ

27พวก​อิสรา‌เอล​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่น‍ดิน​อียิปต์ ณ ดิน‍แดน​โก‌เชน​พวก‍เขา​ได้​กรรม‍สิทธิ์​ที่‍ดิน​เป็น​ของ​พวก‍เขา และ​มี​ลูก‍หลาน​ทวี​ขึ้น​มาก‍มาย 28ยา‌โคบ​มี​ชีวิต​อยู่​ใน​แผ่น‍ดิน​อียิปต์ 17 ปี รวม​อายุ​ยา‌โคบ​ได้ 147 ปี

29เมื่อ​อิสรา‌เอล​ใกล้​จะ​สิ้น‍ชีพ​จึง​เรียก​โย‌เซฟ​บุตร‍ชาย​มา​สั่ง​ว่า “ถ้า​เจ้า​ยัง​นับ‍ถือ​พ่อ ขอ​ให้​เอา​มือ​เจ้า​วาง​ไว้​ใต้​ขา‍อ่อน​ของ​พ่อ และ​ทำ​ต่อ​พ่อ​ด้วย​ความ​รัก‍มั่น‍คง​และ​ความ​จริง คือ​ขอ​อย่า​ฝัง‍ศพ​พ่อ​ไว้​ใน​อียิปต์ 30เมื่อ​พ่อ​ล่วง‍หลับ​ไป​อยู่​กับ​บรรพ‌บุรุษ​ของ​พ่อ​แล้ว จง​นำ​พ่อ​ออก​จาก​อียิปต์​ไป​ฝัง​ไว้ ณ ที่​ฝัง‍ศพ​บรรพ‌บุรุษ​ของ​พ่อ​เถิด” โย‌เซฟ​ก็​สัญญา​ว่า “ลูก​จะ​ทำ​ตาม​ที่​พ่อ​สั่ง” 31อิสรา‌เอล​จึง​บอก​ว่า “จง​สาบาน​ต่อ​พ่อ” โย‌เซฟ​ก็​สาบาน​ต่อ​บิดา แล้ว​อิสรา‌เอล​ก็​โน้ม​ตัว​ลง​บน​หัว‍เตียง

ฉบับมาตรฐาน

พระคริสตธรรมคัมภีร์ ภาคพันธสัญญาเดิมและใหม่ ฉบับมาตรฐาน 2011

สงวนลิขสิทธิ์ 2011 โดยสมาคมพระคริสตธรรมไทย

The Holy Bible – Thai Standard Version 2011

Copyright © 2011 Thailand Bible Society

More Info | Version Index